Τρίτη 18 Μαϊ, 2021 | Επικοινωνία
trans gif

Κάθε σφαίρα και μια εκτέλεση της ελευθερίας του Τύπου

Γιώργος Χατζηπαναγή  11/04/2021 06:58
Κάθε σφαίρα και μια εκτέλεση της ελευθερίας του Τύπου

Κάθε σφαίρα και μια εκτέλεση της ελευθερίας του Τύπου

Γιώργος Χατζηπαναγή  11/04/2021 06:58

Η εν ψυχρώ δολοφονία του αστυνομικού συντάκτη Γιώργου Καραϊβάζ, συγκλόνισε τόσο την ελληνική, όσο και την κυπριακή κοινωνία. Κάθε σφαίρα από το όπλο των εκτελεστών που σημάδεψε τον Καραϊβάζ, ήταν και μια σφαίρα στην ελευθερία του Τύπου. Μια σφαίρα, σε εκείνους που τολμούν να πουν πράγματα, που κάποιοι δεν θέλουν να γίνουν γνωστά.

Οι δημοσιογράφοι, βρίσκονται συχνά πυκνά στο στόχαστρο, για κάθε είδηση που ενοχλεί τ’ αυτιά κάποιών, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που και στην Κύπρο, συντάκτες, κυρίως του αστυνομικού ρεπορτάζ, έγιναν στόχοι εγκληματικών ενεργειών. Μπορεί μέχρι σήμερα κανένας δημοσιογράφος στην Κύπρο να μην έπεσε θύμα δολοφονίας, ωστόσο πολλές ήταν οι φορές, που συντάκτες έγιναν στόχοι εμπρηστών, βομβιστών η και απειλών.

Οι εγκληματικές ενέργειες, με θύματα δημοσιογράφους ή την περιουσία τους, παραμένουν πολλές φορές στα συρτάρια των ανεξιχνίαστων υποθέσεων. Όπως φαίνεται, εκείνοι που θέλουν να βλάψουν κάποιον δημοσιογράφο, ξέρουν ποιους να βάλουν να το κάνουν και πότε.

Ο Γιώργος Καραϊβάζ, ήταν ο δεύτερος δημοσιογράφος που πέφτει νεκρός στην Ελλάδα, μετά τον Σωκράτη Γκόλια, που σκοτώθηκε το 2010, έξω από το σπίτι του. Τα κίνητρα και σε αυτή τη δολοφονία, ήταν η επαγγελματική ιδιότητα του θύματος και ο αιχμηρός λόγος που χρησιμοποιούσε στα ρεπορτάζ του και στην σελίδα «Bloko», που διατηρούσε στο διαδίκτυο.

Υπενθυμίζεται εξάλλου, ότι το περασμένο καλοκαίρι, θύμα απόπειρας δολοφονίας είχε πέσει και ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας «Μακελειό», Στέφανος Χίος, τον οποίο άγνωστοι πυροβόλησαν την ώρα που κατέβαινε από το όχημά του, για να μεταβεί στο σπίτι του.

Oι δολοφονίες Γκόλια και Καραϊβάζ

Ο Σωκράτης Γκόλιας δημοσιογράφος που εργαζόταν σε τηλεοπτικούς σταθμούς και εφημερίδες , ενώ ακολούθως δημιούργησε το ειδησεογραφικό ιστολόγιο «Troktiko, δολοφονήθηκε άγρια στις 19 Ιουλίου 2010. Η Σέχτα επαναστατών που ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση σκότωσε τον Γκόλια με 16 σφαίρες από μικρή απόσταση έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη.

Οι δράστες, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, χτύπησαν το κουδούνι νωρίς το πρωί και με κάποια πρόφαση του ζήτησαν να κατέβει στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου και τον περίμεναν για να τον πυροβολήσουν. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, το θύμα δέχτηκε και τις 16 σφαίρες στο σώμα. Οι περισσότερες είχαν πύλη εισόδου από πίσω, ενώ δέχτηκε και τρεις σφαίρες στο κεφάλι.

Από την έρευνα της αστυνομίας προέκυψε ότι τα δύο όπλα των δραστών χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες επιθέσεις της τρομοκρατικής οργάνωσης Σέχτα Επαναστατών. Οι δράστες παραμένουν ασύλληπτοι μέχρι σήμερα.

Η δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, διαπράχθηκε το απόγευμα της 9ης Απριλίου 2021, έξω από το σπίτι του.

Ο Καραϊβάζ έπεσε νεκρός λίγα μέτρα πιο μακριά από το σημείο που πάρκαρε το αυτοκίνητό του, για να πάει στο σπίτι του. Κάπου εκεί, τον περίμεναν δύο πρόσωπα, τα οποία επέβαιναν σε μοτοσικλέτα μικρού κυβισμού. Στη θέα του δημοσιογράφου, ο συνεπιβάτης της μοτοσικλέτας κατέβηκε και άρχισε να πυροβολεί.

Επτά από τις σφαίρες βρήκαν το γνωστό αστυνομικό συντάκτη στο κεφάλι και στο θώρακα, ενώ όπως ανέφεραν αυτόπτες μάρτυρες, ο εκτελεστής του, του έριξε και τη χαριστική βολή προκειμένου να είναι σίγουρος για το θάνατό του.

Καταδικάζει η Ένωση Συντακτών

Μιλώντας στον REPORTER, ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Γιώργος Φράγκος, ανέφερε ότι, «κάθε φορά που ένας δημοσιογράφος που γίνεται υποκείμενο βίας ή πολύ περισσότερο, πέφτει θύμα εγκληματικής ενέργειας, πέραν του ότι χάνεται μια ζωή ή δεινοπαθεί η οικογένεια του, λαβώνεται και η δημοκρατία. Διαβρώνεται η ελευθερία έκφρασης και πληγώνεται ο πλουραλισμός των απόψεων».

Ας μην ξεχνάμε, υπέδειξε ο κ. Φράγκος, ότι ένας από τους πυλώνες του δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι και η δημοσιογραφία. Θέλω να εκφράσω την έντονη ανησυχία μου και καταδίκη εκ μέρους της Ένωσης Συντακτών, για το συμβάν με τον συνάδελφο Γιώργο Καραϊβάζ. Είναι ένα πάρα πολύ ανησυχητικό φαινόμενο, με δεδομένο ότι στην Ελλάδα έχουν προηγηθεί στο πολύ πρόσφατο παρελθόν και άλλες απόπειρες δολοφονιών κατά δημοσιογράφων και επιθέσεις».

Εξέφρασε παράλληλα την αμέριστη στήριξή της Ένωσης Συντακτών στους Ελλαδίτες δημοσιογράφους και υπενθύμισε πως, «σε μικρότερη εμβέλεια και κλίμακα, είχαμε και στην Κύπρο επιθέσεις σε βάρος δημοσιογράφων που μπορεί να μην κατέληξαν στην φυσική εξόντωσή τους. Είχαμε όμως εμπρησμούς, ανατινάξεις αυτοκινήτων, βιαιοπραγίες και ξυλοδαρμούς. Ευτυχώς, το τελευταίο διάστημα αυτά τα φαινόμενα για την δημοκρατία και τον τόπο έχουν ατονήσει και εύχομαι να μην ξαναβρεθούμε αντιμέτωποι με τέτοιου είδους περιστατικά».

Δολοφονίες δημοσιογράφων που συγκλόνισαν το παγκόσμιο

Στο παρελθόν, πολλές ήταν οι δολοφονίες δημοσιογράφων οι οποίοι πολεμούσαν την διαφθορά, αλλά και τα καθεστώτα στις χώρες τους. Ανάμεσά στις δολοφονίες που ξεχωρίσουν, είναι αυτή της Βικτώρια Μαρίνοβα, που αποκάλυψε σκάνδαλο με ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά και της Δάφνη Καρουάνα Γκαλιζία, που ερευνούσε εμπλοκή αξιωματούχων από τη Μάλτα, στα «Panama Papers».

Βικτώρια Μαρίνοβα, Βουλγαρία 2018

Η 30χρονη Βικτώρια Μαρίνοβα, δημοσιογράφος του βουλγαρικού τηλεοπτικού δικτύου TVN βιάσθηκε και δολοφονήθηκε άγρια στις 6 Οκτωβρίου 2018, στην πόλη Ρούσε της Βουλγαρίας.

Πριν την άγρια δολοφονίας της στην τελευταία εκπομπή της η δημοσιογράφος είχε παρουσιάσει μια έρευνα που πραγματοποιούσε μαζί με δημοσιογραφική ομάδα για εταιρείες που συμμετέχουν σε κατασκευαστικά προγράμματα χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και σύμφωνα με τα συμπεράσματα της, το 30% με 40% των ευρωπαϊκών κονδυλίων διασπαθίσθηκαν ή δαπανήθηκαν σε μίζες. Η δημοσιογράφος προσπάθησε ουσιαστικά να φέρει στο φως μια υπόθεση διαφθοράς που πήρε τεράστια έκταση καθώς η δημοσιογραφική έρευνα έφερε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ήταν αναμεμειγμένοι γνωστοί επαγγελματίες εργολάβοι, εταιρείες κατασκευών και πολιτικοί γνωστοί στη δημόσια ζωή της Βουλγαρίας.

Δάφνη Καρουάνα Γκαλιζία, Μάλτα 2017

H Δάφνη Καρουάνα Γκαλιζία ήταν Μαλτέζα δημοσιογράφος, η οποία εργαζόταν στους «Times of Malta» και επικεντρώθηκε σε έρευνα για τα «Panama Papers».

Η Γκαλίζια, δολοφονήθηκε το απόγευμα της 3ης Οκτωβρίου 2017, κοντά στο σπίτι της, όταν εξερράγη βόμβα, που είχε τοποθετηθεί στο όχημα της.

Η Γκαλίζια, γνώριζε την εμπλοκή του Υπουργού Κόνραντ Μίτσι και του Προσωπάρχη του Γραφείου του Κιθ Σέμπρι με εταιρείες στον Παναμά, πριν από την διαρροή των Εγγράφων, τον Απρίλιο του 2016. Στις 22 Φεβρουαρίου άφησε να εννοηθεί στο ιστολόγιό της Running Commentary ότι ο Μίτσι είχε διασυνδέσεις με τον Παναμά και τη Νέα Ζηλανδία. Αυτό ανάγκασε τον Υπουργό να αποκαλύψει την ύπαρξη του Καταπιστεύματος Ροτορούα, ένα οικογενειακό καταπίστευμα καταχωρημένο στην Νέα Ζηλανδία, δύο μέρες αργότερα. Στις 25 Φεβρουαρίου η Καρουάνα Γκαλιζία αποκάλυψε ότι ο Σκέμπρι ήταν επίσης ιδιοκτήτης ενός άλλου καταπιστεύματος στη Νέα Ζηλανδία, το οποίο με τη σειρά του εμφανιζόταν ως ιδιοκτήτης μιας εταιρείας στον Παναμά.

Η διαρροή του Απριλίου του 2016 επιβεβαίωσε ότι ο Μίτσι κατείχε την παναμέζικη εταιρεία "Hearnville Inc." και ότι ο Μίτσι και ο Σκέμπρι είχαν επίσης ανοίξει μια άλλη εταιρεία, την "Tillgate Inc." Οι εταιρείες ήταν επίσης ιδιοκτησία της "Orion Trust New Zealand Limited", η οποία είναι η ίδια καταπιστευματοδόχος εταιρεία των Μίτσι και Σκέμπρι, για τις εταιρείες τους "Rotorua" και "Haast", αντίστοιχα.

Ως το πρώτο άτομο που δημοσίευσε την είδηση για την εμπλοκή  των Μίτσι και Σκέμπρι στον Παναμά, κατονομάστηκε από το Politico ως ένας από τους «28 ανθρώπους που διαμορφώνουν, διαταράσσουν και ανακατεύουν την Ευρώπη.» Το Politico την περιέγραψε ως «μόνη-γυναίκα WikiLeaks, σταυροφόρο ενάντια στην αδιαφάνεια και διαφθορά στη Μάλτα.»

Το 2017 ισχυρίστηκε ότι η "Egrant", μια άλλη εταιρεία στον Παναμά, ανήκε στην Μισέλ Μούσκατ, την σύζυγο του Πρωθυπουργού Τζόζεφ Μούσκατ. Αυτοί οι ισχυρισμοί οδήγησαν τον Μούσκατ να προκηρύξει τις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2017, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την παραμονή του Εργατικού Κόμματος του στην κυβέρνηση. Μετά τις εκλογές η Καρουάνα Γκαλιζία ήταν επίσης σκληρή κριτικός του νέου ηγέτη της αντιπολίτευσης του Εθνικιστικού Κόμματος, Άντριαν Ντίλια.

Τελικά, η Γκαλίζια δολοφονήθηκε στις 3 Οκτωβρίου, με το θάνατό της να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας, αφού έγιναν πάρα πολλές διαδηλώσεις.

Λασάνθα Γουιγκραματάνγκα, Σρι Λάνκα 2009

Ο Λασάνθα Γουγκραματάνγκα ήταν αρχισυντάκτης της εφημερίδας «The Sunday Leader» και είχε προβλέψει τη δολοφονία του μέσα από ένα άρθρο, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του 3 μέρες μετά το θάνατό του, το 2009.

Ο Γουιγκραματάγκα ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι η αιτία της δολοφονίας του ήταν ότι τιμούσε την ανεξάρτητη δημοσιογραφία σε μία χώρα όπου το επάγγελμά του είχε γίνει επικίνδυνο.

Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του σε διπλωμάτες που τον είχαν προσεγγίσει και απειλήσει στο παρελθόν, ενώ έγραψε ότι αν έχανε την ζωή του, η κυβέρνηση θα ήταν ο δολοφόνος του.

Η εκτέλεση του ήταν αφορμή για την μεγαλύτερη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώθηκε ποτέ στην Σρι Λάνκα, με 4.000 να συμμετέχουν.

Σοράν Μάμα Χάμα, Ιράκ 2008

Πολλοί περισσότεροι είναι οι δημοσιογράφοι που χάνουν τη ζωή τους σε χώρες όπως το Ιράκ και το Μεξικό. Ένας απ’ αυτούς είναι ο Σοράν Μάμα Χάμα ο οποίος αρθρογραφούσε στο σκανδαλοθηρικό περιοδικό Λιβίν και δολοφονήθηκε στις 21 Ιουνίου 2008.

Ο Χάμα εργαζόταν αποκάλυψε ένα κύκλωμα πορνείας που δρούσε στο Κιρκούκ και στο τελευταίο του άρθρο, ισχυρίστηκε ότι είχε στα χέρια του ονόματα αστυνομικών αξιωματούχων, υπολοχαγών, συνταγματαρχών και αστυνομικών, που βρέθηκαν στις λίστες πελατών του κυκλώματος.

Αρμάντο Ροντρίγκεζ, Μεξικό 2008

Ο μεξικανός δημοσιογράφος δολοφονήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2008, όταν τον πυροβόλησαν μέσα στο αυτοκίνητό του, μπροστά μάλιστα στα έντρομα μάτια της εννιάχρονης κόρη του που βρισκόταν στο πίσω κάθισμα.

Ο Ροντρίγκεζ είχε ασχοληθεί με το θέμα των καρτέλ των ναρκωτικών στο Μεξικό και λίγες μέρες πριν τη δολοφονία του είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο, κατηγορώντας τον ανιψιό ενός εισαγγελέα για εμπλοκή του με κύκλωμα ναρκωτικών.

Ο ομοσπονδιακός ερευνητής που ανάλαβε την εξιχνίαση της υπόθεσης δολοφονήθηκε, ενώ 10 μέρες αργότερα δολοφονήθηκε και ο διάδοχός του.

Άννα Στεπάνοβνα Πολιτκόφσκαγια, Ρωσία 2006

Η Άννα Στεπάνοβνα Πολιτκόφσκαγια, Ρωσίδα δημοσιογράφος, ήταν γνωστή στη Ρωσία για την αντίθεσή της στην διακυβέρνηση του Βλάντιμιρ Πούτιν. Η Πολιτκόφσκαγια εξέδωσε μάλιστα αρκετά βραβευμένα βιβλία για την Τσετσενία και το καθεστώς του Πούτιν, ενώ αναμείχθηκε σε πολλές περιπτώσεις διαπραγματεύσεων για την απελευθέρωση ομήρων.

Η άτυχη δημοσιογράφος δολοφονήθηκε στις 7 Οκτωβρίου το 2006, στο ασανσέρ της πολυκατοικίας της, στην Μόσχα, ενώ ένα πιστόλι Makarov και τέσσερις σφαίρες βρέθηκαν δίπλα της. Την ημέρα της δολοφονίας της, η Πολιτκόφσκαγια σκόπευε να καταθέσει μια ιστορία για τις πρακτικές βασανισμού που πιστεύεται ότι χρησιμοποιούσαν οι Τσετσένικες αρχές.

Πριν τη δολοφονία της είχε πέσει θύμα σειράς αποπειρών δολοφονίας της, όπως για παράδειγμα το 2003 όταν ένας Ρώσος αξιωματικός κατηγορήθηκε για απόπειρα δολοφονίας εναντίον της. Κατά τη διάρκεια της κρίσης στο Μπεσλάν το 2004, δηλητηριάστηκε από τσάι που ήπιε ενώ κατευθυνόταν προς το σημείο της κρίσης.

Χαγιατουλάχ Καν, Πακιστάν 2006

Ο Χαγιατουλάχ Καν ντρόπιασε την κυβέρνηση του προέδρου του Πακιστάν μέχρι το 2008 Πέρβεζ Μουσάραφ, μιας και ήταν ο πρώτος που αποκάλυψε στοιχεία για τη δράση των Η.Π.Α. στο Πακιστάν.

Στις 4 Δεκεμβρίου 2005 φωτογράφησε τ’ απομεινάρια ενός βλήματος Hellfire, που σκότωσε τον υπαρχηγό της Αλ Κάιντα, Αμπού Χαμζά Ραμπία

Την επόμενη μέρα, πέντε άντρες απήγαγαν τον Καν και τα ίχνη του χάθηκαν για 6 μήνες.

Στις 16 Ιουνίου 2006 εγκατέλειψαν το πτώμα του στην πόλη Μιράν Σιαχ, γαζωμένο από σφαίρες και με τα ίδια ρούχα που φορούσε την ημέρα της απαγωγής του.

Έλμαρ Χουσείνοφ, Αζερμπαϊτζάν 2005

Άλλη μια δολοφονία δημοσιογράφου, που αποδόθηκε από κάποιους σε πολιτικά κίνητρα ήταν αυτή του  συντάκτης της εφημερίδας Monitor Έλμαρ Χουσεϊνοφ ο οποίος ασκούσε κατά καιρούς σκληρή κριτική στον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ilham Aliyev.

Το βράδυ της 2ας Μαρτίου 2005 στη γειτονιά του Χουσεϊνοφ είχε κοπεί το ρεύμα και οι τηλεφωνικές γραμμές. Μετά από λίγο ο Χουσεϊνοφ εντοπίστηκε νεκρός, ενώ δύο χρόνια αργότερα, ο πρώην συνάδελφός του, Ευνούλα Φατουλάγεφ,  δημοσίευσε ένα άρθρο κατηγορώντας για την δολοφονία του Χουσεϊνοφ, υψηλά στελέχη της κυβέρνησης.

Σαμίρ Γκασσίρ και Γκεμπράν Τουενί, Λίβανος 2005

Δύο Λιβανέζοι δημοσιογράφοι που ασκούσαν ανοιχτά κριτική στην κυβέρνηση της Συρίας, είναι δύο ακόμα θύματα της απόλυτων καθεστώτων.

Στις 2 Ιουνίου 2005 ένα αυτοκίνητο-βόμβα σκότωσε τον Samir Qassir στη Βυρρητό. Ο Qassir υπήρξε συντάκτης της εφημερίδας Al-Nahar, και ασκούσε συχνά κριτική στην κυβέρνηση της Συρίας και στους Λιβανέζους «φίλους» της.

Λίγους μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 12 Δεκεμβρίου, ο Gebran Tueni, αρχισυντάκτης της ίδιας εφημερίδας και επίσης επικριτής της Συριακής κυβέρνησης, πεθαίνει μετά από επίθεση με βόμβα στο αυτοκίνητό του.

Ντέιντα Χαϊντάρα, Γκάμπια 2004

Ένας δημοσιογράφος που σκοτώθηκε για την πίστη του στην αμερόληπτη δημοσιογραφία ήταν ο Ντέιντα Χαϊντάρα, ιδρυτής της ανεξάρτητης εφημερίδας The Point και συχνός επικριτής του μέχρι πρότινος προέδρου Γιάχια Τζαμέχ.

Όταν ο Τζαμέχ απείλησε ότι θα έθαβε δημοσιογράφους, ο Χαϊντάρα χαρακτήρισε την απειλή του αξιοκατάκριτη.

Τελικά, το βράδυ της 16ης Δεκεμβρίου 2004 ενώ ο δημοσιογράφος οδηγούσε προς το σπίτι του στην περιοχή Banjul τον πλησίασε ένα ταξί και οι δολοφόνοι του τον πυροβόλησαν στο κεφάλι και στο στήθος.

Το 2009 σε εμφάνιση του στην τηλεόραση, ο Τζάμεχ χλεύασε αυτούς που αναρωτιούνται ακόμα ποιος σκότωσε τον Χαϊντάρα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας