Στον δρόμο για μια εξαιρετικά κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση που κατά πάσα πιθανότητα θα επαναδιορφώσει το πολιτικό τοπίο και θα δημιουργήσει νέους συσχετισμούς δυνάμεων, όχι μόνο εντός αλλά και εκτός Βουλής, τα κόμματα εντείνουν την προεκλογική τους προσπάθεια και εστιάζουν την προσοχή τους στην επίτευξη των στόχων που θέτουν για τις βουλευτικές εκλογές.
Τα διακυβεύματα των επερχόμενων βουλευτικών είναι πολλά και μεγάλα, όπως πολλά και μεγάλα είναι επίσης τα στοιχήματα που οι πολιτικές δυνάμεις-πολύ περισσότερο εκείνες που εμπίπτουν στην κατηγορία των παραδοσιακών-, καλούνται να κερδίσουν, αν θέλουν το βράδυ της 24ης Μαΐου να μην δουν να συμβαίνει εκείνο που οι ενδείξεις δείχνουν ως πολύ πιθανό να συμβεί. Να χάσουν τον ύπνο τους.
Σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον με πρωτοφανείς ιδιομορφίες, όπου νεοφανείς σχηματισμοί έρχονται με «απειλητικές» διαθέσεις και εμφανίζονται ικανοί να μοιράσουν ξανά την τράπουλα, αλλά και όπου ο βαθμός απαξίωσης προς το παραδοσιακό σύστημα κτυπά κόκκινο, θα ανέμενε κανείς το όλο ενδιαφέρον να βρίσκεται επικεντρωμένο στις προσεχείς εκλογές και στην απάντηση που η κάλπη θα δώσει στα αναφυόμενα για την επόμενη μέρα του τόπου κρίσιμα ερωτήματα που προκύπτουν.
Η αλήθεια είναι ωστόσο, πως τουλάχιστον παρασκηνιακά και ασφαλώς μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, οι συζητήσεις, τα σενάρια και οι ασκήσεις επί χάρτου λιγότερο από δύο μήνες πριν από τις βουλευτικές, έχουν ως αντικείμενο και κάτι εκλογικά πιο μακροπρόθεσμο.
Τις προεδρικές εκλογές του 2028, με κοινό μυστικό να αποτελεί πως οι δελφίνοι είναι ήδη αρκετοί και ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες των κομματικών γραφείων η περί τούτου κουβέντα που γίνεται μόνο απρόσωπη δεν είναι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το κρίσιμο crash test του ΔΗΣΥ-Οι ανοικτές πληγές, το σενάριο πρωταθλητισμού με επιδόσεις διαβάθμισης και η... καρέκλα της Αννίτας
Τι θα κάνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης
Μιλώντας για προεδρικές εκλογές, είναι φυσικό και λογικό η συζήτηση να ξεκινά από το πρόσωπο το οποίο ήδη κατέχει την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, και εν προκειμένω από τον Νίκο Χριστοδουλίδη.
Μολονότι ο ίδιος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του ούτε καν στους στενούς του συνεργάτες για το κατά πόσο θα επιχειρήσει να λάβει ανανέωση της λαϊκής εντολής, οι εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι πολύ δύσκολα δεν θα είναι υποψήφιος.
Και τούτο, παρά το γεγονός ότι τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, οι συνθήκες ουδόλως ενθαρρυντικές μοιάζουν για τον ίδιο, απέχοντας κατά παρασάγγας από εκείνες στην βάση των οποίων διεκδίκησε το ύψιστο πολιτειακό αξίωμα το 2023.
Η τότε κάθοδος του Νίκου Χριστοδουλίδη στις προεδρικές έγινε με πρώτιστο εχέγγυο επιτυχίας την τεράστια δυναμική που είχε αναπτυχθεί γύρω από το πρόσωπό του ανάμεσα στην κοινωνία, σε προέκταση της εικόνας ενός σύγχρονου πολιτικού που -αν και όχι πλήρως απαλλαγμένος από πολιτικά βαρίδια- διέθετε στην αντίληψη μιας πολύ μεγάλης μερίδας των πολιτών τα φόντα να κυβερνήσει και να οδηγήσει επιτυχώς τον τόπο στην επόμενη μέρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, εξασφαλίζοντας στην εξέλιξη των πραγμάτων την στήριξη των τριών κομμάτων (σ.σ. ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ), διεισδύοντας βαθιά στην δεξαμενή ψηφοφόρων του κόμματος από το οποίο ο ίδιος προέρχεται (σ.σ. βλέπε ΔΗΣΥ) και καταφέρνοντας εν τέλει να κτίσει μια πολυσυλλεκτική υποψηφιότητα, ο Νίκος Χριστοδουλίδης μπόρεσε να κάνει κάτι που κανένας άλλος υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε στο παρελθόν μπορέσει.
Να κερδίσει τις προεδρικές χωρίς τις…πλάτες ενός εκ των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, είτε του ΔΗΣΥ είτε του ΑΚΕΛ.
Τα διαφορετικά δεδομένα ενόψει 2028
Ενόψει του 2028, τα δεδομένα για τον κ. Χριστοδουλίδη είναι κατά πολύ διαφορετικά. Εισπράττοντας την φθορά και πληρώνοντας το τίμημα της εξουσίας, η δημοτικότητά του καμία σχέση δεν έχει ή δεν θα έχει με εκείνη του 2023, την ίδια ώρα που αποτελεί ένα ερώτημα κατά πόσο τα κόμματα που τότε τον στήριξαν, είναι ή θα είναι διατεθειμένα να το πράξουν και σε δύο χρόνια από σήμερα.
Ή και αν το πράξουν, ποια δυναμική και ποια προστιθέμενη αξία θα είναι σε θέση να δώσουν σε μια ενδεχόμενη υποψηφιότητά του.
Με μια ΕΔΕΚ και μια ΔΗΠΑ το πιθανότερο σαφώς εξασθενημένες μέσα από τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, αλλά και με ένα ΔΗΚΟ επίσης σε αισθητό βαθμό μάλλον αποδυναμωμένο, ένα ενδεχόμενο εγχείρημα του Νίκου Χριστοδουλίδη να τρέξει με βάσιμες ελπίδες νίκης στις προεδρικές του 2028, φαντάζει για την ώρα να είναι μια δύσκολη ως προς την προοπτική επιτυχίας της εξίσωση.
Ακόμη και αν, όπως ψιθυρίζεται, τύχει υπογείως της στήριξης του ΕΛΑΜ, για να βγουν οι αριθμοί θα χρειαστεί κάτι πολύ περισσότερο, ενώ μια τέτοια έστω και άτυπη σύμπραξη -πόσο μάλιστα αν προσλάβει επίσημη μορφή- το πλέον πιθανό είναι να γυρίσει για τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη κάτι σε μπούμερανγκ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Προεδρικό με το βλέμμα καρφωμένο στην Βουλή-Η διαφαινόμενη αποδυνάμωση των συγκυβερνώντων, η δύσκολη εξίσωση και οι πλάτες της αντιπολίτευσης
Δηλαδή, ως αποτρεπτικός παράγοντας για ψηφοφόρους, που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να δώσουν την ψήφο τους σε ένα υποψήφιο που έμμεσα ή άμεσα έρχεται να ταυτιστεί με τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.
Δύο χρόνια πριν από τις προεδρικές εκλογές, και με τον ίδιο όπως έχει προαναφερθεί να κρατά τις σκέψεις του αποκλειστικά για τον εαυτό του, η παρακινδυνευμένη πρόβλεψη που γίνεται από τους ριψοκίνδυνους του πολιτικού «κουτσομπολιού», είναι πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, με κομματική στήριξη ή χωρίς, ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα τρέξει στην κούρσα των προεδρικών του 2028, καθώς δεν θα ήθελε με τίποτα να αποδειχθεί Πρόεδρος μιας… χρήσης.
Ο σίγουρος στην κούρσα Οδυσσέας που ξεκίνησε
Θα τρέξει όπως εκτιμούν σε μια κούρσα, θέση στην αφετηρία της οποίας έχει κλείσει προ πολλού ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, ο οποίος δημιουργώντας κόμμα και κατεβαίνοντας στις βουλευτικές εκλογές, θέλει ακριβώς να εξυπηρετήσει μια πολύ συγκεκριμένη στόχευση.
Να οικοδομήσει τις βάσεις πάνω στις οποίες θα στηριχθεί στην πορεία του προς τις προεδρικές του 2028, να δημιουργήσει το προζύμι που θα του προσδώσει στην επίσημη έναρξη του προεκλογικού του αγώνα την ώθηση που θα χρειαστεί για να βρεθεί εξ’ αρχής σε θέση ισχύος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ αντιμέτωποι με τους εαυτούς τους-Η «κολοσυρμαθκιά της κουφής», τα μηνύματα που δεν έλαβαν και η... τέλεια καταιγίδα
Με την υποσημείωση όμως, πως πλέον οι σχέσεις που τα προηγούμενα χρόνια ως Γενικός Ελεγκτής μαεστρικά έκτιζε σχεδόν με το σύνολο των κομμάτων πλην του ΔΗΣΥ έχουν πια κλονιστεί, με την διαφορά ότι μάλλον δεν μπορεί με την άνεση και ευκολία που ίσως θα πίστευε να προσβλέπει στο να καταστεί χωρίς πολλά-πολλά ο εκλεκτός τους.
Γιατί, μεταξύ άλλων, η «αρπαγή» της Ειρήνης Χαραλαμπίδου έχει ήδη ρίξει σκιές στις σχέσεις του με το ΑΚΕΛ, αλλά και γιατί για το ΔΗΚΟ, είναι το ΑΛΜΑ του κ. Μιχαηλίδη το τελευταίο «πράγμα» που θα ήθελε να έχει -σε ούτως ή άλλους δύσκολους καιρούς- στα πόδια του.
Το φλερτ του ΔΗΚΟ με τον ΔΗΣΥ και οι πολλοί δελφίνοι στην Πινδάρου
Άλλωστε, για το ΔΗΚΟ αυτό που εμφανώς φαίνεται να προέχει, είναι το φλερτ με τον ΔΗΣΥ που μετά από πάρα πολλά χρόνια αναβιώνει και το οποίο συνιστά αντικείμενο προσμέτρησης σε διάφορες βαθμίδες της σεναριολογίας για την επόμενη μέρα των βουλευτικών εκλογών.
Θα έχει η προαναγγελλόμενη συνεργασία τους τον χαρακτήρα μόνο κοινοβουλευτικής ή πρόκειται για το πρώτο βήμα που θα ανοίξει τον δρόμο στα δύο κόμματα να βρεθούν στο ίδιο χαράκωμα και στις προεδρικές του 2028;
Αν ισχύει το δεύτερο, κάτω από ποιους όρους και προϋποθέσεις; Σενάριο να στηρίξει Χριστοδουλίδη ο ΔΗΣΥ και συνεπώς να συμπορευθούν με τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως κοινό υποψήφιο δεν παίζει.
Θα σημαίνει δηλαδή, ότι αυτομάτως σε κάποια στιγμή το ΔΗΚΟ ανοίγει την πόρτα και εξέρχεται του κυβερνητικού σχήματος, περνά στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης. Ποιος θα είναι όμως ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση ο κοινός υποψήφιος του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ;
Είναι το τελευταίο ένα καθ’ όλα κομβικό και πολύπλοκο ερώτημα, που θα συνιστούσε στοιχηματική αυτοκτονία να επιχειρηθεί τώρα να απαντηθεί, έστω και υπό το πρίσμα της σεναριολογίας.
Όχι γιατί θα μιλάμε για δύο κόμματα που πρέπει να τα βρουν για τον κοινό τους υποψήφιο, αλλά και γιατί -ενδεχομένως πολύ περισσότερο- οι δελφίνοι στην Πινδάρου, με όνομα και χωριό, είναι ήδη αρκετοί.
Για τον ΔΗΣΥ, η όποια συνεργασία στις προεδρικές εκλογές, είτε με το ΔΗΚΟ είτε με οποιοδήποτε άλλο κόμμα, προϋποθέτει εκ των πραγμάτων το εσωτερικό ξεκαθάρισμα, την διασφάλιση ότι ακόμη και στην περίπτωση που θα πορευθεί χωρίς συνεργασία, δεν θα βρεθεί το 2028 στην δύσκολη κατάσταση να δει να τρέχουν στην κούρσα όχι ένας ή μία, αλλά πολλά άλογα από τον χώρο του.
Η πειθαρχία και τα πιο στρωμένα δεδομένα για το ΑΚΕΛ
Από το κάδρο των προεδρικών εκλογών του 2028 με ενδιάμεσο σταθμό τις βουλευτικές του 2026, δεν μπορεί και δεν απουσιάζει φυσικά το ΑΚΕΛ, το οποίο ωστόσο ως το πλέον πειθαρχημένο κόμμα της χώρας, δείχνει τουλάχιστον στην παρούσα χρονική συγκυρία να μην αντιμετωπίζει προβλήματα ανάλογης φύσης με εκείνα του ΔΗΣΥ ή του ΔΗΚΟ.
Υπό το ίδιο πρίσμα, τα δεδομένα για την Εζεκίας Παπαϊωάννου ενόψει προεδρικών φαντάζουν πιο στρωμένα και ξεκάθαρα, καθότι η προσπάθεια για επιστροφή στην εξουσία έπειτα από είκοσι χρονιά το πιθανότερο είναι να γίνει στην λογική της συνταγής της μετά Δημήτρη Χριστόφια εποχής.
Με ένα μη κομματικό υποψήφιο στα πρότυπα Σταύρου Μαλά και Ανδρέα Μαυρογιάννη, ικανού να παρεισφρήσει και να έχει απήχηση και στους πέραν της Αριστεράς ψηφοφόρους. Και εδώ, ονόματα έχουν κατά καιρούς ακουστεί ως εν δυνάμει, ωστόσο, το να αναφερθούν δύο ολόκληρα χρόνια πριν από τις εκλογές και σε ένα τόσο ρευστό πολιτικό περιβάλλον, κανένα απολύτως νόημα δεν θα είχε.
Εξάλλου, θα ήταν σφάλμα να αποκλείσει κανείς οριστικά και εκ προοιμίου, το ΑΚΕΛ να κάνει τελικά την ανατροπή και να αποφασίσει να τρέξει με κομματικό άλογο, π.χ. λογικά Στέφανος Στεφάνου, ή και από την άλλη, να προσδεθεί στο… ΑΛΜΑ οποιοδήποτε άλλου πολιτικού αρχηγού, ακόμη και εάν σήμερα οι σχέσεις τους διάγουν, όπως και ο καιρός, ψυχρή περίοδο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Εξήντα μέρες για να κλείσουν την κάνουλα των διαρροών-Το μεγάλο στοίχημα των παραδοσιακών και ο… κίνδυνος για τους νεοφανείς σχηματισμούς
Προπομπός οι συμμαχίες για την εκλογή Προέδρου της Βουλής
Όπως και να εξελιχθούν στο τέλος της ημέρας τα πράγματα, ένα καλό προπομπό για το τι μέλει γενέσθαι στις προεδρικές και τις όποιες συνεργασίες ενδεχομένως προκύψουν, θα αποτελέσουν οι συμμαχίες που θα γίνουν σε χρονικό ορίζοντα πολύ πιο κοντά στο σήμερα.
Στην διαδικασία για ανάδειξη του ή της επόμενου/ης Προέδρου της Βουλής, εκεί όπου άπαντες -θέλοντας και μη- θα ανοίξουν τα χαρτιά τους και θα δώσουν εν μέρει το στίγμα των προθέσεων τους αναφορικά με το ποιους θεωρούν ως όμορους και ποιους ως… απέναντί τους.
Είναι οι βουλευτικές και η εκλογή Προέδρου της Βουλής που θα ακολουθήσει, μια διαδικασία κατά την οποία μετρώντας τα κουκιά τους, τα κόμματα και οι ηγεσίες τους θα μπορούν με την ολοκλήρωσή τους να σκεφτούν απρόσκοπτα και ασφαλώς στη βάση μιας πολύ πιο ξεκάθαρης εικόνας, όχι μόνο τις προεδρικές ως η επόμενη και σημαντικότερη εκλογική διαδικασία, αλλά και το ουσιαστικότερο.
Τα άλογα πάνω στα οποία θα ποντάρουν.
