Οι εκλογές τελείωσαν. Οι πολίτες μίλησαν, έδωσαν εντολές, έστειλαν μηνύματα, εξέφρασαν ελπίδες αλλά και απογοητεύσεις. Κάποιοι δικαιώθηκαν, κάποιοι ενισχύθηκαν και κάποιοι τιμωρήθηκαν πολιτικά. Όμως από την επόμενη ημέρα, η ουσία της δημοκρατίας δεν βρίσκεται πλέον στα συνθήματα, αλλά στην ευθύνη.
Η νέα Βουλή, με παλιά και νέα πολιτικά πρόσωπα, καλείται να λειτουργήσει μέσα σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον. Οι προεκλογικές εξαγγελίες, όσο ελκυστικές κι αν ακούστηκαν, θα δοκιμαστούν απέναντι στις πραγματικές δυνατότητες της οικονομίας, στις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις σύνθετες κοινωνικές και γεωπολιτικές προκλήσεις της εποχής.
Η Κύπρος δεν λειτουργεί σε πολιτικό κενό. Ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμμετέχει σε ένα αυστηρό πλαίσιο δημοσιονομικών κανόνων, ευρωπαϊκών πολιτικών και διεθνών υποχρεώσεων. Αυτό σημαίνει ότι πολλές από τις υποσχέσεις που ακούστηκαν προεκλογικά χρειάζονται σήμερα σοβαρή επαναξιολόγηση, ρεαλισμό και πολιτική ωριμότητα. Η κοινωνία δεν χρειάζεται νέες ψευδαισθήσεις. Χρειάζεται ειλικρίνεια, σχέδιο και υπεύθυνες αποφάσεις.
Η επόμενη περίοδος θα απαιτήσει συναινέσεις και συνεργασίες. Οι πολίτες έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά όχι λευκή επιταγή και κυρίως δεν εξέλεξαν κόμματα μόνο για να αντιπαρατίθενται, αλλά για να δίνουν λύσεις. Και ίσως οι μεγαλύτερες προκλήσεις που βρίσκινται ήδη μπροστά μας, να είναι η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και η επίλυση του στεγαστικού προβλήματος για τους νέους ανθρώπους.
Το συνταξιοδοτικό δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό ή λογιστικό ζήτημα. Είναι ένα βαθιά κοινωνικό θέμα που αφορά την αξιοπρέπεια των εργαζομένων, τη βιωσιμότητα του κράτους και τη διασφάλιση των επόμενων γενεών. Οι δημογραφικές εξελίξεις, η γήρανση του πληθυσμού, οι μεταβολές στην αγορά εργασίας και οι οικονομικές πιέσεις δημιουργούν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί.
Η νέα Βουλή θα κληθεί να συνεργαστεί ουσιαστικά με την Κυβέρνηση, η οποία αναμένεται να καταθέσει σχετικό νομοσχέδιο, αλλά και με τους Κοινωνικούς Εταίρους που έχουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός δίκαιου και βιώσιμου πλαισίου.
Χωρίς κοινωνικό διάλογο, χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς πολιτική υπευθυνότητα, καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να πετύχει.
Το ίδιο ισχύει και για τα σύγχρονα εργασιακά ζητήματα που ήδη επηρεάζουν την καθημερινότητα χιλιάδων εργαζομένων. Η ψηφιακή μετάβαση, η τεχνητή νοημοσύνη, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, η τηλεργασία, η ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων, η ενσωμάτωση ξένων εργαζομένων στην αγορά εργασίας, αλλά και η διασφάλιση αξιοπρεπών μισθών και συνθηκών εργασίας, απαιτούν σοβαρές πολιτικές αποφάσεις και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Η κοινωνία σήμερα, ζητά περισσότερα από πολιτική επικοινωνία και ωραία βιντεάκια.
Ζητά αξιοπιστία. Ζητά πολιτικούς που να μπορούν να εξηγούν και να λαμβάνουν δύσκολες αποφάσεις αντί να επενδύουν μόνο σε εύκολες υποσχέσεις. Ζητά ένα πολιτικό σύστημα που να μπορεί να βλέπει πέρα από την επόμενη εκλογική διαδικασία.
Η επόμενη ημέρα λοιπόν δεν ανήκει στους πανηγυρισμούς ούτε στις δικαιολογίες.
Ανήκει στην ευθύνη. Και η ευθύνη αυτή είναι συλλογική, για την Κυβέρνηση, για τα κοινοβουλευτικά κόμματα, για τους κοινωνικούς εταίρους, αλλά και για όλους όσοι συμμετέχουν στη δημόσια ζωή.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες δεν θα κρίνουν μόνο ποιος κέρδισε τις εκλογές.
Θα κρίνουν ποιος στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων όταν ήρθε η ώρα των αποφάσεων.
Του Πανίκου Αργυρίδη,
Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας ΣΕΚ
