Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες επιζώντων και διασωστών, από το ναυάγιο του «Filo Jet» στην Κερύνεια που άφησε πίσω του 8 νεκρούς και 18 αγνοούμενους, με κάποιους από τους 241 διασωθέντες να μοιράζονται σε τουρκικά ενημέρωσης τις δραματικές στιγμές που βίωσαν.
Μιλώντας στην Hurriyet, ο Deniz Özpolat, ο οποίος βρισκόταν στο πλοίο, περιέγραψε όσα συνέβησαν τις πρώτες στιγμές αμέσως μετά την βύθιση του πλοίου. Ο Özpolat, βοήθησε επίσης στη διάσωση ενός παιδιού από τη θάλασσα, αναφέροντας ότι εκείνη την ώρα επικρατούσε μεγάλος πανικός.
«Στην αρχή το πλοίο προχωρούσε αναπηδώντας μέσα στα κύματα. Από μέσα πετάχτηκαν νερά. Όταν έσπασε το κάθισμα, είπαμε να καλέσουν την Ακτοφυλακή. Βγήκε ένας άνθρωπος και είπε ότι δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα. Προχωρήσαμε προς την έξοδο. Ο κόσμος είχε ήδη αρχίσει να ποδοπατιέται. Δεν μπορούσαμε να βρούμε τα σωσίβια. Μας έκλεισαν τις πόρτες και δεν μπορούσαμε να βγούμε. Αργότερα τις άνοιξαν. Πηδήξαμε στο νερό», είπε.
Ο Özpolat, δήλωσε ότι το πλοίο άρχισε να γέρνει στο πλάι μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. «Μετά το πλοίο άρχισε να βυθίζεται, πρώτα έγειρε στο πλάι. Σπάσαμε το τζάμι και σώσαμε ανθρώπους. Υπήρχε μια οικογένεια πιο μακριά, υπήρχαν παιδιά. Τους σώσαμε. Τους βάλαμε στις βάρκες. Υπήρχε ένα μωρό πολύ μικρής ηλικίας.»
«Δίπλα μου υπήρχε ένα κοριτσάκι που φώναζε “Βοηθήστε με”».
Ο Serkan Kunduracı, από την πλευρά του, περιέγραψε τις στιγμές που έζησαν, σημείωσε ότι ήταν περίπου 12:00 η ώρα. Επιβιβαστήκαν στο πλοίο και αρχικά δεν υπήρχε πρόβλημα, ούτε αντιλήφθηκαν ότι επικρατούσε θαλασσοταραχή.
Όπως είπε «όταν το πλοίο ξεκίνησε και βγήκε από το λιμάνι, καθώς στράφηκε προς τη Μερσίνη, άρχισε να κουνιέται. Ακούσαμε έναν δυνατό ήχο από το κάτω μέρος του πλοίου. Η θάλασσα χτυπούσε το πλοίο. Ο κόσμος πανικοβλήθηκε και φώναζε: “Σταματήστε το πλοίο, θέλουμε να γυρίσουμε πίσω”. Υπήρξε ένας κραδασμός, πολύ δυνατός. Μετά οι κραδασμοί άρχισαν να αυξάνονται και έγιναν ακόμη πιο έντονοι. Στον δεύτερο κραδασμό άρχισε να βγαίνει νερό από το δάπεδο. Τότε ο κόσμος πανικοβλήθηκε».
Σημείωσε ότι «μια γυναίκα επέμενε: “Θέλω να γυρίσω πίσω, σταματήστε το πλοίο”. Μετά βγήκε ένας άνδρας και φώναξε. Υπήρχε ένα νεαρό αγόρι που δεν αισθανόταν καλά και είπε ότι δεν ήθελε να φύγει. Στο τρίτο χτύπημα πετάχτηκε πλέον νερό. Όταν άρχισε να βγαίνει νερό, καλέσαμε το προσωπικό. Ήρθε το προσωπικό, κοίταξε και μας είπε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα. Όμως καθώς οι κραδασμοί αυξάνονταν, άρχισε να κουνιέται ακόμη και η τηλεόραση. Το νερό έβγαινε όλο και περισσότερο. Τότε πανικοβλήθηκε και το προσωπικό. Έτρεξαν αμέσως στον καπετάνιο. Ο καπετάνιος ήρθε και φώναξε: “Εκκενώστε εδώ”. Όταν προσπάθησαν να εκκενώσουν το πλοίο, ο κόσμος είχε ήδη πανικοβληθεί. Δεν υπήρχε χρόνος.»
Ο Kunduracı συνέχισε «εγώ κοιτούσα έξω και σκέφτηκα ότι πιθανότατα θα έκανε αναστροφή, γιατί άρχισα να βλέπω την Κερύνεια. Κατά τη διάρκεια του ελιγμού το πλοίο άρχισε να γέρνει στο πλάι. Για κάποιους ανθρώπους ήταν πλέον πολύ αργά. Υπήρχε ένας διάδρομος στο πλοίο και όσοι πιάστηκαν εκεί την ώρα του ελιγμού και της ανατροπής ήταν άτυχοι. Το σημείο αυτό αναποδογύρισε και όσοι βρέθηκαν από κάτω, όταν μπήκαν στο νερό, πνίγηκαν μέσα στο πλοίο».
Τόνισε πως «εγώ βρισκόμουν στο πάνω μέρος αυτού του διαδρόμου. Μου πήρε περίπου 10 λεπτά για να καταφέρω να βγω. Προσπαθούσα και αγωνιζόμουν, γιατί βρισκόμασταν μέσα στο νερό. Επειδή είχαμε βραχεί, είχαμε γίνει και πιο βαρετοί».
Σε άλλο σημείο των δηλώσεών του, είπε «δίπλα μου υπήρχε ένα κοριτσάκι που φώναζε “Βοηθήστε με”. Ήταν μαζί και η μητέρα του. Χρειαζόταν πάρα πολλή δύναμη. Ακόμη κι εγώ δεν είχα αρκετή δύναμη. Δεν μπορούσες να βγεις, το χέρι σου γλιστρούσε, ενώ υπήρχαν πάρα πολλές κραυγές και πάρα πολλοί άνθρωποι πίσω. Όσοι έμειναν πίσω δεν μπορούσαν να βγουν. Υπήρχαν άνθρωποι από πάνω τους. Πώς θα μπορούσαν να βγουν; Χρειαζόταν δύναμη. Αυτοί που έμειναν από κάτω ήταν οι άτυχοι. Έμειναν εγκλωβισμένοι από κάτω. Τους είδα.»
Ο Kunduracı ανέφερε επίσης «κάποιος επιβάτης είχε σπάσει το τζάμι, το παράθυρο. Οι περισσότεροι βγήκαν από εκεί, ευτυχώς. Κι εγώ από εκεί βγήκα. Αφού βγήκα, είδα έναν πατέρα και μια μητέρα που είχαν χάσει τα παιδιά τους. Μου είπαν ότι τα παιδιά τους είχαν μείνει κάτω και είχαν πνιγεί. Υπήρχε επίσης μια έγκυος γυναίκα. Άρχισε να αιμορραγεί και απέβαλε από το στρες και τον πανικό. Ήταν πολύ άγριο».
Σημείωσε ότι «ήρθε ένα σκάφος, ένα τουριστικό σκάφος, και πήρε τους περισσότερους από εμάς. Η Ακτοφυλακή, απ' όσο ξέρω, δεν μπορούσε να πλησιάσει. Περίμενε πιο μακριά. Δεν πλησίαζαν τα πλοία. Περιμέναμε για πολλή ώρα. Ο κόσμος είχε αρχίσει να πανικοβάλλεται και να φωνάζει: “Γιατί δεν έρχεστε;”. Άρχισαν να μιλούν ακόμη και άσχημα, έκαναν νοήματα και φώναζαν “Ελάτε επιτέλους”. Κανείς δεν ερχόταν και τα σκάφη δεν πλησίαζαν. Πιθανότατα υπήρχαν μεγάλα κύματα, δεν ξέρω. Τελικά ήρθε ένα τουριστικό σκάφος και μας πήρε όλους».
Επισήμανε ακόμα «υπήρχαν κάποιοι νεαροί που άρχισαν να τραβούν σχοινιά και κατέβασαν ανθρώπους με αυτά. Είδα ανθρώπους που δεν ήξεραν κολύμπι να πεθαίνουν στη θάλασσα. Υπήρχαν άνθρωποι που, μέσα στον πανικό, δεν πήραν σωσίβιο. Κάποιοι πήδηξαν αμέσως στο νερό από τον φόβο».
Σε άλλο σημείο είπε «υπήρχε ένας ηλικιωμένος άνδρας που δεν καταφέραμε να τον πάρουμε. Προσπαθήσαμε να τον τραβήξουμε, αλλά δεν τα καταφέραμε και πνίγηκε. Είδαμε και γίναμε μάρτυρες παιδιών μιας οικογένειας, αγοριών και κοριτσιών μικρής ηλικίας, να πνίγονται.»
«Όλοι έψαχναν ο ένας τον άλλον. Έψαχναν συγγενείς, αδέλφια, συζύγους»
Ο Muhammed Özçelik, ο οποίος ήταν μεταξύ των πρώτων πολιτών που είδαν το πλοίο και έσπευσαν να βοηθήσουν, αναφέρθηκε στις συνθήκες που επικρατούσαν στη θάλασσα τη στιγμή της τραγωδίας, τις οποίες χαρακτήρισε πολύ άσχημες.
«Έχουμε επιχειρήσεις θαλάσσιων σπορ εδώ. Κανονικά σήμερα ήμασταν κλειστά, επειδή η θάλασσα ήταν πολύ άσχημη και δεν γίνονταν δραστηριότητες. Ένας άνθρωπός μας, είδε πρώτος το περιστατικό και ενημέρωσε την Ακτοφυλακή. Εκείνοι ξεκίνησαν και στη συνέχεια ενημερωθήκαμε κι εμείς. Ήμασταν από τους πρώτους που έφτασαν. Όταν πήγαμε εκεί, όλοι προσπαθούσαν απεγνωσμένα να σωθούν. Φώναζαν “Πάρτε με, πάρτε με”», είπε.
Στην αρχή, συνέχισε, «δώσαμε προτεραιότητα στα παιδιά, στις εγκύους, στις γυναίκες και στους ηλικιωμένους. Πηδήξαμε στη θάλασσα μαζί με τους εργαζομένους μας, τους βγάλαμε από το νερό και τους ανεβάσαμε στη βάρκα. Στη συνέχεια βάλαμε και τις εγκύους. Φυσικά δώσαμε προτεραιότητα στα παιδιά. Μετά πήραμε και όλους τους υπόλοιπους. Κάναμε ένα πρώτο δρομολόγιο. Πίσω μας έρχονταν και άλλα σκάφη, φουσκωτές βάρκες και όσοι μπορούσαν να φτάσουν, επειδή τα κύματα ήταν πραγματικά πολύ μεγάλα.»
Ο Özçelik πρόσθεσε, «προσπαθήσαμε να κάνουμε περισσότερα από όσα μπορούσαμε. Οι άνθρωποι φώναζαν “Πάρτε κι εμένα, πάρτε κι εμένα”, αλλά η χωρητικότητα είχε γεμίσει. Μάλιστα πήραμε πολύ περισσότερους ανθρώπους από το κανονικό. Ακόμη και δίπλα μου, στη θέση του καπετάνιου, κάθονταν δύο ή τρεις άνθρωποι. Τους πήραμε, επιστρέψαμε και στη συνέχεια κάναμε και δεύτερο δρομολόγιο. Όταν πήγαμε για δεύτερη φορά, δεν είχαν μείνει πλέον πολλοί άνθρωποι».
Τόνισε ότι «πήραμε περίπου 60–80 άτομα. Όλοι έψαχναν ο ένας τον άλλον. Έψαχναν συγγενείς, αδέλφια, συζύγους, μητέρες και παιδιά. Όλοι αναζητούσαν κάποιον δικό τους. Υπήρχαν άνθρωποι που πηδούσαν προς τη βάρκα φωνάζοντας “Πάρτε με”. Δεν μπορούσαμε να τους ανεβάσουμε όλους, δεν μπορούσαμε να τους πάρουμε, αλλά κάποιοι πηδούσαν μόνοι τους από απόγνωση. Οι άνθρωποι πάλευαν για τη ζωή τους.»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Με περίεργο ιστορικό το φονικό πλοίο που βυθίστηκε στην Κερύνεια, είχε χτυπήσει στο παρελθόν και έμπαζε νερά-Κατασκευάστηκε το 2000, άλλαξε ονομασία
- «Άρχισε να εισέρχεται νερό, έσπασε ένα σημείο και έγειρε. Ο καθένας γλίτωσε με τις δικές του δυνάμεις…»-Στα 514 μέτρα το «Filo Jet», αναζητείται το μαύρο κουτί
- «Δεν βρίσκαμε σωσίβια. Μας έκλεισαν την πόρτα και δεν μπορούσαμε να βγούμε»-Συγκλονιστικές μαρτυρίες επιζώντων του ναυαγίου στην Κερύνεια
- «Μέσα στη θάλασσα γινόταν μάχη για τη ζωή… Μας παρακαλούσαν να τους σώσουμε»-Συγκλονίζει η μαρτυρία επιχειρηματία που έσωσε 50 άτομα από το ναυάγιο
- Οικογένειες, παιδιά, γονείς, νεαροί, ηλικιωμένοι... Στην δημοσιότητα οι φωτογραφίες των αγνοούμενων από το ναυάγιο, ασύλληπτη η τραγωδία στην Κερύνεια
- Νέο βίντεο ντοκουμέντο από επιβάτες του ναυαγίου που κρατιούνται από το αναποδογυρισμένο σκάφος-Κραυγές και πανικός μέχρι τη διάσωση τους
- ΒΙΝΤΕΟ: Κραυγή απόγνωσης από τους γονείς δύο αδελφιών που αγνοούνται από το ναυάγιο-«Γλίστρησαν μέσα από τα χέρια μου, δεν μπόρεσα να τα κρατήσω»
