Δευτέρα 18 Οκτ, 2021 | Επικοινωνία
trans gif

«Εάν μου πουν ένα συγνώμη, μόνο για την ηλικία τους, θα τους συγχωρέσω...»

Πέτρος Πετρή, Γιώργος Χατζηπαναγή  21/07/2021 06:56
«Εάν μου πουν ένα συγνώμη, μόνο για την ηλικία τους, θα τους συγχωρέσω...»

«Εάν μου πουν ένα συγνώμη, μόνο για την ηλικία τους, θα τους συγχωρέσω...»

Πέτρος Πετρή, Γιώργος Χατζηπαναγή  21/07/2021 06:56

Λίγα μόνο εικοσιτετράωρα μετά από την άνανδρη επίθεση και εισβολή στο συγκρότημα ΔΙΑΣ, το προσωπικό του σταθμού επιχειρεί να μαζέψει τα σπασμένα του κομμάτια και να διορθώσει τις ζημιές που άφησαν πίσω τους οι ταραξίες. Ανάμεσα σε αυτούς και ο φύλακας της πύλης, ο κ. Δημήτρης Σκούρος. Ο άνθρωπος που είδε στα μάτια τους δράστες, να απειλούν την ίδια του τη ζωή και να τη θέτουν σε κίνδυνο. Ο 66χρονος φύλακας, ο οποίος βίωσε στο πετσί του τον πόλεμο του 1974 και το κορμί του είναι τρυπημένο κιόλας από σφαίρα του Αττίλα, στέκεται ακόμη στην πύλη του Sigma. Στέκεται εκεί και αναμένει καρτερικά, έστω και ανώνυμα, μια συγνώμη γι' αυτά που έπραξαν οι ανεγκέφαλοι...

«Το μόνο που μπορούν να κάνουν, είναι να βγουν έστω ανώνυμα και να ζητήσουν συγνώμη. Να ζητήσουν συγνώμη. Εάν μου πουν ένα συγνώμη, λόγω της ηλικίας τους, θα τους συγχωρέσω. Μόνο για την ηλικία τους και όχι για τις πράξεις τους, θα τους συγχωρέσω. Ίσως σκεφτούν μετά πιο ώριμα και πουν ρε παιδιά τι πήγαμε να κάνουμε;», λέει φανερά απογοητευμένος ο κ. Σκούρος, ο οποίος την ίδια ώρα που μας μιλούσε, έφερε στη μνήμη του παράλληλα την πιο μαύρη ημέρα της ζωής του. Αυτή της μαύρη επετείου της 20 Ιουλίου, που χθες συμπληρώθηκαν 47 ολόκληρα χρόνια. «Αυτή η μέρα, 20 του Ιούλη, είναι η πιο μαύρη μέρα της ζωής μας. Ήμασταν 18 χρονών παιδιά τότε, υπηρετούσαμε κανονικά τη θητεία μας στην 33η Μοίρα Καταδρομέων και εγώ ήμουνα Επιλοχίας της Μοίρας. Ζήσαμε ότι χειρότερο, μπορούσε να υπάρξει στη ζωή μας. Για τον πόλεμο μπορεί να είσαστε μικροί και να μην καταλαβαίνετε, αλλά είναι μια μαύρη σελίδα για τη ζωή εμάς που τον ζήσαμε. Και για εμάς και για ολόκληρη την Κύπρο».

​Ο 66χρονος φύλακας, είχε βιώσει μια τραυματική εμπειρία στον πόλεμο του 74' καθώς μια σφαίρα, έμελλε να διαπεράσει μέσα από το σώμα του. «Εγώ είχα τραυματιστεί στον πόλεμο και συγκεκριμένα στον Άγιο Ιλαρίωνα. Έχω φάει τη σφαίρα από τη μια μεριά στο στήθος και βγήκε από την άλλη. Με έχουν ράψει ζωντανό στο Πέλλαπαϊς, ένα πρόχειρο Νοσοκομείο που είχε εκεί και μετά ξεκινήσαμε ξανά δίναμε τις μάχες.  Μετά τη μάχη στον Άγιο Ιλαρίωνα όπου σκοτώθηκε ο διοικητής μας, η Μοίρα εγκατέλειψε γιατί έμεινε αβοήθητη και επιστρέψαμε πίσω στη Μονάδα μας στο Πέλλαπαϊς. Εκεί, όπου ήταν και η έδρα της 33ης Μοίρας Καταδρομών, πήραμε εντολή να κατέβουμε κάτω για να αποτρέψουμε την απόβαση. Κατεβήκαμε γύρω στα 120 άτομα περίπου, όσοι μείναμε μετά τους βομβαρδισμούς και είχαμε άλλους 70 νεκρούς εκεί πέρα. Και σήμερα τελούμε τα μνημόσυνα αυτών των παιδιών».

Στις 19 Ιουλίου επίσης, έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, ένας ακόμη Βετεράνος πολεμιστής και καλός φίλος του κ. Σκούρου. «Χάσαμε ένα Βετεράνο του πολέμου, τον Πατσαλοσαβή Γεώργιο, και σήμερα πάμε στην κηδεία του. Άνθρωπος ο οποίος ήταν δίπλα μου σε όλες τις μάχες και σε όλα τα συμβάντα που έγιναν τότε. Ποτέ μου δεν μίλησα με την οικογένειά μου γι’ αυτά τα πράγματα. Ούτε με τους γονείς μου, ούτε με τη δική μου οικογένεια, ούτε με τα παιδιά μου και τα εγγόνια. Είναι κάτι που είναι δικό μας, κάτι που είναι εσωτερικά στην ψυχή μας. Έχει γίνει ένα σφράγισμα μέσα στην ψυχή μας. Απλά σήμερα δεν χάσαμε ένα συμπολεμιστή, χάσαμε ένα αδελφό. Κηδεύουμε ένα κομμάτι από εμάς».

«Ήρθε να με σκοτώσει το παιδί μου και το εγγόνι μου...»

Η άνανδρη επίθεση των κουκουλοφόρων στις 18 Ιουλίου στο συγκρότημα ΔΙΑΣ, ήταν μια αλλιώτικη μάχη για τον 66χρονο φύλακα... Μια μάχη που τον στιγμάτισε, καθώς τέθηκε σε άμεσο κίνδυνο ξανά η ζωή του. «Ένιωσα χειρότερα συναισθήματα προχθές απ’ ότι στον πόλεμο. Αν αυτά τα παιδιά, για να μην τα ονομάσω κάτι άλλο, με αποκάλεσαν εμένα φασίστα, δεν θέλουν να γνωρίζουν τον φασισμό τον δικό μου, τον πραγματικό, όταν χρειαστεί. Εάν θέλουν να τον μάθουν τον φασισμό μου, μπορώ να τους τον διδάξω».

Ο κ. Σκούρος, βρίσκεται στην πύλη του ΔΙΑ, τα τελευταία επτά χρόνια, ενώ παλαιότερα εργαζόταν στην ασφάλεια του ΓΣΠ. «Ποτέ δεν περίμενα να ζήσω τέτοιο πράγμα. Έχω ζήσει πάρα πολλούς χουλιγκανισμούς στα γήπεδα τα τελευταία είκοσι χρόνια, τέτοιο πράγμα δεν έχει ξανά συμβεί. Μέσα σε δέκα λεπτά να γίνουν όλα αυτά και να τα κάψουν όλα. Ήταν έμπειροι και οργανωμένοι…». 

Φανερά συγκλονισμένος και απογοητευμένος από την εισβολή των ανεγκέφαλων, ο κ. Σκούρος λέει ότι, «σταματά η λογική του ανθρώπου με αυτό που συνέβη. Από εκεί και πέρα είναι το χάος… Δεν έχουμε ελπίδα… Το να θέλεις να κάψεις ένα συγκρότημα, κάψε το… Το να θέλεις να αφαιρέσεις μια ζωή, είναι κάτι τραγικό όμως… Ειλικρινά ήταν κάτι απίστευτο… Ήρθε να με σκοτώσει το παιδί μου και το εγγόνι μου… Είμαι 66 χρονών άνθρωπος, έχω όλες τις εμπειρίες του πολέμου πάνω μου. Είμαι πολυτραυματίας του πολέμου σε όλα τα σημεία του σώματός μου και να με κάψει ζωντανό το εγγόνι μου; Και να με αποκαλεί εμένα φασίστα;»

3960305501186409 image

O κ. Δημήτρης Σκούρος, έχει επίσης δυο παιδιά και τρία εγγόνια. Ο ίδιος ωστόσο, δεν μπορεί να φανταστεί τι θα γινόταν, εάν εκείνη τη στιγμή βρισκόταν κάποιο από τα εγγόνια του μαζί του... «Έχω δυο γιους λεβέντες και τρία εγγόνια που κάθε νύχτα σχεδόν είναι μαζί μου για να μου φέρουν ένα καφέ για να δουν τον παππού τους. Εάν ήταν τα εγγόνια μου εκεί εκείνο το βράδυ, τι θα γινόταν; Και δεν είναι μόνο τα δικά μου, όλες οι οικογένειες φέρνουν τα παιδιά τους εδώ μερικές φορές. Εάν εκείνη τη στιγμή υπήρχαν τα παιδάκια τους εκείνων που δουλεύουν για ένα μεροκάματο, πώς θα γλύτωναν από τον χουλιγκανισμό; Δεν έβλεπαν μπροστά τους τι έκαναν… Μου διέλυσαν το αυτοκίνητο, άλλα αυτοκίνητα τα έχουν κάψει, αυτά ήθελαν να τιμωρήσουν ή το συγκρότημα ΔΙΑΣ;». 

Η τραυματική εμπειρία που έζησε ο 66χρονος φύλακας, δεν είναι κάτι που τον λυγίζει. Τουναντίον, με ψυχή, καρδιά και σθένος, θέλει να συνεχίσει να βρίσκεται εκεί, γιατί πολύ απλά θέλει να ζήσει και να μεγαλώσει την ίδια την οικογένειά του. «Βεβαίως και θα συνεχίσω να βρίσκομαι εδώ. Εδώ είναι το σπίτι μας, εδώ είναι που παίρνουμε ένα κομμάτι ψωμί να τρώμε για να ζήσουν οι οικογένειες μας....».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας