Κρίσιμη και αρκούντως καθοριστική για την διαμόρφωση του τελικού παζλ βάσει του οποίου ο ΔΗΣΥ θα πορευθεί στην παγκύπρια εκλογική συνέλευση της 28ης Νοεμβρίου για επιλογή του υποψηφίου του κόμματος στις προεδρικές εκλογές, προμηνύεται η επόμενη εβδομάδα.
Στις προσεχείς ημέρες συγκεκριμένα, αναμένεται να εντατικοποιηθούν οι παρασκηνιακές ζυμώσεις και διεργασίες που ξεκίνησαν και βρίσκονται σε εξέλιξη τα τελευταία 48ωρα, με στόχο να διαφανεί κατά πόσο μπορεί να προκύψει ένας νέος συσχετισμός δυνάμεων ενόψει της επερχόμενης εσωκομματικής εκλογικής αναμέτρησης και να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα επιτρέψουν στο κόμμα να δώσει την μάχη των προεδρικών κατά το δυνατό περισσότερο ενωμένο και με τις λιγότερες στο μέτρο του εφικτού παράπλευρες απώλειες το 2028.
Η απόσυρση του ενδιαφέροντος της Αννίτας Δημητρίου από την διεκδίκηση του κομματικού χρίσματος, με την ταυτόχρονη είσοδο του Αβέρωφ Νεοφύτου στην εσωκομματική διαδικασία την περασμένη Πέμπτη, προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια και επέφερε βαθύ προβληματισμό σε στελέχη του ΔΗΣΥ, που είδαν την εξέλιξη αυτή ως πλήρη επιβολή του τέως προέδρου της παράταξης με πρακτικές που, όπως θεωρούν, δεν συνάδουν με το δημοκρατικό DNA για το οποίο το κόμμα έχει να παινεύεται πως ως χαρακτηριστικό αποτελεί βασικό συστατικό της μακρόχρονης διαδρομής του στα πολιτικά δρώμενα του τόπου.
Η ανάγνωση που γίνεται είναι πως ο κ. Νεοφύτου μπήκε στην εσωκομματική διαδικασία για το χρίσμα, ως στην καθ’ ομιλουμένη είθισται να λέγεται, με τις… ποδίνες: Πρώτο, εκβιάζοντας διά του μπαμπούλα μιας πιθανής ανταρσίας αν δεν δημιουργούνταν συνθήκες που να τον καθιστούν φαβορί για να κερδίσει τις εσωκομματικές. Δεύτερο, κτυπώντας την Αννίτα Δημήτριου αθέμιτα επί του προσωπικού.
Πρόκειται για μια πρακτική που, όπως συναγερμικά στελέχη τονίζουν, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, καθότι πέραν του ότι δημιουργεί κακό προηγούμενο και σέρνει τον ΔΗΣΥ και τις μελλοντικές του διαδικασίες σε επικίνδυνα μονοπάτια, την ίδια ώρα -σε περίπτωση που κ. Νεοφύτου εξασφαλίσει το χρίσμα- θα αφαιρείται, όπως εκτιμάται, ένα σημαντικό μέρος από την δυναμική και την προοπτική της παράταξης να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές.
Σύμφωνα με τις αναλύσεις που γίνονται από στελέχη του ΔΗΣΥ, μολονότι θα μπορούσε να αντικρούσει κανείς πως ο Αβέρωφ Νεοφύτου λαμβάνοντας το χρίσμα μέσα από τις εσωκομματικές εκλογές, αυτομάτως θα νομιμοποιείται να εκπροσωπήσει το κόμμα ως ο υποψήφιός του στις προεδρικές και να έχει κάθε δίκαιο με το μέρος του να αναμένει καθολική στήριξη από το σύνολο του Συναγερμού, τα πραγματικά δεδομένα, όπως υποδεικνύεται, είναι διαφορετικά.
Όπως τις τελευταίες ημέρες έχουν διαμορφωθεί θα πράγματα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου θα μπορούσε χωρίς την πρόεδρο της παράταξης διεκδικήτρια, να εξασφαλίσει το χρίσμα με μια προσέλευση μελών στις εσωκομματικές εκλογές που δεν θα ήταν αντιπροσωπευτική του μεγέθους και δεν θα αντανακλούσε την πραγματική βούληση και επιθυμία της βάσης, παρά μόνο του δικού του προσωπικού σκληρού πυρήνα στο κόμμα.
Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των συναγερμικών στελεχών, θα πρόσθετε παρά θα αφαιρούσε από το ήδη υπάρχον διχαστικό κλίμα, την ίδια ώρα που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούσε σε ενίσχυση των φυγόκεντρων τάσεων το 2028 και θα δημιουργούσε τις «κατάλληλες» προϋποθέσεις για να χάσει ξανά τις προεδρικές εκλογές ο ΔΗΣΥ.
Ενώ παράλληλα, σε ό,τι αφορά μια παρεμφερή πλην ουσιώδη επί της τρέχουσας διεργασίας παράμετρο, μια χαμηλή προσέλευση πολύ πιο κάτω από τις σχεδόν πενήντα χιλιάδες μέλη της παράταξης, θα έπληττε την ήδη πληγείσα εικόνα του ΔΗΣΥ, διά της απαξίωσης των διαδικασιών του και διά της αδιαφορίας που, μπροστά στον τρόπο που εξελίχθηκαν τα γεγονότα, η μεγάλη πλειοψηφία της βάσης του θα είχε επιδείξει.
Επί της ουσίας μεσοπρόθεσμα, θα συνέθετε ένα σκηνικό ανάλογο ή και χειρότερο από εκείνο του 2023, με τον ΔΗΣΥ να βρίσκεται αντιμέτωπος ξανά με τον εαυτό του και να έτεινε να καταστεί, αν δεν έχει ήδη καταστεί, ιδανικός πολιτικός αυτόχειρας.
Όχι μόνο αποτυγχάνοντας να κερδίσει τις προεδρικές, αλλά και βυθιζόμενος ακόμη πιο βαθιά στην εσωστρέφεια, από την οποία ούτως ή άλλως με εξαίρεση το σύντομο χρονικό διάστημα των βουλευτικών του περασμένου Μαΐου δεν βγήκε ποτέ τα τελευταία χρόνια. Με την ιστορία δηλαδή, με απλά λόγια, να επαναλαμβάνεται.
Είναι για όλους αυτούς τους λόγους -και όχι μόνο- που η απόσυρση της Αννίτας Δημητρίου από την διεκδίκηση του χρίσματος και πολύ περισσότερο ο τρόπος με τον οποίο ήρθε, κινητοποίησε στελέχη του ΔΗΣΥ που διαβλέπουν μια νέα καταιγίδα να έρχεται στο κόμμα, προς την κατεύθυνση δημιουργίας νέων συσχετισμών δυνάμεων και ισορροπιών στην εσωκομματική κούρσα για το χρίσμα.
Πρόκειται ωστόσο για ένα όχι εύκολο εγχείρημα, αλλά αντιθέτως μια σύνθετη και πολύπλοκη εξίσωση, καθώς για να εξυπηρετηθεί το ζητούμενο, όπως αυτό αναδεικνύεται ως τέτοιο από τους πρωταγωνιστές του, θα πρέπει να διασφαλιστεί στον βαθμό που μπορεί να διασφαλιστεί μαθηματικά, πως το αποτέλεσμα της πράξης θα προσδίδει, τόσο στο άτομο που θα μπει ως υποψήφιος όσο και στον έταιρο σήμερα διεκδικητή του χρίσματος Γιώργο Παμπορίδη, ακόμη περισσότερες από αυτές που σήμερα διαφαίνονται να υπάρχουν, πιθανότητες επιτυχίες.
Ο τέως αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ Χάρης Γεωργιάδης είναι ένα από τα πρόσωπα που βρίσκεται πια για τα καλά στο κάδρο των εν δυνάμει δελφίνων, με τις πληροφορίες μας, όπως γράψαμε και χθες, να τον θέλουν να είναι σε ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τον κ. Παμπορίδη και να εξετάζουν από κοινού τα επόμενα βήματα.
Ο Χάρης Γεωργιάδης εμφανίζεται έντονα προβληματισμένος από την εικόνα που εκπέμπει ο ΔΗΣΥ και για την πορεία που φαίνεται να διαγράφεται για το κόμμα, με τις όποιες αποφάσεις λάβει, σε συνεννόηση με τον Γιώργο Παμπορίδη, να ελαύνονται και να έχουν ως στόχευση την επαναφορά της παράταξης σε ένα δρόμο, όπου η ενότητα από την επομένη των εσωκομματικών εκλογών θα πάψει να αποτελεί σύνθημα κενού περιεχομένου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: «Έδωσε» τον Κουλέρμο ως κηδεμόνα του Αβέρωφ ο Παμπορίδης, αποκαλύψεις για το παρασκήνιο-«Μου είπε να τραβήξω πίσω»
Ανεξαρτήτως του τι τελικά θα αποφασίσει ο κ. Γεωργιάδης, το σίγουρο είναι πως μέχρι τις εσωκομματικές εκλογές της 28ης Νοεμβρίου, με κομβικό ορόσημο την 26η του τρέχοντος μήνα ως η ημερομηνία υποβολής των υποψηφιοτήτων, ο δρόμος θα είναι μακρύς και χωρίς να αποκλείεται σε αυτή την διαδρομή να προκύψουν νέες εκπλήξεις ή και ανατροπές.
Όπως επίσης σίγουρο είναι πως οι τελευταίοι μήνες με αποκορύφωμα το… Αβέρoff στην Αννίτα την περασμένη Πέμπτη, επιβεβαίωσαν πως ο ΔΗΣΥ είναι ένα κόμμα που ενόσω αρνείται πεισματικά να κοιταχτεί στον καθρέφτη, να παραδεχθεί τις αλήθειες του και να αντιμετωπίσει κατάματα τα πραγματικά του προβλήματα, πολύ δύσκολα θα απαλλαγεί στο απώτερο μέλλον απ’ όλα όσα φαινόμενα, παρά τις πρόσκαιρες εκλογικές επιτυχίες, απομακρύνουν και αποκόπτουν το συναισθηματικό δέσιμο με χιλιάδες ψηφοφόρους του.
Βάζοντας τις παθογένειές του κάτω από το χάλι, το μόνο που επιτυγχάνει ο ΔΗΣΥ είναι απλώς να συντηρεί για το κόμμα ως οργανισμό μια υποβόσκουσα κρίση έτοιμη ανά πάσα στιγμή να εκδηλωθεί. Και να παραμένει μια πολιτική δύναμη, ο μεγαλύτερος αντίπαλος της οποίας να είναι σε κάθε περίπτωση όχι οποιοσδήποτε άλλος, πάρα μόνο ο κακός εαυτός της.
Ένας κακός εαυτός, αντανάκλαση εκείνου που όλοι λίγο-πολύ παραδέχονται ως σκληρή πραγματικότητα, ότι οι προσωπικές φιλοδοξίες και οι προσωπικές ατζέντες έχουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια κυριαρχήσει σε ένα κόμμα, του οποίου ο ιδρυτής και ιστορικός ηγέτης Γλαύκος Κληρίδης κοιτάζοντας όσα συμβαίνουν από ψηλά, μάλλον θλίψη παρά περηφάνια θα αισθάνεται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
