Εξ’ απροόπτου όχι τόσο για το ότι θα συνέβαινε, αλλά πολύ περισσότερο για το timing στο οποίο συνέβη, έπιασε την Πινδάρου η προχθεσινή αιφνιδιαστική κίνηση του Αβέρωφ Νεοφύτου να εξαγγείλει και επίσημα την υποψηφιότητά του για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.
Μολονότι άπαντες στον ΔΗΣΥ, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της προέδρου του κόμματος, ήταν ενήμεροι και γνώριζαν για το δεδομένο ενδιαφέρον του Αβέρωφ Νεοφύτου για το 2028, δεν ανέμεναν ότι αυτό θα εκφραζόταν με τον πλέον επίσημο και ξεκάθαρο τρόπο σε αυτή την χρονική στιγμή, αλλά και με τρόπο -το κυριότερο- που να αφήνει σαφώς να νοηθεί πως ο κ. Νεοφύτου μάλλον προς μια ανεξάρτητη, παρά μέσω των εσωκομματικών διαδικασιών, υποψηφιότητα προσανατολίζεται.
Ο αιφνιδιασμός που σε μεγάλο βαθμό προκάλεσε ο κ. Νεοφύτου, αποτυπώθηκε στις δημόσιες τοποθετήσεις στις οποίες διάφορα στελέχη του ΔΗΣΥ προέβησαν χθες, απευθύνοντας με εμφανή αμηχανία άμεσες και έμμεσες παραινέσεις στον τέως πρόεδρο του κόμματος να μην εκφύγει των εσωκομματικών διαδικασιών.
Την ίδια ώρα, στις δικές του παρεμβάσεις, o ίδιος ο Αβέρωφ Νεοφύτου επέλεγε στρατηγικά να κρατά κλειστά τα χαρτιά του γύρω από το κατά πόσο η εξαγγελία στην οποία προχώρησε αφορά μια υποψηφιότητα μέσα ή έξω από το κόμμα, αρκούμενος στις πιεστικές ερωτήσεις που του υποβάλλονταν να το διευκρινίσει, να επαναλαμβάνει με νόημα πως χωρίς πρόοδο στο Κυπριακό μέχρι το Σαββατοκύριακο, «ο Αβέρωφ θα είναι υποψήφιος».
Όπως και χθες έγραψε ο REPORTER, πρόκειται για μια τοποθέτηση από μέρους του κ. Νεοφύτου, η οποία παρά το πέπλο μυστηρίου πάνω από την οποία αφήνεται κατά κάποιο τρόπο να διαχύεται, είναι πέρα για πέρα ξεκάθαρη όσον αφορά την αποτύπωση των προθέσεων του κ. Νεοφύτου.
Πολύ απλά, γιατί τονίζοντας φορτικά ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ πως, υπό την αίρεση θετικών εξελίξεων στο Κυπριακό, «ο Αβέρωφ θα είναι υποψήφιος», προφανώς και δεν εννοεί ή θα μπορούσε να εννοεί κατά τέτοιο απόλυτο τρόπο πως θα είναι ο υποψήφιος του κόμματος. Θεωρώντας και προκαταλαμβάνοντας έτσι δηλαδή, ως νικηφόρο για τον ίδιο το αποτέλεσμα της εσωκομματικής εκλογικής διαδικασίας στην οποία θα χρειαστεί να εμπλακεί για να εξασφαλίσει το χρίσμα.
Δηλώνοντας ξανά και ξανά πως «ο Αβέρωφ θα είναι υποψήφιος», δύο είναι οι διαθέσιμοι δρόμοι για τον τέως πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Είτε να μπει στην κούρσα των προεδρικών εκλογών περνώντας μέσα από τις εσωκομματικές διαδικασίες και εξασφαλίζοντας από την βάση το χρίσμα είτε κατεβαίνοντας από την αρχή ως ανεξάρτητος. Είτε ακόμη ως μια τρίτη παράλληλη διαδρομή, να τρέξει στις εσωκομματικές εκλογές και αν δεν επικρατήσει, να αποστασιοποιηθεί στη συνέχεια και να προτάξει μια υποψηφιότητα τύπου αντάρτη.
Μια τέτοια ωστόσο επιλογή, δεν θα φάνταζε ως η δέουσα για τον τέως πρόεδρο του ΔΗΣΥ, καθότι πέραν των άλλων θα κατηγορείτο για ασέβεια προς το αποτέλεσμα μιας εκλογικής μάχης στην οποία συμμετείχε και το αποτέλεσμα ακριβώς της οποίας περιφρόνησε, γυρίζοντας την πλάτη και περιφρονώντας κατ’ επέκταση και την βάση του κόμματος.
Θα έδινε δηλαδή, περαιτέρω επιχειρήματα σε όσους εντός και εκτός Πινδάρου ούτως ή άλλως και πολύ φυσιολογικά, η αλήθεια να λέγεται, θα στρέψουν τα βέλη τους κατά του τέως προέδρου της παράταξης, προσάπτοντάς του συμπεριφορά κομματικής προδοσίας. Αλλά και οδηγώντας στο ίδιο πλαίσιο ενδεχομένως αριθμό ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ που υπό άλλες συνθήκες θα τον ψήφιζαν ή θα σκέφτονταν να τον ψηφίσουν, να μην το κάνουν έχοντας μέσα τους αφυπνιστεί στο έπακρο ο κομματικός πατριωτισμός.
Στις επόμενες μέρες, είναι μια πιθανότητα να καταβληθούν προσπάθειες αποτροπής μέσα από συναινετικές προσεγγίσεις μιας προδιαγραφόμενης ανεξάρτητης υποψηφιότητας Αβέρωφ Νεοφύτου. Με τα δεδομένα όπως αυτή την στιγμή έχουν ωστόσο, να μην αφήνουν ιδιαίτερα καλές προοπτικές νυν και τέως πρόεδρος της παράταξης με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να τα βρουν, μιας και το γυαλί στις μεταξύ τους σχέσεις δείχνει όχι απλώς να έχει ραγίσει, αλλά να έχει κατ’ ακρίβεια θρυμματιστεί.
Ενόψει αυτής της πραγματικότητας, καθώς και των γενικότερων συσχετισμών και κλίματος στο ευρύτερο συναγερμικό περιβάλλον, όποιο από τα πιθανά σενάρια στον δρόμο του ΔΗΣΥ προς τις προεδρικές εκλογές τελικά επικρατήσει, η αλήθεια είναι πως για το κόμμα η διαδρομή του προς τις προεδρικές θα είναι δύσκολη.
Τα πέντε συν ένα σενάρια
Σενάριο πρώτο: Ο Αβέρωφ Νεοφύτου αποφασίζει πως θα διεκδικήσει τις προεδρικές εκλογές εξ’ αρχής ως ανεξάρτητος.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, ο κ. Νεοφύτου παραδίδει την κομματική του ταυτότητα, αποστασιοποιείται από τον ΔΗΣΥ και το κόμμα πορεύεται προς τις προεδρικές εκλογές με υποψήφιά του την Αννίτα Δημητρίου, μιας και χωρίς τον κ. Νεοφύτου στην διεκδίκηση του χρίσματος, ο Γιώργος Παμπορίδης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που γίνονται και όπως λένε οι πληροφορίες, δεν θα έθετε εσωκομματική υποψηφιότητα για το χρίσμα αν εκτός από τον ίδιο, ενδιαφερόταν μόνο η πρόεδρος της παράταξης.
Το πιθανότερο σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ήταν ο ΔΗΣΥ να απέφευγε τελικά τον σκόπελο των εσωκομματικών εκλογών για την επιλογή του υποψήφιου του. Θα βρισκόταν ωστόσο αντιμέτωπος για δεύτερη φορά μέσα σε πέντε χρόνια αντιμέτωπος με το φαινόμενο διπλής υποψηφιότητας από τον χώρο του στις προεδρικές εκλογές και ουσιαστικά αναγκασμένος να τις διεκδικήσει -με ό,τι αρνητικό αυτό θα σήμαινε για την προσπάθειά του να τις κερδίσει δεδομένου πως μια μερίδα ψηφοφόρων του θα κινείτο προς τον κ. Νεοφύτου-εν πολλοίς διασπασμένος.
Σενάριο δεύτερο: Ο Αβέρωφ Νεοφύτου διεκδικεί το χρίσμα του υποψήφιου του ΔΗΣΥ στις προεδρικές εκλογές απέναντι στην Αννίτα Δημητρίου και στον Γιώργο Παμπορίδη. Ο κ. Νεοφύτου κερδίζει τις εσωκομματικές και γίνεται ο υποψήφιος της παράταξης.
Σε μια τέτοια περίπτωση θα άνοιγε ο ασκός του Αιόλου για την κ. Δημητρίου, η θέση της οποίας ως πρόεδρος του κόμματος θα αμφισβητείτο έντονα από τα στελέχη εκείνα που θα διάβαζαν την ήττα της στην εκλογική συνέλευση ως απώλεια της ψήφου εμπιστοσύνης της βάσης προς το πρόσωπό της.
Με απλά λόγια δηλαδή, θα τίθετο στο κόμμα θέμα ηγεσίας και θα σηματοδοτούσε μια τέτοια εξέλιξη μάλλον την έναρξη ενός νέου αδυσώπητου αγώνα διαδοχής με φόντο την προεδρική καρέκλα. Αυτή την φορά όχι της Δημοκρατίας, αλλά του ΔΗΣΥ.
Την ίδια ώρα, πολύ πιθανό θα ήταν μια μεγάλη μερίδα υποστηρικτών της Αννίτας Δημητρίου να στρεφόταν προς άλλες υποψηφιότητες στις προεδρικές, όπως θα μπορούσε να ήταν για παράδειγμα αυτή του Νίκου Χριστοδουλίδη, δυσχεραίνοντας και ανεβάζοντας τον βαθμό δυσκολίας του Αβέρωφ Νεοφύτου και κατ’ επέκταση του ΔΗΣΥ, αφού θα ήταν ο κομματικός υποψήφιος, να τις κερδίσει.
Σενάριο τρίτο: Ο Αβέρωφ Νεοφύτου διεκδικεί το χρίσμα του υποψήφιου του ΔΗΣΥ στις προεδρικές εκλογές απέναντι στην Αννίτα Δημητρίου και στον Γιώργο Παμπορίδη. Ο κ. Νεοφύτου αποτυγχάνει να εξασφαλίσει το χρίσμα και δεν κατέρχεται τελικά στις προεδρικές ούτε ως ανεξάρτητος.
Το ζήτημα σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν εκείνο το οποίο από πολλούς σήμερα εκφράζεται ως αμφιβολία, το πόσο πραγματικά πρόθυμος και έτοιμος θα ήταν ο Αβέρωφ Νεοφύτου να στηρίξει με χίλια και χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις την πρόεδρο για παράδειγμα της παράταξης αν αυτή θα ήταν η νικήτρια των εσωκομματικών εκλογών, στην προσπάθειά της για να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Σενάριο τέταρτο: Ο Αβέρωφ Νεοφύτου διεκδικεί το χρίσμα του υποψήφιου του ΔΗΣΥ στις προεδρικές εκλογές απέναντι στην Αννίτα Δημητρίου και στον Γιώργο Παμπορίδη. Ο κ. Νεοφύτου αποτυγχάνει να εξασφαλίσει το χρίσμα, αλλά αποφασίζει να κατέλθει τελικά ως αντάρτης.
Σε ένα τέτοιο σενάριο θα ίσχυαν, ίσως και σε μεγαλύτερο βαθμό δεδομένου πως θα έχει προηγηθεί μια επώδυνη εσωκομματική προεκλογική και εκλογική διεργασία, όσα και στο σενάριο κατά το οποίο ο κ. Νεοφύτου αποφάσιζε εξ αρχής να τρέξει στην κούρσα των προεδρικών εκλογών ως ανεξάρτητος.
Δηλαδή, να αναγκαστεί ο ΔΗΣΥ να δώσει ξανά την μάχη των προεδρικών εκλογών σε κλίμα βαθιάς εσωστρέφειας, βαθιά λαβωμένος και πληγωμένος. Και το ουσιαστικότερο, με ψαλιδισμένες τις καλές πιθανότητες που υπό άλλες συνθήκες ίσως θα είχε για να κερδίσει τις προεδρικές.
Σενάριο πέμπτο: Η Αννίτα Δημητρίου δεν ενδιαφέρεται και αφήνει όλο το πεδίο ελεύθερο στον Αβέρωφ Νεοφύτου να διεκδικήσει το κομματικό χρίσμα και τελικά να το λάβει.
Σε περίπτωση που στο ενδεχόμενο αυτό ο κ. Νεοφύτου κέρδιζε τις προεδρικές, τα πράγματα θα ήταν ίσως τα καλύτερα που θα μπορούσαν να προκύψουν για την ηρεμία του κόμματος, καθώς ο τέως πρόεδρός του θα αναρριχάτο στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα και θα επανέφερε την παράταξη στην εξουσία, ενώ η νυν πρόεδρος θα πιστωνόταν μια ακόμη μεγάλη εκλογική νίκη του ΔΗΣΥ κατά την διάρκεια της θητείας της. Αλλά και με αποφάσεις που έλαβε με γνώμονα την διασφάλιση της ενότητας και βάζοντας στο περιθώριο τις όποιες προσωπικές της φιλοδοξίες.
Από την άλλη στο ίδιο σενάριο, αλλά με κατάληξη ο Αβέρωφ Νεοφύτου να μην κέρδιζε τις προεδρικές εκλογές, θα μπορούσε να προκύψουν αναταράξεις υπό το πρίσμα της χρέωσης στην Αννίτα Δημητρίου μιας ήττας απότοκο της απόφασής της να κάνει πίσω.
Καταλογίζοντας δηλαδή στην πρόεδρο του κόμματος οδυνηρή για την παράταξη οπισθοχώρηση και με κάποιους να ζητούν ανάληψη ευθύνης και από την ίδια για το γεγονός ότι με την απόφασή της να μην είναι υποψηφία, συνέβαλε στο να καταγράψει ο ΔΗΣΥ την δεύτερη σε επίπεδο προεδρικών διαδοχική εκλογική του ήττα.
Πολύ πιθανόν θα ήταν ταυτόχρονα, το καταγγελλόμενο από τον κ. Νεοφύτου «διπλοπόρτι» που όπως υποστηρίζει έζησε στο πετσί του το 2023, να αναδεικνυόταν και το 2028 από τον ίδιο υπό το φάσμα μιας νέας εκλογικής του ήττας ως ένα φαινόμενο που και αυτή την φορά του στέρησε από τις πιθανότητές του να κερδίσει τις προεδρικές, εντάσσοντας ίσως σε αυτή την κατηγορία στελεχών του ΔΗΣΥ με τέτοιου είδους συμπεριφορά και την πρόεδρο της παράταξης.
Ο φαύλος κύκλος και η ττενέκκα του Κληρίδη
Όπως απ’ όλα τα πιο πάνω σενάρια εύκολα γίνεται αντιληπτό, ο ΔΗΣΥ δείχνει να έχει εισέλθει στην πορεία του προς τις προεδρικές εκλογές σε μια διαδρομή φαύλου κύκλου, αφού με την τροπή που προσλαμβάνουν οι εξελίξεις και βάσει των δεδομένων επί των οποίων σχηματοποιείται το τοπίο, σε κάθε περίπτωση οι κραδασμοί της εσωστρέφειας δεν φαίνεται να δύναται προεκλογικά, αλλά ενδεχομένως και μετεκλογικά, να εκλείψουν.
Για την Πινδάρου και το ευρύτερο συναγερμικό οικοδόμημα, οι προεδρικές εκλογές του 2028 έχουν ήδη καταστεί μια εξαιρετικά πολύπλοκη εξίσωση και ένα ακόμη δύσκολο τεστ αντοχής. Ένα τεστ σκληρής δοκιμασίας ενότητας και συνοχής, που ανάλογά του μπορεί να κλήθηκε και στο παρελθόν να περάσει καταφέρνοντάς το με επιτυχία, αλλά που τώρα ο βαθμός δυσκολίας μοιάζει να είναι για πολλούς και διάφορους λόγους σαφώς υψηλότερος και αρκούντως μεγαλύτερος συγκριτικά με ποτέ προηγουμένως.
Το κατά πόσο ο ΔΗΣΥ θα μπορέσει και αυτή την φορά να δώσει τις δύσκολες αυτές εξετάσεις που έχει μπροστά του με επιτυχία και να αποδειχθεί ξανά εφτάψυχος, είναι ένα ερώτημα την απάντηση του οποίου όσο και να υποψιάζεται κανείς, σαφώς και δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι την ξέρει ή και να την προβλέψει προς το παρόν με ασφάλεια.
Το μόνο σίγουρο που αυτή την στιγμή μπορεί να λεχθεί και χωρίς από κανένα να μπορεί να αμφισβητηθεί, είναι πως ο ΔΗΣΥ νοσεί, πως βρίσκεται σε μια οριακή κατάσταση ως ένα κόμμα που κινείται ή καλύτερα ακροβατεί σε ένα τεντωμένο σχοινί, έτοιμο να κοπεί.
Στο τέλος της ημέρας, το κατά πόσο θα αποφύγει την πτώση, η μόνη που με ασφάλεια μπορεί να μιλήσει και να καταδείξει κατά πόσο ο ΔΗΣΥ παραμένει ακόμη ένα κόμμα εφτάψυχο και ανθεκτικό στις κρίσεις, δεν είναι άλλη από εκείνη την οποία σε άλλες εποχές ο ιδρυτής και ιστορικός ηγέτης της παράταξης Γλαύκος Κληρίδης είχε πολύ σοφά κάποτε επικαλεστεί. Η ττενέκκα…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
