Οι βουλευτικές εκλογές του περασμένου Μαΐου ανέδειξαν στην εξέλιξη της πορείας τους ως ένα από τα διακυβεύματά τους την μάχη επικράτησης ανάμεσα σε δύο άτυπα στρατόπεδα στην πολιτική σκηνή της χώρας, αυτό της κεντροδεξιάς από την μια και εκείνο της κεντροαριστεράς από την άλλη.
Την επικράτηση πολιτικών και αντιλήψεων από την μια που να διασφαλίζουν την απρόσκοπτη πορεία της χώρας όσον αφορά την οικονομική σταθερότητα και τον δυτικό προσανατολισμό της, ενώ από την άλλη – σύμφωνα με το στρατόπεδο της κεντροδεξιάς – την επιστροφή μέσα από ένα πιθανό διαφορετικό αποτέλεσμα σε πολιτικές που θα οδηγούσαν σε πισωγύρισμα και θα έφερναν την χώρα αντιμέτωπη με καταστάσεις που στο παρελθόν επισώρευσαν δεινά στον τόπο.
Με βασικούς πυλώνες του άτυπου αυτού κεντροδεξιού μετώπου κατά κύριο λόγο ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, αλλά και κατά δεύτερο το ΕΛΑΜ και εν μέρει την ΔΗΠΑ, το στρατόπεδο της δεξιάς ουσιαστικά στο τέλος της ημέρας κυριάρχησε, αφού τα τρία κόμματα (σ.σ. εξαιρουμένης της ΔΗΠΑ που έμεινε εκτός Βουλής) εξέλεξαν συνολικά 33 βουλευτές, υπεραρκετούς για να διασφαλίζουν εκεί και όπου χρειάζεται τις απαιτούμενες πλειοψηφίες στην Βουλή.
Φυσικά, άπαντες γνώριζαν πως δεν επρόκειτο για ένα μέτωπο που θα μπορούσε μετεκλογικά να λειτουργήσει ως αρραγές, καθότι οι διαφορετικές τους προσεγγίσεις και αντιλήψεις επί διαφόρων ζητημάτων πολιτικής ήταν δεδομένες, την ίδια ώρα που η διαφορετική τους τοποθέτησή τους στις πλευρές του κομματικού χάρτη βάσει της διαχωριστικής γραμμής που θέτουν οι όροι της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης εκ των πραγμάτων καθιστούσαν σχεδόν αδύνατη την απόλυτη σύμπλευση μετά τις εκλογές.
Πολύ περισσότερο μάλιστα, από την στιγμή που ήταν κοινά παραδεκτό πως το σφύριγμα της λήξης των βουλευτικών εκλογών θα σηματοδοτούσε ταυτόχρονα το σφύριγμα της έναρξης του προεκλογικού αγώνα για τις προεδρικές του 2028, με τον ΔΗΣΥ αφενός να θέτει ως στόχο την εκλογή δικού του κομματικού υποψηφίου και το ΔΗΚΟ αφετέρου να συνεχίζει – τουλάχιστον μέχρι νεοτέρας - στο πλευρό του Νίκου Χριστοδουλίδη.
Σε ένα τέτοιο εξαιρετικά ιδιόμορφο για το χώρο της κεντροδεξιάς πολιτικό περιβάλλον, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που προέβλεπαν πως η σκλήρυνση της στάσης του ΔΗΣΥ απέναντι στην Κυβέρνηση και δη στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη ήταν απλώς θέμα χρόνου να έρθει, με την όλη εν γένει… συμπεριφορά της Πινδάρου τις τελευταίες εβδομάδες απέναντι στο Προεδρικό, ειδικά σε σχέση με το ζήτημα του νομοσχεδίου για το Υφυπουργείο Ευρωπαϊκών Θεμάτων, να επιβεβαιώνει την ορθότητα των εν λόγω εκτιμήσεων.
Σήμερα, περίπου ενάμιση χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, τα πράγματα στον χώρο της κεντροδεξιάς, όσο ξεκάθαρα είναι, άλλο τόσο είναι και ομιχλώδη.
Η καθαρότητα του σκηνικού έγκειται στην δίχως άλλο για πολλούς δεδομένη επαναδιεκδίκηση της Προεδρίας της Δημοκρατίας από τον Νίκο Χριστοδουλίδη, σε συνδυασμό -από την άλλη- με την επανειλημμένως επίσημα διατυπωμένης θέσης του ΔΗΣΥ για κάθοδο στις προεδρικές εκλογές με κομματικό υποψήφιο.
Μια προδιαγραφόμενη εξέλιξη που καθιστά περίπου σίγουρη ή ρίχνει εκ των προτέρων στην μάχη των προεδρικών εκλογών τουλάχιστον δύο υποψήφιους από το στρατόπεδο της κεντροδεξιάς ως βασικούς μονομάχους, έτοιμους να διασταυρώσουν τα ξίφη τους για τον προεδρικό θώκο.
Τον Νίκο Χριστοδουλίδη και εκείνον ή εκείνη που θα αποφασίσει ο ΔΗΣΥ διά των εσωκομματικών του διαδικασιών, και με τους ενδιαφερόμενους για το χρίσμα του κόμματος να είναι ως γνωστό, τουλάχιστον έως τώρα, πέραν του ενός.
Και κάπου εδώ, τόσο για το Προεδρικό όσο και για την Πινδάρου ξεκινά να εμφανίζεται το ομιχλώδες τοπίο, καθώς αρκετά είναι τα αναπάντητα αυτή την στιγμή ουσιώδη ως προς το τελικό σκηνικό που θα στηθεί και τους συσχετισμούς δυνάμεων που θα διαμορφωθούν, ερωτήματα.
Κάνοντας τις σκέψεις του ενόψει του ανασχηματισμού στον οποίο αναμένεται να προχωρήσει το προσεχές διάστημα, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης φέρεται να μοιράστηκε με στενούς του συνεργάτες την βούλησή του να δώσει στην Κυβέρνησή του ακόμη πιο δεξιόστροφη κατεύθυνση, περισσότερο κεντροδεξιό χαρακτήρα.
Ενταγμένη σε αυτό το πρίσμα ήταν ακριβώς και η βολιδοσκόπηση Συναγερμικών στελεχών στην οποία προέβη ή φέρεται να προέβη για συμμετοχή τους στο κυβερνητικό σχήμα, προκαλώντας ως επαναλαμβανόμενο - όπως η Πινδάρου θεωρεί - γεγονός, την έντονη δυσφορία και ενόχληση του ΔΗΣΥ.
Για τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη ωστόσο, η ενόχληση αυτή του ΔΗΣΥ μάλλον το τελευταίο πράγμα ήταν ή είναι που ίσως τον απασχολεί και τον προβληματίζει, καθότι υπάρχει για τον ίδιο κατά την παρούσα φάση ένα άλλο κρίσιμης σημασίας διακύβευμα.
Αυτό της ικανοποίησης των αξιώσεων του ΔΗΚΟ για ενισχυμένη εκπροσώπηση στην Κυβέρνηση ως το μοναδικό πλέον κοινοβουλευτικό κόμμα που την στηρίζει και με τη συνέχιση της στήριξης αυτής να θεωρείται από αρκετούς κάθε άλλο παρά δεδομένη.
Το αβέβαιο της σχέσης ΔΗΚΟ-Χριστοδουλίδη
Κάτι που δεν αποκρύβεται, ανεξαρτήτως του ζητήματος του ανασχηματισμού, είναι πως οι σχέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας με το ΔΗΚΟ δεν διάγουν την καλύτερη δυνατή τους περίοδο και πως στο κόμμα του Νικόλα Παπαδόπουλου υπάρχει ήδη μια τάση που δεν θα έλεγε όχι σε ένα πιθανό διαζύγιο με τον Νίκο Χριστοδουλίδη και μετουσίωση του χρονολογούμενου τους τελευταίους μήνες φλερτ με τον ΔΗΣΥ, σε αρραβώνα με προοπτική πολιτικού γάμου ενόψει του 2028.
Αν και στην παρούσα χρονική στιγμή ένα τέτοιο σενάριο φαίνεται να συγκεντρώνει πιθανότητες σαφώς πιο λίγες απ’ όσες εκείνο για παραμονή του ΔΗΚΟ στην Κυβέρνηση και στήριξη του Προέδρου Χριστοδουλίδη και το 2028, δεν παύει ως πιθανότητα να αιωρείται στην ατμόσφαιρα και να συντηρεί, ενόσω δεν ξεκαθαρίζεται διά παντός, μια υπαρκτή δόση αβεβαιότητας σε ό,τι αφορά το μέλλον της σχέσης του ΔΗΚΟ με τον Νίκο Χριστοδουλίδη και κατ’ επέκταση γύρω από τις αποφάσεις που το κόμμα θα λάβει με φόντο τις προεδρικές εκλογές.
Τα… τρικυμιώδη νερά στον ΔΗΣΥ
Με τον Νίκο Χριστοδουλίδη να μην μπορεί, τουλάχιστον επί του παρόντος, να αισθάνεται κατά τρόπο απόλυτο βέβαιος πως η συμπόρευση με το ΔΗΚΟ θα συνεχιστεί, στην αντιπέρα όχθη, αυτή του ΔΗΣΥ, τα πράγματα φαίνεται να προσλαμβάνουν μια τροπή ακόμη πιο… περίπλοκη και όδευσης της παράταξης προς νερά τρικυμιώδη.
Την περασμένη Παρασκευή, μιλώντας στο πλαίσιο διάσκεψης Τύπου και κληθείσα να σχολιάσει την εξαγγελθείσα από τον βουλευτή του κόμματος Γιώργο Παμπορίδη απόφασή του να διεκδικήσει το χρίσμα του υποψήφιου του ΔΗΣΥ για το 2028, η πρόεδρος του κόμματος Αννίτα Δημητρίου υπέδειξε πως κάτι τέτοιο είναι θεμιτό.
Για να στείλει όμως εν συνεχεία το μήνυμα πως δεν θα επιτρέψει (σ.σ. χωρίς να κατονομάζει σε ποιους και πώς ακριβώς το εννοούσε), σε καμία περίπτωση να διχαστεί ο ΔΗΣΥ ή να μην προχωρήσει ενωμένος στα επόμενα διακυβεύματα, μεταξύ των οποίων και οι προεδρικές εκλογές.
Το χθεσινό δημοσιεύματα του REPORTER, όπου πηγές προσκείμενες στον τέως πρόεδρο του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου κλήθηκαν να ξεκαθαρίσουν κατά πόσο και ο κ. Νεοφύτου θα διεκδικήσει, όπως φημολογείται ως δεδομένο ότι θα συμβεί, το χρίσμα του υποψήφιου του κόμματος για τις προεδρικές, ήρθε να βάλει περίπου μπουρλότο στο συναγερμικό οικοδόμημα.
Η σφοδρή κριτική που εξ' ονόματος του Αβέρωφ Νεοφύτου οι εν λόγω πηγές άσκησαν κατά κύριο λόγο στην ηγεσία του κόμματος, υποστηρίζοντας πως την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη κρίσιμες διεργασίες για το Κυπριακό, στην Πινδάρου ασχολούνται με το ποιος θα είναι ο υποψήφιος της παράταξης στις προεδρικές, ερμηνεύθηκε από τον Γιώργο Παμπορίδη ως σαφέστατη αιχμή προς το πρόσωπό του, δεδομένου πως είναι ο μόνος από τους τρεις φερόμενους διεκδικητές του χρίσματος (σ.σ. Αννίτα Δημητρίου και Αβέρωφ Νεοφύτου οι άλλοι δύο), που μόλις προ ημερών ανακοίνωσε επίσημα διά συνέντευξής του το ενδιαφέρον του.
Για να προχωρήσει έτσι χθες ο κ. Παμπορίδης σε μια αρκούντως καυστική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στρέφοντας τα πυρά του προς… πάσα κατεύθυνση.
Τόσο προς την Αννίτα Δημήτριου όσο και προς τον Αβέρωφ Νεοφύτου, τους οποίους ναι μεν δεν κατονόμασε, αλλά φωτογράφισε ευκρινώς και τους απέδωσε συγκεκριμένες τακτικές που, σύμφωνα με τον ίδιο, εφαρμόζουν ενόψει της από μέρους τους διεκδίκησης του χρίσματος του υποψήφιου του ΔΗΣΥ.
«…Και αυτό περιλαμβάνει τους πάντες. Και όσους μαζεύουν γύρω τους συμβούλους και επιτελείς τάσσοντας υπουργικούς θώκους. Και όσους στήνουν εκλογικά επιτελεία και δεξιώνονται ολημερίς κομματικά στελέχη. Η Κύπρος είναι μικρή για να κρυβόμαστε...», έγραψε με νόημα και σε μια τοποθέτηση που προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση ο βουλευτής του ΔΗΣΥ.
Σε ένα τέτοιο φλεγόμενο στον χώρο της κεντροδεξιάς πεδίο, τόσο της Κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης, γίνεται πέρα από εμφανές πως οι μήνες που έρχονται στον δρόμο για τις προεδρικές εκλογές θα είναι ιδιαιτέρως καυτοί και πως οι μάχες που θα δοθούν θα είναι πολυεπίπεδες.
Μάχες, τόσο ανάμεσα στο μέτωπο ΔΗΣΥ-Κυβέρνησης όσο και εντός των δύο στρατοπέδων της κεντροδεξιάς, με όλους τους παίχτες στην σκακιέρα σε θέσεις μάχης, την εσωστρέφεια στον ΔΗΣΥ να επανέρχεται και την σχέση ΔΗΚΟ-Χριστοδουλίδη να παραμένει μετέωρη.
Μια συνθήκη που, όπως ο τέως αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ και πρόεδρος του Ινστιτούτου «Γλαύκος Κληρίδης» Χάρης Γεωργιάδης προειδοποίησε διά ενός άλλου χθεσινού ρεπορτάζ του REPORTER που με την σειρά του προκάλεσε την δική του ξεχωριστή αίσθηση και σχολιάστηκε, δημιουργεί τον «κίνδυνο» - μέσα από την διαφαινόμενη πολυδιάσπαση της κεντροδεξιάς - να βγει κερδισμένη η αριστερά.
Και με τον κ. Γεωργιάδη να διαβλέπει και ουσιαστικά να νουθετεί προς αποτροπή μιας τέτοιας εξέλιξης, την αξιοποίηση της προκύπτουσας κατά την δική του ανάγνωση των πραγμάτων εξαιρετικά θετική προοπτική συνεργασίας ανάμεσα στον ΔΗΣΥ και στο ΔΗΚΟ.
