powered by inbusiness-news-logo cbn omada-logo celebrity-logo LOGO-PNG-108

Σαν(τη) Κύπρο δεν έχει… Προχειρότητες, σπασμωδικές κινήσεις και μια χώρα σαν βομβαρδισμένο τοπίο-Η δημόσια δίκη και η κάθαρση που αγνοείται

Ζητούμενο από την πρώτη στιγμή που έφερε στο φως της δημοσιότητας ο Μακάριος Δρουσιώτης τις επίμαχες καταγγελίες του για μια ακόμη ισχυριζόμενη υπόθεση διαφθοράς και διαπλοκής, εμπλέκοντας γνωστά πρόσωπα από τον χώρο της δικαστικής εξουσίας και της πολιτικής, υπήρξε η τάχιστη, σε βάθος αντικειμενική και αμερόληπτη διερεύνησή τους, ώστε να εξακριβωθεί η γνησιότητα των εν λόγω καταγγελιών του και να λάμψει η αλήθεια. Να αποδοθεί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δικαιοσύνη.

Ένα τέτοιο ζητούμενο δεν αποτέλεσε και δεν αποτελεί υποχρέωση ενός κράτους δικαίου έναντι μόνο των φερόμενων από τον Μακάριο Δρουσιώτη πρωταγωνιστών της υπόθεσης την οποία καταγγέλλει, δεν είναι μόνο υποχρέωση ενός κράτους δικαίου έναντι του ίδιου του καταγγέλλοντα, προκειμένου να επιβεβαιωθεί ή να διαψευστεί - όπως και σε αυτή περίπτωση από κάποιους του αποδίδεται ως χαρακτηρισμός - κοινός συκοφάντης.

Η τάχιστη και αντικειμενική διερεύνηση των καταγγελιών του κ. Δρουσιώτη είναι, πέραν των πιο πάνω, υποχρέωση της πολιτείας, ενδεχομένως πολύ περισσότερο, έναντι και μιας κοινωνίας και των πολιτών, που ευρισκόμενοι για μια ακόμη φορά περίπου στο ίδιο έργο θεατές, παρακολουθούν αποσβολωμένοι τα όσα διαδραματίζονται χωρίς να ξέρουν πλέον τι και ποιον πραγματικά να πιστέψουν.

Μιας κοινωνίας και των πολιτών, των οποίων ενώ η εμπιστοσύνη τους προς το κράτος και προς τους θεσμούς έχει προ πολλού κλονιστεί, ενώ το αίσθημα δυσφορίας και απογοήτευσής τους για όλα όσα εδώ και χρόνια ζουν, βλέπουν και ακούνε εκφράζεται ολοένα και με μεγαλύτερη ένταση ποικιλοτρόπως, η πολιτεία δείχνει να μην θέλει ή να μην μπορεί να δώσει πειστικές απαντήσεις και – αν μη τι άλλο – τουλάχιστον να διασκεδάσει τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους.

Δίνει την εντύπωση μιας πολιτείας και ενός κράτους δικαίου, που μπροστά στην δυσαρέσκεια της κοινωνίας και των πολιτών, μπροστά στην κλιμακούμενη αποδοκιμασία τους, απλώς σφυρίζει αδιάφορα. Ή στην καλύτερη των περιπτώσεων, πως αντιδρά αμήχανα, μεσοβέζικα και σπασμωδικά, δίνει την εντύπωση πως δεν θέλει ή δεν ξέρει πώς να επιφέρει επιτέλους την πολυπόθητη κάθαρση.

Με αποτέλεσμα, το μόνο που ηθελημένα ή άθελά της καταφέρνει να επιτύχει, να μην είναι τίποτα άλλο από το να επιτείνει η ίδια με τις πράξεις και την όλη εν γένει συμπεριφορά της την αμφισβήτηση προς το πρόσωπό της, την απαξίωση προς τους θεσμούς, αλλά και την πολιτική.

Έχουν παρέλθει σχεδόν δύο εβδομάδες από την πρώτη μέρα που ο Μακάριος Δρουσιώτης προέβη δημοσίως στις νέες καταγγελίες και ισχυρισμούς του. Έκτοτε, λέχθηκαν και ειπώθηκαν πολλά, εξέφρασε η κάθε πλευρά και το κάθε κομμάτι του παζλ της υπόθεσης τις δικές του θέσεις και τα δικά του αφηγήματα ως προς το τι μπορεί να ισχύει ή όχι.

Τα όσα όμως απ’ όλες τις πλευρές ειπώθηκαν και παρουσιάστηκαν όλο αυτό το διάστημα αναφορικά με τα υπό συζήτηση «γεγονότα», δεν έπαψε και δεν παύει να αποτελούν την προσωπική αλήθεια του καθενός, δεν είναι και προφανώς δεν μπορούν να θεωρηθούν από την κοινή γνώμη και από τον κάθε ανεξάρτητο παρατηρητή ως αδιαπραγμάτευτες πραγματικότητες.

Ούτε οι ισχυρισμοί Δρουσιώτη ούτε η απόρριψή τους απ’ όσους εμπλέκει, δύναται να υιοθετηθούν απ’ οποιοδήποτε δεν έχει «έννομο συμφέρον» και δεν είναι τοποθετημένος εκ προοιμίου, είτε στο ένα είτε στο άλλο στρατόπεδο, αβρόχοις ποσί ως η de facto αλήθεια.

Γιατί πολύ απλά, την de facto αλήθεια η μονή που μπορεί να την καταδείξει είναι η έρευνα που επιβάλλεται με γοργούς ρυθμούς να τρέξει και να ολοκληρωθεί το συντομότερο, ώστε τα πάντα να ξεκαθαρίσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται και, είτε οι όποιες σκιές να πάψουν ναι αιωρούνται και να διαγραφούν είτε να επιβεβαιωθούν ως μια ακόμη μαύρη κηλίδα στον πίνακα της διαφθοράς και της διαπλοκής στην Κύπρο.

Οι καθ’ οποιοδήποτε τρόπο καθυστερήσεις και η συντήρηση του όλου ζητήματος στην δημόσια σφαίρα υπό την μορφή υπονοιών και καταγγελιών, όχι μόνο δεν συμβάλλει στο να πειστεί η κοινωνία πως άλλη μια ισχυριζόμενη υπόθεση διαφθοράς δεν επιχειρείται να περάσει στο ντούκου και να παραπεμφθεί ως προς το κατά πόσο ευσταθεί ή όχι στις ελληνικές καλένδες, αλλά καθίσταται συνάμα και άκρως επιζήμια για το ζητούμενο της αντικειμενικής διερεύνησης και της έκδοσης μιας καθ’ όλα αξιόπιστης ετυμηγορίας.

Επιζήμια, τόσο επί της ουσίας της διερεύνησης όσο και σε σχέση με την παράμετρο της καχυποψίας με την οποία η κοινή γνώμη παρακολουθεί να εξελίσσονται τα πράγματα.

Την περασμένη Τετάρτη, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να μην διορίσει ανεξάρτητους ποινικούς ανακριτές για την υπόθεση και να αφήσει έναν πιθανό τέτοιο διορισμό για μετά την ολοκλήρωση του δικανικού ελέγχου από την Europol, στην οποία και αποστάλθηκαν όλα όσα στοιχεία παραλήφθηκαν από τις ανακριτικές αρχές στο πλαίσιο της έως τώρα διερεύνησης.

Έστω και αν η συγκεκριμένη απόφαση του Υπουργικού μπορεί να αντικρίζεται υπό το πρίσμα μιας ορθολογικής διαδικασίας διερεύνησης, έδωσε η αλήθεια είναι από την άλλη δικαιώματα και πατήματα στον Μακάριο Δρουσιώτη να μιλά για επιχείρηση αποδόμησης των ισχυρισμών του μέσα από μια προσπάθεια να αποδειχθούν εκ προοιμίου χαλκευμένα, αλλά και να καταστραφούν τα τεκμήρια που παρέδωσε στην αστυνομία.

Και έτσι χθες, αμέσως μετά την έφοδο της αστυνομίας στο γραφείο και στην οικία του νομικού Νίκου Κληρίδη για κατάσχεση τεκμηρίων, το «άλλοθι» ο κ. Δρουσιώτης να προχωρήσει στην δημοσιοποίηση ηχητικών, σωρείας τηλεφωνικών μηνυμάτων, αλλά και της δήλωσής του προς τις Αρχές, με προφανώς σαφή και ξεκάθαρο στόχο να βρεθεί στην συνείδηση της κοινωνίας ένα βήμα πιο μπροστά στην περίπτωση κατά την οποία, πάντα σύμφωνα με τον ίδιο, επιχειρηθεί να καταστραφούν τεκμήρια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Δημοσίευσε πέραν των 100 sms ο Δρουσιώτης, γνωστοποίησε την δήλωση του στις Αρχές-Αναφορές σε θανατηφόρο του 2012, μαύρο βαν και υπόθεση Focus

Μάλιστα, σε ξεχωριστή ανάρτηση στην οποία προέβη λίγο αργότερα, ο Μακάριος Δρουσιώτης εστίασε σε φερόμενη συνομιλία της περιβόητης Σάντη (σ.σ. την έδωσε και στο πλαίσιο της δημοσίευσης του συνόλου των sms), η οποία κατά τον ίδιο επιβεβαιώνει την εργοδότησή της στο Προεδρικό και διαψεύδει την περί του ισχυρισμού αυτού διάψευση στην οποία τις προηγούμενες μέρες προχώρησε η Κυβέρνηση. «Αυτό είναι που προκαλεί τον πανικό. Θέλουν να καταστρέψουν τα τεκμήρια από τη Σάντη στο Προεδρικό», έγραψε στην σχετική ανάρτησή του κ. Δρουσιώτης.

Αρμόδια πηγή από το Προεδρικό με την οποία επικοινώνησε ο REPORTER, δεν θέλησε να προβεί σε οποιοδήποτε σχόλιο για την από μέρους του Μακάριου Δρουσιώτη δημοσιοποιηθείσα συνομιλία σε σχέση με την εργοδότηση ή όχι της Σάντη στο Προεδρικό και αρκέστηκε να παραπέμψει στην αρχική τοποθέτηση της Κυβέρνησης επί του εν λόγω ισχυρισμού. Ότι ποτέ η Σάντη δεν εργοδοτήθηκε στον Λόφο…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Αυτούσιοι οι διάλογοι των ηχητικών που δημοσίευσε ο Δρουσιώτης με τη «Σάντη»-Όσα ισχυρίστηκε σε τρίτο πρόσωπο για sms και την προσωπική της ζωή

Ό,τι και να συμβαίνει, ό,τι και να ισχύει αναφορικά με την ουσία των καταγγελιών του κ. Δρουσιώτη σε ολόκληρο το εύρος τους, αυτό που αναντίλεκτα σε πρώτη φάση τα όσα το τελευταίο δεκαπενθήμερο τεκταίνονται ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης επιβεβαιώνουν, είναι την αδυναμία του κράτους και της πολιτείας, την προκύπτουσα απουσία συγκεκριμένων μηχανισμών και διαδικασιών που κάθε ευνομούμενη και συντεταγμένη κρατική υπόσταση πρέπει να διαθέτει, ώστε τέτοιου είδους υποθέσεις να παίρνουν χωρίς σπατάλη χρόνου και αχρείαστες παλινωδίες τον δρόμο της διερεύνησης και της δικαιοσύνης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ηχητικό και με φερόμενη συνομιλία της Σάντη με πρόσωπο από το κινητό Μυλωνάκη δημοσιοποίησε ο Δρουσιώτης-«Εσύ μπορείς να με προστατεύσεις;»

Αντί τούτου, προχειρότητες, ασυνεννοησία και σπασμωδικές ενέργειες οδηγούν τον τόπο σε μια χαώδη κατάσταση, δημιουργούν την εικόνα μιας πολιτείας που μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο και στην οποία κανείς δεν ξέρει τον τρόπο ή δεν τολμά να βάλει αποφασιστικά το χέρι στο φλεγόμενο της περιβάλλον, να μαζέψει τα συντρίμμια και να αποκαταστήσει τις ζημιές.

Αφήνονται οι βόμβες να πέφτουν ανεξέλεγκτες και όποιον πάρει ο χάρος, να γίνεται εδώ και σχεδόν δεκαπέντε μέρες μια δημόσια δίκη, στην οποία ο καθένας αναλόγως της οπτικής γωνίας από την οποία αντικρίζει τα πράγματα μπορεί να εκδίδει την ετυμηγορία του και να επιχειρεί να την επιβάλει στην κοινωνία ως η πραγματικά ισχύουσα.

Μόνο που αυτό, καμία σχέση δεν έχει με το κράτος δικαίου το οποίο τουλάχιστον στην θεωρία άπαντες επιζητούν και όλοι επικαλούνται, δεν είναι έτσι που θα επέλθει η κάθαρση ούτε και έτσι που θα επανακτήσουν οι θεσμοί την ούτως ή άλλως προ πολλού καταρρακωθείσα αξιοπιστία τους.

Τα όσα το τελευταίο δεκαπενθήμερο ζούμε, επιβεβαιώνουν, αλλά δυστυχώς στην αρνητική του διάσταση, εκείνο το οποίο όλοι μας λίγο-πολύ κάποια στιγμή στην ζωή μας περήφανα αναφωνήσαμε. Σαν(τη) Κύπρο δεν έχει…!    

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 

;