Στον 21ο όροφο ενός ουρανοξύστη στο Ντουμπάι, η θέα του Περσικού Κόλπου μοιάζει γαλήνια. Όμως, η πραγματικότητα που βιώνουν τα κέντρα επιχειρήσεων της αεράμυνας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων είναι μια εφιαλτική άσκηση στατιστικής που μετριέται και σε ανθρώπινες ζωές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Το πρωί της Πέμπτης, η στατιστική αυτή απέκτησε ονοματεπώνυμο. Στην οδό Σουεϊχάν του Άμπου Ντάμπι, η «βροχή» των συντριμμιών από μια επιτυχή αναχαίτιση βαλλιστικού πυραύλου μετέτρεψε έναν πολυσύχναστο δρόμο σε σκηνικό πολέμου. Ο απολογισμός: δύο νεκροί και τρεις τραυματίες. Αν και η σύγκρουση λαμβάνει χώρα χιλιόμετρα πάνω από το έδαφος, βρίσκει τρόπο να αγγίξει τη γη.
Αυτές οι απώλειες προστίθενται σε έναν απολογισμό που προκαλεί ίλιγγο: 2.187 εμπλοκές από την έναρξη των εχθροπραξιών. Ο αριθμός αυτός δεν αντιπροσωπεύει μόνο στρατιωτική ετοιμότητα, αλλά και μια πρωτοφανή στρατηγική φθοράς. Η εξίσωση παραμένει αμείλικτη. Το Άμπου Ντάμπι απαντά με την πιο προηγμένη τεχνολογία του πλανήτη, πυραύλους Patriot των 4 εκατομμυρίων δολαρίων και συστήματα THAAD των 12 εκατομμυρίων, απέναντι σε σμήνη drones που κοστίζουν ελάχιστες χιλιάδες δολάρια.
Με το συνολικό κόστος να ξεπερνά πλέον τα 4 δισεκατομμύρια δολάρια (πάνω από 14,5 δισεκατομμύρια ντιρχάμ), το ερώτημα δεν είναι πλέον η αποτελεσματικότητα, αλλά η βιωσιμότητα. Όπως εξηγεί η αναλύτρια Marwa Maziad, η «ασπίδα» των Εμιράτων είναι αδιάσπαστη, αλλά η συντήρησή της απαιτεί πλέον κάτι περισσότερο από χρήμα, τη διπλωματική παρέμβαση των συμμάχων για να σταματήσει η πηγή της απειλής.
Το ενεργειακό ρήγμα και η ελληνική μαρτυρία
Ενώ οι πύραυλοι σκίζουν τον ουρανό, η παγκόσμια αγορά ενέργειας δέχεται το δικό της πλήγμα. Η επίθεση στο Ρας Λαφάν του Κατάρ αφαίρεσε ακαριαία το 17% της παγκόσμιας παραγωγής LNG, στέλνοντας τις τιμές από τα 9 στα 24 δολάρια. Η αποκατάσταση των υποδομών υγροποίησης μοιάζει με τεχνικό εφιάλτη, καθώς απαιτεί πέντε χρόνια και έναν σπάνιο, εξειδικευμένο χάλυβα (bespoke steel) που αντέχει στους -162°C, υλικό που απλά δεν υπάρχει σε απόθεμα στις παγκόσμιες αγορές.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η πολυπληθής ελληνική κοινότητα των Εμιράτων παραμένει ψύχραιμη. «Η εμπιστοσύνη στην κρατική μηχανή είναι απόλυτη», μεταφέρουν Έλληνες που ζουν χρόνια στην περιοχή, επισημαίνοντας ότι παρά τα alerts στα κινητά τηλέφωνα, η καθημερινότητα δεν έχει «παγώσει». Ωστόσο, η ανησυχία μεταφέρεται πλέον στην Αθήνα. Η Ελλάδα, ως πύλη εισόδου ενέργειας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις στο Ρας Λαφάν του Κατάρ, καθώς τα γεγονότα προεξοφλούν μια παρατεταμένη ενεργειακή ακρίβεια για την Ευρώπη.
Η υπομονή και η ψυχραιμία
Αυτή η συνδυαστική πίεση, στρατιωτική, οικονομική και πλέον ανθρωπιστική, οδήγησε τον Άνουαρ Γκάργκας, διπλωματικό σύμβουλο του Προέδρου, σε μια δήλωση που τάραξε τα νερά της διεθνούς διπλωματίας, ότι η υπομονή του Άμπου Ντάμπι εξαντλείται. Το μήνυμα προς τη Δύση είναι ότι περιοχή χρειάζεται ουσιαστικές εγγυήσεις, όχι ρητορική.
Παρά την τραγωδία στη Σουεϊχάν και τον οικονομικό «εφιάλτη», το Ντουμπάι διατηρεί μια στρατηγική ψυχραιμία. Ο ενεργειακός και γεωπολιτικός χάρτης του πλανήτη άλλαξε οριστικά, αλλά η μάχη για τη σταθερότητα στον Κόλπο μόλις τώρα εισέρχεται στην πιο κρίσιμη καμπή της. Είναι η στάση μιας χώρας που παρατηρεί τη λογική των αριθμών και προετοιμάζεται.
Πηγή: iefimerida.gr
