Η έγνοια του, όπως έλεγε, είναι το Κυπριακό και μάλιστα επέκρινε όσους ασχολούνται από τώρα με τις προεδρικές εκλογές του 2028. Έλεγε πως ο ίδιος παίζει με πολιτικούς όρους, μακριά από χτυπήματα κάτω από τη μέση και μικροπρέπειες, και πως στήριξε την παράταξή τους στις βουλευτικές εκλογές, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα, προκειμένου να βοηθήσει το κόμμα του. Κάτι που, όπως υποστήριζε, έπραξε χωρίς να προσδοκά οτιδήποτε.
Τα πιο πάνω αποτελούν το αφήγημα του Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος μέσα σε 24 ώρες όχι μόνο αναίρεσε τον ίδιο του τον εαυτό, αλλά επέλεξε συνειδητά να πλήξει πλέον την εσωκομματική του αντίπαλο, Αννίτα Δημητρίου, με χτύπημα κάτω από τη μέση. Και ο λόγος, σύμφωνα με όσα ο ίδιος αφήνει να εννοηθούν, είναι πως δεν τυγχάνει της στήριξής της για να κατέλθει ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ το 2028. Δηλαδή, δεν έλαβε τα ανταλλάγματα που, κατά τη δική του εκδοχή, θεώρησε πως του είχαν δοθεί ώστε να βοηθήσει στην εκλογή της ως Προέδρου της Βουλής.
Και ο λόγος που γίνεται αναφορά στο ότι αυτό το έπραξε συνειδητά είναι γιατί ο Αβέρωφ Νεοφύτου γνωρίζει καλύτερα από πολλούς την επικοινωνιακή σκακιέρα. Γνώριζε, επομένως, πολύ καλά πως οι αναφορές του θα έδιναν τροφή για μια συζήτηση που θα λειτουργούσε σε βάρος της Αννίτας Δημητρίου.
Το ζητούμενο δεν είναι τι λέχθηκε στην ψαροταβέρνα, ούτε ποιος έταξε τι και σε ποιον. Ούτε εάν στο τραπέζι υπήρχαν αστακοί ή τσιπούρα στα κάρβουνα. Το μόνο σίγουρο είναι πως μια συζήτηση σε μια ταβέρνα δεν αποτελεί πολιτική δέσμευση ούτε προδιαγράφει τις αποφάσεις ενός κόμματος. Και αυτό το γνωρίζει, πρώτος από όλους, ο κ. Νεοφύτου.
Το ζητούμενο όμως είναι το... ξεκατίνιασμα του Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος, εμφανιζόμενος σαν «απατημένη σύζυγος», επέλεξε να χτυπήσει την Αννίτα Δημητρίου κάτω από τη μέση, με αναφορές σε ένα δείπνο και σε μια στιχομυθία με τον «στενότατο των στενότατων». Αναφορές στις οποίες προέβη, παρελαύνοντας τα τελευταία 24ωρα από τα ΜΜΕ, γεγονός που δείχνει πως δεν επρόκειτο για μια στιγμιαία «απροσεξία», αλλά για μια συνειδητή επικοινωνιακή επιλογή.
Ακόμη και αν έχει δίκαιο σε όσα υποστηρίζει, το γεγονός και μόνο ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου επέλεξε να κινηθεί έξω από τους πολιτικούς όρους που ο ίδιος επικαλείται, εμπλέκοντας πρόσωπα και καταστάσεις που ξεπερνούν τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και αγγίζουν προσωπικά ζητήματα, αυτό από μόνου εκθέτει πάνω από όλα τον ίδιο.
Και αυτό διότι, ο κάθε ένας δεν κρίνεται μόνο από αυτά που λέει όταν όλα πάνε όπως τα θέλει. Κρίνεται αφενός από τις πράξεις του και αφετέρου από τον τρόπο που αντιδρά όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται με βάση τις προσδοκίες σου. Δεν μπορείς από την μία να μιλάς για πολιτική χωρίς ανταλλάγματα και από την άλλη, όταν αυτά που περίμενες δεν έρχονται, να βάζεις ένα ιδιωτικό δείπνο στα πάνελ των τηλεοπτικών παραθύρων.
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου μπορεί να έχει πικρίες, διαφωνίες και πολιτικές προσδοκίες. Μπορεί να αισθάνεται προδομένος. Είναι δικαίωμα του να πράξει όπως θεωρεί ορθό και όλοι κρίνονται από τις πράξεις του. Όπως το ίδιο ισχύει και για την Αννίτα Δημητρίου και για οποιοδήποτε.
Τέτοιου είδους όμως πολιτικές και χτυπήματα κάτω από τη μέση, δεν εκθέτουν τους πολιτικούς αντιπάλους. Εκθέτουν τους ίδιους.
Μ.Κ
