Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε, λέει μια γνωστή παροιμία που μας ήρθε στο μυαλό, ακούγοντας την πλευρά του Γενικού Εισαγγελέα να αγορεύει στα πλαίσια της δίκης για τα κατ΄ ισχυρισμό έγγραφα που βρέθηκαν στην οικία δεσμοφύλακα τον Απρίλιο του 2025.
Η Κατηγορούσα Αρχή, μεταξύ άλλων, αρνείται να παραδώσει αριθμό κατ΄ ισχυρισμό εγγράφων, επικαλούμενη το δημόσιο συμφέρον. Ανάμεσα σε αυτά, σύμφωνα με την εκδοχή της, υπάρχουν επιστολές που αφορούν το πρόγραμμα μαρτύρων και συγκεκριμένους κατάδικους, για τους οποίους η Νομική Υπηρεσία ανέστειλε την πολυετή ποινή φυλάκισης τους για εμπορία ναρκωτικών.
Ωστόσο, το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Είναι το γεγονός πως η Κατηγορούσα Αρχή εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους δεν αποκαλύπτει επιστολές που αφορούν το πρόγραμμα μαρτύρων -μεταξύ άλλων- επικαλέστηκε θέματα ασφάλειας και δημόσιο συμφέρον. Μάλιστα, ανέφερε την ανάγκη της προστασίας των προσώπων που εντάχθηκαν σε αυτό, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε πως «υπάρχει κίνδυνος διαρροής επιχειρησιακών πληροφοριών και γενικά ενός προγράμματος που θα πρέπει να είναι απόρρητο». Υπέδειξε δε, πως είναι ποινικό αδίκημα η αποκάλυψη υλικού που αφορά το πρόγραμμα.
Και όλα αυτά, την ώρα που η Ιωάννα Φωτίου, γνωστή ως Annie Alexui, από την... Ρωσία δημοσίευσε απόρρητο -κατά την Κατηγορούσα Αρχή- έγγραφο που αφορά ακριβώς αυτό το πρόγραμμα, εκθέτοντας τις Αρχές και δεν είναι η πρώτη φορά. Να θυμίσουμε πως πρόσφατα δημοσίευσε και απειλές κατά της Προέδρου της Βουλής.
Μάλιστα, το σχετικό έγγραφο -που βρίσκεται στην κατοχή Αστυνομίας και Νομικής Υπηρεσίας- ενημερώνει ότι ο τάδε κατάδικος, εντάχθηκε στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, ενώ η Annie Alexui παραπέμπει και στην απόφαση του Δικαστήριου (στην σύνθεση του οποίου ήταν η Πρόεδρος του Κακουργιοδικείου ενώπιον του οποίου σήμερα αγόρευε η Κατηγορούσα Αρχή) όπου παραπέμπει στην σχετική επιστολή, με αναφορά στο όνομα του υπό αναφορά μάρτυρα, όπως αυτή δημοσιεύτηκε στα social media!
Σημειώνεται πως το ζητούμενο, δεν είναι ούτε η Annie και η κάθε Annie που δημοσιεύει οποιοδήποτε υλικό. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο οι ίδιες οι Αρχές εφαρμόζουν με συνέπεια τα όσα επικαλούνται ενώπιον του Δικαστηρίου και γενικότερα. Διότι όταν από τη μία γίνεται λόγος για απόρρητο υλικό, κινδύνους για την ασφάλεια προσώπων και προστασία του δημόσιου συμφέροντος, και από την άλλη τα ίδια έγγραφα κυκλοφορούν δημόσια, τότε εύλογα γεννώνται ερωτήματα, όχι μόνο για τα περί δημόσιου συμφέροντος. Και κάπου εδώ επανέρχεται και η γνωστή παροιμία. Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε.
*Πύθωνας
