Κυριακή 15 Δεκ, 2019 | Επικοινωνία
trans gif

Από τον γκάνγκστερ «ΜΑΜ» στον «Ορέστη» και από τα πεντάκις στα επτάκις ισόβια

Ντίνα Κλεάνθους, Γιώργος Χατζηπαναγή  22/05/2019 06:40
Από τον γκάνγκστερ «ΜΑΜ» στον «Ορέστη» και από τα πεντάκις στα επτάκις ισόβια

Από τον γκάνγκστερ «ΜΑΜ» στον «Ορέστη» και από τα πεντάκις στα επτάκις ισόβια

Ντίνα Κλεάνθους, Γιώργος Χατζηπαναγή  22/05/2019 06:40
Ενώπιον της Δικαιοσύνης με βαριές κατηγορίες θα βρεθεί σύντομα ο πρώτος κατά συρροή δολοφόνος που συγκλόνισε και καθήλωσε την Κύπρο, και όχι μόνο, όπου θα κληθεί να λογοδοτήσει για τις φρικιαστικές πράξεις του.

Ο 35χρονος ίλαρχος, ο οποίος ομολόγησε τη διάπραξη επτά δολοφονιών, πέντε γυναικών και δύο παιδιών, αναμένεται να κατηγορηθεί για επτά φόνους εκ προμελέτης και ως εκ τούτου, θα είναι αντιμέτωπος με επτά φορές ισόβια, τη μεγαλύτερη δηλαδή ποινή που θα επιβληθεί ποτέ στα χρονικά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όσον αφορά την εκδίκαση της υπόθεσης, εφόσον ο ύποπτος δεν αλλάξει τη θέση του από παραδοχή σε μη παραδοχή, αναμένεται να είναι σύντομη. Ωστόσο, στην περίπτωση που αποφασίσει να αλλάξει θέση, τότε αναμένεται η δίκη να κρατήσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
 
Πάντως, από τη στιγμή που ο 35χρονος έχει παραδεχθεί αρχικά και έχει προβεί σε υποδείξεις σκηνών, που αφορούν κατά κύριο λόγο τους χώρους ταφής των θυμάτων του, θα λειτουργήσει ως επιβαρυντικός παράγοντας σε περίπτωση που αποφασίσει να αρνηθεί τη διάπραξη των αδικημάτων.
 
Επίσης, σε περίπτωση που κριθεί ένοχος για φόνο εκ προμελέτης, τότε η ποινή είναι μονόδρομος, με αυτή να προβλέπει ισόβια κάθειρξη.  
 
Οι μεγαλύτερες ποινές στη σύγχρονη εποχή  
 
Ο 35χρονος θα είναι ο πρώτος κατηγορούμενος στα χρονικά, που θα είναι αντιμέτωπος με επτά φορές ισόβια, αφού μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη ποινή που έχει επιβληθεί ήταν οι πέντε φορές ισόβια (διαδοχικές ποινές) στους δράστες του πενταπλού φονικού που διαπράχθηκε στις 23 Ιουνίου 2012 στην Αγία Νάπα, ενώ ακολουθεί η καταδίκη του Χριστάκη Θωμά, ο οποίος καταδικάστηκε σε 35 χρόνια φυλάκιση για το τριπλό φονικό που διαπράχθηκε το 2015 στη Λεμεσό.
 
Οι πέντε φορές ισόβια σε «ΜΑΜ» και Τσεχιλίδη
 
Στις 23 Ιουνίου το 2012 η Κυπριακή κοινωνία συγκλονίζεται από την εν ψυχρώ δολοφονία πέντε νεαρών στην καρδιά της Αγίας Νάπας.
Ο δράστης εκτέλεσε τα θύματα εν ψυχρώ σε διάστημα μόλις 19 δευτερολέπτων, ρίχνοντας εναντίον τους 14 φορές με πιστόλι τύπου Glock.
 
Ως δράστες του πρωτοφανούς εγκλήματος αναγνωρίστηκαν οι Δημήτρης Μαμαλικόπουλος και Αναστάσιος Τσεχιλίδης.
 
Στις 30 Ιουνίου του 2012, οι δύο εντοπίστηκαν από μέλη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας στα Εξάρχεια, στην Ελλάδα και στις 31 Ιουλίου του ίδιου έτους παραδόθηκαν στην Κυπριακή Αστυνομία. Μέσα από τη διερεύνηση, οι ανακριτικές Αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για «συμβόλαιο θανάτου» το οποίο κλήθηκε να εκτελέσει ο «ΜΑΜ» με τη βοήθεια του «Ντούρου» (Αναστάσιου Τσεχιλίδη).
 
Και στους δύο, το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας, στις 7 Φεβρουαρίου 2014, επέβαλε ποινές πεντάκις ισοβίων. Πρόκειται για την μεγαλύτερη ποινή που επέβαλε ποτέ Κυπριακό Δικαστήριο, μέχρι σήμερα.
 
Tριάντα πέντε χρόνια στον Θώμα
 
Πρωτοφανής για τα Κυπριακά δρώμενα ήταν και η απόφαση του Κακουργιοδικείου να επιβάλει στο δολοφόνο του τριπλού φονικού της Λεμεσού, Χριστάκη Θωμά, που διαπράχθηκε το 2015, ποινή φυλάκισης 35 ετών.
 
Μπορεί ο Θωμά να «ξεγλίστρησε» από τον φόνο εκ προμελέτης και τα ισόβια, ωστόσο η ποινή που του επιβλήθηκε για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας «αγγίζει» την καταδίκη των ισοβίων.
 
Πρόκειται για την δεύτερη μεγαλύτερη ποινή που επιβλήθηκε ποτέ στην Κύπρο και με βάση σχετική νομοθεσία, θα έχει δικαίωμα αποφυλάκισης μετά τα δώδεκα χρόνια (με βάση τη ποινή του), σε αντίθεση με τους ισοβίτες.  
 
Ο Θωμά, είχε δολοφονήσει το βράδυ της 24ης Νοεμβρίου τρία πρόσωπα και συγκεκριμένα τα αδέρφια Κωνσταντίνο και Παράσχο Ντορζή και τον Αιμίλιο Μιλτιάδους, μετά από καταδίωξη τους από την Πλατεία Ηρώων, όπου βρίσκεται το εστιατόριο του πατέρα του.
 
Ο καταδικασθείς είχε συλληφθεί τρεις μέρες αργότερα σε εγκαταλελειμμένη οικία στο δρόμο Λάνιας-Σαϊττά.
 
Ισόβια και τριάντα πέντε χρόνια στον κομμωτή
 
Άλλη μια μεγάλη υπόθεση που είχε συγκλονίσει την Κύπρο, ήταν αυτή του 30χρονου Θεόδωρου Θεοφάνους, κομμωτή από την Πάφο, ο οποίος σκότωσε την έγκυο σύντροφό του και την τρίχρονη κόρη της από παθολογική ζήλια, το Δεκέμβριο του 2011.
 
Η 24χρονη Μολδαβή, Τζούλια Οπόροκ, που ήταν στον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης της, εντοπίστηκε νεκρή μέσα στο αυτοκίνητό της στη θαλάσσια περιοχή Γεροσκήπου, ενώ η τριχρονη κορούλα της Βικτώρια εντοπίστηκε νεκρή 50 μέτρα μακριά από το όχημα.
 
Το Μόνιμο Κακουργιοδικείο επέβαλε στον 30χρονο ποινή δια βίου φυλάκισης για τον εκ προμελέτης φόνο της 24χρονης και 35 χρόνια φυλάκιση με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας για το φόνο της τρίχρονης, ποινές οι οποίες είναι όμως συντρέχουσες.
 
Συντρέχουσες ποινές στον τετραπλό
 
Αξίζει πάντως να σημειωθεί, πως, σε ότι αφορά τον τετραπλό φόνο που διαπράχθηκε στις 23 Ιουνίου 2016 στην Αγία Νάπα, ακριβώς την ίδια μέρα που διαπράχθηκε το πενταπλό φονικό τέσσερα χρόνια προηγουμένως, παρότι ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα που διαπράχθηκε στα χρονικά, εντούτοις η ποινή που επιβλήθηκε στους τέσσερις καταδικασθέντες ήταν τέσσερις φορές ισόβια με τις ποινές όμως να συντρέχουν.

Κάτι που ουσιαστικά σημαίνει ότι στα δώδεκα χρόνια θα έχουν δικαίωμα για αίτηση αποφυλάκισης, σε αντίθεση με τους καταδικασθέντες του πενταπλού φονικού που θα έχουν το δικαίωμα αποφυλάκισης στα 25 χρόνια καθώς οι ποινές που τους επιβλήθηκαν ήταν διαδοχικές.
 
Η απόφαση Καυκαρή που άλλαξε τα δεδομένα για τα ισόβια
 
Ο 35χρονος ίλαρχος, που κουβαλά επτά φόνους εκ προμελέτης στην πλάτη του, θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ποινή των επτάκις ισοβίων.
 
Στο άκουσμα της ισόβιας κάθειρξης ή δια βίου, αρκετοί ερμηνεύουν αυτές τις ποινές, ως φυλάκιση του καταδικασθέντα μέχρι το θάνατο του, ωστόσο, τα δεδομένα άλλαξαν με αφορμή προσφυγή του πρώην ισοβίτη Παναγιώτη Καυκαρή στο ΕΔΑΔ την οποία κέρδισε.
 
Συγκεκριμένα, το 2008 ο Καυκαρής κέρδισε προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) με αίτημα τον καθορισμό των ισοβίων, που τότε σήμαιναν φυλάκιση μέχρι το βιολογικό τέλος. Το αίτημά του στάθηκε αφορμή για να τροποποιηθεί η νομοθεσία, ώστε στα δώδεκα χρόνια οι κατάδικοι να έχουν δικαίωμα υποβολής αιτήματος αποφυλάκισης (parole).
 
Στις 9 Μαρτίου 1989 ο Καυκαρής βρέθηκε ένοχος από το  Κακουργιοδικείο Λεμεσού σε τρεις κατηγορίες φόνου εκ προμελέτης που διαπράχθηκε στις 10 Ιουλίου 1987.  
 
Το ίδιο το Κακουργιοδικείο διευκρίνισε ότι φυλάκιση δια βίου σήμαινε για ολόκληρο το υπόλοιπο της ζωής του Καυκαρή και όχι για περίοδο 20 ετών όπως προβλέπετο στους κανονισμούς των φυλακών.
  
Ωστόσο όταν ο ισοβίτης οδηγήθηκε στις φυλακές, του έδωσαν ειδοποίηση ότι θα απολύετο την 16.7.2002, ημερομηνία που καθορίσθηκε στη βάση της αντίληψης των κανονισμών ότι η φυλάκιση δια βίου ισοδυναμεί με 20 έτη φυλάκισης και λαμβανομένων υπόψη περαιτέρω προνοούμενων εκπτώσεων.
 
Οι κανονισμοί αυτοί κηρύχθηκαν αντισυνταγματικοί από το Ανώτατο Δικαστήριο το 1997, σε υπόθεση habeas corpus άλλου ισοβίτη, και ακολούθως καταργήθηκαν, η ίδια δε η περί φυλακών νομοθεσία τροποποιήθηκε ώστε να εξαιρεί τους ισοβίτες από την άλλως προσφερόμενη δυνατότητα μείωσης της ποινής.
 
Ο Καυκαρής, με habeas corpus, μετά τη λήξη της ημερομηνίας που του είχε δοθεί από τις Αρχές των φυλακών, αμφισβήτησε τη νομιμότητα της μετά την ημερομηνία εκείνη κράτησής του. Η αίτηση του απερρίφθη, όπως απερρίφθη και ακόλουθη έφεση του.
 
Προσέφυγε τότε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο, με απόφαση εκδοθείσα το 2008, διαπίστωσε παραβίαση του Άρθρου 7 της Σύμβασης, απορρίπτοντας όλες τις άλλες αιτιάσεις του Εφεσείοντα.
 
Αμέσως μετά, ο Καυκαρής, με νέο habeas corpus, αμφισβήτησε και πάλι τη νομιμότητα της κράτησής του ως αντίθετη με την απόφαση του
ΕΔΑΔ για παραβίαση του Άρθρου 7 και ως παραβιάζουσα τις αρχικές του προσδοκίες για απόλυση του την ημερομηνία που αναφέρετο στο έγγραφο που του δόθηκε.
 
Η νέα νομοθεσία
 
Η νομοθεσία για την λειτουργία του Θεσμού της αποφυλάκισης επ’ αδεία (Conditional release- Parole Board), θεσπίστηκε τον Απρίλιο του 2009, κατόπιν διεθνών δεσμεύσεων της Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) αλλά και ενώπιον του ΕΔΑΔ στην υπόθεση στην υπόθεση KAFKARIS v CYPRUS (Application no. 21906/04).
 
Το επιχείρημα που τέθηκε ενώπιον του ΕΔΑΔ, ήταν ότι η δια βίου φυλάκιση, ως ίσχυε μέχρι στιγμής, εφ’ όρου ζωής, χωρίς δηλαδή προοπτική απελευθέρωσης, συνιστά απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση και ως προς τούτο παραβιάζει το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ. Η θέση του εν λόγω ισοβίτη, απορρίφθηκε κατόπιν δεσμεύσεων της Δημοκρατίας, ότι είναι προς εισαγωγή ο θεσμός της Αποφυλάκιση επ’ αδεία.
 
Στην σχετική εισηγητική έκθεση που υπήρχε στην Έκθεση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών για το νομοσχέδιο με θέμα «Ο περί Φυλακών (Τροποποιητικός) Νόμος του 2008», υπάρχουν σχετικές αναφορές όπου δείχνουν ότι το έναυσμα για την διαμόρφωση του τελικού κειμένου των νομοθετικών ρυθμίσεων που θα διέπουν τη δυνατότητα απόλυσης ισοβιτών υπό όρους ήταν η απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση KAFKARIS v CYPRUS.
 
Συντρέχουσες και διαδοχικές ποινές 
 
Με βάση τη νομοθεσία, όταν ένας φυλακισμένος καταδικαστεί πάνω από δυο φορές ισόβια και οι ποινές είναι διαδοχικές, έχει το δικαίωμα να αιτηθεί αποφυλάκιση στα 25 χρόνια (όπως οι κατηγορούμενοι του πενταπλού φονικού), ενώ όταν για παράδειγμα του επιβληθεί τέσσερις φορές ισόβια (όπως στους κατηγορούμενους του τετραπλού φονικού) αλλά οι ποινές είναι συντρέχουσες, τότε ο κατηγορούμενος έχει το δικαίωμα να αιτηθεί αποφυλάκιση στα 12 χρόνια.
 
Επίσης, όταν κάποιος καταδικαστεί σε δύο ή περισσότερες φορές ισόβια, τότε το αίτημα αποφυλάκισης θα έχει και πάλι στα 25 χρόνια. Δηλαδή, δεν έχει σημασία εάν κάποιος καταδικαστεί σε δύο ή δέκα φορές ισόβια.

Τα ίδια δικαιώματα δεν έχουν οι φυλακισμένοι που καταδικάστηκαν με μεγάλες ποινές. Για παράδειγμα ο καταδικασθέντας του τριπλού φονικού στη Λεμεσό που εκτίει ποινή φυλάκισης 35 ετών δεν μπορεί στα 12 χρόνια να αιτηθεί αποφυλάκιση καθώς αυτό το δικαίωμα δίνεται μόνο σε αυτούς που καταδικάστηκαν σε ισόβια ή δια βίου, ενώ οι υπόλοιποι θα πρέπει να εκτίσουν τα 2/3 της ποινής τους.
 
Αξίζει να αναφερθεί, ότι δεν θεωρείται δεδομένο ότι η αίτηση αποφυλάκισης γίνεται αποδεκτή, καθώς πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Όπως για παράδειγμα καλή διαγωγή. Σε περίπτωση που το αίτημα του απορριφθεί, τότε θα έχει το δικαίωμα να υποβάλει νέα αίτηση αποφυλάκισης μετά από δύο χρόνια και ούτω καθεξής.
 
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας