Πέμπτη 12 Δεκ, 2019 | Επικοινωνία
trans gif

Ο Πρόεδρος που αγαπήθηκε, αμφισβητήθηκε και συζητήθηκε όσο κανείς

  22/06/2019 06:51
Ο Πρόεδρος που αγαπήθηκε, αμφισβητήθηκε και συζητήθηκε όσο κανείς

Ο Πρόεδρος που αγαπήθηκε, αμφισβητήθηκε και συζητήθηκε όσο κανείς

  22/06/2019 06:51
Μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες πενταετίες διακυβέρνησης στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας υπήρξε αναμφίβολα, από όποια οπτική γωνία και ν' αντικρίσει κάνεις το ζήτημα, αυτή του Δημήτρη Χριστόφια, από τον Φεβρουάριο του 2008 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013.
 
Ήταν μια πενταετία που αλλιώς ξεκίνησε και διαφορετικά κατέληξε για τον Δημήτρη Χριστόφια, μιας και παραλάμβανε τα ηνία της χώρας από τον Τάσσο Παπαδόπουλο έχοντας τη στήριξη σχεδόν του συνόλου των πολιτικών δυνάμεων του τόπου πλην του ΔΗΣΥ, την οποία ωστόσο στην πορεία απώλεσε ολοκληρωτικά, με αποτέλεσμα να καταστεί το 2013 ο πρώτος Πρόεδρος της χώρας που δεν θα επιχειρούσε να διεκδικήσει δεύτερη θητεία.   
 
Στις προεδρικές εκλογές του 2008, και αφού στον πρώτο γύρο έμεινε εκτός κούρσας ο υποψήφιος που φάνταζε ως το μεγάλο φαβορί για να κερδίσει τις εκλογές, δηλαδή ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο Δημήτρης Χριστόφιας επικράτησε στη δεύτερη Κυριακή του Ιωάννη Κασουλίδη. 
 
Στο μεσοδιάστημα, πέραν της στήριξης που είχε από το κόμμα του οποίου ήταν Γενικός Γραμματέας, του ΑΚΕΛ, εξασφάλισε τη στήριξη του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και του Κινήματος Οικολόγων. Κεντρικό προεκλογικό μήνυμά του... «δίκαιη λύση, δίκαιη κοινωνία». 
 
Έχοντας έτσι ισχυρή λαϊκή εντόλη και την αποδοχή από την μεγαλύτερη μερίδα του πολιτικού συστήματος, ο Δημήτρης Χριστόφιας καλείτο να προχωρήσει και να υλοποιήσει τις πολιτικές εκείνες που θα οδηγούσαν στη λύση του Κυπριακού, που ήταν άλλωστε και το μεγάλο του όραμα. Ταυτόχρονα, καλείτο να διαχειριστεί μια οικονομία που κατά γενική ομολογία ευημερούσε...
 
Τα πράγματα, ωστόσο, δεν έμελε να εξελιχθούν ιδανικά για τον Δημήτρη Χριστόφια, αφού είτε από λάθους χειρισμούς είτε από συγκυρίες, το πράγμα στράβωσε νωρίς.  
 
Φρούδες οι ελπίδες
για το Κυπριακό
Όσον αφορά στο Κυπριακό, οι προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί για επίτευξη συμφωνίας διαψεύστηκαν, παρά τις συγκλίσεις που πρόλαβε να πετύχει με τον τότε Τουρκοκύπριο ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, αφού τον τελευταίο διαδέχθηκε στην ηγεσία των Τ/κ ο ακραίος και απορριπτικός Ντερβίς Έρογλου, ανατινάσσοντας κάθε γέφυρα συνεννόησης και προπτική λύσης. 
 
Και σαν να μην έφθανε αυτό, κατηγορούμενος στο εσωτερικό μέτωπο για οδυνηρές υποχωρήσεις, ο Δημήτρης Χριστόφιας άρχισε να χάνει την στήριξη των πολιτικών εκείνων δυνάμεων που συνέβαλαν στην εκλογή του. 
 
Δύο χρόνια μετά την ανάληψη της Προεδρίας της Δημοκρατίας, η ΕΔΕΚ απέσυρε τη στήριξή της στην Κυβέρνηση «λόγω σοβαρών διαφωνιών στους χειρισμούς του Κυπριακού», κάτι που έπραξε και το Κίνημα Οικολόγων. 
 
Ο Δημήτρης Χριστόφιας κατά τον απολογισμό της διακυβέρνησής του, είπε πως έχει ήσυχη τη συνείδησή του και πως έκανε ότι περνά από το χέρι του για τη λύση, αποδίδοντας-όχι άδικα- το αδιέξοδο στην αδιαλλαξία της Άγκυρας και τη στρεψοδικία του Έρογλου.
 
Η έκρηξη στο Μάρι...
Κομβικό σημείο για τη διακυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια, αποτέλεσε αναμφίβολα η έκρηξη στο Μαρί στις 11 Ιουλίου 2011 και η απώλεια 13 ανθρώπινων ζωών. Ένα τραγικό συμβάν, που θα σφράγιζε οριστικά και αμετάκλητα με αρνητικό πρόσημο την πορεία της διακυβέρνησής του. 
 
Λανθασμένοι χειρισμοί από πρόσωπα σε θέσεις κλειδιά, προσωπικές ή όχι ευθύνες του ιδίου του Προέδρου Χριστόφια, που του αποδόθηκαν σωστά η λανθασμένα, η πραγματικότητα ήταν πως το μέγεθος της λαϊκής κατακραυγής υπήρξε άνευ προηγουμένου, θέτοντας ταυτόχρονα σε πλήρη πολιτική απομόνωση, τόσο τον ιδίο προσωπικά όσο και το ΑΚΕΛ. 
 
Η αντιπολίτευση κατηγόρησε τον Δημήτρη Χριστόφια για ιδεοληψίες, αναποφασιστικότητα, αδράνεια και αναβλητικότητα, το σφυροκόπημα υπήρξε ανελέητο. Ενώ δύο μήνες αργότερα, το ΔΗΚΟ, με πρόεδρο τότε τον Μάριο Καρογιάν, θα αποχωρούσε και αυτό από το κυβερνητικό σχήμα, επικαλούμενο σοβαρές διαφορετικές προσεγγίσεις στο Κυπριακό. Ήταν, όμως, σαφές πως η αποχώρηση του ΔΗΚΟ από την Κυβέρνηση οφειλόταν στις πιέσεις και κραδασμούς της φονικής έκρηξης στο Μαρί. 
 
Ο ίδιος ο Δημήτρης Χριστόφιας, κατά τον απολογισμό του έργου της Κυβέρνησης του είπε: «Η μεγαλύτερη πικρία σχετίζεται με το τραγικό ατύχημα στο Μαρί, το οποίο προκάλεσε σε μένα και την οικογένειά μου αγωνία, άγχος και βαθιά θλίψη για το χαμό ανθρώπινων ζωών. Θέλω και τώρα για μια ακόμα φορά να εκφράσω τη συμπάθεια και τη συμπαράστασή μου στις οικογένειες των θυμάτων».
 
Η κρίση τον άγγιξε…
Στα πέντε χρόνια διακυβέρνησής του ο Δημήτρης Χριστόφιας άλλαξε τρεις υπουργούς Οικονομικών. Αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός πως και οι τρεις πριν διοριστούν ήταν τραπεζίτες. Οι διαφορές στη φιλοσοφία και η επιδείνωση των δημοσίων οικονομικών ήταν η βασική αιτία αυτών των αλλαγών.
 
Η αντιπολίτευση με κάθε ευκαιρία και σε κάθε τόνο, προειδοποιούσε για την μη αποτελεσματική αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, με τον Δημήτρη Χριστόφια ν' απαντά πως «η κρίση δεν θα μας αγγίξει», μια φράση που έμεινε στην ιστορία.
 
Η λανθασμένη εκείνη εκτίμηση ήταν που αύξησε τις φωνές στο εσωτερικό κατά του Δημήτρη Χριστόφια. Ο ίδιος μεταγενέστερα απέδωσε το πρόβλημα που υπήρξε, και που κατέληξε στα γνωστά γεγονότα με το κούρεμα των καταθετών και των ομολογιούχων, στην ατυχία της πρωτοφανούς διεθνούς κρίσης και στο κακό τραπεζικό σύστημα.
 
Υπεραμυνόταν σθεναρά τον τρόπο με τον οποίο η Κυβέρνησή του διαπραγματεύτηκε με την Τρόικα και επέμεινε στο γεγονός ότι κατόρθωσε να διατηρήσει το κυριαρχικό δικαίωμα της Κύπρου να διαχειρίζεται τα ενεργειακά της αποθέματα, να αποφύγει τις ιδιωτικοποιήσεις και να διαφυλάξει την ΑΤΑ και τον 13ο μισθό.
 
«Σηκώνω ψηλά το κεφάλι όχι τα χέρια»
Ο Δημήτρης Χριστόφιας πέρασε στην αιωνιότητα και κριτής του θα είναι ο ιστορικός του μέλλοντος, που απαλλαγμένος από ιδεολογικές ή άλλες προκαταλήψεις θα τον κρίνει για το έργο, τις πράξεις ή τις παραλήψεις του. Δεν παύει να ήταν, ωστόσο, ένας άνθρωπος που αναγνωρίστηκε από πολιτικούς φίλους και εχθρούς ως ένας αληθινός ιδεολόγος, πιστός σε αρχές και οράματα, αρνούμενος να υποταχθεί σε σκοπιμότητες.
 
Αντί επιλόγου, παραθέτουμε τα λόγια του ιδίου, μια εβδομάδα πριν αποχωρήσει από τον προεδρικό θώκο:
 
«Όλα αυτά τα χρόνια αντιμετώπισα τα προβλήματα και τις δυσκολίες με το κεφάλι ψηλά. Και θα αποχωρήσω με το κεφάλι ψηλά γιατί έκανα, σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, ό,τι μπορούσα για να πετύχω το καλύτερο για την Κύπρο μας. Στις δυσκολίες έχω μάθει να σηκώνω το κεφάλι ψηλά και όχι τα χέρια. Έτσι έμαθα, αυτό έκανα μια ζωή και αυτό θα συνεχίσω να κάνω».
Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας