Προεξάρχουσα θέση έχει η ιστορική εικόνα της Παναγίας Βρεφοκρατούσας , η οποία φέρει την επωνυμία «Αγριώτισσα» και ανάγεται στον 12 αιώνα. Είναι κειμήλιο της Μονής της Παναγίας του Μεγάλου Αγρού, την οποία ίδρυσαν την περίοδο της εικονομαχίας μοναχοί από την Κύζικο της Μικράς Ασίας, που ήλθαν στην Κύπρο και της έδωσαν το όνομα της Μονής της Κυζίκου. Από την Μονή πήρε το όνομα του και ο σημερινός Αγρός.
Σύμφωνα με τον μακαρίτη εκπαιδευτικό Ιωάννη Χατζηπετρή το μοναστήρι του Αγρού, υπήρχε και άκμαζε σε όλη τη Φραγκοκρατία και Ενετοκρατία. Ο ναός του μοναστηριού ήταν τρίκλιτος, πλινθόκτιστος, ξυλόστεγος και κατάγραφος με αγιογραφίες όπως της Παναγίας του Άρακα. Δυστυχώς, κατεδαφίστηκε το 1894 και στο χώρο , όπου βρισκόταν το μοναστήρι, χτίστηκε αργότερα η σημερινή κεντρική εκκλησία του Αγρού, αφιερωμένη στην Παναγία Ελεούσα. Από την αρχαία εκκλησία της Μονής σώθηκαν αρκετά κειμήλια , που φυλάσσονται σε παρεκκλήσιο στον περίβολο της σημερινής εκκλησίας.
Της λιτανείας προηγούνται νέοι με την Ελληνική σημαία , το σήμαντρο της αρχαίας Μονής, που κρατούν δύο άνδρες, ενώ ένας το κρούει με ένα σφυρί .
Άνδρες και γυναίκες κρατούν άλλες εικόνες Αγίων, ανάμεσα στις οποίες και του Αγίου Πολυκάρπου, μαθητή του Ευαγγελιστή Ιωάννη , και πρώτου Επισκόπου Σμύρνης. Σε συγκεκριμένα σημεία η πομπή σταματά και οι ιερείς διαβάζουν διαδοχικά τις στάσεις του Ακάθιστου Ύμνου.
Στις γειτονίες αναμένουν γυναίκες έξω από τα σπίτια τους με ραντιστίρια και θυμιατήρια και οι ιερείς μνημονεύουν τους ζώντες και κεκοιμημένους της οικογένειας. Οι νεότερες γυναίκες προσφέρουν πασχαλινά κουλουράκια και άλλα γλυκά...
