Τη θανατική ανάκριση για το θάνατο ηλικιωμένης γυναίκας που σημειώθηκε τον Νοέμβριο του 2025 και για την οποία η οικογένειά της κατήγγειλε αμέλεια, τόσο από μέλη ασθενοφόρου, όσο και από την Αστυνομία, διέταξε η Νομική Υπηρεσία, με τη διαδικασία να βρίσκεται σε εξέλιξη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
Το περιστατικό συνέβη όταν η οικογένεια της ηλικιωμένης γυναίκας είχε καλέσει ασθενοφόρο, για μεταφορά της στο νοσοκομείο αφού ήταν άρρωστη, με τα συγγενικά της πρόσωπα να ισχυρίζονται ότι όταν ένα από τα δύο πρόσωπα που αποτελούσαν το πλήρωμα του ασθενοφόρου μετέβηκαν στο χώρο προσπάθησε να τη μετακινήσει, ωστόσο η άτυχη γυναίκα που είχε αυξημένο βάρος, του έπεσε δύο φορές και χτύπησε στο κεφάλι. Θέση της οικογένειας ήταν ότι τα τραύματα που φέρεται να υπέστη ενδεχομένως να οδήγησαν στο θάνατό της.
Μετά το περιστατικό προέβησαν σε καταγγελία στην Αστυνομία Στροβόλου και ζήτησαν, σύμφωνα πάντα με την εκδοχή τους, από την Αστυνομία και την Νομική Υπηρεσία να επιτρέψουν στην ιστοπαθολόγο της οικογένειας να παραλάβει πλακίδια που ήταν στο ιστοπαθολογικό εργαστήριο για να κάνει και η ίδια εξέταση, αίτημα που όπως ανέφεραν δεν έγινε αποδεκτό.
Σύμφωνα με πληροφορίες του REPORTER, λίγους μήνες πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος, η Νομική Υπηρεσία διέταξε την έναρξη θανατικής ανάκρισης με την πρώτη εμφάνιση να γίνεται ενώπιον Δικαστηρίου στις 7 Οκτωβρίου, όπου η οικογένεια ζήτησε την έκδοση δύο διαταγμάτων. Όπως ανέφερε συγγενικό πρόσωπο της θανούσας, το πρώτο είναι για να παραλάβει τους κύβους παρατήρησης η ιστοπαθολόγος που επέλεξαν και το δεύτερο για να μας δώσουν disclosure order, δηλαδή διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων ή πληροφοριών, που στην προκειμένη περίπτωση αφορά ηχογραφημένες κλήσεις προς την Υπηρεσία Ασθενοφόρων, από την ημέρα θανάτου της γυναίκας, τα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν, όπως λένε, στον φάκελο που αποστάλθηκε στον θανατικό ανακριτή.
Η καταγγελία στην ΑΑΔΙΠΑ για αστυνομικό ανακριτή
Η μη παράδοση των εν λόγω κλήσεων, αποτελούν ένα από τα δύο παράπονα της οικογένειας κατά της Αστυνομίας, η οποία υπέβαλε καταγγελία στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας (ΑΑΔΙΠΑ). Όπως ανέφερε συγγενικό πρόσωπο του θύματος, «το θεωρούμε κρίσιμο στοιχείο, που όφειλε να το συμπεριλάβει (σ.σ. ο αστυνομικός ανακριτής). Δεν έχει δικαίωμα να κρίνει εάν ένα στοιχείο είναι ή όχι σοβαρό, αυτό το κρίνει ο θανατικός ανακριτής. Δεν πήγε να παραλάβει τις κλήσεις για να τις συμπεριλάβει στο φάκελο».
Παράλληλα, λένε ότι υπάρχει κίνδυνος το ψηφιακό υλικό των ηχογραφήσεων να διαγραφεί αυτόματα λόγω παρόδου του χρόνου, απαιτώντας όπως η ΑΑΔΙΠΑ εκδώσει άμεσα επίσημο αίτημα συντήρησης και δέσμευσης του, από την Υπηρεσία Ασθενοφόρων.
Το δεύτερο παράπονο που υποβλήθηκε στο πλαίσιο της ίδιας καταγγελίας, έχει να κάνει με το ιστορικό του ασθενή, αφού όπως υποστηρίζουν, ο αστυνομικός ανακριτής όφειλε πριν ξεκινήσει η νεκροτομή να παραλάβει το ιατρικό ιστορικό και να το παραδώσει στον ιατροδικαστή, πράγμα που δεν έκανε, σύμφωνα πάντα με τον ισχυρισμό τους, αλλά το παρέλαβε ένα μήνα μετά τη νεκροτομή.
Όπως εξήγησε, το αποτέλεσμα ήταν ότι οι γιατροί, όταν έκαναν εξετάσεις δεν γνώριζαν ποια φάρμακα κατανάλωνε η ηλικιωμένη γυναίκα, αλλά και τι ασθένεια είχε. «Έπινε αντιπηκτικά. Ο γιατρός δεν το ήξερε και δεν ζήτησε εξέταση αντιπηκτικών από το χημείο. Έγιναν σοβαρά σφάλματα από τη διερεύνηση», υποστήριξε.
Καταγγέλλουν ζημιές στο σπίτι τους, τις διασυνδέουν με την υπόθεση
Στο πλαίσιο της ίδιας καταγγελίας, που αποστάλθηκε στις 6 Νοεμβρίου, η οικογένεια της άτυχης γυναίκας αναφέρεται σε ζημιές και κλοπές από σπίτι που διατηρούν στη Λάρνακα, τις οποίες διασυνδέουν με την υπόθεση της μητέρας τους.
Συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι στις αρχές Οκτωβρίου, άγνωστοι προκάλεσαν ζημιές στην οικία τους, υποστηρίζοντας πως κατά την επίσκεψη των αστυνομικών στη σκηνή, υπήρξε πλήρης και προκλητική άρνηση διερεύνησης. Όπως υποστηρίζουν, οι αστυνομικοί αρνήθηκαν να καλέσουν την Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών (ΥΠ.ΕΓ.Ε.) για έλεγχο δακτυλικών αποτυπωμάτων ή γενετικού υλικού (DNA), προβάλλοντας το επιχείρημα ότι «ο τοίχος είχε σκούρο χρώμα και υγρασία», άρα δεν μπορούσαν να λάβουν δείγματα.
Θέση της οικογένειας είναι πως τους υποδείχθηκε ότι υπήρχαν λείες επιφάνειες όπως π.χ. πόμολα, πόρτες και παράθυρα, όπου ο εντοπισμός αποτυπωμάτων ήταν απόλυτα εφικτός, κάνοντας λόγο για αδιαφορία από πλευράς των αστυνομικών.
Ισχυρίζονται ότι «η συμπεριφορά των αστυνομικών δεν αποτελεί απλώς σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα (βαριά αμέλεια και παράλειψη καθήκοντος), αλλά αγγίζει τα όρια του ποινικού αδικήματος (σκόπιμη παρακώλυση δικαστικής διαδικασίας, αλλοίωση μαρτυρίας και κατάχρηση εξουσίας λόγω εμπάθειας προς το πρόσωπό μου επειδή προχώρησα σε καταγγελία)».
Καταλήγοντας, η οικογένεια καλεί την ΑΑΔΙΠΑ να διορίσει εξωτερικό ανεξάρτητο ποινικό ανακριτή για διερεύνηση των δύο υποθέσεων, ισχυριζόμενη ότι προκύπτει ξεκάθαρο μοτίβο εχθρικής συμπεριφοράς των Αρχών εναντίον τους.
Παράλληλα, σε σχέση με προηγούμενη καταγγελία που είχαν υποβάλει για «πλημμελή και ύποπτη διαχείριση της υπόθεσης της θανατικής ανάκρισης» όπου η ΑΑΔΙΠΑ τους ενημέρωσε ότι αντί ο διορισμός ποινικού ανακριτή, ζητήθηκε έκθεση γεγονότων από την Αστυνομία, καλούν την Αρχή να τερματίσει τη διαδικασία, χαρακτηρίζοντάς την ως εμπαιγμό για το θεσμό της, αλλά και για τους ίδιους που ζητούν απόδοση δικαιοσύνης.
«Σε αντίθετη περίπτωση, αν λόγω της δικής σας κωλυσιεργίας χαθούν οριστικά κρίσιμα τεκμήρια (όπως οι ηχογραφήσεις), θα αναγκαστώ να προσφύγω άμεσα στην Επίτροπο Διοικήσεως, για κακοδιοίκηση, καθώς και στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, καθιστώντας την Αρχή σας συνυπεύθυνη για την απώλεια των στοιχείων», καταλήγει η επιστολή.
Σημειώνεται ότι επιστολές στάλθηκαν εξάλλου κατά διαστήματα, τόσο στη Νομική Υπηρεσία, όσο και στην ιατροδικαστική Υπηρεσία, με όλες τις καταγγελίες της οικογένειας και οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της θανατικής ανάκρισης.
Η επιστολή στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία
Στην επιστολή που τέθηκε ενώπιον της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, η οικογένεια αναφέρει ότι ο θάνατός της ηλικιωμένης επήλθε αμέσως μετά από βίαιη πτώση στο έδαφος, καταλογίζοντας υπαιτιότητα στο μέλος του πληρώματος ασθενοφόρου, σημειώνοντας πως η επίσημη διερεύνηση κατέληξε σε καρδιακή ισχαιμία.
Κάνουν λόγο για αυθαίρετη αποσύνδεση του θανάτου από την πτώση, ισχυριζόμενοι ότι ο ιατροδικαστής Νίκολα Χαραλάμπους ζήτησε τη λήψη και ανάλυση οφθαλμικού υγρού, ωστόσο το Κρατικό Χημείο, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς τους, τη θεώρησε ως «μη χρήσιμη». Μάλιστα, όπως λένε, «η άρνηση αυτή στέρησε από την υπόθεση το πιο κρίσιμο αντικειμενικό τεκμήριο, το οποίο θα αποδείκνυε τη χρονική ταύτιση της πτώσης με την έναρξη του θανατηφόρου επεισοδίου, καταρρίπτοντας κάθε ισχυρισμό περί προϋπάρχοντος φυσικού θανάτου».
Σημειώνουν ακόμα ότι ο ιατροδικαστής είχε διαπιστώσει μακροσκοπικά την ύπαρξη εκχυμώσεων στο δεξιό και αριστερό ινιακό οστό της κεφαλής, όμως δεν έστειλε -κατά τον ισχυρισμό τους- δείγμα ιστού από τις εκχυμώσεις, για ιστοπαθολογική εξέταση, χαρακτηρίζοντας την ενέργεια του ως αντιεπιστημονική, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψιν πως η θανούσα λάμβανε ισχυρά αντιπηκτικά φάρμακα, τα οποία τροποποιούν την αιμορραγική ανταπόκριση των ιστών.
Είναι η θέση τους εξάλλου ότι «παρά το υψηλότατο ρίσκο εγκεφαλικής αιμορραγίας λόγω του συνδυασμού αντιπηκτικών και κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης στην ευαίσθητη ινιακή χώρα, δεν έγινε δεκτό το αίτημα για διενέργεια μεταθανάτιας αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου για την αδιαμφισβήτητη ψηφιακή αποτύπωση των εσωτερικών κακώσεων».
Επιρρίπτουν ακόμα ευθύνες στον ιατροδικαστή, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, ότι παρέλειψε να αναζητήσει «στοχευμένα μέσω ιστοπαθολογίας τα τυπικά ευρήματα της νέκρωσης των ζωνών σύσπασης (Contraction Band Necrosis). Η εξέταση αυτή θα αποδείκνυε αν η ισχαιμία ήταν λειτουργική/νευρογενής, προκληθείσα δηλαδή από την οξεία έκκριση αδρεναλίνης λόγω του τρόμου και του σοκ της πτώσης».
Καταληκτικά, στην επιστολή τους ζήτησαν τη διενέργεια επείγοντος διοικητικού και επιστημονικού ελέγχου τόσο για τις ισχυριζόμενες παραλείψεις, καθώς και την άμεση παροχή διευκολύνσεων ώστε ο διορισμένος τεχνικός σύμβουλος της οικογένειάς τους να αποκτήσει πρόσβαση στο σύνολο του υλικού (ιστολογικά πλακίδια, blocks, φωτογραφικό υλικό και τυχόν κρατημένα δείγματα βιολογικών υγρών) για πλήρη επανεξέταση.
