Μια λίγο-πολύ τριχοτομημένη ως προς τα «θέλω» της βάση, με την Αννίτα Δημητρίου να βρίσκεται σε θέση ισχύος, τον Αβέρωφ Νεοφύτου στο κόλπο για το χρίσμα και τον Νίκο Χριστοδουλίδη να ρίζει στο κόμμα, είναι η μεγάλη εικόνα που με φόντο τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές και τις διεργασίες στον ΔΗΣΥ για την επιλογή του υποψηφίου του, αποτύπωσε η μεγάλη δημοσκόπηση που διενήργησε η IMR για λογαριασμό του REPORTER.
Τα ευρήματα της δημοσκόπησης, τα οποία ο REPORTER παρουσίασε χθες σε εκτενείς αναλύσεις του, ήρθαν ουσιαστικά να επιβεβαιώσουν τις… υποψίες για τον δύσκολο δρόμο στον οποίο καλείται να πορευθεί ο ΔΗΣΥ στην διαδρομή του προς το 2028, καθότι ανάμεσα στα μέλη του κόμματος οι προσεγγίσεις για τον εκλεκτό της παράταξης ποικίλουν και προδιαθέτουν για μια μάλλον επώδυνη μέρα την επαύριον των εσωκομματικών εκλογών για το χρίσμα.
Το τοπίο γίνεται ακόμη πιο ζοφερό για την Πινδάρου σε περίπτωση κατά την οποία οι όποιες προσπάθειες για ενδοπαραταξιακή συναίνεση αποβούν τελικά άκαρπες, υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι ένα πρώην μέλος του κόμματος, ο αντάρτης του 2023 και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, φαίνεται ικανός να αντλήσει εκ νέου μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων από την συναγερμική δεξαμενή.
Τα πράγματα μάλιστα για τον ΔΗΣΥ θα μπορούσαν να καταστούν ακόμη χειρότερα, αν στην πορεία -πέραν των πικριών που θα άφηνε πίσω της η εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση οδηγώντας σε παράπλευρες απώλειες-, προέκυπτε ταυτόχρονα και μια παράλληλη με την επίσημη της παράταξης υποψηφιότητα, εν είδη ανταρσίας.
Μια τέτοια εξέλιξη, αντικριζόμενη στο υπό διαμόρφωση ευρύτερο εκλογικό περιβάλλον και δεδομένων των φυγόκεντρων τάσεων που η δημοσκόπηση του REPORTER εντοπίζει να είναι έτοιμες να εκδηλωθούν στην Πινδάρου, θα μπορούσε να δημιουργήσει τον κίνδυνο ο ΔΗΣΥ να βρεθεί το 2028 αντιμέτωπος με το οδυνηρό σενάριο απέναντι στο οποίο βρέθηκε και το 2023. Δηλαδή, χωρίς τον δικό του υποψήφιο στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών και απέναντι σε νέα υπαρξιακού χαρακτήρα διλήμματα.
Όπως αναλυτικότερα προκύπτει μέσα από τα ουσιαστικότερα συμπεράσματα που από την δημοσκόπηση της IMR για τον REPORTER εξάγονται:
Πρώτο: Ο ΔΗΣΥ εισέρχεται στην διαδικασία επιλογής του υποψηφίου του και κατ’ επέκταση στην πορεία του προς τις προεδρικές εκλογές, -όπως έχει προαναφερθεί-, περίπου τριχοτομημένος όσον αφορά τις τάσεις ανάμεσα στην βάση του κόμματος.
Με την Αννίτα Δημητρίου να προκρίνεται φυσιολογικά ως η πρώτη επιλογή των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ, η αξιοπρόσεκτη απήχηση του Αβέρωφ Νεοφύτου σε συνδυασμό με την τηρουμένων των αναλογιών υψηλή διεισδυτικότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη στην συναγερμική δεξαμενή, δημιουργούν και συνθέτουν μια αρκούντως περίπλοκη εξίσωση αναφορικά με το πώς η βούλησή τους θα μπορούσε στο τέλος της ημέρας να αποτυπωθεί στην κάλπη. Σε ό,τι αφορά την κ. Δημητρίου και τον κ. Νεοφύτου πρώτα στην εσωκομματική και αναφορικά με την επιρροή του Νίκου Χριστοδουλίδη στους Συναγερμικούς, σε εκείνη εννοείται των προεδρικών.
Ουσιαστικά, η δημοσκόπηση της IMR για τον REPORTER εντοπίζει και καταγράφει μια κατακερματισμένη και κινούμενη προς τρεις βασικές διαφορετικές κατευθύνσεις εκλογική βάση, με αποτέλεσμα η προοπτική καθολικής ή σχεδόν καθολικής σύμπλευσης των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ με τον υποψήφιο που το κόμμα θα επιλέξει να πορευθεί μέσα από τις επερχόμενες εσωκομματικές του διαδικασίες, να τίθεται αντικειμενικά και ρεαλιστικά ομιλούντες υπό αμφισβήτηση.
Δεύτερο: Την υπό αμφισβήτηση προοπτική… ομόνοιας στον ΔΗΣΥ καταδεικνύει και επιβεβαιώνει ένα εξόχως σημαντικό εύρημα που επίσης προκύπτει μέσα από την δημοσκόπηση. Πρόκειται γι’ αυτό που καταδεικνύει, πέραν της ούτως ή άλλως ύπαρξης τριών βασικών τάσεων στην βάση του κόμματος, απροθυμία μερίδας των Συναγερμικών να πειθαρχήσουν προς τις επίσημες αποφάσεις που θα ληφθούν.
Φαίνεται επί της ουσίας, να υποβόσκουν φυγόκεντρες δυνάμεις, οι οποίες μπροστά σε μια πιθανή επιλογή υποψήφιου του κόμματος που δεν θα ήταν αρεστή σε όσους τις αποτελούν, θα ήταν έτοιμες αφενός να μην συστρατευτούν και να μην την υποστηρίξουν (σ.σ. την κομματική επιλογή), αλλά και αφετέρου, να ακολουθήσουν μια υποψηφιότητα Συναγερμικού που θα αποφάσιζε να μπει στην κούρσα των προεδρικών ως αντάρτης (σ.σ. βλέπε π.χ. Αβέρωφ Νεοφύτου).
Και στα δύο αυτά σενάρια, οι παράπλευρες απώλειες για τον ΔΗΣΥ θα μπορούσαν, σύμφωνα με την δημοσκόπηση, να ανέλθουν σε ένα περίπου 20% της δύναμης του κόμματος για το καθένα, καθότι ανάλογες προθέσεις στην κάθε περίπτωση εκφράζουν δύο στα δέκα μέλη της παράταξης.
Κάτι τέτοιο, είναι προφανές πως θα αποσυσπείρωνε τον ΔΗΣΥ, θα επίτεινε την εσωστρέφεια και σε τελική ανάλυση κάθε άλλο παρά ως υποβοηθητικός παράγοντας θα λειτουργούσε έναντι της προσπάθειάς του κόμματος να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές.
Θα αποτελούσε με απλά λόγια η εκδήλωση αυτού του είδους φυγόκεντρων συμπεριφορών, την επιβεβαίωση των ανησυχιών που από αρκετούς ήδη εκφράζονται στον ΔΗΣΥ ως προς το ενδεχόμενο το κόμμα τους να πορευθεί προς τις προεδρικές εκλογές όχι σε κλίμα ενότητας, αλλά αντιθέτως, σε μια βαριά ατμόσφαιρα διχασμού που ίσως και να αγγίξει τα όρια μιας άτυπης διάσπασης.
Τρίτο: Μια ενδεχόμενη εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση θα είχε σαφές φαβορί και αυτό είναι η Αννίτα Δημητρίου, την ώρα όμως που η ανάσα του Αβέρωφ Νεοφύτου δεν βρίσκεται σε απόσταση η οποία θα επέτρεπε να θεωρηθεί ότι η πρόεδρος της παράταξης παίζει χωρίς αντίπαλο.
Η ψαλίδα ανάμεσα σε νυν και τέως πρόεδρο του ΔΗΣΥ ανέρχεται σήμερα στις δώδεκα ποσοστιαίες μονάδες, που μπορεί υπό άλλες συνθήκες, σε άλλες εποχές και το κυριότερο με διαφορετικούς πρωταγωνιστές να ήταν δύνατο να αναγνωστεί για τον έχων ή την έχουσα το προβάδισμα ως ασφαλείας, αλλά που με τις επικρατούσες συνθήκες και ισορροπίες στο κόμμα, μοιάζει να μην είναι για τον κ. Νεοφύτου απόλυτα απαγορευτική.
Πολύ περισσότερο, από την στιγμή που πρόκειται για μια δεξαμενή δεκάδων χιλιάδων μελών με δικαίωμα ψήφου, μέσα στην οποία εκπροσωπούνται όλες οι διάφορες τάσεις και συνιστώσες από τις οποίες αποτελείται στις μέρες μας το συναγερμικό οικοδόμημα. Και που για την συμπεριφορά της πλειοψηφίας της επιπρόσθετα, υπάρχουν αρκετοί αστάθμητοι παράγοντες, οι οποίοι μέχρι την τελική ετυμηγορία της στην παγκύπρια εκλογική συνέλευση θα μπορούσαν να μεσολαβήσουν και να λειτουργήσουν καθοριστικά για τη διαμόρφωσή της.
Αδιαμφισβήτητο πάντως είναι ότι η δυναμική εντός του ΔΗΣΥ δείχνει Αννίτα, με το γεγονός μάλιστα πως στην ανάγνωση της συναγερμικής βάσης η πρόεδρος του κόμματος διαθέτει με διαφορά τον μεγαλύτερο βαθμό πολυσυλλεκτικότητας και εκλεξιμότητας στις προεδρικές, να μπορούσαν στρέψουν προς την δική της κατεύθυνση μέλη της παράταξης τα οποία θα έκαναν την επιλογή τους για το κομματικό χρίσμα με αποκλειστικό γνώμονα τις πιθανότητες εκάστου των διεκδικητών του να κερδίσει τις εκλογές.
Βασικοί παίχτες και το στοίχημα της ενότητας
Συμπερασματικά σε ό,τι αφορά την προδιαγραφόμενη εσωκομματική μάχη για το χρίσμα, νυν και τέως πρόεδρος της παράταξης, με την πρώτη σε θέση ισχύος, φαίνεται να συνιστούν τους βασικούς παίχτες του παιχνιδιού και η επίλυση των δικών τους λογαριασμών μοιάζει να είναι εκείνη που μάλλον θα δώσει την απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα που άπτεται του ποια ή ποιος θα είναι ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ.
Απ’ εκεί και πέρα, ως προς το στοίχημα της ενότητας για την επόμενη μέρα, αυτό είναι κάτι που προφανώς δεν θα μπορούσε και δεν μπορεί με ασφάλεια να προβλεφθεί. Με τις ενδείξεις και τα μηνύματα να είναι ωστόσο, μάλλον περισσότερο αποθαρρυντικά παρά ενθαρρυντικά.
Αν σε κάτι -αν μη τι άλλο- διαφαίνεται ανάμεσα στους Συναγερμικούς να προκύπτει μεγαλύτερη ομογνωμία, είναι στην με διαφορά επικρατούσα άποψη των μελών πως στο απευκταίο για τους ίδιους σενάριο ο υποψήφιος τους να μην είναι στον δεύτερο γύρο, δεν θα ήθελαν να δουν το κόμμα τους να υποστηρίζει τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ.
Ακόμη και σε αυτό ωστόσο, διόλου απίθανο δεν θα ήταν οι μη «χωνεύοντες» με τίποτα τον Νίκο Χριστοδουλίδη, μπροστά στο δίλημμα Χριστοδουλίδης ή υποψήφιος του ΑΚΕΛ, να προτιμούσαν και να έκλειναν με νόημα το… αριστερό τους μάτι στον δεύτερο.
