Το 2023 ο Αβέρωφ Νεοφύτου έζησε μια τραυματική, όπως ο ίδιος αφήνει να νοηθεί πως την βίωσε, εμπειρία. Αυτή της προδοσίας από κομματικά ομιλούντες ομόσταβλους του, που μπροστά στην δική του υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές και εκείνη του Νίκου Χριστοδουλίδη, είτε τον εγκατέλειψαν ανοικτά είτε το έπαιξαν… διπλοπόρτι.
Μπορούν να λεχθούν και να γραφούν πολλά για όλα όσα έγιναν το 2023 στον ΔΗΣΥ, για όλα όσα έφταιξαν και οδήγησαν το κόμμα σε μια πρωτοφανή εκλογική ήττα. Μια οδυνηρή ήττα, υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι ο Συναγερμός όχι απλώς δεν κέρδισε τις εκλογές –κάτι που θα μπορούσε να συμβεί και που ούτως ή άλλως και άλλες φορές στο παρελθόν φυσιολογικά συνέβη- αλλά πολύ περισσότερο ένεκα του γεγονότος πως για πρώτη φορά στην ιστορία ο υποψήφιος του δεν πέρασε καν στον δεύτερο γύρο.
Η συζήτηση για το 2023 μεγάλη, όπως πολλά και τα ερωτήματα για το έφταιξε και ο ΔΗΣΥ γνώρισε μια εκλογική ήττα, την οποία εξόφθαλμα φαίνεται πως ποτέ δεν ξεπέρασε και τις συνέπειες της οποίας ακόμη πληρώνει. Βρίσκοντας όλα αυτά τα χρόνια που μεσολάβησαν και με πιο έντονο τρόπο από ποτέ άλλοτε σήμερα, τα γεγονότα της εποχής και το εκρηκτικό κοκτέιλ προσεγγίσεων, αντιλήψεων, αλλά και… συναισθημάτων που δημιουργήθηκαν, διαρκώς μπροστά του.
Ήταν το 2023, οι συνθήκες της τότε εποχής και ο βαθμός δημοφιλίας του, το κατάλληλο timing για τον Αβέρωφ Νεοφύτου να διεκδικήσει ως υποψήφιος τις προεδρικές εκλογές; Θα ήταν για τον κ. Νεοφύτου και κατ’ επέκταση για τον ΔΗΣΥ μια σαφώς χαμηλότερου ρίσκου, ασφαλέστερη και ιδανικότερη επιλογή η στήριξη στον Νίκο Χριστοδουλίδη, διασφαλίζοντας άλλη μια πενταετία στην εξουσία για το κόμμα και αποφεύγοντας τον διχασμό που επήλθε στην παράταξη;
Οι απαντήσεις στα πιο πάνω μόνο μερικά καίρια για την εξέλιξη των πραγμάτων ερωτήματα αποτελούν μέχρι και σήμερα νόμισμα δύο όψεων και αναγνώσεων, μέσα, έξω και γύρω από το κόμμα.
Ο Αβέρωφ του 2023 και οι δύο αναγνώσεις για τον «ένοχο»
Για κάποιους, «ένοχος» για τα δεινά που έκτοτε περνά ο ΔΗΣΥ, για την εσωστρέφεια και την διχόνοια που εμπεδώθηκαν ως αναπόσπαστα συστατικά της λειτουργίας του οργανισμού, είναι ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Η υπέρμετρη προσωπική του φιλοδοξία να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας, επιχειρώντας κάτι τέτοιο σε ένα πολιτικό περιβάλλον που φαινόταν διά γυμνού οφθαλμού πως μόνο ευνοϊκό δεν ήταν για τον ίδιο.
Ένα αρνητικό περιβάλλον, το οποίο είτε υποτίμησε, υπερεκτιμώντας ταυτόχρονα τις δυνατότητές του να το γυρίσει, είτε το αγνόησε και το προσπέρασε. Γιατί δεν έβλεπε οτιδήποτε άλλο παρά μόνο την προεδρική καρέκλα, γιατί τυφλωμένος από τον προσωπικό στόχο που έθεσε για τον ίδιο, δεν άφησε κανένα περιθώριο στον εαυτό του να δει την μεγάλη εικόνα και βάσει αυτής να αποφασίσει και να προχωρήσει.
Για κάποιους από την άλλη, ο Αβέρωφ Νεοφύτου έπραξε το 2023 το απολύτως λογικό και αυτονόητο. Ως ο πρόεδρος του κόμματος, υπέβαλε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές, θέλησε ως νομιμοποιείτο να πράξει να ηγηθεί της προσπάθειας του ΔΗΣΥ για να παραμείνει στην εξουσία.
Και κάλεσε τον Νίκο Χριστοδουλίδη δεδομένου και του δικού του ενδιαφέροντος, σε μια εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση (σ.σ. στην βάση και χωρίς κάτι τέτοιο να προβλέπεται τότε από το καταστατικό), για να αποφασίσουν τα μέλη ποιον θα ήθελαν για υποψήφιο του κόμματος και με αυτόν η παράταξη να πορευθεί.
Ταυτόχρονα, κατά τους έχοντες την ίδια ανάγνωση, τα πράγματα και το αποτέλεσμα στις προεδρικές του 2023 θα μπορούσε να ήταν για τον ΔΗΣΥ και τον Αβέρωφ Νεοφύτου πολύ διαφορετικό, αν άπαντες στο κόμμα συστρατεύονταν με την υποψηφιότητά του, αν δεν βίωνε ο τότε πρόεδρος της παράταξης στο πετσί του, όπως ο ίδιος και σήμερα καταγγέλλει, την προδοσία και το διπλοπόρτι.
Και αν εν τέλει ο Νίκος Χριστοδουλίδης, συνεπαρμένος από την δική του δημοφιλία, δεν λειτουργούσε ως αποστάτης και διασπαστής για το κόμμα προς εξυπηρέτηση της δικής του προσωπικής φιλοδοξίας και ατζέντας.
Θα πει κανείς, όποιες από τις δύο πιο πάνω προσεγγίσεις και αν ισχύουν ή υιοθετεί, περσινά ξινά σταφύλια… Θα ήταν έτσι, αν ιστορία σήμερα δεν έμοιαζε έτοιμη να επαναληφθεί, αν ένας εκ των τότε πρωταγωνιστών δεν εμφανιζόταν με ρόλο αντίστροφο σαν έτοιμος από καιρό να γράψει το σενάριο του 2028 με τους δικούς τους όρους για τον ΔΗΣΥ.
Και αν πολλά από τα όσα σήμερα συμβαίνουν δεν αποτελούσαν την φυσική προέκταση των όσων τότε συνέβησαν, είτε ως αποτέλεσμα μιας ματαιοδοξίας του Αβέρωφ Νεοφύτου να γίνει αμάν-αμάν Πρόεδρος της Δημοκρατίας είτε ως αποτέλεσμα της προδοσίας που υπέστη.
Το καψόνι του Αβέρωφ στην Πινδάρου και η… τράπουλα
Η εξαγγελία του Αβέρωφ Νεοφύτου την περασμένη Κυριακή ότι θα είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, δεν υπήρξε κεραυνός εν αιθρία.
Υπήρξε όμως μια βόμβα στα θεμέλια του οικοδομήματος του ΔΗΣΥ, υπό το πρίσμα πως δεν ανακοινώθηκε ως ενδιαφέρον για το κομματικό χρίσμα, αλλά ως μια υποψηφιότητα που μπήκε για να μείνει μέχρι τέλους στο τραπέζι. Που εμμέσως πλην σαφώς φωτογραφήθηκε από τον ίδιο ως ανεξάρτητη και όχι ως υποκείμενη σε καταστατικά και διαδικασίες. Κάνοντας αρκετούς να δουν στο πρόσωπο του Αβέρωφ Νεοφύτου εκείνο του… άλλου υποψηφίου του 2023. Του Νίκου Χριστοδουλίδη.
Ακριβώς μια εβδομάδα μετά, η ηγεσία του ΔΗΣΥ και η ευρύτερη Πινδάρου, προσπαθούν ακόμη να αποκρυπτογραφήσουν τις πραγματικές προθέσεις του τέως ηγέτη τους, δεν θέλουν να το… διανοηθούν, αλλά βλέπουν κιόλας να έρχεται μια ανταρσία που ούτε στα χειρότερά τους όνειρα δεν μπορούσαν να φανταστούν.
Πώς θα συμπεριφερθεί και τι θα πράξει ο Αβέρωφ Νεοφύτου απ’ εδώ και πέρα είναι το κρίσιμο ερώτημα που άπαντες στην συναγερμική οικογένεια απασχολεί.
Λέγοντας και επαναλαμβάνοντας με κάθε ευκαιρία ο ίδιος πως το «δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», αλλά και ότι ο «προδομένος πρέπει να μεριμνήσει για να μην προδοθεί ξανά», τα περιθώρια ερμηνείας ή κατάληξης σε άλλο συμπέρασμα από το ότι ο κ. Νεοφύτου έχει ήδη χαράξει την δική του αυτόνομη πορεία καθίστανται εκ των πραγμάτων περιορισμένα.
Ενώ την ίδια ώρα, έρχονται ως αναφορές να επιβεβαιώσουν πως τα όσα διαδραματίζονται σήμερα στον ΔΗΣΥ, πέραν της όποιας αθέτησης ή όχι συμφωνιών σε δείπνα και τραπέζια, είναι κατάλοιπα μιας εξόχως προβληματικής κατάστασης που από το 2023 υποβόσκει και που παρά τις ομολογουμένως φιλότιμες κατά καιρούς προσπάθειες αρκετών στο κόμμα να μπουν τα ζητήματα κάτω από το χαλί, αναδύονται σήμερα με τον πλέον επικίνδυνο τρόπο για την παράταξη στην επιφάνεια.
Τι ουσιαστικά λέει και γιατί διστάζει να μπει στην εσωκομματική διαδικασία ο Αβέρωφ Νεοφύτου; Γιατί δεν τις εμπιστεύεται, γιατί -όπως ισχυρίζεται- δεν θα θέλει προδοθεί ξανά, για να μην βιώσει και πάλι το διπλοπόρτι στο πετσί του. Γιατί θεωρεί πως το παιχνίδι θα παιχθεί με τράπουλα σημαδεμένη.
Δεν συμμεριζόμαστε ούτε απορρίπτουμε τις όποιες ανησυχίες και ανασφάλειες μπορεί να αισθάνεται ο κ. Νεοφύτου. Είναι όμως τραγικό για τον ΔΗΣΥ, ένας μέχρι πριν από περίπου μόλις τρία χρόνια ηγέτης του να αμφισβητεί με ένα τόσο ξεκάθαρο και έντονο τρόπο τις διαδικασίες ενός κόμματος που για δεκαετίες ολόκληρες υπηρέτησε και μάλιστα από τα υψηλότερα στην ηγετική του πυραμίδα σκαλοπάτια που θα μπορούσε να βρεθεί ένας αξιωματούχος του. Αυτά του αναπληρωτή προέδρου και του προέδρου.
«Γνωρίζω καλά από διαδικασίες», είπε σε μια από τις πολλές δημόσιες παρεμβάσεις του την τελευταία εβδομάδα ο Αβέρωφ Νεοφύτου, αφήνοντας σαφέστατες αιχμές για την αξιοπιστία και το αδιάβλητο του χαρακτήρα τους. Θα πρέπει όμως και έχει υποχρέωση ο Αβέρωφ Νεοφύτου προς τον κόσμο του ΔΗΣΥ να ξεκαθαρίσει τις σκιές.
Έχει επιφυλάξεις και προβληματισμούς γιατί οι διαδικασίες αυτές έμπαζαν νερά και επί δικής του προεδρίας; Αν ναι, το να τις αμφισβητεί σήμερα επειδή δεν είναι θέση να τις ελέγξει, τον πρώτο που εκθέτει και ζημιώνει είναι τον εαυτό του.
Αν πάλι από την άλλη ο τέως πρόεδρος του κόμματος εννοεί ή θέλει να αφήνει να νοηθεί πως η όποια διάβρωση των διαδικασιών αποτελεί φαινόμενο σημερινό, αν πεποίθησή του αποτελεί πως η παρούσα ηγεσία επιχειρεί να αξιοποιήσει και να τρέξει διαδικασίες προς όφελός της, κομμένες και ραμμένες στα μέτρα της, οφείλει και πρέπει να το καταγγείλει ευθαρσώς και με τεκμηρίωση, χωρίς μισόλογα και απλώς υπονοούμενα.
Όπως από την άλλη, υποχρέωση να καταδείξει και να αποδείξει του ενδοιασμούς του Αβέρωφ Νεοφύτου ως αβάσιμους στην πράξη, έχει η παρούσα ηγεσία του ΔΗΣΥ, οι διαβεβαιώσεις που και μετά την προχθεσινή συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου έδωσαν, τόσο η πρόεδρος όσο και ο αναπληρωτής πρόεδρος, θα πρέπει να αποτυπωθούν ως αδιαμφισβήτητη από κανέναν πραγματικότητα στις διαδικασίες που θα ακολουθήσουν.
Το κατά πόσο ο Αβέρωφ Νεοφύτου και το… καψόνι στο οποίο εδώ και μια εβδομάδα υποβάλλει τον ΔΗΣΥ χωρίς να ξεκαθαρίζει αν θα μπει ή όχι στις διαδικασίες, αν μπλοφάρει προκειμένου να διασφαλίσει απλώς για τον ίδιο μια εσωκομματική μάχη για το χρίσμα, που δεν θα παιχθεί με σημαδεμένη κατά τον ίδιο τράπουλα, θα φανεί στις 26 του μήνα οπόταν και θα υποβληθούν οι υποψηφιότητες για την εκλογική συνέλευση της 28ης του Νοέμβρη.
Το θρυμματισμένο γυαλί και η μηδενική προοπτική ενότητας
Η πραγματικότητα ωστόσο είναι πως στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, λίγη σημασία μοιάζει να έχει πλέον για τον ΔΗΣΥ αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου θα μπει στην εσωκομματική διαδικασία ή θα τρέξει στην κούρσα των προεδρικών ως αντάρτης, ελάχιστη ή και καθόλου αξία έχει για την επόμενη μέρα του κόμματος το τι συμφώνησαν ή δεν συμφώνησαν με την Αννίτα Δημητρίου και τον… στενότατο των στενότατων συνεργατών της στην ψαροταβέρνα.
Γιατί πολύ απλά, το ρήγμα είναι πια τόσο μεγάλο και βαθύ, που ακόμη και αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου μπει τελικά στις διαδικασίες, όποιος και να κερδίσει τις εσωκομματικές, το θρυμματισμένο γυαλί ανάμεσα σε νυν πρόεδρο και τέως ηγέτη του κόμματος, λιγοστή αν όχι ανύπαρκτη προοπτική πραγματικής ενότητας για την επόμενη μέρα της παράταξης αφήνει.
Όχι τόσο γιατί οι σχέσεις Αννίτας Δημητρίου και Αβέρωφ Νεοφύτου δείχνουν να έχουν διαρρηχθεί ανεπανόρθωτα, αλλά πολύ περισσότερο γιατί η τοξικότητα και ο διχασμός έχουν περάσει σε βαθμό που φαντάζει μη αναστρέψιμος στη βάση της παράταξης, στους απλούς ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ.
Μια περιδιάβαση και μόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αρκεί για να διαπιστώσει κανείς τον εμφύλιο, το γεγονός πως έχοντας ήδη χωριστεί σε στρατόπεδα, οι Συναγερμικοί της Αννίτας βλέπουν ως αντίπαλο τον Αβέρωφ και οι Συναγερμικοί του Αβέρωφ βλέπουν ως αντίπαλο την Αννίτα.
Κανείς δεν ασχολείται με το ποιος θα είναι ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ, κανένας δεν ενδιαφέρεται –πέραν των δικών του υποστηρικτών στον ΔΗΣΥ που προφανώς με ικανοποίηση παρακολουθούν τα πράγματα να εξελίσσονται προς όφελός του- με το τι κάνει ή θα κάνει ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Το σκηνικό που έχει στηθεί και το κλίμα διχασμού στην βάση του κόμματος, αποτυπώνεται με ένταση και σε τέτοιο σημείο, που ακόμη και αν οι διαδικασίες τρέξουν με τον Αβέρωφ Νεοφύτου να τις σέβεται και να τις ακολουθεί, οι πληγές που άνοιξαν τους τελευταίους μήνες πάνω από τις ήδη αιμορραγούσες στην Πινδάρου, κάτι σαν θαύμα θα έμοιαζε αν αποδεικνύονταν ιάσιμες και το κυριότερο ανώδυνες για το κόμμα και την εκλογική του προσπάθεια το 2028.
Οι πυρήνες Αβέρωφ και Χριστοδουλίδη στην βάση του κόμματος
Την κατάσταση στον ΔΗΣΥ αποτύπωσε ευκρινώς και σε αριθμούς η τελευταία δημοσκόπηση της IMR για τον REPORTER, όπου ο κατακερματισμός της βάσης του κόμματος καταγράφηκε για μια ακόμη φορά κατά τρόπο απόλυτα σαφή.
Καταδεικνύοντας για τον Αβέρωφ Νεοφύτου ένα σκληρό πυρήνα μέσα στους Συναγερμικούς που αντιπροσωπεύει γύρω στο 30% των ψηφοφόρων της παράταξης, η δημοσκόπηση έδειξε περαιτέρω πως περισσότεροι από τρεις στους δέκα (34%) είναι έτοιμοι να τον ψηφίσουν αν κατέλθει στις προεδρικές εκλογές ως ανεξάρτητος και συνεπώς απέναντι από τον επίσημο υποψήφιο της παράταξης.
Και τούτο, την ίδια ώρα που ένα δικό του σταθερό πυρήνα μέσα στην συναγερμική βάση που ανέρχεται επίσης κοντά στο 30%, και που είναι όπως διαφαίνεται έτοιμος να κινηθεί προς την δική του υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές, διατηρεί και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης.
Η δημοσκόπηση έδειξε επί της ουσίας και με απλά μαθηματικά, πως με τον Αβέρωφ Νεοφύτου ως αντάρτη και με μια ουδόλως ευκαταφρόνητη μερίδα Συναγερμικών να τρέφει αισθήματα και να μην έχει ξεπεράσει τον Νίκο Χριστοδουλίδη, συνολικά ένα πέραν του 60% και σε πραγματικούς αριθμούς περίπου έξι στους δέκα, εμφανίζονται αυτή την στιγμή έτοιμοι να ψηφίσουν το 2028 εκτός επίσημης κομματικής γραμμής.
Γίνεται προφανές μέσα από την πιο πάνω προκύπτουσα εξίσωση, πως η υπόθεση προεδρικές εκλογές τείνει να καταστεί ή έχει ήδη καταστεί για τον ΔΗΣΥ ένας πραγματικός λαβύρινθος, μια μαθηματική πράξη το αποτέλεσμα της οποίας, όπως προδιαγράφεται, τρομάζει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Εδραίωση τριχοτόμησης με αισθητή αύξηση δυναμικής Αβέρωφ στην βάση του ΔΗΣΥ-Σταθερά πρώτη επιλογή των Συναγερμικών η Αννίτα
Αν χάρη της συζήτησης ειπωθεί πως το κόμμα ξεκινά για τις προεδρικές εκλογές με αφετηρία το 27% των πρόσφατων βουλευτικών, με ένα περίπου 60% του ποσοστού αυτού που αφορά πάνω-κάτω το 16% να κινείται προς διαφορετικές κατευθύνσεις, σημαίνει πως στην πραγματικότητα ο επίσημος υποψήφιος/α του ρίχνεται στην μάχη των προεδρικών με παρακαταθήκη ένα μόλις περίπου 11%.
Μια… μπακαλίστικη αριθμητική θα ισχυριστεί κανείς, πλην όμως τουλάχιστον ενδεικτική του προς τα πού οδεύουν ή θα μπορούσαν να οδεύσουν το 2028 τα πράγματα.
Με τον αντάρτη του 2023 και τον εν δυνάμει αντάρτη του 2028, Νίκο Χριστοδουλίδη και Αβέρωφ Νεοφύτου αντίστοιχα, να γίνονται εκ των πραγμάτων και εκ των εξελίξεων τα πρόσωπα εκείνα που ανεξαρτήτως θετικής ή αρνητικής αποτίμησης της δράσης εκάστου στο συναγερμικό οικοδόμημα, βάζουν ή ετοιμάζονται να βάλουν ξανά φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στην διαδρομή και ιστορία του κόμματος την τρέχουσα δεκαετία.
Το 2023 ως ορκισμένοι αντίπαλοι, και τώρα, όπως όλα δείχνουν, ως δύο υποψήφιοι, που από όποια οπτική γωνία και να το αντικρίσει κανείς, ανεβάζουν το ύψος του πήχη τον οποίο η παρούσα ηγεσία του κόμματος καλείται ενόψει του 2028 να υπερπηδήσει, σε δυσθεώρητα ύψη.
Ο Αβέρωφ, οι ανιδιοτελείς Συναγερμικοί και οι διασπαστές
«Ποτέ δεν αμφέβαλα για τον αγνό και ανιδιοτελή κόσμο της ιστορικής μας παράταξης, του Δημοκρατικού Συναγερμού. Μαζί πορευτήκαμε αυτά τα 50 χρόνια. Στα δύσκολα και στα εύκολα. Στις χαρές και στις λύπες. Στις επιτυχίες και στις αποτυχίες. Δεν θα σας προδώσω ποτέ», ήταν το μήνυμα που Αβέρωφ Νεοφύτου έστειλε προς τους Συναγερμικούς το πρωί της Παρασκευής, λίγες ώρες πριν από την συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου που θα καθόριζε τα χρονοδιαγράμματα για τις διαδικασίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Κάνει παιχνίδι και κλείνει το μάτι στους Συναγερμικούς ο Αβέρωφ-«Ποτέ δεν αμφέβαλα, δεν θα σας προδώσω ποτέ»
Πήγες από την Πινδάρου που σχολίασαν, υπενθύμιζαν με νόημα στον REPORTER την ομιλία του κ. Νεοφύτου της 7ης Φεβρουαρίου 2023 στο Πολιτικό Γραφείο, όπου διαβεβαίωνε πως λειτουργεί θεσμικά και με απόλυτο σεβασμό στις διατάξεις του καταστατικού. Όπως και την περιβόητη τότε τοποθέτησή του πως δεν θα ψηφίσει λευκό.
«Μην ασχολείστε με τους διασπαστές. Γιατί τους ήρωες μπορεί να τους ξεχάσει κάποτε η ιστορία, τους προδότες ποτέ», έλεγε τότε ο κ. Νεοφύτου αρκέστηκε να υπενθυμίσει η ίδια η πηγή, υποδεικνύοντας με νόημα πως και τώρα, αν χρειαστεί, η ιστορία θα κρίνει και θα ξεχωρίσει τους προδομένους από τους προδότες.
Μιας και περί ιστορίας ο λόγος, η συνεδρία της 7ης Φεβρουαρίου 2023 ήταν εκείνη μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών, όταν σε τεταμένο κλίμα και ιδιαιτέρως φορτισμένη ατμόσφαιρα, ο ΔΗΣΥ αποφάσιζε κατά συντριπτική πλειοψηφία ψήφο κατά συνείδηση στην δεύτερη Κυριακή.
Την εισήγηση για ψήφο κατά συνείδηση έθετε ενώπιον των μελών του Σώματος, φωτογραφίζοντας ωστόσο διά της τοποθέτησής του Ανδρέα Μαυρογιάννη, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ως ο πρόεδρος του κόμματος, ενώ προτάσεις που τέθηκαν για στήριξη από την μια Μαυρογιάννη χωρίς συμμετοχή σε πιθανή κυβέρνησή του και για στήριξη σε Νίκο Χριστοδουλίδη από την άλλη, μειοψήφησαν. Με την πρώτη να προκρίνεται από έξι μέλη του Πολιτικού Γραφείου και η δεύτερη από δύο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
