Οι βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα πολιτικό περιβάλλον με βασικό χαρακτηριστικό το εξής: Την έντονη δυσφορία και απαξίωση μεγάλης μερίδας των πολιτών για το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα, που προδιέθετε και παρέπεμπε προεκλογικά σε μια διαφαινόμενη μετατόπισή της σε νεοφανείς σχηματισμούς που εμφανιστήκαν και αυτοπλασαρίστηκαν ως κάτι το διαφορετικό.
Η αλήθεια είναι πως το αποτέλεσμα των εκλογών, η κάλπη, δεν αποτύπωσε στον βαθμό που οι πλείστοι ανέμεναν μια τέτοια μετατόπιση και δεν επέφεραν οι βουλευτικές εκλογές την αναμενόμενη πλήρη και δραματική αναδιαμόρφωση του κομματικού χάρτη.
Το αντίθετο μάλλον συνέβη, με το εκλογικό σώμα να δίνει ουσιαστικά άλλη μια ψήφο εμπιστοσύνης στα παραδοσιακά κόμματα, να στέλνει μεν στην Βουλή νεοφανή σχήματα, αλλά με δύναμη και δυναμική σαφώς μικρότερη από εκείνη για την οποία η περιρρέουσα ατμόσφαιρα προϊδέαζε.
Υπήρξε το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών μια περιορισμένης εν τέλει μορφής αποδοκιμασία του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος, διατηρώντας για τα περισσότερα από τα κόμματα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θεωρούνται μέρος αυτού του συστήματος, τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο και δίνοντάς τους οι πολίτες ίσως μια ακόμη ευκαιρία.
Μια ευκαιρία να αποδείξουν πως θέλουν και μπορούν τελικά να αλλάξουν, ότι διαχρονικές συμπεριφορές και πρακτικές που τα κατέστησαν στη συνείδηση μιας σημαντικής μερίδας της κοινωνίας περίπου ανάξια για την ψήφο της, δύναται να αποτελέσουν παρελθόν.
Ότι αυτό που είθισται να λέγεται πως έλαβαν τα μηνύματα, δεν θα παραμείνει και αυτή την φορά στην σφαίρα της θεωρητικής αποδοχής, αλλά θα αξιολογηθούν και θα αξιοποιηθούν επαρκώς, με τρόπο που η χαμένη εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντί τους, να αρχίσει – έστω και σταδιακά – να αποκαθίσταται.
Η αλήθεια ωστόσο είναι πως, δυστυχώς, τα δείγματα γραφής που τα περισσότερα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα δίνουν εδώ και περίπου ενάμιση εβδομάδα, ακριβώς το αντίθετο δείχνουν σε ό,τι αφορά το πώς εκλαμβάνουν και πόσο στα σοβαρά πραγματικά παίρνουν τα μηνύματα των καιρών.
Στο πόσο έτοιμα είναι στα αλήθεια να αλλάξουν και να λειτουργήσουν μέσα σε ένα νέο πλαίσιο πολιτικής φιλοσοφίας, απαλλαγμένο από παθογένειες, στρεβλές αντιλήψεις και τακτικές που στο πέρασμα των χρόνων συνέβαλαν στο κλίμα απαξίωσης και αποστροφής, το οποίο μέρα με την μέρα ως φαινόμενο διογκωνόταν και οδηγούσε ολοένα και μεγαλύτερη μάζα των πολιτών να γυρίζει την πλάτη στην πολιτική και στους πολιτικούς.
Εδώ και περισσότερο από μία εβδομάδα, με φόντο την σημερινή πρώτη Ολομέλεια και την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Βουλής, η κοινωνία παρακολουθεί το κομματικό σύστημα να επαναλαμβάνει εαυτό, να λειτουργεί ως τίποτα να μην έχει συμβεί και ως περίπου τα μηνύματα της κοινωνίας να είχαν ως αποδέκτες ώτα μη ακουόντων.
Εξαιρουμένου για να είμαστε δίκαιοι σε κάποιο βαθμό του ΔΗΣΥ, όλα τα υπόλοιπα κόμματα να έχουν επιδοθεί στο καθιερωμένο παραδοσιακό αλισβερίσι, στο πάρε- δώσε μέσα από ένα αδυσώπητο παρασκήνιο και συζητήσεις με μοναδικό γνώμονα την εξυπηρέτηση βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και συμφερόντων.
Στην αναζήτηση συμμαχιών για την Προεδρία της Βουλής όχι στη βάση πολιτικών συγκλύσεων και ταύτισης απόψεων, αλλά με βασικό ζητούμενο το πώς θα δημιουργηθούν συσχετισμοί που θα φέρνουν το κάθε κόμμα όσο πιο κοντά γίνεται στην εξουσία. Είτε την νομοθετική είτε την εκτελεστική.
Γελάνε και οι πέτρες ακούγοντας αρχηγούς ή εκπροσώπους κομμάτων να προσπαθούν με ύφος χιλίων καρδιναλίων να πείσουν πως οι μεταξύ τους συζητήσεις για την Προεδρία της Βουλής δεν έχουν σχέση και δεν διασυνδέονται με τις επόμενες προεδρικές.
Γελάνε και οι πέτρες ακούγοντας και βλέποντας αρχηγούς ή εκπροσώπους κομμάτων που μέχρι μόλις πριν από λίγες βδομάδες σφάζονταν πάνω από την κάλπη, σήμερα να «ερωτοτροπούν», να θυμούνται πως αυτά που τους ενώνουν, είναι-τάχα-περισσότερα απ’ όσα τους χωρίζουν. Προφανώς, την καρέκλα εννοούν, προφανώς οι καρέκλες τους ενώνουν.
Δεν αναφερόμαστε και δεν φωτογραφίζουμε κανένα συγκεκριμένο κόμμα και κανένα υποψήφιο, ούτε μας ενδιαφέρει ποιος ή ποια θα εκλεγεί σήμερα το απόγευμα Πρόεδρος της Βουλής. Τις τακτικές και πρακτικές αυτές άλλωστε, άπαντες κάποια στιγμή διήλθαν, όλοι κατά καιρούς τις ακολούθησαν.
Αυτό το οποίο σήμερα θα περιμέναμε όμως, είναι από τα κόμματα αν μη τι άλλο να δώσουν έστω ένα μικρό σημάδι ετοιμότητας να αφήσουν πίσω την πεπατημένη των παζαριών, των συναλλαγών και των δοσοληψιών, να βγάλουν μια εικόνα που δεν θα αποτελούσε αντανάκλαση του κατά τ’ άλλα κακού παρελθόντος, των συμπεριφορών εκείνων που μαζί με άλλες πρακτικές τους συνέθεσαν το παζλ της απαξίωσης και της αποστροφής των πολιτών απέναντί τους. Μάταια.
Μάταια, με το τραγικότερα απ’ όλα να είναι το πόσο εύκολα, το πόσο απλά με το καλημέρα της εισόδου τους στην Βουλή τα εμφανιζόμενα ως κάτι το διαφορετικό, τα δήθεν αντισυστημικά κόμματα, ενσωματώθηκαν άμεσα στο σύστημα, υιοθέτησαν ανάλογες πρακτικές και αποδείχθηκαν πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, αυτό ακριβώς το οποίο υποψιαζόμασταν ή κατ’ ακρίβεια – τουλάχιστον εμείς – ήμασταν σίγουροι πως θα αποδεικνύονταν. Μια από τα ίδια, μπορεί μελλοντικά και χειρότερα.
Σήμερα το απόγευμα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα έχουμε Πρόεδρο της Βουλής. Μιας Βουλής αποτελούμενης από κόμματα, τα οποία επιτυγχάνοντας στις 24 του Μάη σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τους εκλογικούς τους στόχους, πολύ νωρίς έδειξαν όλες αυτές τις τελευταίες μέρες να ξέχασαν, πολύ νωρίς οι προεκλογικές παραδοχές και οι υποσχέσεις τους επιβεβαιώθηκαν σε αυτό που στην καθομιλούμενη είθισται να λέμε, πολύ καλές για να είναι αληθινές.
Λίγες πλέον ώρες πριν από την ψηφοφορία για ανάδειξη Προέδρου της Βουλής, πολύ φοβούμαστε πως πρέπει επιτελούς να αποδεχθούμε ή να συμβιβαστούμε – όσοι δεν το έχουν ήδη κάνει - με ένα κομματικό σύστημα εκ της φύσης του αδιόρθωτο, ένα πολιτικό σύστημα το οποίο πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση ενθυμάται να κάνει την αυτοκριτική του, αλλά την αμέσως επόμενη μέρα παθαίνει για κάποιο «περίεργο» λόγο… αμνησία. Μέχρι την επόμενη φορά και τανάπαλι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Στέφανος Στεφάνου ο εκλεκτός του ΑΚΕΛ για την Προεδρία της Βουλής-Κλείδωσε ομόφωνα την υποψηφιότητά του η Κεντρική Επιτροπή
- Με 19 ψήφους στο χέρι ο Στέφανος και με 17 η Αννίτα…Το σενάριο Νικόλας με συμμαχία ΔΗΚΟ-ΕΛΑΜ και ρυθμιστή για την Προεδρία της Βουλής τον Φειδία
- Η ηλεκτρονική ψηφοφορία και τι θα γίνει σε περίπτωση ισοψηφίας δύο υποψηφίων στον δεύτερο γύρο για εκλογή Προέδρου της Βουλής-Το ενδεχόμενο κλήρωσης
