Ο Φειδίας Παναγιώτου εμφανίστηκε στην πολιτική ζωή του τόπου από το πουθενά, ουρανοκατέβατος, στις ευρωεκλογές του 2024. Ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, γνωστός μέχρι τότε μόνο σε όσους ασχολούνται με τον κόσμο των social media, influencer, που είπε να δοκιμάσει την τύχη του στην πολιτική για πλάκα, που ούτε και ο ίδιος όταν αποφάσιζε να θέσει υποψηφιότητα πίστευε πως θα είχε έστω και την παραμικρή πιθανότητα να εκλεγεί.
Κι’ όμως, όχι απλώς εξελέγη ευρωβουλευτής, αλλά κατάφερε κάτι πραγματικά εντυπωσιακό και πρωτόγνωρο στην ιστορία των εκλογικών αναμετρήσεων στην Κύπρο. Να εξασφαλίσει ένα ποσοστό πέραν του 19%, που σε πραγματικούς αριθμούς αντιστοιχούσε σε 71.330 ψήφους.
Περισσότεροι από 71 χιλιάδες συμπολίτες μας, επέλεξαν και ψήφισαν στις ευρωεκλογές του 2024, όχι κάποιο κόμμα, όχι κάποιον υποψήφιο με ένα έστω μίνιμουμ πολιτικό υπόβαθρο, αλλά ένα πρόσωπο παντελώς απολιτίκ, ένα άτομο που κατά παραδοχή και του ιδίου, τίποτε δεν γνώριζε και καμία απολύτως σχέση είχε με τον χώρο.
Οι λόγοι, οι οποίοι οδήγησαν μια τόσο μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος στην επιλογή Φειδία είναι λίγο-πολύ γνωστοί και έχουν αναλυθεί πολλές φορές κατά κόρων.
Απογοήτευση και δυσαρέσκεια για το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα, χαλαρή ως συνηθίζεται ψήφος στις ευρωεκλογές, ψήφος διαμαρτυρίας και αποστολής των μηνυμάτων δυσφορίας που θέλησαν να στείλουν, μετάβαση στην κάλπη ψηφοφόρων - κυρίως νεαρής ηλικίας- που υπό άλλες συνθήκες και σε άλλες εποχές θα βρίσκονταν το πιο πιθανό στην αποχή, αποτέλεσαν εν πολλοίς τον εκρηκτικό συνδυασμό εκείνο που έστειλε τον Φειδία Παναγιώτου… περπατητό και χωρίς να ιδρώσει ιδιαίτερα στην Ευρωβουλή για να εκπροσωπεί την Κύπρο.
Ο βίος και η πολιτεία του ως ευρωβουλευτής
Ο βίος και η πολιτεία του ως ευρωβουλευτής τα τελευταία δύο χρόνια γνωστός. Ένας ευρωβουλευτής που τα μόνα για τα οποία απασχόλησε η απασχολεί δεν ήταν και δεν είναι τίποτα περισσότερο από άστοχες και επιζήμιες για την χώρα συμπεριφορές του, από υποθέσεις διάπραξης πιθανών πολιτικά και ηθικά μη συμβατών προς την νομιμότητα συμπεριφορών, από την προσωπική lifestyle ζωή του και την σχέση του με την Στυλιάνα, από δηλώσεις και τοποθετήσεις του, που καταδεικνύουν το απόλυτο πολιτικά ομιλούντες, κενό του.
Τι έκανε ο Φειδίας σε αυτά τα δύο χρόνια ως ευρωβουλευτής; Μετέβη στο λεγόμενο προεδρικό των κατεχομένων ως podcaster για συνέντευξη από τον τέως κατοχικό ηγέτη Ερσίν Τατάρ, αδυνατώντας να κατανοήσει και τουλάχιστον να παραδεχθεί - έστω και των υστέρων - τον άστοχο χαρακτήρα της πράξης του, απέδειξε πως δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί την βαρύτητα της θέσης που κατέχει και το γεγονός ότι ως ευρωβουλευτής δεν μπορεί να λειτουργεί υπό την προσωπική του ιδιότητα, παραγνωρίζοντας τις επιπτώσεις και τις αρνητικές συνέπειες που απορρέουν από την όποια δράση του μέσα από την θεσμική.
Kατ’ ανάλογο τρόπο συμπεριφέρθηκε και επισκεπτόμενος την Ρωσία για τους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης, σε μια εποχή που σχεδόν το σύνολο του πλανήτη και εν προκειμένω το οικοδόμημα το οποίο εκπροσωπεί ως ευρωβουλευτής, αυτό της Ε.Ε., έχει την συγκεκριμένη χώρα σε κυρώσεις και καμιά διπλωματική σχέση δεν διατηρεί κατά την παρούσα φάση με την Μόσχα.
Βρέθηκε να κατηγορείται και να τίθεται υπό διερεύνηση από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για διασπάθιση χρημάτων της Ε.Ε.(σ.σ. η υπόθεση με την έπαυλή του στην Λεμεσό που παρουσιάζει ως γραφείο), να αποκαλεί «πελλούς» τους αθλητές με νοητική αναπηρία και να καταγγέλλεται από την Κυπριακή Παραολυμπιακή Επιτροπή και την ΚΥΣΟΑ στο Ευρωκοινοβούλιο, να χλευάζει τους συγγενείς των αγνοουμένων απευθυνόμενος σε αυτούς με απαντήσεις τύπου «εν τζι εν μόνο εσύ κόρη μου που είσαι ορφανή», να αδυνατεί να αντιληφθεί το δράμα τους.
Αυτή είναι συνοπτικά και με τον κίνδυνο να μας διαφεύγει οτιδήποτε άλλο η όλη μέχρι σήμερα «προσφορά» και δράση του Φειδία Παναγιώτου ως ευρωβουλευτής και ως πολιτικός, αυτή είναι η «παρακαταθήκη» με την οποία διά του κόμματος που δημιούργησε έπειτα από την εκλογή του ως ευρωβουλευτής, διεκδικεί σήμερα με αξιώσεις, όχι μόνο την είσοδο, αλλά και πρωταγωνιστικό ρόλο στην επόμενη Βουλή.
Ανευθυνότητα, ναρκισσισμός και αμετροέπεια
Ως ένας κομματάρχης που δεν γνωρίζει ποια είναι και τι κάνει στην Κύπρο η ΟΥΝΦΙΚΥΠ, ως πρόεδρος ενός κόμματος που δεν κρίνει σκόπιμο να έχει θέσεις για τα μεγάλα και σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον τόπο.
Ένα κόμμα χωρίς κανένα ιδεολογικό προσανατολισμό, χωρίς καμιά πυξίδα και που όπως μάλιστα διαφημίζει, πρόθεσή του δεν είναι να πολιτευτεί ως ηγήτορας και καθοδηγητής, αλλά ως μια πολιτική δύναμη που εν τη ουσία θα άγεται και θα φέρεται από τις μάζες.
Ως ένα κόμμα που θα σέρνεται πίσω από τις επιθυμίες των μελών και υποστηρικτών του, ασχέτως αν αυτές έχουν ή όχι έστω την παραμικρή δόση πολιτικής ορθότητας και λογικής, ασχέτως αν είναι πραγματικά αυτές που θα είναι επωφελείς για την χώρα και για την κοινωνία στο σύνολό της.
Με ένα ψηφοδέλτιο και εν δυνάμει βουλευτές, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ξέρουν και δεν μπορούν να τοποθετηθούν στα πιο απλά πλην κρίσιμα ζητήματα, που στερούνται κάθε γνώσης και κάθε στοιχειώδους χαρακτηριστικού που πρέπει να διαθέτει ο οποιοσδήποτε επιθυμεί και θέλει να αποκτήσει λόγο και ρόλο στην λήψη αποφάσεων και στην διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας.
Ένας αχταρμάς και ένα συνονθύλευμα άσχετων ακόμη και μεταξύ τους ατόμων που μαζεύτηκαν και αποφάσισαν εκμεταλλευόμενοι την θυμό και την πικρία μιας σημαντικής μερίδας των συμπολιτών μας, να εμφανιστούν ξαφνικά ως σωτήρες για να ικανοποιήσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, την ματαιοδοξία και άκρατη ματαιοφροσύνη τους. Η ανευθυνότητα, ο ναρκισσισμός και η αμετροέπεια σε όλο τους το μεγαλείο.
Αυτή είναι η Άμεση Δημοκρατία του Φειδία Παναγιώτου, το κόμμα ενός youtuber που πριν καν μπει στην Βουλή ξεχειλίζει από αλαζονεία και έπαρση, που συμπεριφέρεται σαν ένα αππωμένο παιδί που αποκτώντας από την μια στιγμή στην άλλη δύναμη, περισσότερο χρήμα και δόξα, νομίζει πως απευθύνεται σε αδαείς, υποτιμά την νοημοσύνη και το πολιτικό αισθητήριο του πληθυσμού μια ολόκληρης χώρας…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Οι 14 ερωτήσεις του REPORTER που δεν απάντησε ποτέ ο Φειδίας Παναγιώτου-Αρνήθηκε να μοιραστεί τις… θέσεις του με τους ψηφοφόρους
Τον αντίλογο σε όλα όσα πιο πάνω παραθέτουμε απ’ όλους όσοι στρέφονται σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές στο κόμμα του Φειδία, τον ξέρουμε.
Όπως πολύ καλά όμως ξέρουμε επίσης την κρισιμότητα των στιγμών και το γεγονός ότι τις απαντήσεις και τις λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας και του τόπου δεν θα τις δώσουν κόμματα αχταρμάδες όπως αυτό του Φειδία, δεν είναι η ψήφος προς την όποια Άμεση Δημοκρατία ο δρόμος για να δουν οι πολίτες την καθημερινότητά τους να βελτιώνεται, την ποιότητα της ζωής τους να αναβαθμίζεται και τα κακώς κείμενα στην χώρα να εξαλείφονται.
Ακριβώς το αντίθετο είναι που, αν παρ' ελπίδα ο Φειδίας και το κόμμα του βρεθούν στην Βουλή με τα ποσοστά και την δύναμη που τους δίνουν οι δημοσκοπήσεις, θα υπάρξει προφανώς ο κίνδυνος να συμβεί.
Η ευθύνη του κάθε ψηφοφόρου πίσω από το παραβάν
Μόλις λίγες ημέρες πριν από την κάλπη, είναι η ώρα ο κάθε ψηφοφόρος να αναλογιστεί και να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί, να σταθμίσει το πραγματικό διακύβευμα αυτών των βουλευτικών εκλογών, να αναμετρηθεί πρωτίστως με την συνείδησή του.
Να αποφασίσει προτού πάει να ψηφίσει ο κάθε ψηφοφόρος, αν πραγματική του βούληση αποτελεί η υποθήκευση του μέλλοντος του ιδίου και της χώρας στα χέρια σχηματισμών που, όπως ακριβώς η Άμεση Δημοκρατία, δεν ξέρουν πού πατούν και πού πηγαίνουν, αν εμπιστεύεται και θεωρεί στα αλήθεια τον Φειδία και τους όμοιους του, άξιους και ικανούς να οδηγήσουν την Κύπρο στην επόμενη μέρα.
Αν πιστεύει στα αλήθεια πως στέλνοντας κόμματα και «πολιτικούς» σαν τον Φειδία με ενδυναμωμένη μάλιστα παρουσία στην Βουλή, τιμωρεί το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα που τον απογοήτευσε ή αν εκείνον που ουσιαστικά θα τιμωρήσει είναι τον ίδιο τον εαυτό του, μέσα από μια προδιαγραφόμενη ως προς την σύνθεσή της Βουλή, που μάλλον σαν θέατρο του παραλόγου παρά ως νομοθετικό Σώμα σε λίγους μήνες θα λειτουργεί και θα μοιάζει.
Τα όρια που ξεπεράστηκαν και το εφιαλτικό σενάριο
Ο λαϊκισμός και η δημαγωγία είναι καλώς ή κακώς αναπόσπαστο κομμάτι και εν μέρη συστατικά αποδεκτά στο πολιτικό περιβάλλον κάθε χώρας. Έχουν όμως και αυτά τα όρια τους, τα οποία σε αυτές τις βουλευτικές έχουν προ πολλού - με εκ των πρωταγωνιστών τους τον Φειδία - ξεπεραστεί. Δεν τείνουν, αλλά μάλλον έχουν ήδη καταστεί καταστροφικά.
Και προβάλλει ως πραγματικά εφιαλτικό για τον τόπο, το σενάριο ο Φειδίας και οι πέριξ αυτού να είναι εκείνοι που θα καθορίζουν σε λίγες από σήμερα ημέρες το μέλλον μας, να εκείνοι που θα ορίζουν με τις «αποφάσεις» τους στην Βουλή τις ζωές μας. Όχι πολιτευόμενοι, αλλά λειτουργώντας σαν παίκτες σε παράσταση καραγκιόζη, όχι με θέσεις και προτάσεις σοβαρές και υπεύθυνες, αλλά με καραγκιοζιλίκια.
Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η επόμενη Βουλή, όπως και κάθε Βουλή, θα κληθεί να λάβει κρίσιμες αποφάσεις, να τοποθετηθεί επί προτάσεων νόμων και νομοσχεδίων που θα αφορούν και θα διαμορφώνουν το πλαίσιο διαχείρισης εξόχως σημαντικών ζητημάτων για την χώρα μέσα σε ένα επίσης εξόχως πολυσύνθετο και γεμάτο προκλήσεις, εγχώριο και διεθνές σκηνικό. Δεν υπάρχουν περιθώρια λάθους, ούτε και περιθώρια για πειραματισμούς.
Η σταθερότητα της οικονομίας, η εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του κράτους, η ομαλότητα και η συνοχή του κοινωνικού ιστού της χώρας, δεν είναι παράγοντες που μπορούν να καθίστανται έρμαιο προσώπων και κομμάτων που σε τίποτε άλλο δεν στοχεύουν και τίποτα άλλο δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν, παρά την ικανοποίηση των υπέρμετρων προσωπικών φιλοδοξιών τους, τα «ναι» ή τα «όχι» κατά τις ψηφοφορίες στην Βουλή δεν προσμετρώνται ως likes στις αναρτήσεις στο Instagram, στο Facebook και στο Tik Tok.
Τα «ναι» ή τα «όχι» στις ψηφοφορίες στην Βουλή αφορούν την λήψη σοβαρών αποφάσεων και δεν διορθώνονται ως επιλογές, όπως επίσης δεν διορθώνεται κάθε λανθασμένη – πίσω από το παραβάν – επιλογή. Επιλογή τύπου Φειδία, επιλογή ενός κόμματος τύπου Άμεσης Δημοκρατίας.
Ενός επικίνδυνου συνονθυλεύματος με ένα καιροσκόπο και χωρίς κανένα ίχνος συναίσθησης της έννοιας ευθύνη δήθεν ηγέτη, η μετέπειτα συγγνώμη του οποίου - που με περισσή ευκολία αναγκάζεται όλο αυτό το διάστημα κάθε τρεις και λίγο να εκστομίζει -, καμία σημασία και καμία αξία πλέον δεν θα έχει, αν το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του δώσει εν τέλει τον ρόλο που αναζητεί και επιδιώκει στην πολιτική ζωή του τόπου.
Γιατί πολύ απλά, η ζημιά που θα έχει γίνει θα είναι μη αναστρέψιμη και ένα απλό «αγαπώ σας» δεν θα είναι πια αρκετό για να μην μετανιώσουμε το λάθος μας.
Το χειρότερο, δεν θα είναι αρκετό για να μην βιώσουμε τις οδυνηρές συνέπειες μιας ίσως εν βρασμώ ψυχής εκδικητικής πολιτικής μας πράξης, της άρνησης πολλών από εμάς να κατανοήσουν επιτελούς πως στις εκλογές δεν ψηφίζουμε, ούτε για... πλάκα ούτε για να... τιμωρήσουμε κάποιους, αδιαφορώντας για την επομένη μέρα και για το γεγονός ότι τους μόνους που μαθηματική ακρίβεια στο τέλος της ημέρας πραγματικά θα τιμωρήσουμε θα είναι, σαν ιδανικοί αυτόχειρες, τους ίδιους τους εαυτούς μας. Και την χώρα μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Η επέλαση των απολιτίκ-Η «τιμωρία» του παραδοσιακού συστήματος, κάτι τύποι σαν τον Φειδία και ο κίνδυνος για… ΑΛΜΑ στο κενό
- Νέοι παίκτες με δυναμική και αξιώσεις-Η κεφαλαιοποίηση της δυσαρέσκειας, το ξεγύμνωμα της επόμενης μέρας και η αντανάκλαση μιας άλλης γύμνιας
- Οι «56» της Άμεσης Δημοκρατίας για τις βουλευτικές ανά επαρχία-Οι ψήφοι, τα ηχηρά ονόματα και τι προανήγγειλε για τον Απρίλη ο Φειδίας
