Μπάχαλο επικρατεί με τα πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας και τις καταβολές ποσών στις εταιρείες που τα διαχειρίζονται, αφού ναι μεν ψηφίστηκε Νόμος το 2017 για σύσταση Αρχής Πνευματικής Ιδιοκτησίας, όχι όμως και Κανονισμοί που να καθορίζουν το κόστος και τα δικαιώματα των οργανισμών, με αποτέλεσμα αρκετοί επιχειρηματίες να μην γνωρίζουν εάν, σε ποιους και κατά πόσον οφείλουν να πληρώνουν, αντιδρώντας όταν καλούνται να καταβάλουν συγκεκριμένα ποσά που κατήρτησαν οι συγκεκριμένες εταιρείες.
Ενώπιον του REPORTER έφθασαν αναφορές από δύο διαφορετικές επιχειρήσεις, οι ιδιοκτήτες των οποίων υποστήριξαν ότι επικοινώνησαν μαζί τους από την εταιρεία Grammo, η οποία είναι συλλογικός οργανισμός που διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα των δισκογραφικών εταιρειών, ζητώντας τους να καταβάλουν συγκεκριμένα ποσά, σε περίπτωση που αναπαράγουν μουσική στους χώρους τους. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ιδιοκτήτες εξέφρασαν την επιφύλαξή τους για το κατά πόσον πρέπει να καταβάλουν τα ποσά που τους ζητήθηκαν, δεδομένου ότι δεν γνώριζαν, αλλά ούτε ενημερώθηκαν από οποιονδήποτε πως οφείλουν να πληρώσουν, παρά το γεγονός ότι η εταιρεία νομιμοποιείται να το πράξει.
Μιλώντας στον REPORTER, ο δικηγόρος της εταιρείας Grammo, Γιώργος Χριστοφίδης, εξήγησε ότι πνευματικά δικαιώματα υπάρχουν τόσο παγκόσμια, όσο και πανευρωπαϊκά, εξηγώντας ότι η φιλοσοφία είναι όπως στο παράδειγμα ενός δημοσιογράφου, ο οποίος έχει την πνευματική ιδιοκτησία για κάτι που γράφει και οποιοσδήποτε την κλέψει ή την αντιγράψει, τότε παραβιάζει τα πνευματικά του δικαιώματα.
Αυτό συμβαίνει και με τις δισκογραφικές εταιρείες, είπε, σημειώνοντας πως τα μέλη της Grammo έχουν τους δικούς τους τραγουδιστές για να τους δημιουργούν δίσκους. «H Grammo είναι ένας συλλογικός οργανισμός, ο οποίος διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα των μελών της, που είναι οι δισκογραφικές. Αυτό σημαίνει ότι όταν κάποιος παίζει σπίτι του μουσική από το ραδιόφωνο ή από μια πλατφόρμα που είναι συνδρομητής, με κάποιο τρόπο αγοράζει το δικαίωμα μέσω της πλατφόρμας. Εκείνοι που διατηρούν δισκοθήκες, ξενοδοχεία, καφετέριες, μπαράκια και υποστατικά που λειτουργούν στη βάση μεταξύ άλλων και μουσικής, οφείλουν να πληρώνουν άδεια για να παίζουν μουσική».
Όπως ανέφερε, στην Κύπρο υπήρχε ένας πεπαλαιωμένος Νόμος, ο οποίος όταν κλήθηκαν στη Βουλή διαπίστωσαν πως έπρεπε να μεταρρυθμιστεί, στη βάση των ευρωπαϊκών δεδομένων. «Το στοιχείο της συλλογικής διαχείρισης των οργανισμών και των πνευματικών δικαιωμάτων, είναι μια νέα οδηγία, η οποία διέπει τον τρόπο λειτουργίας των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και καθορίζει στις χώρες μέλη της ΕΕ, τρόπους με τους οποίους να ελέγχει την αγορά, αλλά και τι εισπράττει κάθε οργανισμός για να μπορεί να υπάρχει έλεγχος».
Στη χώρα μας, είπε, ψηφίστηκε Νόμος το 2017 που προνοεί τη σύσταση Αρχής Πνευματικής Ιδιοκτησίας και τη δυνατότητα των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης να εισπράττουν δικαιώματα, ως εύλογη αμοιβή για τα δικαιώματα που διαχειρίζονται. «Από το 2017 που ψηφίστηκε, εναρμονίζει την οδηγία του 2014, πλην όμως η Κυπριακή Δημοκρατία ουδέποτε ψήφισε κανονισμούς και με αυτό τον τρόπο δεν υπάρχει στη θέση της Αρχή Πνευματικής Ιδιοκτησίας, που να καθορίζει η ίδια τους τιμοκαταλόγους και τα δικαιώματα των οργανισμών, με αποτέλεσμα να παρατηρείται αυτή η ανωμαλία στην αγορά».
Η ανωμαλία τούτη, υποστήριξε ο κ. Χριστοφίδης, «παρουσιάζεται γιατί οι ενδιαφερόμενοι δεν είναι ενήμεροι και ενημερώνονται από τους ίδιους τους οργανισμούς ότι έχουν υποχρέωση να πληρώνουν και αντιδρούν. Δεύτερον, δεν υπάρχει Αρχή που να καθορίζει με τον πλέον οργανωμένο, για τα κυπριακά δεδομένα τρόπο, αμοιβές, τιμοκαταλόγους και όρια. Γίνεται ένα μπάχαλο και έρχεται η κάθε εταιρεία, όπως η Grammo που είναι αδειοδοτημένη από την Ελλάδα και τον οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας της χώρας και δικαιούται με την άδειά της να εισέρχεται στην Κύπρο και καθόρισε, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, κάποιες αμοιβές στη βάση των ευρωπαϊκών προτύπων και εκεί δημιουργείται αντίδραση».
Κληθείς να σχολιάσει αναφορά ιδιοκτήτη ότι του ζητήθηκε να καταβάλει χρήματα για πνευματικά δικαιώματα διότι στα διαμερίσματα που ενοικιάζει υπάρχουν τηλεοράσεις, ισχυρίστηκε πως «η τηλεόραση στο δωμάτιο σημαίνει αναβαθμισμένη υπηρεσία και χρέωση στον πελάτη. Εκείνη η αναβαθμισμένη υπηρεσία παρέχει τη δυνατότητα στο κοινό να παρακολουθεί και να ακούει μουσική, να βλέπει ταινίες και λοιπά. Αυτό έχει χρήση δικαιώματος. Υπάρχουν και αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που καθορίζουν αυτή τη δυνατότητα».
Ανάγκη νέας εξέτασης για τους Κανονισμούς από τη Βουλή βλέπει ο Πασιουρτίδης
Κληθείς από τον REPORTER να τοποθετηθεί για το θέμα ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Ανδρέας Πασιουρτίδης, που συμμετέχει στην Επιτροπή Εμπορίου της Βουλής, η οποία συζήτησε το εν λόγω ζήτημα, εξήγησε πως οι εν λόγω εταιρείες νομιμοποιούνται να ζητούν την καταβολή των συγκεκριμένων ποσών, διευκρινίζοντας ότι οι γκρίζες ζώνες που προκύπτουν αφορούν χώρους που δεν αποκομίζουν κέρδος από τη χρήση μουσικής, όπως για παράδειγμα συνεργεία αυτοκινήτων.
Όπως ανέφερε, «εμείς αναγνωρίζουμε τα Πνευματικά και Συγγενικά Δικαιώματα, οι διαφωνίες στη Βουλή ήταν σε κάποια επιμέρους σημεία που θέλαμε να περαστούν στους Κανονισμούς και εκεί υπήρχε η διαφωνία, η οποία τους καταψήφισε. Πρέπει να το δούμε γιατί είναι μια εξισορρόπηση των δικαιωμάτων των καλλιτεχνών και με το δικαίωμα του κοινού να αναπαράγει τη μουσική».
Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης ενώπιον της Βουλής είχε ζητηθεί να καθοριστεί από την Αρχή Πνευματικής Ιδιοκτησίας, το ποσό που θα χρεώνουν οι εταιρίες. Σημειώνεται ότι οι Κανονισμοί είχαν οδηγηθεί ενώπιον της Ολομέλειας του Σώματος, τον περασμένο Απρίλιο, ωστόσο καταψηφίστηκαν.
Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας του Παγκύπριου Συνδέσμου Ιδιοκτητών Κέντρων Αναψυχής (ΠΑΣΙΚΑ), Φάνος Λεβέντης, διευκρίνισε πως «υπάρχουν κενά και γκρίζες ζώνες, οι οποίες οφείλει η Βουλή να τις επεξεργαστεί και να υπάρχει κατάληξη που δεν θα προκαλεί τις αντιδράσεις των χρηστών».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Η Βουλή απέρριψε τους Κανονισμούς για την Αρχή Πνευματικής Ιδιοκτησίας
Το αμοιβολόγιο της Grammo
Η εταιρεία, στην σελίδα που διατηρεί στο διαδίκτυο, έχει αναρτημένο το αμοιβολόγιο της, το οποίο διαχωρίζεται σε δεκαεπτά κατηγορίες, όπως για παράδειγμα οι επιχειρήσεις που είναι απαραίτητη η μουσική, που διαχωρίζεται σε δύο υποκατηγορίες με τη μια να αφορά κέντρα διασκέδασης όπως disco και club, ενώ η δεύτερη καφετέριες, μπαρ κ.ο.κ.
Επίσης, άλλες κατηγορίες που βρίσκονται στο αμοιβολόγιο είναι χώροι που η μουσική θεωρείται χρήσιμη (εστιατόρια, καφενεία, ταχυφαγεία κλπ), εμπορικά καταστήματα, mall, γυμναστήρια, δωμάτια ξενοδοχείων, δημόσιες εκδηλώσεις, χώροι πολιτισμού και ψυχαγωγίας, κινηματογράφοι, θέατρα, γραφεία, αίθουσες αναμονής, τηλεφωνικά κέντρα, μέσα μεταφοράς και αεροδρόμια.
Οι τιμές κυμαίνονται αναλόγως της κατηγορίας που υπόκειται μια επιχείρηση, όπως καθορίζεται στους πιο κάτω πίνακες:
