Ήταν Ιούνιος του 2008 όταν στην πολιτική σκηνή της Κύπρου έκανε την εμφάνισή του ένα νέο κίνημα, που ερχόταν να καλύψει κατά τους εμπνευστές και ιδρυτές του ένα κενό που διαπίστωναν ότι υπήρχε, αυτό του «εθνικισμού».
Με προμετωπίδα του ιδεολογικού του υπόβαθρου και κατεύθυνσης την ενεργή διαφύλαξη και προάσπιση του Έθνους, των ιδανικών και αξιών του Ελληνισμού, το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο(ΕΛΑΜ) εμφανίστηκε και ξεκίνησε δειλά-δειλά την παρουσία και δράση του πριν από 18 χρόνια, στιγματισμένο και αρνητικά δακτυλοδεικτούμενο από την συντριπτική πλειοψηφία της κυπριακής κοινωνίας, ως απόρροια κατά κύριο λόγο της τότε σχέσης και διασύνδεσής του με την πάλαι ποτέ «Χρυσή Αυγή».
Με θέσεις και απόψεις για την εποχή ενοχοποιημένες, προτάσσοντας το τρίπτυχο «πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια», κατατάχθηκε και ταυτοποιήθηκε από το σύνολο του υπόλοιπου πολιτικού συστήματος το ΕΛΑΜ στην κατηγορία των επικίνδυνων και περιθωριακών κινημάτων, κρίθηκε ως ένα εκτός δημοκρατικού τόξου φασιστικό και ρατσιστικό μόρφωμα, που έπρεπε πάση θυσία περίπου να…εξαφανιστεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Με το σταγονόμετρο στους εκλογικούς καταλόγους οι νέοι ψηφοφόροι-Η μόνη πόλη του εξωτερικού που κλείδωσε μέχρι στιγμής στήσιμο κάλπης
Και κάπως έτσι, έστω και αν στα αρχικά του βήματα και την σχεδόν μηδενική απήχησή του στις πλατιές μάζες του πληθυσμού περνούσε εν πολλοίς από τα άλλα κόμματα λίγο-πολύ απαρατήρητο, έγινε πολύ σύντομα στόχος, κατέστη με περισσή ευκολία το…μαύρο πρόβατο της πολιτικής ζωής του τόπου.
Αιχμή του δόρατος των θέσεων του ΕΛΑΜ κατά τη διαδικασία «γνωριμίας» του με την κοινωνία, αξίζει να υπενθυμιστεί, αποτέλεσε η τοποθέτησή του στο Κυπριακό και δη η απόρριψη της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας και η ανάδειξη του ενιαίου κράτους ως η δέουσα μορφή λύσης, την ίδια ώρα που η σκληρή γραμμή του στο μεταναστευτικό παρείχε στους επικριτές του πεδίον δόξης για έντονη κριτική και απόδοση, στο ίδιο και στα στελέχη του, διάφορων κοσμητικού χαρακτήρα επιθέτων και άλλων χαρακτηρισμών.
Η πορεία του ΕΛΑΜ στον χρόνο μέσα από τους αριθμούς
Αναμενόμενα, η πρώτη απόπειρα του ΕΛΑΜ να μετρήσει δυνάμεις και να τοποθετηθεί στον κομματικό χάρτη δεν είχε το αποτέλεσμα που στο ίδιο το κίνημα προφανώς θα ήθελαν, καθώς συμμετέχοντας στις ευρωεκλογές του 2009(σ.σ. η παρθενική του παρουσία σε εκλογική διαδικασία), εξασφάλισε μόλις 0.22% (663 ψήφους).
Οι βουλευτικές του 2011 που ακολούθησαν ωστόσο, θα ήταν όπως αποδείχθηκε στην πορεία το κομβικό σταυροδρόμι που θα έμελλε να αλλάξει το ρου της ιστορίας του κινήματος, μιας και μπορεί να μην πέτυχε τον στόχο της εισόδου του στην Βουλή, είδε όμως την εκλογική του δύναμη να αυξάνεται αισθητά.
Το ΕΛΑΜ εξασφάλισε 1.08% (4.354 ψήφους), θέτοντας για όσους δεν ήθελαν να εθελοτυφλούν αναφορικά με την προοπτική του, τα θεμέλια για την εξέλιξη και μελλοντική μετατροπή του σε κοινοβουλευτικό κόμμα.
Όπερ και εγένετο, αφού με ενδιάμεσο σταθμό τις ευρωεκλογές του 2014 όταν ανέβηκε στο 2.69% (6.957 ψήφοι), στις βουλευτικές του 2016 κατάφερε εκείνο που μέχρι μόλις πριν από λίγα χρόνια φάνταζε ακατόρθωτο. Να μπει στην Βουλή.
Εξασφαλίζοντας 3.71% (13.041 ψήφους), το ΕΛΑΜ υπερπήδησε το εκλογικό μέτρο(σ.σ. που αξίζει να σημειωθεί πως στην προσπάθεια διασφάλισης των ισορροπιών στην Βουλή νομοθετήθηκε κυριολεκτικά την υστάτη στο 3,6% από το 1,79% που ίσχυε μέχρι τότε), εκλέγοντας δύο βουλευτές.
Τα πράγματα για την πορεία του ΕΛΑΜ στα χρόνια που θα ακολουθούσαν ήταν ξεκάθαρο πως είχαν πάρει τον δρόμο τους, καθότι πλέον αποκτούσε μια γερή βάση και μια ισχυρή δυναμική, που μάλλον μόνο αν το ίδιο το κίνημα πετύχαινε κάποιο πολιτικό…αυτογκόλ, θα μπορούσε να ανακοπεί.
Για χάρη της ιστορίας, μεγάλη μερίδα του ποσοστού που εξασφάλισε το ΕΛΑΜ το 2016 προήλθε από την δεξαμενή του ΔΗΣΥ, ο οποίος σε πραγματικούς αριθμούς απώλεσε, σε σχέση με το 2011, συνολικά 30 χιλιάδες ψηφοφόρους και παρακολούθησε την δύναμή του να περιορίζεται στο 30,69%.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ο πιεσμένος ΔΗΣΥ και η μεγάλη ευκαιρία του ΑΚΕΛ μετά από είκοσι χρόνια-Οι δυναμικές, οι προοπτικές και τα στοιχήματα
Στις ευρωεκλογές του 2019 το ΕΛΑΜ εκτοξεύθηκε στο 8.25%(23.167 ψήφοι) και παρά τις περί του αντιθέτου ενδείξεις και προβλέψεις δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή, καθώς το προσπέρασε ερχόμενη από την εξωτερική και έχοντας στήριξη εκ των…έξω (σ.σ. αποτέλεσε κοινό μυστικό ότι πριμοδοτήθηκε από άλλα κόμματα για να μην μείνει εκτός Ευρωβουλής), η ΕΔΕΚ.
Παρ’ όλα αυτά, η ανοδική πορεία του ΕΛΑΜ συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση, και στις βουλευτικές εκλογές του 2021 είδε τα ποσοστά του, συγκριτικά με τις βουλευτικές εκλογές του 2016, να διπλασιάζονται.
Εξασφαλίζοντας 6.78%(24.255 ψήφοι), εξέλεξε τέσσερις βουλευτές και κατέστη τέταρτη πολιτική δύναμη, αφήνοντας πίσω του κόμματα, όπως η ΕΔΕΚ, η ΔΗΠΑ, οι Οικολόγοι και η Αλληλεγγύη της Ελένης Θεοχάρους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Συναγερμός στο ΔΗΚΟ-Οι χαμηλές πτήσεις φέρνουν πρέσινγκ στους παραδοσιακούς ΔΗΚΟϊκούς για συσπείρωση
Έχοντας έτσι πλέον εδραιωθεί για τα καλά στο εσωτερικό της χώρας ως μια καθ’ όλα υπολογίσιμη δύναμη, το ΕΛΑΜ θα πετύχαινε τρία χρόνια μετά τις βουλευτικές του 2021 και την…έξοδό του στην Ευρώπη, αφού λαμβάνοντας στις ευρωεκλογές του 2024 το μεγαλύτερο ποσοστό που εξασφάλισε ποτέ στην ιστορία των συμμετοχών του σε εκλογικές διαδικασίες, 11.19%(41.215 ψήφοι), εξέλεξε τον Γεάδη Γεάδη ως ευρωβουλευτή και εισήλθε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Ξεπερνώντας μάλιστα σε ποσοστά κόμματα όπως το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ, η ΔΗΠΑ και οι Οικολόγοι, το ΕΛΑΜ βρέθηκε ουσιαστικά στο τρίτο (σ.σ. εξαιρουμένου του ανεξάρτητου Φειδία Παναγιώτου), σκαλοπάτι της κομματικής πυραμίδας πίσω από τον ΔΗΣΥ και από το ΑΚΕΛ.
Η συνταγή της επιτυχίας και η επόμενη μέρα
Στην αντίστροφη μέτρηση για τις βουλευτικές εκλογές του προσεχούς Μαΐου, το ΕΛΑΜ δείχνει, τουλάχιστον σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, να καθιερώνεται ως τρίτη δύναμη και να προσλαμβάνει ως κομματική ύπαρξη ακόμη πιο ρυθμιστικό ρόλο στα πολιτικά δρώμενα της χώρας.
Οι λόγοι για την ομολογούμενος εντυπωσιακή πορεία και την εκτόξευση του κινήματος στο πέρασμα των χρόνων δεν είναι… πυρηνική επιστήμη.
Συμπεριφέρθηκε το ΕΛΑΜ πολύ απλά και έξυπνα, απέφυγε τις μπανανόφλουδες που επιμελώς πολλές φορές του έριξαν μπροστά του και φρόντιζε σε κάθε περίπτωση να αποδεικνύει επί του εδάφους τα όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι κατά καιρούς του καταλόγισαν, ως αυθαίρετα και ανυπόστατα.
Έπαιξε και μίλησε με όρους καθαρά πολιτικούς, ως μια εναλλακτική αντισυστημική επιλογή, αποβάλλοντας νωρίς από πάνω του το «μίασμα» της Χρυσής Αυγής, αποφεύγοντας πράξεις και συμπεριφορές που θα επιβεβαίωναν τους επικριτές του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά από τη νέα Βουλή η ΕΔΕΚ-Επιστρατεύεται η παλιά φρουρά για να ξυπνήσει τον κομματικό πατριωτισμό
Κατάφερε να γυρίσει και να μετατρέψει την πολεμική που δέχθηκε σε συγκριτικό του πλεονέκτημα, να «αδειάσει» την σε βάρος του κινδυνολογία αναδεικνύοντας βήμα-βήμα τον εαυτό του όχι σαν ένα κόμμα απλώς διαμαρτυρίας, αλλά ως ένα κόμμα που-είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με το περιεχόμενό τους-έχει και θέσεις και προτάσεις.
Προσέλκυσε στις τάξεις του ψηφοφόρους που έβλεπαν τις ανησυχίες του για την παράνομη μετανάστευση να μην είναι δείγμα ρατσισμού, αλλά μια ωμή πραγματικότητα που έπρεπε να αντικριστεί κατάματα και να αντιμετωπιστεί δραστικά(σ.σ. με την εξέλιξη των πραγμάτων μάλιστα εν πολλοίς να το δικαιώνει), ψηφοφόρους οι οποίοι ποτέ δεν αποδέχθηκαν ως λύση του Κυπριακού την ΔΔΟ και πάντα έβλεπαν το ενιαίο κράτος ως την μόνη επιλογή.
Μια θέση ούτως ή άλλως, που και άλλα τοποθετούμενα στο αντιομοσπονδιακό μέτωπο κόμματα είχαν κατά το παρελθόν προτάξει(σ.σ. βλέπε π.χ. Νέοι Ορίζοντες κ.α.), καθώς και άλλα εν συνεχεία υιοθέτησαν(σ.σ. βλέπε π.χ. ΕΔΕΚ).
Επιτυγχάνοντας να πείσει ως προς το προφίλ του πως πρόκειται για την αγνή πατριωτική δύναμη που εκπροσωπεί την εθνικόφρονα παραδοσιακή λαϊκή δεξιά, μπόρεσε να αξιοποιήσει υπέρ του την σταδιακά κλιμακουμένη μετατόπιση του ΔΗΣΥ προς τον ούτω καλούμενο ρεαλισμό και…προοδευτισμό, αντλώντας σε πρώτη φάση από το συγκεκριμένο κόμμα μια μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων.
Και κτίζοντας συνδυαστικά με την σκληρή ψήφο την οποία ήδη διέθετε πάνω σε αυτή, να μεγαλώνει σιγά-σιγά, πείθοντας ολοένα και περισσότερους πολίτες για τις θέσεις του, να γίνεται πολυσυλλεκτικό και αποδεκτό ως ένα κόμμα που στην χειρότερη των περιπτώσεων σίγουρα δεν ήταν εκείνο που οι πολιτικοί του αντίπαλοι ήθελαν να παρουσιάζουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Αποφασισμένοι να πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους στην ΔΗΠΑ-Κλειδώνουν ψηφοδέλτιο και πάνε κόντρα στις προβλέψεις να το… γυρίσουν
Η περιβόητη κανονικοποίηση του ΕΛΑΜ ήρθε πολύ φυσιολογικά γιατί ουσιαστικά στην μέχρι σήμερα διαδρομή του ποτέ δεν συμπεριφέρθηκε…αντικανονικά, γιατί η προσπάθεια δαιμονοποίησής του ήταν απλώς μια τακτική που μετατρεπόταν μέρα με την μέρα σε μπούμερανκ για όσους ελλείψει άλλων σε βάρος του επιχειρημάτων την χρησιμοποιούσαν για να το αναχαιτίσουν.
Σήμερα, το ΕΛΑΜ φιλοξενεί στις τάξεις και στα ψηφοδέλτια του στελέχη παραδοσιακών κόμματων, που ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να τους προσάψει πως ασπάζονται την ιδεολογία του φασισμού ή ότι είναι οι απόγονοι του…Χίτλερ.
Έχοντας στη συνείδηση της μεγαλύτερης μερίδας της κοινωνίας αποενοχοποιηθεί πλήρως, είναι την ίδια ώρα, όπως προέκυψε από το πολιτικό βαρόμετρο Μαρτίου που πραγματοποίησε η IMR για λογαριασμό του REPORTER, το κόμμα που η πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί ως το περισσότερο αδιάφθορο.
Αλλά και που επίσης, ως εύρημα ενδεχομένως εξόχως ενδεικτικό για την επόμενη μέρα, το κόμμα που στην ανάγνωση των πολιτών έχει μέλλον και την μεγαλύτερη προοπτική.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Οι «56» της Άμεσης Δημοκρατίας για τις βουλευτικές ανά επαρχία-Οι ψήφοι, τα ηχηρά ονόματα και τι προανήγγειλε για τον Απρίλη ο Φειδίας
Το ποια θα είναι αυτή η προοπτική και κατά πόσο η διαφαινόμενη συνέχιση της ξέφρενης πορείας του θα φέρει κάποια στιγμή το ΕΛΑΜ σε σημείο που να φλερτάρει με το να καταστεί ακόμη και κόμμα εξουσίας, είναι κάτι που εν ευθέτω χρόνο θα διαφανεί μελλοντικά στην κάλπη.
Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτή την στιγμή το ΕΛΑΜ μοιάζει να είναι ο παίκτης εκείνος, που τουλάχιστον για τα αμέσως επόμενα χρονιά θα κάνει παιχνίδι και ίσως θα ορίζει τους όρους του, θα καθορίζει τις κινήσεις και θα είναι σε θέση να κάνει τα…ματ στην πολιτική σκακιέρα του τόπου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Δημοσκόπηση REPORTER: ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ σε απόλυτη ισορροπία στο ντέρμπι για την πρωτιά-Οι συσπειρώσεις και οι διαρροές
- Το κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα, η εικόνα των πολιτικών αρχηγών και ο κυρίαρχος… κανένας
- Η επέλαση των απολιτίκ-Η «τιμωρία» του παραδοσιακού συστήματος, κάτι τύποι σαν τον Φειδία και ο κίνδυνος για… ΑΛΜΑ στο κενό
