Ένας Γερμανός ψαράς μαζί με τον Ολλανδό συνεργάτη του έβγαλαν από το νερό έναν γουλιανό, το μεγάλο ευρωπαϊκό γατόψαρο, μήκους 2,92 μέτρων.
Ο Όλιβερ Σέφερ κατάλαβε γρήγορα ότι στην άλλη άκρη της πετονιάς δεν είχε ένα συνηθισμένο ψάρι. Ο 34χρονος Γερμανός από τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία συμμετείχε σε τουρνουά αλιείας αρπακτικών ψαριών στο Ρίμπνικ της Πολωνίας, μαζί με τον Ολλανδό συνεργάτη του, Κέβιν Κρέμερς. Λίγη ώρα αργότερα, οι δύο άνδρες θα έβγαζαν από το νερό έναν γουλιανό, το μεγάλο ευρωπαϊκό γατόψαρο, μήκους 2,92 μέτρων. Ήταν ένα ψάρι που οι ψαράδες της περιοχής, όπως αποδείχθηκε, γνώριζαν ήδη.
Με ειδικό καλάμι και ένα τεχνητό δόλωμα
Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα «Μπιλντ», στο τουρνουά της 10ης και 11ης Οκτωβρίου διαγωνίστηκαν 70 ομάδες, με περίπου 150 ψαράδες από όλη την Ευρώπη. Ο Σέφερ και ο Κρέμερς είχαν ταξιδέψει ειδικά για τη διοργάνωση. Όπως εξήγησε ο Γερμανός στην εφημερίδα, χρησιμοποιούσαν ειδικό καλάμι για μεγάλους γουλιανούς και ένα τεχνητό δόλωμα από μαλακό πλαστικό.
Το πραγματικό μέγεθος του αντιπάλου του το αντιλήφθηκε μόνο όταν το ψάρι έσπασε για πρώτη φορά την επιφάνεια του νερού. Η μονομαχία κράτησε πάνω από μισή ώρα. Ο Κρέμερς κρατούσε τη βάρκα σταθερή κόντρα στον άνεμο και ο Σέφερ πάλευε με το ψάρι, μέχρι να καταφέρουν να το φέρουν κοντά στην όχθη.
Εκεί η επιτροπή του τουρνουά το μέτρησε: 292 εκατοστά. Αμέσως μετά, ο γουλιανός επέστρεψε στη λίμνη, όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Ο Σέφερ εξήγησε στη «Μπιλντ» ότι τα ψάρια μεταφέρονται στη στεριά πάνω σε έναν μουσαμά, ώστε να προστατεύεται η στρώση βλέννας που καλύπτει το σώμα τους.
Η εντυπωσιακή ψαριά δεν αρκούσε, ωστόσο, για την πρώτη θέση. Η τελική κατάταξη προέκυπτε από το άθροισμα των πόντων. Σύμφωνα με τη «Μπερλίνερ Τσάιτουνγκ» και τα επίσημα αποτελέσματα της Πολωνικής Ένωσης Αλιείας του Κατοβίτσε, το δίδυμο τερμάτισε δεύτερο, με 28.930 πόντους.
Ο γουλιανός είχε ήδη το δικό του παρελθόν. Σύμφωνα με πολλά μέσα ενημέρωσης, αρκετοί συμμετέχοντες πιστεύουν ότι πρόκειται για το ίδιο ψάρι που πιάστηκε στο τουρνουά του Οκτωβρίου του 2025. Τότε οι Πολωνοί Κσίστοφ Πίρα και Αντριάν Γκόνταρζ είχαν μετρήσει επίσης 292 εκατοστά. Όπως γράφει η «Μπερλίνερ Τσάιτουνγκ», από τότε το ψάρι δεν φαίνεται να έχει μεγαλώσει σε μήκος, μοιάζει όμως πιο εύσωμο.
Η Διεθνής Ένωση Αθλητικής Αλιείας καταγράφει τα ρεκόρ γουλιανού με βάση το βάρος, ενώ επίσημος κατάλογος με βάση το μήκος δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα «Βελτ», ο Ιταλός Αλεσάντρο Μπιανκάρντι έπιασε το 2023 έναν γουλιανό 2,85 μέτρων στον ποταμό Πάδο.
Έτσι, το Ρίμπνικ, στη Σιλεσία, θεωρείται πλέον στους κύκλους των ψαράδων ο τόπος όπου πιάστηκε ο μακρύτερος καταγεγραμμένος γουλιανός. Ακόμη και μετά από αυτή την επιτυχία, ο Σέφερ είπε στη «Μπιλντ» ότι εξακολουθεί να ονειρεύεται έναν γουλιανό τριών μέτρων. Του λείπουν πια μόνο μια χούφτα εκατοστά.
Το μεγαλύτερο ψάρι του γλυκού νερού στην Ευρώπη
Ο γουλιανός είναι, σύμφωνα με τη γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας της Φύσης, το μεγαλύτερο αυτόχθονο ψάρι του γλυκού νερού στην Ευρώπη. Μπορεί να φτάσει τα τρία μέτρα σε μήκος και τα 150 κιλά σε βάρος. Ξεχωρίζει για το σώμα του χωρίς λέπια, το φαρδύ κεφάλι και τα έξι μουστάκια, που τον βοηθούν να προσανατολίζεται στα θολά νερά.
Τρέφεται κυρίως με άλλα ψάρια, αν και τα μεγαλύτερα δείγματα πιάνουν πού και πού μικρά υδρόβια πουλιά ή θηλαστικά. Για το 2026, η ένωση αθλητικών αλιέων, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας της Φύσης και η Εταιρεία Ιχθυολογίας της Γερμανίας τον ανακήρυξαν «ψάρι της χρονιάς».
Αρχικά ο γουλιανός ζούσε κυρίως στις λεκάνες του Δούναβη και του Ρήνου. Οι εμπλουτισμοί ποταμών και λιμνών από τον 19ο αιώνα και διώρυγες όπως η διώρυγα Μάιν-Δούναβη του άνοιξαν τον δρόμο προς πολλά άλλα υδάτινα σώματα, όπως σημειώνει η ίδια υπηρεσία. Υπέρ του είδους παίζει και το κλίμα.
Ως ψάρι που προτιμά τα ζεστά νερά, ο γουλιανός ωφελείται από την άνοδο της θερμοκρασίας τους. Ο βιολόγος Γιούργκεν Γκάιστ δήλωσε στο περιοδικό «Focus» ότι οι πληθυσμοί του αυξάνονται σαφώς, τόσο σε έκταση όσο και σε πυκνότητα. Αντίθετα, είδη που εξαρτώνται από τα κρύα νερά, όπως η πέστροφα των ρυακιών, βρίσκονται ανάμεσα στους χαμένους.
Η θερμοκρασία παίζει ρόλο και στο Ρίμπνικ. Ο ταμιευτήρας λειτουργεί ως λεκάνη ψύξης για έναν σταθμό παραγωγής ενέργειας με άνθρακα, ο οποίος επιστρέφει σε αυτόν ζεστό νερό. Επειδή τα ψάρια τρώνε πιο ενεργά όταν η θερμοκρασία είναι υψηλή, εξηγεί ο Σέφερ, οι γουλιανοί, οι κυπρίνοι και οι λουτσοπέρκες μεγαλώνουν εκεί ταχύτερα.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα ψάρια αυτά αποτελούν ελάχιστη απειλή για τον άνθρωπο. Έχουν μόνο μικρά δόντια, σαν ράσπα, και εκτός της περιόδου αναπαραγωγής δεν είναι πρακτικά επικίνδυνα. Τον Ιούνιο του 2025, πάντως, ένας γουλιανός περίπου δύο μέτρων δάγκωσε αρκετούς λουόμενους στη λίμνη Μπρόμπαχ της Βαυαρίας, προκαλώντας τους ελαφρά τραύματα.
Πηγή: iefimerida.gr
