Μήνυμα στους πολίτες να προσέλθουν στην κάλπη και να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στη βάση της λογικής και όχι με το θυμικό, στέλνει ο υποψήφιος βουλευτής του ΔΗΣΥ στην Λευκωσία, Γιώργος Παμπορίδης.
Σε συνέντευξή του στον REPORTER, o Γιώργος Παμπορίδης επισημαίνει πως ζητούμενο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση αποτελεί η ύπαρξη νηφαλιότητας και καθαρής ατμόσφαιρας, ώστε να μπορεί ο κάθε εκλογέας να δει στις σωστές τους διαστάσεις τις πολιτικές και να αποφασίσει νηφάλια και ψύχραιμα ποιοι είναι αυτοί που θα επιλέξει να δώσει την ψήφο του.
Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Παμπορίδης σημειώνει πως δεν είναι πρόβλημα η οποιαδήποτε απόφαση του εκλογικού σώματος που λαμβάνεται με νηφαλιότητα, ψυχραιμία και επί πολιτικών θέσεων. «Εκείνο που με τρομάζει», υπογραμμίζει, «είναι η λήψη αποφάσεων, οι οποίες δεν εδράζονται σε αυτά τα τρία στοιχεία που έχω αναφέρει, αλλά εδράζονται στον θυμό, στην παραπληροφόρηση, στην τοξικότητα και την τεχνηέντως δημιουργηθείσα σύγχυση».
Αναφερόμενος στην δική του υποψηφιότητα, ο Γιώργος Παμπορίδης τονίζει πως στόχο του αποτελεί να δώσει φωνή στον κάθε νοικοκυραίο που παλεύει καθημερινά για την επιβίωσή του ίδιου και της οικογένειάς τους, και ο οποίος, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, έχει καταστεί ο τελευταίος τροχός της άμαξας και έχει ποδοπατηθεί από τα αλαλάζοντα κύμβαλα, τα οποία επιζητούν την προσοχή και το πρόσκαιρο εκλογικό κέρδος με κάθε τίμημα.
Εξόχως σημαντικά, ενδιαφέροντα, αλλά και αποκαλυπτικά, είναι τα όσα ο κ. Παμπορίδης αναφέρει σε σχέση με τον Δημοκρατικό Συναγερμό, δίνοντας αρκούντως ευκρινώς το πλαίσιο μέσα στο οποίο οριοθετεί το παρόν και το μέλλον του κόμματος.
Συναφώς, υποδεικνύοντας πως οι πληγές του 2023 δεν έχουν επουλωθεί, τονίζει την ανάγκη ειλικρινούς και ενδελεχούς ενδοσκόπησης των λόγων που οδήγησαν στον διχασμό του 2023, ενώ την ίδια ώρα διαμηνύει πως οι όποιες μελλοντικές συνεργασίες της παράταξης δεν πρέπει να εδραστούν επί τη βάσει συναλλαγών και τακτικισμών, αλλά επί τη βάσει κοινών αρχών και αξιών.
Ταυτοχρόνως, υπογραμμίζοντας πως ο ΔΗΣΥ είναι κόμμα πρωταθλητισμού, ο Γιώργος Παμπορίδης εκφράζει την έντονη πεποίθησή του πως δεν μπορεί παρά να διεκδικήσει τις προεδρικές εκλογές με δικό του υποψήφιο και αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο ο ίδιος να διεκδικήσει το χρίσμα του υποψήφιου του κόμματος για την Προεδρία της Δημοκρατίας μέσα από την σχετική εσωκομματική διαδικασία.
Στην συνέντευξή του στον REPORTER, η οποία ακολουθεί, ο Γιώργος Παμπορίδης δεν αποκρύβει τις πολιτικές του διαφωνίες με τον Αβέρωφ Νεοφύτου, τις οποίες χαρακτηρίζει ως αγεφύρωτες, ενώ αναφέρεται και στον λόγο για τον οποίο θεωρεί πως τον Νίκο Αναστασιάδη, τον απατά η μνήμη του.
Με την κλεψύδρα του χρόνου να αδειάζει και τις βουλευτικές εκλογές να έχουν πλησιάσει, ποιο θεωρείτε ή ποιο ιεραρχείται αν προτιμάτε από εσάς ως το μεγαλύτερο και κρισιμότερο διακυβεύμα της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης;
Το διακύβευμα είναι πάντα η ευημερία του τόπου και της κοινωνίας. Ποια είναι η μεγαλύτερη απειλή;Στην παρούσα φάση θα έλεγα πως είναι η διχόνοια, ο διχασμός, που έχουν εμφιλοχωρήσει στην κοινωνία με μια τοξικότητα, η οποία επιτείνει το πρόβλημα.
Πολύ φοβάμαι ότι αυτό, είναι κάτι που η κοινωνία θα το πληρώσει συλλογικά σε μεταγενέστερο στάδιο, γιατί ο διχασμός και η διχόνοια μόνο κακά μπορούν να επισωρεύσουν για τον τόπο.
Σε ό,τι σας αφορά προσωπικά, τρέχετε στην κούρσα των βουλευτικών ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ. Ποια είναι τα μηνύματα που λαμβάνετε από την κοινωνία και πόσο αισιόδοξος είστε πως θα βρίσκεστε στη νέα Βουλή;
Ξέρετε, από το 1981 και μετά έχω χάσει πάρα πολλές εκλογικές αναμετρήσεις, όχι για εμένα προσωπικά, αλλά συμμετέχοντας ενεργά ως κομματικός στέλεχος. Συνεπώς, δεν έχω την ψευδαίσθηση πως ότι σου λένε, ειδικά όταν είσαι υποψήφιος, ισχύει.
Είναι πολύ εύκολο να σε παροτρύνουν και να σου εκφράζουν την στήριξή τους, να σου λένε «προχώρα μεγάλε και είμαστε δίπλα σου», κάτι που κάνουν προς όλους για να είμαστε δίκαιοι, χωρίς όμως κατ’ ανάγκη να το εννοούν και να το πράττουν.
Συνεπώς, θεωρώ πως είναι απόλυτα στρεβλή η εικόνα που έχει, κυρίως ο κάθε υποψήφιος, για το πώς εξελίσσεται η προεκλογική του καμπάνια. Όπως έλεγε και ο «παππούς», ο Γλαύκος Κληρίδης, η τεννέκκα θα δείξει.
«Η σχέση με τον ΔΗΣΥ και το ακαδημαϊκό μου υπόβαθρο»
Γιατί με τον ΔΗΣΥ; Ποια είναι η σχέση σας με το κόμμα και με ποιο ακαδημαϊκό και επαγγελματικό υπόβαθρο διεκδικείτε βουλευτική έδρα;
Είμαι από την ηλικία των δώδεκα ετών μέλος του ΔΗΣΥ γιατί ανδρώθηκα σε ένα πολιτικό περιβάλλον, το οποίο χαρακτηριζόταν από την καταπίεση των τότε Κυβερνήσεων και την έλλειψη ελευθερίας του λόγου.
Ήθελα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία και σε όλη την προσπάθεια κατά την οποία ο ΔΗΣΥ διεκδίκησε αυτή την σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία, ήμουν υπερήφανα υποστηρικτής του.
Ο Συναγερμός έκανε πάρα πολλά γι’ αυτό τον τόπο. Είτε αυτό σήμαινε προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού είτε σύλληψη, εφαρμογή και ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξής μας στην Ε.Ε. είτε εξέλιξη, ανάπτυξη και πρόοδος της κοινωνίας, της οικονομίας, σε ανθρώπινα δικαιώματα, σε δημοκρατικές ελευθερίες, στον αυτοκαθορισμό ενός εκάστου προσώπου, είτε σήμαινε διαθρωτικές μεταρρυθμίσεις όπως το ΓΕΣΥ, που υπηρετούν τον άνθρωπο και την κοινωνία. Είμαι περήφανος για όλα αυτά τα επιτεύγματα.
Ουδέποτε υπήρξα κομματικό στέλεχος μετά τα μαθητικά μου χρόνια, όταν ήμουν πρόεδρος της μαθητικής κίνησης του ΔΗΣΥ. Μετά, σε καμία στιγμή δεν επιδίωξα, ούτε να βιοπορισθώ ούτε να ασχοληθώ επαγγελματικά με την πολιτική.
Είμαι δικηγόρος, το διδακτορικό μου είναι στο διεθνές δίκαιο και στο δίκαιο της θάλασσας, και ασχολούμαι επαγγελματικά με την δικηγορία, έχοντας γραφεία στην Κύπρο και στην Αθήνα με δεκαπέντε συναδέλφους.
Εξ’ επαγγέλματος βρίσκομαι κοντά στο επιχειρείν, αντιλαμβάνομαι και αναγνωρίζω ότι η ατμομηχανή της Κύπρου είναι το επιχειρείν και πως πρέπει να το διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού με ένα ευλύγιστο κράτος, το οποίο θα υπηρετεί τον άνθρωπο, περιλαμβανομένου του επιχειρείν, χωρίς να του δημιουργεί περισσότερα προβλήματα.
«Θέλω να δώσω φωνή στον κάθε νοικοκυραίο αυτού του τόπου»
Δεδομένων και των όσων μόλις έχετε αναφέρει, ποιος ήταν ο λόγος ή οι λόγοι για τους οποίους αποφασίσατε να θέσετε υποψηφιότητα;
Ο λόγος για τον οποίο κατεβαίνω ως υποψήφιος βουλευτής είναι γιατί θεωρώ ότι η δική μου προσέγγιση των πραγμάτων έχει να κάνει με τις ανάγκες και τα θέλω του μέσου νοικοκυραίου, που αν δεν ξυπνήσει το πρωί να πάει στην δουλειά δεν θα του βάλει κανείς ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι, δεν θα του σπουδάσει κανείς τα παιδιά του, δεν θα του στηρίξει κανείς την επιχείρηση ή την εργασία του και δεν θα του φυσήξει κανένας μέσα στα μάτια.
Αυτός ο αφανής νοικοκυραίος, που καθημερινά κοπιάζει για την ευημερία της οικογένειας και του τόπου, έχει καταστεί ο τελευταίος τροχός της άμαξας και έχει ποδοπατηθεί από τα αλαλάζοντα κύμβαλα, τα οποία επιζητούν την προσοχή και το πρόσκαιρο εκλογικό κέρδος με κάθε τίμημα, χλευάζοντας πολλές φορές όλους εμάς, που αγόγγυστα κάνουμε όλα αυτά που σας περιέγραψα.
Αυτός είναι ο λόγος που κατεβαίνω στις βουλευτικές εκλογές. Θέλω να δώσω φωνή στον κάθε νοικοκυραίο αυτού του τόπου.
Συνεπώς, κίνητρο σας η διάθεση για προσφορά στους συμπολίτες μας και στην κοινωνία;
Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος εμπλοκής στην πολιτική. Όποιος έχει άλλο κίνητρο εμπλοκής στην πολιτική, δεν μπορεί να επιτύχει να επιφέρει ευεργετικά αποτελέσματα για τον τόπο.
Μας προκάλεσε ξεχωριστή αίσθηση το γεγονός ότι ένας εκ των δύο υποστηρίζοντων την υποψηφιότητά σας ήταν ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Ασθενών Κύπρου, Μάριος Κουλούμας. Το εκλαμβάνουμε ως αναγνώριση του έργου που επιτελέσατε ως υπουργός Υγείας με επίκεντρο τους ασθενείς και αφήνοντας ως μεγάλη παρακαταθήκη το ΓΕΣΥ, που εφάρμοσε φυσικά στην συνέχεια ο διάδοχος σας…
Να σας πω, δεν μπορώ να μιλήσω για τους λόγους που ώθησαν τον αγαπητό Μάριο Κουλούμα να αποδεχθεί το αίτημά μου να υποστηρίξει την υποψηφιότητά μου.
Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι μέσα από την συνεργασία, τις αντιπαραθέσεις και τις συζητήσεις που είχαμε στα δυόμιση χρόνια που ήμουν υπουργός, σφυρηλατήθηκε μια αμοιβαία εκτίμηση και φιλία θα τολμούσα να πω, η οποία είχε ακριβώς ως κοινό παρονομαστή την βούληση αμφοτέρων μας να προσφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο χωρίς καμία ιδιοτέλεια και χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον. Ως άτομο τον εκτιμώ βαθύτατα.
«Περήφανος για το ΓΕΣΥ, τον απατά η μνήμη του τον Αναστασιάδη»
Επειδή μιλάμε για την θητεία σας ως υπουργός Υγείας, μέσα από μια άλλη συνέντευξή σας αφέθηκε να νοηθεί ότι ενδεχομένως και να μην αποδεχόσασταν την συμμετοχή σας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη, αν γνωρίζατε εκ των προτέρων τα όσα ακολούθησαν με τις αποδιδόμενες στον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας καταγγελίες για διαφθορά κτλ. Μπορείτε να μας το διευκρινίσετε;
Ρωτήθηκα συγκεκριμένα «αν γνωρίζατε για τις Σεϋχέλλες και για τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για τα διαβατήρια». Και εξήγησα ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται την στιγμή που λαμβάνονται, με τα δεδομένα που έχεις ενώπιον σου.
Όταν μου πρότεινε ο Νίκος Αναστασιάδης υπουργοποίηση, δεν υπήρχε καν ζήτημα χρυσών διαβατηρίων, ούτε υπήρχε καν το ζήτημα για τις Σεϋχέλλες. Εν πάση περιπτώσει, όλα αυτά είναι κατηγορίες που δεν με αφορούν και στις οποίες καλά κάνει να απαντήσει ο ίδιος.
Το δικό μου κριτήριο ήταν να καταστώ χρήσιμος για τον τόπο, παρέχοντας την δική μου συνεισφορά. Θέλω να πιστεύω ότι αποδείχθηκα χρήσιμος και είμαι περήφανος για το ΓΕΣΥ.
Απ’ εκεί και πέρα, την πρόταση Νίκου Αναστασιάδη να παραμείνω υπουργός Υγείας την απέρριψα τρεις φορές, γιατί θεώρησα ότι είχε ολοκληρωθεί ο κύκλος της προσφοράς μου στο Υπουργείο Υγείας και δεν μπορούσα να παραμείνω.
Παρά την εσφαλμένη εντύπωση του ίδιου του κ. Αναστασιάδη πως εγώ ζήτησα να συνεχίσω στην Κυβέρνησή του, τον διέψευσα γραπτώς όταν την διετύπωσε δημόσια το 2022 και θα συνεχίσω να τον διαψεύδω, γιατί προφανώς τον απατά η μνήμη του.
Ουδέποτε ζήτησα να παραμείνω στην Κυβέρνησή του και ουδέποτε αποδέχθηκα οποιαδήποτε άλλη πρόταση και θα έπρεπε να το θυμάται.
Η εντιμότητα, η αποτελεσματικότητα και οι αυτόκλητοι σωτήρες
Κατέρχεστε σε αυτές τις εκλογές με το σύνθημα «έντιμα και αποτελεσματικά». Αλήθεια, πόσο απουσιάζει σήμερα από την πολιτική ζωή της χώρας μας η εντιμότητα και η αποτελεσματικότητα;
Δεν θεωρώ ότι απουσιάζει η εντιμότητα. Απλώς στο μεθοδικά δομημένο σκηνικό της σήψης και διαφθοράς εντός και εκτός εισαγωγικών, όπου οι αυτόκλητοι σωτήρες σπεύδουν να βαφτίσουν τους πάντες ως λαμόγια και προσπαθούν λυσσαλέα να χαρακτηρίσουν ολόκληρο τον Δημοκρατικό Συναγερμό - με αποδεδειγμένο έργο και προσφορά στην κοινωνία - ως απόλυτα διεφθαρμένο κόμμα, στόχος όλων αυτών των κυρίων είναι να αποτρέψουν τους εντίμους από κάθε εμπλοκή.
Οι ανέντιμοι δεν θα αποτραπούν ποτέ από το να εμπλέκονται σε θέσεις εξουσίας. Εκείνο που επιτυγχάνουν είναι να αποτρέψουν τους έντιμους, γιατί έτσι όλοι «τατσώνονται» ως ανέντιμοι.
Όσον αφορά το «αποτελεσματικά», θεωρώ ότι είναι ένα κομμάτι το οποίο απουσιάζει από την πολιτική ζωή του τόπου διαχρονικά. Πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν να επιδείξουν και να αποδείξουν έργο και αποτελεσματικότητα στην πορεία τους στην πολιτική.
Υπάρχουν άτομα στην πολιτική, που βρίσκονται τριάντα χρόνια στον χώρο και δεν έχουν να επιδείξουν, χωρίς αυτό να αποτελεί σχήμα λόγου, ούτε ένα απολύτως αποτέλεσμα. Η αποτελεσματικότητα είναι κάτι το οποίο θεωρώ ότι απουσιάζει από την πολιτική ζωή της χώρας.
«Φοβούνται να σταθούν γυμνοί απέναντι στον λαό και να κριθούν για έργα»
Μιλήσατε για αυτόκλητους σωτήρες. Σε ποιους αναφέρεστε; Αντιλαμβανόμαστε στους νεοφανείς σχηματισμούς, όπως το ΑΛΜΑ και η Άμεση Δημοκρατία;
Ναι, αλλά και στο ΕΛΑΜ και σε παλαιότερους σχηματισμούς. Ακούω και στελέχη του ΑΚΕΛ να χρησιμοποιούν την μηδενιστική προσέγγιση απέναντι στον ΔΗΣΥ γιατί προφανώς έτσι τους βολεύει στην παρούσα φάση, αδιαφορώντας για την ζημιά που προκαλούν στην πολιτική ζωή του τόπου.
Στις εκλογές κυρίως πρέπει να επικρατεί νηφαλιότητα και καθαρή ατμόσφαιρα για να μπορεί ο κάθε εκλογέας να δει στις σωστές τους διαστάσεις τις πολιτικές και να αποφασίσει νηφάλια και ψύχραιμα ποιος είναι αυτός που θα επιλέξει να στείλει στην Βουλή.
Εκείνοι που δημιουργούν τον καπνό και την σκόνη, είναι εκείνοι, οι οποίοι φοβούνται να σταθούν γυμνοί απέναντι στον λαό και να κριθούν για έργα και πολιτικές.
Δημιουργούν λοιπόν θόρυβο για να αποπροσανατολίσουν, ελπίζοντας ότι έτσι θα «κοιμήσουν» τον κόσμο να πάει να τους ψηφίσει. Και θα το πετύχουν σε μεγάλο βαθμό, γι’ αυτό και είπα προηγουμένως ότι θα περάσουμε και εμείς τα δύσκολα.
Δεν έχουν όμως ευθύνη για να συμβαίνει κάτι τέτοιο και τα παραδοσιακά κόμματα; Ποιος φταίει για να βρίσκουν όλοι αυτοί που λέτε πρόσφορο έδαφος ανάμεσα στους πολίτες;
Τα παραδοσιακά κόμματα. Όταν γυρίζεις την πλάτη στους εκλογείς και ψηφοφόρους σου, όταν επιδεικνύεις αλαζονεία και έπαρση, όταν παρασύρεσαι και θεωρείς ότι η εξουσία σου αποδίδει σημασία που σε καθιστά ανώτερο «ον» από τους υπόλοιπους συμπολίτες σου, όταν παραλείπεις ή αδιαφορείς να τροφοδοτήσεις τον κόσμο με οράματα και πολιτικές που υπηρετούν τις ανάγκες του και όχι τις φαντασιώσεις του κάθε κυβερνητικού ή κομματικού αξιωματούχου, όταν βλέπεις κόμματα να μετατρέπονται σε κλειστά clubs και να εξυπηρετούν τις ανάγκες των «απ’ έσσω» και όταν αδιαφορείς για την νεολαία και τις ανάγκες της, σπρώχνεις τον κόσμο μακριά.
«Δώσαμε ως ΔΗΣΥ αφορμές για θυμό απογοήτευση και πικρία»
Συμπεριφέρθηκε και ο ΔΗΣΥ με ένα τέτοιο τρόπο, εξ’ ου και η πτωτική από απόψεως ποσοστών πορεία που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια;
Πολύ φοβάμαι πως ναι. Δώσαμε δείγματα, τα οποία μπορεί να μην είναι στον βαθμό που επιδιώκουν κάποιοι να τα παρουσιάσουν, αλλά δώσαμε με τις συμπεριφορές μας αφορμές για θυμό, απογοήτευση και πικρία σε αυτούς τους ανθρώπους πίστεψαν στον ΔΗΣΥ.
Δεν μιλώ μόνο αποκλειστικά για φαινόμενα διαφθοράς ή διαπλοκής…
Ούτε εγώ.
Μιλώ για αποξένωση της ηγεσίας από την βάση του κόμματος…
Αυτό λέω και εγώ. Όταν αδιαφορείς για την νεολαία, δεν υπάρχει στοιχείο διαφθοράς, είναι ύφος. Είναι ύφος αλαζονικό και έπαρσης, το οποίο σε οδηγεί μακριά από την βάση σου.
Όταν για παράδειγμα στο ΓΕΣΥ ακούς τα οργανωμένα συμφέροντα των πολέμιων του οι οποίοι έχουν προσβάσεις στην πολιτική ηγεσία του τόπου και αδιαφορείς για τις ανάγκες του ανώνυμου πολίτη, τότε ο ανώνυμος πολίτης θα σε τιμωρήσει.
«Η δημοκρατία δεν έχει λάθη. Ό,τι αποφασίσει ο λαός, θα γίνει»
Για να επανέλθουμε στα των εκλογών, σας ανησυχεί για την επόμενη μέρα η προδιαγραφόμενη σύνθεση της νέας Βουλής; Και πολύ περισσότερο, πόσο σας ανησυχεί η πιθανότητα ο ΔΗΣΥ να βρίσκεται στον επόμενο Κοινοβούλιο αποδυναμωμένος;
Κύριε Πλουτάρχου, η δημοκρατία δεν έχει λάθη. Ό,τι αποφασίσει ο λαός, θα γίνει. Εάν η επόμενη Βουλή θα είναι κατώτερη των προσδοκιών, δεν μπορεί κανένας να το προβλέψει, γιατί ο λαός είναι που καθορίζει αυτούς τους συσχετισμούς. Ό,τι χαρτί σου μοιράσουν, θα το παίξεις. Δεν έχεις επιλογή.
Όμως για τον τόπο δεν θα είναι επιζήμια μια κατάσταση που εκ των πραγμάτων δεν θα διορθώνεται για τα επόμενα πέντε χρόνια;
Ποιος το κρίνει αυτό; Ξέρετε; Όλα τα κόμματα θεωρούν την δική τους ήττα και την νίκη των υπολοίπων, ως επιζήμια για τον τόπο. Αν ο ίδιος ο λαός το θεωρεί αναγκαίο, ποιος είμαι εγώ για να τον κρίνω;
Εμένα δεν με απασχολεί οποιαδήποτε απόφαση του εκλογικού σώματος, η οποία λαμβάνεται με νηφαλιότητα, ψυχραιμία και επί πολιτικών θέσεων. Εκείνο που με τρομάζει είναι η λήψη αποφάσεων, οι οποίες δεν εδράζονται σε αυτά τα τρία στοιχεία που έχω αναφέρει, αλλά εδράζονται στον θυμό, στην παραπληροφόρηση, στην τοξικότητα και την τεχνηέντως δημιουργηθείσα σύγχυση.
Εγώ λοιπόν ζητώ από τον κόσμο να πάει να ψηφίσει, αλλά να φροντίσει να μην βρίσκεται υπό την επήρεια θυμού, τοξικότητας και των υπολοίπων αρνητικών συναισθημάτων και σίγουρα να μην πάει πεπλανημένος από ψέματα. Να μην πάει με το θυμικό, αλλά με την λογική, γιατί αυτή πρέπει να είναι η επιλογή του λαού.
Φαίνεται όμως αυτό που συμβαίνει να είναι το αντίθετο…
Εντάξει. Γι’ αυτό λέω, η δημοκρατία, είναι δημοκρατία.
«Ο ΔΗΣΥ δεν μπορεί να πορευθεί ενωμένος εάν δεν…»
Θα ήθελα να μιλήσουμε ακόμη λίγο για τον ΔΗΣΥ, τον οποίο φαντάζομαι πως ως υποψήφιος βουλευτής ζείτε σήμερα πολύ περισσότερο από πιο μέσα…
Όχι κύριε Πλουτάρχου. Δεν βρίσκομαι σε κανένα όργανο του κόμματος και δεν έχω επαφές. Εγώ είμαι απλά υποψήφιος, εκτίθεμαι στον κόσμο και απευθύνομαι στην βάση…
Να μην ρωτήσω και να μην ζητήσω την δική σας ανάγνωση δηλαδή, για το κατά πόσο ο ΔΗΣΥ οδεύει με ενότητα προς τις εκλογές ή εάν διαπιστώνετε να ταλανίζεται ακόμη το κόμμα από εσωστρέφεια;
Θεωρώ ότι ο ΔΗΣΥ δεν μπορεί να πορευθεί ενωμένος αν δεν περάσει την διαδικασία της ειλικρινούς και ενδελεχούς εξέτασης των αιτιών του διχασμού του 2023.
Όσο σπρώχνουμε κάτω από το χαλί το «ποτήριον τούτον», δυστυχώς δεν μπορούν αρχίσουν να επουλώνονται αυτές οι πληγές.
Θεωρείτε ότι δεν το έκανε; Δεν προέβη σε αυτή την διαδικασία εξέτασης των αιτιών;
Ποτέ.
Η αναγκαιότητα εντοπισμού των αιτιών του διχασμού στον ΔΗΣΥ
Ποια είναι αυτά τα αίτια κατ’ εσάς;
Ήταν η ταχεία αλλαγή στην ηγεσία, η άμεση ανάγκη προσήλωσης στις δημοτικές και στις ευρωεκλογές, μετά η άμεση έναρξη των διεργασιών για τις βουλευτικές και ούτω καθ’ εξής. Η καθημερινότητα της πολιτικής, μας απέτρεψε από το να κάνουμε αυτό το οποίο είναι πολύ αναγκαίο.
Γιατί ναι μεν η αυτοκριτική μπορεί να δημιουργήσει από μόνη της σε μια εσωστρέφεια, όμως είναι αναγκαία για να προχωρήσεις στην επόμενη μέρα. Δεν μπορείς να πορεύεσαι χωρίς να προβείς σε μια ειλικρινή και ενδελεχή ενδοσκόπηση του τι πήγε λάθος.
Το ίδιο έκανε και το ΑΚΕΛ στην διακυβέρνηση Χριστόφια, ακόμη και σήμερα δεν έχει ολοκληρώσει αυτή την διαδικασία, και θεωρώ ότι πληρώνει το ΑΚΕΛ αυτό το γεγονός.
Εσείς τι πιστεύετε ότι πήγε λάθος;
Μα δεν είναι θέμα τι πιστεύω ή θεωρώ εγώ. Το θέμα είναι να συζητηθεί εκτενώς και σε βάθος. Δεν έχει σημασία τι θεωρεί καθένας μας.
«Δεν γίνεται να συνεχίζουμε σήμερα με ψευδοδιλλήματα»
Μα εσείς είστε υποψήφιος και πολύ πιθανόν σε λίγες ημέρες και βουλευτής του κόμματος. Άρα, έχει σημασία η άποψή σας…
Όταν έρθει η ώρα να κάνουμε αυτή την διαδικασία, δεν θα μετέχω ως βουλευτής ή υποψήφιος. Θα μετέχω ως ένα μέλος. Όλα τα μέλη πρέπει να εμπλακούν σε αυτή την διαδικασία, πρέπει αυτή η πληγή να κλείσει.
Δεν γίνεται να συνεχίζουμε σήμερα με ψευδοδιλλήματα, αν θα μπούμε ή αν δεν θα μπούμε στην Κυβέρνηση, τα οποία περάσαμε πριν από τρία χρόνια με καταστροφικές συνέπειες για το κόμμα.
Γιατί φέρνετε αυτό το παράδειγμα; Η ηγεσία του κόμματος έχει ξεκαθαρίσει πως δεν συζητά ένα τέτοιο ενδεχόμενο…
Ούτε εγώ συζητώ. Αλλά πρέπει να αιτιολογήσουμε τις τοποθετήσεις μας. Και δεν μιλώ για ανάγκη απόδοσης ευθυνών. Μιλώ για την αναγκαιότητα εντοπισμού των αιτιών το διχασμού, προκειμένου να μην επαναληφθούν.
Δεν σηκώνει ο ΔΗΣΥ άλλο διχασμό. Ακόμη μια τέτοια διαδικασία να περάσει ο Συναγερμός, διαλύθηκε.
Επειδή κάνατε λόγο για απόδοση ευθυνών. Υπήρξαν διαγραφές, ο τέως πρόεδρος του κόμματος παραιτήθηκε… Τι άλλο θα μπορούσε ή μπορεί να γίνει;
Μα γι’ αυτό σας λέω πως δεν είναι θέμα απόδοσης ευθυνών, αλλά να δούμε τις συμπεριφορές που οδήγησαν σε αυτό τον διχασμό.
Συμπεριφορές από ποιους;
Απ’ όλους τους εμπλεκόμενους. Την ηγεσία του κόμματος, τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Νίκο Χριστοδουλίδη προσωπικά, τους υπόλοιπους, οι οποίοι τοποθετήθηκαν όπως τοποθετήθηκαν πριν, κατά την διάρκεια και μετά τις εκλογές.
Πρέπει να τα δούμε όλα αυτά, γιατί έτσι λειτουργούν τα κόμματα. Δεν τα βάζεις κάτω από το χαλί για να τα περάσεις στο ντούκου.
«Σαφές το στίγμα του ιδεολογικού προσανατολισμού του ΔΗΣΥ»
Δεν θεωρείτε πως ίσως το βασικό πρόβλημα του ΔΗΣΥ να είναι η μη ύπαρξη ξεκάθαρου ιδεολογικοπολιτικού προσανατολισμού;
Όχι βέβαια. Από πότε υπήρξε πρόβλημα ιδεολογικοπολιτικού προσανατολισμού στον ΔΗΣΥ; Πέστε μου ένα κόμμα που έχει πιο σαφές στίγμα από τον ΔΗΣΥ στον ιδεολογικό προσανατολισμό.
Ίσως το ΑΚΕΛ…
Πράγματι. Και το ΑΚΕΛ. Εμείς οι δύο έχουμε σαφές ιδεολογικό στίγμα. Οι υπόλοιποι είναι «πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι».
Ακόμη και έτσι, θεωρείτε πως αυτό το στίγμα του ΔΗΣΥ αντανακλά στις απόψεις του συνόλου των φίλων και υποστηρικτών του κόμματος; Δηλαδή το γεγονός ότι κάποιοι εγκαταλείπουν την παράταξη μήπως έχει να κάνει και με άλλους παράγοντες και βαθύτερους λόγους πέραν των όσων συζητάμε;
Γιατί αναρωτιέστε; Μόλις τώρα σας έχω πει ότι πρέπει να γίνει μια σοβαρή, ειλικρινής και ενδελεχής ενδοσκόπηση για να βρούμε τα αίτια.
Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Αλλιώς, θα καθόμαστε σαν απλοί παρατηρητές σε ένα πλοίο που βυθίζεται χωρίς να ξέρουμε καν πού βρίσκεται η τρύπα.
Οι προϋποθέσεις για συνεργασία του ΔΗΣΥ με άλλα κόμματα
Με ποιο κόμμα ή κόμματα θεωρείτε πως θα μπορούσε να συνεργαστεί ο ΔΗΣΥ στην επόμενη Βουλή; Ποιους θεωρείτε ως εν δυνάμει πολιτικούς συμμάχους του κόμματός;
Έχω μόλις αναφέρει πως ο ΔΗΣΥ είναι ένα από τα κόμματα που έχουν σαφές ιδεολογικό στίγμα. Οριοθετημένο γεωγραφικά στον πολιτικό χάρτη του τόπου από πολύ παλιά και ενταγμένο στην οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού, Κόμματος, που μας ορίζει ακόμα πιο καθαρά τις προτεραιότητες και τις κατευθύνσεις μας. Λέω λοιπόν ότι δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα σε κανένα.
Εάν υπάρχουν σε αυτή την διεργασία κόμματα τα οποία προτεραιοποιούν το καλό του τόπου και δεν προσκρούουν στις αρχές και στις αξίες τις οποίες ένας έκαστος από εμάς υπηρετεί προσπαθώντας να επιτύχει το καλό της κοινωνίας και του τόπου, τότε να συνεργαστούμε.
Αν όχι, ευκαιριακές σχέσεις, οι οποίες αναπτύσσονται εξαιτίας πανικού που ενδεχομένως δημιουργείται από πτωτικά ποσοστά και τακτικισμούς για να εξυπηρετηθούν οι διεργασίες ανάληψης της εξουσίας, εμένα δεν με ενδιαφέρουν και δεν με εκφράζουν. Και θεωρώ πως δεν έχουν και στέρεες βάσεις, ώστε να κρατήσουν για καιρό.
«Δεν βλέπω να ισχύει αυτό που λέει το ΑΚΕΛ για ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ»
Το ΑΚΕΛ το τελευταίο διάστημα κατηγορεί με ένταση τον ΔΗΣΥ, αλλά και το ΔΗΚΟ, πως στρώνουν το χαλί για συνεργασία με το ΕΛΑΜ. Υπάρχει κάτι τέτοιο;
Δεν βλέπω να ισχύει αυτό που λέει το ΑΚΕΛ και κανένας συντονισμός σε οποιαδήποτε προσπάθεια δεν υπάρχει. Ο ΔΗΣΥ ανέκαθεν κινείτο σε μια σφαίρα, η οποία, όπως σας έχω πει, είναι ευδιάκριτη και όχι συγκεχυμένη.
Τώρα, αν το ΔΗΚΟ θέλει να έρθει κοντά και να στηρίξει κάποιες πολιτικές όπως έπραξε και στο παρελθόν και πρέπει να το αναγνωρίσουμε, έχει καλώς. Απ’ εκεί και πέρα, αν είναι για τακτικισμούς που μιλάμε, σας έχω πει και προηγουμένως πως εμένα η θέση μου επί της αρχής μάλιστα, είναι αντίθετη.
Εγώ δεν θεωρώ ότι οι συνεργασίες πρέπει να εδράζονται στις όποιες δοσοληψίες. Αυτού του είδους τα φαινόμενα είναι που οδήγησαν τα παραδοσιακά κόμματα στην απαξίωση.
Δική μου προσέγγιση αποτελεί ότι πρέπει να προσφεύγουμε όλοι στον λαό με καθαρές πολιτικές και ευδιάκριτες τοποθετήσεις, και όχι με τακτικισμούς.
Αν για παράδειγμα αύριο χρειαστεί για την υπερψήφιση ενός νομοσχεδίου ή μιας πρότασης νόμου, ή ακόμη και για την εκλογή Προέδρου της Βουλής, να συνεργαστεί ο ΔΗΣΥ, πέραν από το ΔΗΚΟ, και με το ΕΛΑΜ για την απαιτούμενη πλειοψηφία, πώς θα το αντιμετωπίσει ο Γιώργος Παμπορίδης; Επιμένω για το ΕΛΑΜ, για το οποίο γνωρίζουμε πως έχετε έντονη άποψη…
Μα δεν είπα εγώ ότι δεν πρέπει να μιλάμε με το ΕΛΑΜ. Για παράδειγμα όταν ψηφίζουν μαζί το ΑΚΕΛ και το ΕΛΑΜ για την επιβολή φορολογίας στις τράπεζες, σημαίνει ότι συνεργάζονται επί της βάσεως μιας συναλλαγής; Δεν είναι αυτό που λέω.
Αυτό που λέω είναι πως δεν μπορείς να πορευθείς μεσομακροπρόθεσμα και να στηρίξεις συνεργασίες σαν αυτές που περιγράψετε προηγουμένως, ότι εντάσσεται πλέον στο πλαίσιο μιας συνεννόησης μεταξύ ΔΗΚΟ και ΔΗΣΥ, αν δεν εδράζονται σε κοινές αξίες και ιδεολογικές αρχές.
Δεν μιλώ για αποφάσεις για επί μέρους νομοθετήματα. Είναι προφανές πως κανένα κόμμα δεν μπορεί από μόνο του να περνά προτάσεις νόμου και νομοσχέδια στη Βουλή και είναι επίσης προφανές ότι πρέπει να συνεργάζεσαι και να βάζεις νερό στο κρασί σου, προκειμένου να υπηρετήσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κοινωνία και την πολιτεία.
Συνεπώς, ο συμβιβασμός προκειμένου να αποκτήσεις την απαραίτητη πλειοψηφία για να εγκριθεί ένα νομοσχέδιο ή μια πρόταση νόμου, δεν νομίζω να αποτελεί μίασμα ή όνειδος για τον οποιονδήποτε. Πρέπει να το κάνεις, αφού είναι το πολιτειακό μας σύστημα τέτοιο.
«Η τεράστια πολιτική διαφορά μου με τον Αβέρωφ Νεοφύτου»
Επιτρέψτε μου να επιστρέψω λίγο στα εσωκομματικα. Σχολιάστηκε η χειραψία και η συνομιλία σας με τον τέως πρόεδρο του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου, κατά την διαδικασία υποβολής των υποψηφιοτήτων. Ποιες είναι αυτή τη στιγμή που μιλάμε οι σχέσεις σας; Έχουν αποκατασταθεί;
Ξέρετε, στην Κύπρο είμαστε τόσο πολιτικά ανώριμοι, που θεωρούμε ότι η πολιτική διαφωνία είναι αυτόματα και προσωπική ίντριγκα. Εγώ με τον Αβέρωφ Νεοφύτου δεν έχω καμία προσωπική διαφορά.
Έχω αγεφύρωτες ενδεχομένως πολιτικές διαφορές, οι οποίες δεν εξαρτώνται από το κατά πόσο θα είσαι ευγενής και θα χαιρετήσεις κάποιον άνθρωπο όταν τον συναντήσεις. Είναι αδιανόητα αυτά τα δημοσιογραφικά συμπεράσματα που διαβάζω ώρες- ώρες και, για να σας πω την αλήθεια, γελώ.
Πού έγκεινται οι αγεφύρωτες πολιτικές διαφορές σας με τον κ. Νεοφύτου, πέραν του ζητήματος του ΓΕΣΥ;
Τι σημαίνει πέραν του ΓΕΣΥ; Όταν στο ΓΕΣΥ πολεμήθηκα εκ των έσσω προκειμένου να μην την μεταρρύθμιση που αισθανόμουν ότι ήταν μια παρακαταθήκη του Γλαύκου Κληρίδη, θα το ξεπεράσω ως μη πολιτική διαφορά; Είναι τεράστια πολιτική διαφορά. Εξ’ ου και αποχώρησα από ενεργό μέλος του κόμματος το 2019.
Η γρήγορη μετάβαση στην ηγεσία και η εξυπηρέτηση τακτικισμών
Μιας και μιλάμε για τον Αβέρωφ Νεοφύτου, αναφερθήκατε προηγουμένως στην γρήγορη μετάβαση που έγινε μετά τις προεδρικές του 2023. Γιατί θεωρείτε πως ήταν λανθασμένη κίνηση εκείνη η ταχεία αλλαγή;
Όλο το Καταστατικό είχε κοπεί και ραφτεί στα μέτρα αυτών που έκαναν τους υπολογισμούς τους για την επόμενη ημέρα. Το να πας σε κομματικές εκλογές μέσα σε σαράντα ημέρες μετά την τραγωδία των Προεδρικών, είναι αδιανόητο σε ένα κεντροδεξιό δημοκρατικό κόμμα, μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Προχωράς σε εκλογές, στις οποίες κανένας ενδιαφερόμενος δεν αποκλείεται. Η θέση του Προέδρου του Συναγερμού δεν είναι θέση η οποία επιφυλάσσεται μόνο για τους απ’ έσσω, όπως είπα προηγουμένως.
Αυτή η εξέλιξη, επέτρεπε μόνο σε όσους επαγγελματικά ασχολούνταν με τον ΔΗΣΥ να είναι υποψήφιοι. Σε όσους από εμάς είχαμε άλλες επαγγελματικές ασχολίες και άλλες προτεραιότητες στην ζωή μας, αποκλειόταν ουσιαστικά η συμμετοχή μας.
Θα έπρεπε, αν ρωτάτε εμένα, να πάμε σε μια εκλογική διαδικασία με ορίζοντα τριμήνου ή εξαμήνου, με τον κάθε ενδιαφερόμενο να προσφεύγει στην βάση και να εξηγεί τις θέσεις του.
Θα ήταν και επουλωτική, δίνοντας μέσα από την συζήτηση που θα αναπτυσσόταν στο κάθε μέλος του ΔΗΣΥ την δυνατότητα να μάθει τις θέσεις, το πρόγραμμα και τις προτεραιότητες ενός εκάστου και να ψηφίσει όπως θα ήθελε.
Όλα αυτά που σας λέω τώρα, τα είχα αναφέρει και σε δελτίο Τύπου που είχα εκδώσει και στο οποίο εξηγούσα γιατί δεν θα κατερχόμουν ως υποψήφιος.
Κατήγγελλα και εξέφραζα την λύπη μου γι’ αυτές τις διαδικασίες, και μου έλεγαν πως έτσι προβλέπει το Καταστατικό. Αυτό λέω λοιπόν, πως το Καταστατικό ήταν κομμένα και ραμμένο για να εξυπηρετήσει κάποιους τακτικισμούς.
«Με δικό του υποψήφιο το 2028 ο ΔΗΣΥ-Θα έτρεχα σε εσωκομματικές για το χρίσμα»
Τι πρέπει να κάνει ο ΔΗΣΥ το 2028, προκειμένου να μην βρεθεί ξανά μπροστά σε ανάλογα φαινόμενα διχασμού και εσωστρέφειας, όπως εκείνα που δημιούργησε το 2023;
Ο Συναγερμός, όπως συχνά λέω, έχει ηγετικό DNA. Είναι από μέταλλο, το οποίο τον κατατάσσει μπροστάρη σε όλα τα πολιτικά δρώμενα του τόπου. Ο ΔΗΣΥ πάντα κατεβαίνει με δικό του υποψήφιο και το 2028 πρέπει να κατέβει με δικό του υποψήφιο.
Ακόμη και αν αυτό σημαίνει να χάσουμε και να βρεθούμε στην αντιπολίτευση. Δεν είναι ντροπή η αντιπολίτευση. Η αντιπολίτευση είναι ένας χώρος, ο οποίος επιτρέπει στα κόμματα που θέλουν να είναι ηγέτες, να ζυμωθούν καλύτερα, για να μπορέσουν να υπηρετήσουν καλύτερα το δημόσιο συμφέρον στο μέλλον.
Δεν είναι μια κάπως υπεροπτική και αλαζονική από πλευράς παράταξης μια τέτοια προσέγγιση; Γιατί να μην υποστηρίξει υποψήφιο από άλλο πολιτικό χώρο αν υπάρχουν οι απαραίτητες συγκλίσεις και γιατί να ξεκόψει γέφυρες;
Δεν σας είπα να κόψει γέφυρες. Είπα ότι ο ΔΗΣΥ πρέπει να διαδραματίσει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο του μπροστάρη. Έτσι δεν κάναμε πάντα; Πράξαμε κάπως διαφορετικά σε οποιαδήποτε άλλη φάση της ιστορίας μας;
Αν υπάρχει υποψήφιος από άλλο κόμμα, ο οποίος τηρεί τις προϋποθέσεις για να στηριχθεί από τον ΔΗΣΥ, γιατί να μην το πράξετε;
Ποιες προϋποθέσεις; Υστερούμε στελεχών δηλαδή εννοείτε;
Δεν είπα κάτι τέτοιο…
Τότε γιατί να πάμε με υποψήφιο από άλλο κόμμα; Αν ο ΔΗΣΥ είναι πράγματι πρώτο κόμμα ή εν πάση περιπτώσει το πρώτο κόμμα της κεντροδεξιάς, δεν δικαιούται να τρέξει με υποψήφιο του;
Προφανώς…Όμως δεν πρέπει να σταθμίσει και τις προοπτικές επιτυχίας;
Γιατί; Αν είναι να αλλοιώσω το DNA μου για να έχω απλώς πρόσβαση σε καρέκλες εξουσίας, δεν το θέλω. Αυτό δεν είναι ο ΔΗΣΥ, είναι άλλα κόμματα. Και επιμένω πάνω σε αυτό κύριε Πλουτάρχου. Η ειδοποιός διαφορά του ΔΗΣΥ από τα υπόλοιπα κόμματα, μεγάλα ή μικρά, είναι ακριβώς αυτή.
Είναι ότι εμείς προτείνουμε πολιτικές, οι οποίες γεννιόνται μέσα από τους δικούς μας μηχανισμούς και την ευρωπαϊκή μας οικογένεια, προτείνονται συλλογικά και υπηρετούν το καλώς νοούμενο συμφέρον του κόσμου, αν ο κόσμος μας επιλέξει.
Αν δεν μας επιλέξει, αποσυρόμαστε στην αντιπολίτευση, δυναμώνουμε, επιμένουμε και κτίζουμε νέες πολιτικές και κυβερνητικές προτάσεις για να επιστρέψουμε.
Υπάρχουν ομάδες οι οποίες παίζουν για πρωτάθλημα και υπάρχουν ομάδες οι οποίες παίζουν για να μην πάνε διαβάθμιση. Ο ΔΗΣΥ παίζει για το πρωτάθλημα.
Συνεπώς με αυτά που λέτε, θεωρείτε πως η Αννίτα Δημητρίου ως η πρόεδρος του ΔΗΣΥ θα πρέπει είναι η υποψηφία του κόμματος για την Προεδρία της Δημοκρατίας το 2028. Σωστά;
Γιατί όχι; Το ίδιο ισχύει και για οποιοδήποτε άλλο στέλεχος από τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Η Αννίτα Δημητρίου βεβαίως έχει τον πρώτο λόγο.
Εσείς θα τρέχατε σε μια εσωκομματική διαδικασία για το χρίσμα του υποψήφιου του κόμματος στις προεδρικές του 2028;
Βεβαίως θα έτρεχα. Αν πίστευα ότι μπορώ να μην είμαι χρήσιμος βεβαίως θα έτρεχα.
«Επιλέξτε τις καθαρές φωνές, παντού υπάρχουν σωστοί άνθρωποι»
Κλείνοντας αυτή την, θέλω να πιστεύω, ενδιαφέρουσα συνέντευξη, ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στους συμπολίτες μας, μόλις λίγες ημέρες προτού προσέλθουν στην κάλπη των βουλευτικών εκλογών;
Σε μια εποχή στην οποία όλα φαντάζουν θολά και συγκεχυμένα, αναζητείστε τις φωνές οι οποίες ανταποκρίνονται στις πραγματικές σας ανησυχίες για το καλό το δικό σας, των παιδιών σας και του τόπου.
Επιλέξτε, απ’ οποιοδήποτε κόμμα και αν αποφασίσετε να ψηφίσετε, εκείνες τις καθαρές φωνές, γιατί παντού υπάρχουν σωστοί άνθρωποι.
