Ένα εξαιρετικά πολύπλοκο, σύνθετο και απρόβλεπτο ως προς την παραπέρα εξέλιξη, διαμόρφωση και το κυριότερο τελική του κατάληξη το 2028 είναι το σκηνικό που έχει στηθεί ενόψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών, με το τοπίο σε όλα τα κόμματα να παραμένει θολό και τις ισορροπίες στην ευρύτερη πολιτική σκακιέρα εύθραυστες και βαδίζουσες σε τεντωμένο σχοινί.
Μολονότι φυσιολογικά το τελευταίο διάστημα το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον ΔΗΣΥ, όπου το πώς τελικά θα κινηθεί ο τέως πρόεδρος του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου αποτελεί το πλέον βασανιστικό ερώτημα αυτή την στιγμή για την Πινδάρου, την ίδια ώρα για όλους τους πολιτικούς χώρους η πορεία τους προς τις προεδρικές συνιστά μια εξίσωση ουδόλως προβλέψιμου αποτελέσματος. Και με την διαδικασία διαμόρφωσης και λήψης των οριστικών τους αποφάσεων να κάνει την έκβασή τους να μοιάζει σαν μια διεργασία που εξελίσσεται σε κινούμενη άμμο.
Η Αννίτα, ο Παμπορίδης και ο γρίφος του Αβέρωφ
Η περασμένη Δευτέρα, ήρθε να τοποθετήσει ένα ακόμη κομμάτι στο υπό διαμόρφωση συναγερμικό παζλ ενόψει προεδρικών, δίνοντας απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο το χρίσμα του υποψήφιου του κόμματος θα διεκδικήσει ο βουλευτής της παράταξης, Γιώργος Παμπορίδης.
Η ανακοίνωση του κ. Παμπορίδη πως θα είναι υποψήφιος και θα τρέξει προς διεκδίκηση του χρίσματος στην παγκύπρια εκλογική συνέλευση που κλείδωσε την περασμένη Παρασκευή από το Πολιτικό Γραφείο για τις 28 Νοεμβρίου, κατέστησε για τον ΔΗΣΥ ως σχεδόν δεδομένο, αν μη τι άλλο, το εξής.
Πως οι κάλπες -πλην άλλων πιθανών ανατροπών στην πορεία- θα στηθούν, αφού ανεξαρτήτως του τι θα πράξει τελικά ο Αβέρωφ Νεοφύτου και δη κατά πόσο θα μπει ή όχι στην εσωκομματική διαδικασία, οι δύο ενδιαφερόμενοι που ήδη-τουλάχιστον αυτή την στιγμή- προκύπτουν, εκ των πραγμάτων καθιστούν την εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση αναπόφευκτή.
Με την Αννίτα Δημητρίου και τον Γιώργο Παμπορίδη δηλαδή, να θέτουν εαυτούς στην κρίση των μελών του ΔΗΣΥ, εν αναμονή και άλλων υποψήφιων που δύναται να προκύψουν, όπως θα μπορούσε προφανώς να είναι ο Αβέρωφ Νεοφύτου, μέσα από το ορόσημο της υποβολής ως υποψηφιοτήτων στις 26 του τρέχοντος μήνα.
Με τις σκέψεις του κ. Νεοφύτου να έχουν εξελιχθεί σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, αξίζει να σημειωθεί πως ο ίδιος προχώρησε την περασμένη Δευτέρα σε μια κίνηση που ήρθε να θολώσει ακόμη περισσότερο τα νερά αναφορικά με το μείζον ερώτημα του εάν θα μπει ή όχι στην εσωκομματική διαδικασία.
Μολονότι για τους περισσότερους θεωρείται περίπου δεδομένο πως ο τέως πρόεδρος της παράταξης θα κινηθεί εκτός διαδικασίας, η ενέργειά του να ζητήσει το έγγραφο υποστήριξης των υποψηφίων που θα διεκδικήσουν το κομματικό χρίσμα, εύλογα σε κάποιο βαθμό δημιούργησε υποψίες περί πιθανών άλλων προθέσεων του τέως προέδρου του ΔΗΣΥ.
Με τις πληροφορίες μας ωστόσο, να αναφέρουν πως επί της ουσίας το γεγονός ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου ζήτησε το έγγραφο, καμία απάντηση ή ένδειξη απάντησης δεν αποτελεί από μέρους του ως προς το τι τελικά θα πράξει.
Το σίγουρο είναι, όπως κατά κόρον έχει αναλυθεί και εύκολα γίνεται αντιληπτό, πως το κατά πόσο ο κ. Νεοφύτου θα μπει στις διαδικασίες του κόμματος ή θα πορευθεί αυτόνομα, είναι για τον ΔΗΣΥ και την εκλογική του προσπάθεια το 2028 μια εξέχουσας σημασίας παράμετρος, αφού δύναται κατά τις πλείστες εκτιμήσεις να αποβεί καθοριστική για την επιτυχία ή όχι του στόχου της παράταξης να κερδίσει τις εκλογές.
Σε κάθε περίπτωση, η οριστική απάντηση επί του ερωτήματος αυτού, πιθανότερο είναι άπαντες να χρειαστεί να περιμένουν έως και τις 26 του μήνα, οπόταν και εκ των πραγμάτων ο Αβέρωφ Νεοφύτου αναγκαστικά θα ανοίξει τα χαρτιά του διά της υποβολής ή όχι της υποψηφιότητάς του στο κόμμα.
Έραψαν το κοστούμι, γυρεύουν τον γαμπρό στο ΑΚΕΛ
Και ενώ στον ΔΗΣΥ οι εξελίξεις τρέχουν με τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα να κινούνται έπειτα από το ενδιαφέρον που εξεδήλωσαν Αννίτα Δημητρίου και Γιώργος Παμπορίδης στον αστερισμό των αποφάσεων του Αβέρωφ Νεοφύτου, τις δικές τους διεργασίες για την επιλογή του υποψηφίου τους προχωρούν και στο ΑΚΕΛ, διαμορφώνοντας σε πρώτη φάση και στο παρόν στάδιο το πλαίσιο της στρατηγικής μέσα στην οποία θα κινηθούν.
Παρόλο που θεωρητικά στο τραπέζι βρίσκεται η επιλογή της καθόδου στις προεδρικές εκλογές με κομματικό υποψήφιο και εν προκειμένω με τον γενικό γραμματέα του κόμματος Στέφανο Στεφάνου, για το ΑΚΕΛ γίνεται εμφανές πως ζητούμενο αποτελεί και προς αυτή την κατεύθυνση είναι που θα κινηθεί, η εκπροσώπησή του στην εκλογική αναμέτρηση του 2028 με ένα υποψήφιο που να είναι σε θέση να προσελκύσει ψηφοφόρους και από την κεντροδεξιά, δημιουργώντας παράλληλα δυναμικές σύναψης γύρω από το πρόσωπό του, συνεργασιών με κόμματα του ευρύτερου, όπως τον αποκαλούν, προοδευτικού χώρου.
Το όνομα του Ανδρέα Μαυρογιάννη, ο οποίος δεν αποκρύβει ότι εξετάζει το ενδεχόμενο μιας νέας υποψηφιότητάς του και οριοθετεί χρονικά την λήψη των τελικών του αποφάσεων εντός του Δεκέμβρη, σαφώς και θα απασχολήσει το ΑΚΕΛ. Με τις έως τώρα ενδείξεις ωστόσο να καταδεικνύουν πως στην Εζεκία Παπαϊωάννου μάλλον «ψάχνονται» και για κάτι άλλο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο κ. Μαυρογιάννης δεν εξακολουθεί να διατηρεί τις δικές του πιθανότητες να στηριχθεί από το κόμμα.
Αξίζει να σημειωθεί πως ως ενδεικτικό ή πιθανόν ενδεικτικό του προς τα πού κινείται ή θα ήθελε να κινηθεί στο γενικότερο περίγραμμα της στόχευσής του το ΑΚΕΛ, θα μπορούσε να καταγραφεί το γεγονός ότι μολονότι διαψεύστηκε και ξεκαθαρίστηκε από τους ίδιους πως δεν ενδιαφέρονται, ονόματα που είδαν το φως της δημοσιότητας ως εξεταζόμενες επιλογές για το κόμμα ήταν –μεταξύ άλλων- αυτά του προέδρου της ΟΕΒ Γιώργου Παντελίδη και του γνωστού μεγαλοεπιχειρηματία, Σερ Στέλιου Χατζηιωάννου.
Την ίδια ώρα, σε ό,τι αφορά την περίπτωση Ανδρέα Μαυρογιάννη, το βέτο που θέτει ένα κόμμα που θεωρείται και είναι ένας από τους δυνητικούς συμμάχους του ΑΚΕΛ (σ.σ. το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη), για μια πιθανή κοινή στήριξή του το 2028, είναι ένα ερώτημα το αν και σε ποιο βαθμό θα μπορούσε η άρνηση αυτή του ΑΛΜΑ να λειτουργήσει κατά τρόπο καθοριστικά αποτρεπτικό στο να αποτελέσει ο κ. Μαυρογιάννης τον εκλεκτό του ΑΚΕΛ.
Επισημαίνεται πως ο ίδιος ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δεν θα έλεγε όχι σε ένα σενάριο δικής του υποψηφιότητας με στήριξη από το ΑΚΕΛ. Πρόκειται όμως για μια πιθανότητα που στη βάση των ισχύοντων δεδομένων μάλλον θα αποτελούσε μεγάλη έκπληξη αν μετουσιωνόταν σε deal και βλέπαμε συνεπώς τον κ. Μιχαηλίδη να είναι το πρόσωπο με το οποίο το κόμμα της αριστεράς θα πορευθεί προς το 2028.
Το βέβαιο είναι πως στο ΑΚΕΛ θέτουν ως στόχο και θέλουν να έχουν υποψήφιο κατά τους πρώτους μήνες της νέας χρονιάς, καθότι η διαπίστωση που ως παραδοχή προκύπτει είναι ότι η αργοπορημένη λήψη απόφασης σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις για ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας, ήταν ανάμεσα στους λόγους που αφαιρούσαν από την δυναμική και από την δυνατότητα του κόμματος και του υποψηφίου του να τρέξει με ταχύτητες που θα του επέτρεπαν να φθάσει πρώτος στο τέρμα και να κόψει πρώτος το νήμα της κούρσας.
Ανακατεμένος ο ερχόμενος στον χώρο του κέντρου
Η έκφραση «ανακατεμένος ο ερχόμενος» αντανακλά εν πολλοίς την κατάσταση που ενόψει των προεδρικών εκλογών επικρατεί αυτή την στιγμή ενόψει των προεδρικών εκλογών στον χώρο του κέντρου, με τα κόμματα που τοποθετούνται σε αυτόν να βρίσκονται συγκριτικά με τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ σαφώς πιο πίσω στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων τους.
ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ, ως συνιστώσες της κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη, βρίσκονται ή μπαίνουν σε διαδικασία αξιολόγησης της συνεργασίας τους με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τελώντας εν αναμονή ενημέρωσης (σ.σ. προφανώς για τυπικούς λόγους) από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη αν θα είναι ξανά υποψήφιος.
Στο ΔΗΚΟ, οι τάσεις που καταγράφονται είναι διάφορες, με αυτή την ανανέωσης της ψήφου εμπιστοσύνης του κόμματος προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να προβάλλει ως η εντονότερη και με βασικούς εκφραστές σε επίπεδο ηγεσίας τα συμμετέχοντα στην κυβέρνηση ως υπουργοί μέλη της ηγετικής του πυραμίδας.
Ταυτόχρονα από την άλλη, δεν είναι λίγοι και εκείνοι που φαίνεται να προκρίνουν, με φόντο και τις όχι και καλύτερες σχέσεις του προέδρου του κόμματος Νικόλα Παπαδόπουλου με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, το σενάριο διαζυγίου με εξέταση άλλων επιλογών, μη αποκλειομένης της αυτόνομης καθόδου με κομματικό υποψήφιο.
Στο πλαίσιο αυτό, το τελευταίο διάστημα αφήνεται να αιωρείται ως ενδεχόμενο μια πιθανή υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου, την ίδια ώρα πάντως που υπάρχουν και εκείνοι που θα έβλεπαν με θετικό μάτι μια πιθανή σύμπλευση με τον ΔΗΣΥ από τον πρώτο γύρο.
Μια τέτοια σύμπλευση, υπενθυμίζεται, θα έδινε σε περίπτωση που υποψήφια του ΔΗΣΥ θα είναι η Αννίτα Δημητρίου, την προοπτική στο ΔΗΚΟ στο σενάριο εκλογής της στην Προεδρία της Δημοκρατίας με την στήριξη του κόμματος, ο πρόεδρός του Νικόλας Παπαδόπουλος να βρεθεί με τις ψήφους του ΔΗΣΥ στην Προεδρία της Βουλής.
Επί του παρόντος επισήμως στο ΔΗΚΟ, πέραν των υπουργών του που ξεκάθαρα τοποθετούνται υπέρ της στήριξης Νίκου Χριστοδουλίδη, αφήνουν όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά, παραπέμποντας για τις τελικές αποφάσεις στις προβλεπόμενες από το καταστατικό του κόμματος διαδικασίες με καταληκτικό ορίζοντα την συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής, όπου και ως προβλέπεται θα κλειδώσει ο εκλεκτός τους.
Ποικίλες απόψεις καταγράφονται και στην ΔΗΠΑ, όπου επίσης η συνεργασία με τον Νίκο Χριστοδουλίδη βρίσκεται υπό αξιολόγηση, υπό το πρίσμα της δυσαρέσκειας που το προηγούμενο διάστημα προκάλεσε στην ηγεσία του κόμματος η αντιμετώπιση της οποίας έτυχε σε σειρά ζητημάτων, όπως ήταν εκείνο του ανασχηματισμού και τον διορισμών στα Δ.Σ. των ημικρατικών οργανισμών το περασμένο καλοκαίρι.
Και σε πρόσφατες δηλώσεις του εξάλλου, ο πρόεδρος της ΔΗΠΑ Μάριος Καρογιάν δεν έκρυψε την δυσαρέσκειά του για την απουσία, όπως από το κόμμα καταγγέλλουν, καλής επικοινωνίας και συντονισμού με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πρόκειται για μια διαπίστωση που γίνεται από πλευράς ΔΗΠΑ, αφήνοντας να νοηθεί πως όλα αυτά θα προσμετρήσουν και θα τεθούν στην ζυγαριά του κόμματος όταν θα έρθει η ώρα να λάβει τις αποφάσεις του για τις προεδρικές.
Παράγοντας φυσικά που δεν μπορεί να παραγνωρίζεται, αλλά προφανώς και θα διαδραματίσει τον δικό του ρόλο στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψης της απόφασης της ΔΗΠΑ για το 2028, είναι όπως και στην περίπτωσή του ΔΗΚΟ η συμμετοχή της στο κυβερνητικό σχήμα με δύο υπουργούς. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει κατά την εσωκομματική συζήτηση που θα αναπτυχθεί και τις ενδοκομματικές ισορροπίες που δύναται να προκύψουν.
Ανάλογος και ίσως ακόμη βαθύτερος για την επόμενη μέρα της σχέσης του κόμματος με την Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη είναι ο προβληματισμός που καταγράφεται και στις τάξεις της ΕΔΕΚ, πολύ περισσότερο έπειτα από τον τελευταίο ανασχηματισμό όταν το κίνημα είδε την συμμετοχή του στο κυβερνητικό σχήμα να περιορίζεται σε επίπεδο Επιτρόπου.
Στην ΕΔΕΚ ωστόσο, στην παρούσα χρονική στιγμή δεν δείχνουν να ιεραρχούν ως προτεραιότητα την ενασχόλησή τους με τις προεδρικές, καθότι έχουν αφενός να δρομολογήσουν και να υλοποιήσουν το καταστατικό συνέδριο της 25ης Οκτωβρίου, καθώς και –το κυριότερο για το αύριο του κινήματος- το τακτικό εκλογικό συνέδριο που προγραμματίζεται για το διήμερο 12-13 του Δεκέμβρη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Ξεκινά έρανο για να σταθεί στα πόδια της η ΕΔΕΚ-Παγκύπρια εκστρατεία οικονομικής ενίσχυσης με ανώτατο ποσό εισφοράς τα €500
Πρόκειται για ένα ορόσημο στον δρόμο της ΕΔΕΚ, αφού από το συνέδριο του Δεκέμβρη θα προκύψει το σύνολο της νέας ηγεσίας του κόμματος και εκείνη ουσιαστικά που σε διαβούλευση με την βάση, θα κληθεί να λάβει τις αποφάσεις για τις προεδρικές εκλογές και προς τα πού θα κινηθούν ενόψει του 2028 οι Σοσιαλιστές.
Αξίζει και θα πρέπει πάντως να σημειωθεί πως σε αρκούντως θετικό κλίμα και με μηνύματα που καταδείκνυαν κοινή επιθυμία για συνέχιση της συμπόρευσής τους είχε πραγματοποιηθεί στις αρχές του Σεπτέμβρη και λίγες ημέρες έπειτα από την ανάληψη των καθηκόντων της, η πρώτη συνάντηση της νέας πρόεδρου της ΕΔΕΚ Σοφίας Χριστοδούλου Μακρή με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη.
Σφήνα στην συζήτηση στο κέντρο ο Κυριάκος Κενεβέζος
Σε όλα αυτά, και δη στο θόλο σκηνικό για τις αποφάσεις του ενδιάμεσου χώρου ενόψει προεδρικών εκλογών, σφήνα στην εν εξελίξει συζήτηση και στις ζυμώσεις στο κέντρο αξίζει να υπενθυμιστεί πως ήρθε να προστεθεί εδώ και μερικές εβδομάδες η πιθανότητα μιας υποψηφιότητας από ένα πολιτικό πρόσωπο που διατελώντας στο παρελθόν γενικός γραμματέας του ΔΗΚΟ, έχει από πρώτο χέρι άποψη και θέση για την πορεία που διαγράφει ή που κατά τον ίδιο θα πρέπει να διαγράψει το κέντρο ενόψει του 2028.
Ο λόγος για τον Κυριάκο Κενεβέζο, το όνομα του οποίου ήρθε στην επιφάνεια ως πιθανός υποψήφιος ένεκα της συμπερίληψής του σε δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό άλλου εν δυνάμει υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές, προσλαμβάνοντας σύμφωνα πάντα με τα ευρήματα της εν λόγω δημοσκόπησης αξιοπρόσεκτα ποσοστά.
Παρόλο που ερωτηθείς σχετικά ο κ. Κενεβέζος δεν θέλησε να τοποθετηθεί ως προς το κατά πόσο όντως ενδιαφέρεται για τις προεδρικές εκλογές, παραπέμποντας για απαντήσεις στον… χρόνο που θα δείξει, την ίδια ώρα σε διάφορες δημόσιες παρεμβάσεις του δεν δίστασε να δώσει την δική του ανάγνωση και να δώσει τον προσανατολισμό που ο ίδιος θα έβλεπε ως τον δέοντα για το κέντρο με φόντο την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Τοποθετούμενος συναφώς ξεκάθαρα υπέρ της διαμόρφωσης και κατάθεσης μιας αυτόνομης πρότασης εξουσίας από τον κεντρώο χώρο, ο Κυριάκος Κενεβέζος τοποθέτησε εμμέσως πλην σαφώς το όνομά του στο κάδρο των προεδρικών ως μια πιθανή αυθεντική υποψηφιότητα του ενδιάμεσου χώρου. Χωρίς ωστόσο να προσωποποιεί το ζήτημα και εμφανιζόμενος έτοιμος να στηρίξει όποιον εκ των ηγετών του κέντρου θα αποφάσιζε να ηγηθεί ως υποψήφιος μιας καθαρόαιμης κεντρώας πρότασης διακυβέρνησης ενόψει του 2028.
Πρόκειται για μια διατυπωθείσα από τον κ. Κενεβέζο πολιτική προσέγγιση, προκύπτουσα από την ανάγνωσή του πως ο Νίκος Χριστοδουλίδης με τον οποίο σήμερα ο ενδιάμεσος χώρος πορεύεται δεν μπορεί να αποτελεί τον εκφραστή του.
Πόσο δε μάλιστα κατά την ίδια ανάγνωσή του, δηλώνοντας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με κάθε ευκαιρία και αφορμή την νεοφιλεύθερη, συναγερμική ιδεολογικοπολιτική του κατεύθυνση.
Επί του παρόντος πάντως, και αρκούμενος να θέτει το πολιτικό πλαίσιο γύρω από την όλη συζήτηση που αφορά τις αποφάσεις στον χώρο του κέντρου για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές, ο Κυριάκος Κενεβέζος φέρεται να παρακολουθεί και να σταθμίζει τα δεδομένα, χωρίς για τον ίδιο να αποτελεί κριτήριο για το αν θα είναι εν τέλει υποψήφιος, η όποια κομματική στήριξή του ή όχι από κόμμα ή κόμματα του του ενδιάμεσου χώρου.
Το βέβαιο είναι πως μια ενδεχόμενη κάθοδος και του Κυριάκου Κενεβέζου στις προεδρικές –με την στήριξη κομμάτων του κέντρου ή χωρίς-, θα περιέπλεκε ακόμη περισσότερο την ήδη σύνθετη εξίσωση που φαίνεται να διαμορφώνεται για τον πρώτο γύρο, όπως θα την περιέπλεκε φυσικά, όπως έχει προαναφερθεί, και μια ενδεχόμενη ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Αβέρωφ Νεοφύτου.
Σε ποιους θα πόνταρε ο Αβέρωφ Νεοφύτου
Μια υποψηφιότητα Αβέρωφ Νεοφύτου εν είδη αντάρτη συγκεκριμένα, θα μπορούσε δεδομένου του ισοζυγίου δυνάμεων που φαίνεται να διαμορφώνεται, να στερήσει την είσοδό της υποψηφίας ή του υποψήφιου του ΔΗΣΥ στον δεύτερο γύρο, την ίδια ώρα που ο ίδιος δείχνει να ποντάρει πέραν της συναγερμικής δεξαμενής στην οποία, όπως και η πρόσφατη δημοσκόπηση της IMR για τον REPORTER κατέδειξε, διατηρεί ισχυρά ερείσματα, και σε ένα ακροατήριο που επεκτείνεται στον κεντροαριστερό χώρο.
Προτάσσοντας ήδη συναφώς εαυτόν ως ένα υποψήφιο λύσης του Κυπριακού και με συχνές-πυκνές τις αναφορές του σε… δίκαιη κοινωνία, η στρατηγική Αβέρωφ Νεοφύτου καταδεικνύει μια καθ’ όλα εμφανή προσπάθειά του για ένα προφίλ υποψήφιου που δεν απευθύνεται απλώς στις μάζες των ψηφοφόρων που όλα τα προηγούμενα χρόνια ως κομματικός και ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ απευθυνόταν, αλλά και σε μάζες ψηφοφόρων ενός σαφώς διαφορετικού ιδεολογικοπολιτικού προσανατολισμού.
Περίοπτη θέση στην εξίσωση που ο Αβέρωφ Νεοφύτου φαίνεται να εδράζει και να οικοδομεί την δυναμική που δείχνει να φιλοδοξεί να κτίσει για μια πιθανή ανεξάρτητη υποψηφιότητά του, με όλες τις ιδιομορφίες και τον ιδιάζον χαρακτήρα της ως κόμμα, καταλαμβάνει σε επίπεδο πιθανής κομματικής στήριξης, η Άμεση Δημοκρατία του Φειδία Παναγιώτου.
Η προσωπική σχέση του κ. Νεοφύτου με τον κ. Παναγιώτου, είναι μια παράμετρος που από πολλούς και δη από προσκείμενες στον τέως πρόεδρο του ΔΗΣΥ πηγές, συνυπολογίζεται ως παράγοντας που θεωρείται πάνω-κάτω ως μια σίγουρη υποστηρικτική συνιστώσα για μια υποψηφιότητα του Αβέρωφ Νεοφύτου, είτε μέσα είτε έξω από τις κομματικές διαδικασίες.
Δεν είναι μάλλον τυχαία εξάλλου, που κάποιοι άκουσαν τον Φειδία Παναγιώτου μετά την τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου την περασμένη εβδομάδα, να μιλά και να ασκεί κριτική στον Νίκο Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό με γλώσσα… Αβέρωφ Νεοφύτου.
Το ΕΛΑΜ στην εξίσωση του Νίκου Χριστοδουλίδη
Εν αναμονή του τι θα γίνει τελικά στον ΔΗΣΥ και πόσο ευνοϊκή για τον ίδιο θα μπορούσε να καταστεί η τροπή που θα πάρουν τα πράγματα, όπως και το πώς θα κινηθούν εν τέλει τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, ως καθοριστικής σημασίας για την δική του προεκλογική εξίσωση προδιαγράφονται για τον Νίκο Χριστοδουλίδη και οι αποφάσεις του ΕΛΑΜ.
Το τρίτο έπειτα από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές κόμμα, αποτελεί κοινό μυστικό πως έστω και ατύπως στηρίζει την κυβέρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, με την ηγεσία του να μην αποκρύβει πως δεδομένης της ενδυναμωμένης θέσης που του προσέδωσε στον πολιτικό χάρτη της χώρας το αποτέλεσμα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών, δεν θα απέκλειε πλέον την συμμετοχή του σε μια κυβέρνηση στην βάση συγκεκριμένων προγραμματικών πολιτικών συγκλύσεων.
Μια ενδεχόμενη συμμετοχή του ΕΛΑΜ στην επόμενη κυβέρνηση είναι αυτονόητο πως δεν θα μπορούσε να προϋποθέτει πως τις εκλογές θα κέρδιζε ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ, ούτε τόσο εύκολο θα ήταν για πολλούς και διάφορους λόγους μια πιθανή συγκατοίκηση με τον ΔΗΣΥ.
Με απλά λόγια, για το ΕΛΑΜ επιλογή αποτελεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης, η ανοικτή στήριξη του οποίου ωστόσο από τον πρώτο γύρο ουδόλως εύκολη υπόθεση ή απόφαση φαντάζει για το κόμμα.
Διαχρονική τακτική του ΕΛΑΜ συνιστά η διεκδίκηση των προεδρικών εκλογών με κομματικό υποψήφιο, κάτι όμως που αν συνέβαινε και σε αυτές τις εκλογές είναι πιθανόν βάσει των ισορροπιών που διαμορφώνονται να καθίστατο υπό προϋποθέσεις… μοιραία για την προσπάθεια του Νίκου Χριστοδουλίδη να περάσει στον δεύτερο γύρο και να κερδίσει τις εκλογές.
Υπό το πρίσμα αυτό, θα ήταν και αποτελεί εξεταζόμενη επιλογή από το ΕΛΑΜ μια ανοικτή στήριξη του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον πρώτο γύρο, ελλοχεύοντας ωστόσο τον κίνδυνο κάτι τέτοιο για τον Νίκο Χριστοδουλίδη να του αφαιρούσε ψήφους ή και συνεργασίες με κόμματα του κέντρου που δεν θα ήθελαν να βρεθούν και με βούλα στο ίδιο στρατόπεδο με το ΕΛΑΜ.
Ό,τι και να συμβεί εν προκειμένω, η πραγματικότητα είναι πως ο ρυθμιστικός ρόλος που απέκτησε μέσω των πρόσφατων βουλευτικών το ΕΛΑΜ, δίνει εκ των πραγμάτων προστιθέμενη αξία στις αποφάσεις που θα λάβει ενόψει προεδρικών.
Σε βαθμό μάλιστα ίσως ικανό να διαμορφώσει δυναμικές και να ορίσει νικητές στην μάχη επικράτησης των μονομάχων που θα ανέβουν στο ρινγκ φορώντας την γαλάζια φανέλα της κατακερματισμένης κεντροδεξιάς πολιτικής κοσμοθεωρίας.
