Παράνομη κρίθηκε από το Διοικητικό Δικαστήριο η διαθεσιμότητα της Γενικής Διευθύντριας, Άννας Αριστοτέλους, την οποία αποφάσισε το Υπουργικό Συμβούλιο το οποίο ωστόσο κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν αναρμόδιο να δρομολογήσει διαδικασίες, αφού το καθεστώς της, λόγω της θέσης που εξασφάλισε με πρώτη στην βαθμολογία, άλλαζε την 1η Δεκεμβρίου. Εντούτοις, το Υπουργικό, επικαλέστηκε συνεδρία που πραγματοποιήθηκε προηγουμένως, χωρίς όμως να είχε δικαιοδοσία, με το Δικαστήριο να δικαιώνει την πλευρά της Άννας Αριστοτέλους, που εκπροσωπήθηκε από τους δικηγόρους Κρις Τριανταφυλλίδη και Νίκη Κλεάνθους, απορρίπτοντας παράλληλα τις θέσεις της Νομικής Υπηρεσίας, η οποία για την διαδικασία -από την έναρξη της- είχε επιστρατεύσει τέσσερις νομικούς.
Δικαστήριο: Καταλήγω πως αναρμόδια, το Υπουργικό Συμβούλιο, κατά την 28.11.2025, υπέβαλε πρόταση προς την ΕΔΥ για να τεθεί σε διαθεσιμότητα η αιτήτρια, σφάλμα το οποίο κρίνεται ως ουσιώδες, αφού αφορά σε αναρμοδιότητα διοικητικού οργάνου, το οποίο κατονομάζεται και ορίζεται ρητώς από το άρθρο 2 του Ν. 1/90 κι η παράβαση θεωρείται ουσιώδης. Ο Νόμος, δεν συνδέει την αρμοδιότητα με την θέση στην οποία πρόκειται να υπηρετήσει ο υπάλληλος, κατά τον χρόνο έναρξης της διαθεσιμότητας, αλλά ο Νόμος συνδέει την αρμοδιότητα με την υπηρεσία στην οποία ο υπάλληλος υπάγεται, κατά τον χρόνο της έκδοσής της.
Όπως καταγράφει η απόφαση, η Άννα Αριστοτέλους, αφότου εξασφάλισε τη θέση της Γενικής Διευθύντριας -μετά από ανεξάρτητες εξετάσεις και εξασφαλίζοντας την πρώτη θέση ανάμεσα στους υποψηφίους- προήχθη στη θέση με ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2025. Ως εκ τούτου, η απόσπασή της στην Προεδρία και Προεδρικό Μέγαρο, αφότου αποχώρησε από τη θέση της Διευθύντριας των Κεντρικών Φυλακών, τερματίστηκε την συγκεκριμένη ημερομηνία.
Ωστόσο, η Κυβέρνηση δρομολόγησε διαδικασίες για διαθεσιμότητα της από προηγουμένως, επικαλούμενη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2025, χωρίς όμως κατά τον ουσιώδη χρόνο η Άννα Αριστοτέλους να βρισκόταν στη θέση της Γενικής Διευθύντριας.
Δικαστήριο: Πρώτος λόγος που προωθήθηκε και αναπτύχθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της αιτήτριας, άπτεται της θέσης πως η προπαρασκευαστική πράξη της πρότασης που υπεβλήθη, υπήρξε πάσχουσα, λόγω του ότι αυτή δεν υπεβλήθη από την αρμόδια αρχή, που ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Προεδρία της Δημοκρατίας και το Προεδρικό Μέγαρο και όχι το Υπουργικό Συμβούλιο. Κατά την 27.11.2025, ημερομηνία συνεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου, κατά την οποία συνεδρία αποφασίστηκε η υποβολή πρότασης για τη διαθεσιμότητα της αιτήτριας, το Υπουργικό Συμβούλιο ήταν αναρμόδιο, αφού η δημοσίευση της απόφασης προαγωγής της αιτήτριας στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, έλαβε χώρα στις 5.12.2025 και τότε και μόνον, αρμόδια αρχή ήταν το Υπουργικό Συμβούλιο. Κατά τον χρόνο υποβολής της πρότασης προς την ΕΔΥ, δεν ήταν το Υπουργικό Συμβούλιο.
Το Δικαστήριο, συμφώνησε με την θέση της υπεράσπισης της Άννας Αριστοτέλους, όπως αυτή τέθηκε από την δικηγόρο Νίκη Κλεάνθους εκ μέρους του Κρις Τριανταφυλλίδη, κρίνοντας παράνομη την πράξη, αφού μεταξύ άλλων, στην απόφαση του, ανέφερε ότι το Υπουργικό Συμβούλιο δεν είχε οποιαδήποτε αρμοδιότητα κατά τον ουσιώδη χρόνο.
Δικαστήριο: Προκύπτει, εκ των ανωτέρω, ως απαιτούμενη εκ του Νόμου, η υποβολή γραπτής πρότασης από την αρμόδια αρχή, προκειμένου υπάλληλος να τεθεί σε διαθεσιμότητα από το αρμόδιο όργανο, ήτοι την ΕΔΥ. Η υποβολή, επομένως, πρότασης από την αρμόδια αρχή, αποτελεί προπαρασκευαστική πράξη, προβλεπόμενη από το Νόμο κατά τρόπο που η μη τήρησή του, συνιστά «παράβασις ουσιώδους τύπου διατεταγμένου περί την ενέργειαν της πράξεως», χωρίς την τήρηση του οποίου η έκδοση της πράξεως δεν μπορεί να γίνει νομίμως.
Περαιτέρω, το Δικαστήριο στην απόφαση του σημειώνει ότι, αποτελεί γεγονός πως η υποβολή της πρότασης για να τεθεί η Άννα Αριστοτέλους σε διαθεσιμότητα, απεστάλη προς την ΕΔΥ από το Υπουργικό Συμβούλιο, τονίζοντας ότι το γεγονός ότι η ΕΔΥ επιλήφθηκε του ζητήματος κατά τη συνεδρία της σε μεταγενέστερο στάδιο και αφότου κατέβαλε τη θέση της Γενικής Διευθύντριας, δεν αναιρεί το γεγονός πως το Υπουργικό Συμβούλιο συνεδρίασε και αποφάσισε από προηγουμένως.
Δικαστήριο: Κατά την ημερομηνία συνεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου, 27.11.2025 και κατάρτισης της πρότασης στις 28.11.2025, η αιτήτρια τελούσε σε απόσπαση στην Προεδρία, επομένως, είχε κατά κλάδον αρμοδιότητα η Προεδρία της Δημοκρατίας και το Προεδρικό Μέγαρο. Οι εισηγήσεις της Δημοκρατίας πως η αιτήτρια είχε αποδεχτεί την προαγωγή της στη θέση της Γενικής Διευθύντριας, από 3.11.2025, ημερομηνία από την οποία άρχισε η παραγωγή εννόμων αποτελεσμάτων, εφόσον εξωτερικεύθηκε, δεν με βρίσκει σύμφωνη.
Το Δικαστήριο στην απόφαση του τονίζει ότι «δεν μπορούσε να μεταφερθεί αρμοδιότητα του Υπουργικού Συμβουλίου, πριν την ημερομηνία ανάληψης της εν λόγω θέσεως» από την Άννα Αριστοτέλους, σημειώνοντας πως όταν υποβλήθηκε πρόταση από το Υπουργικό, η κ. Αριστοτέλους δεν είχε ακόμα αναλάβει καθήκοντα Γενικού Διευθυντή και ως εκ τούτου δεν ήταν το αρμόδιο όργανο.
Δικαστήριο: Η υποβολή πρότασης, βάσει του Νόμου, για να τεθεί ένας υπάλληλος σε διαθεσιμότητα, δεν αποτελεί μία πράξη που μπορεί να υποβληθεί από οποιοδήποτε διοικητικό όργανο, το οποίο θα είναι αρμόδιο στο μέλλον. Ο Νόμος απαιτεί την υποβολή πρότασης από την αρμόδια αρχή, δηλαδή από την υπηρεσία στην οποία εργάζεται ο υπάλληλος, αρμοδιότητα που κρίνεται κατά τον χρόνο έκδοσης της πρότασης και όχι κατά τον χρόνο που η ΕΔΥ θα εξετάσει αυτήν. Έστω και εάν από την 1.12.2025 η αιτήτρια θα υπαγόταν στο Υπουργικό Συμβούλιο, εντούτοις, αυτό θα καθίστατο αρμόδιο, λίγες μέρες αργότερα. Αυτό όμως, δεν του έδιδε αρμοδιότητα να ενεργήσει, προκαταρκτικά, κατά την 28.11.2025. Η αρμοδιότητα δεν ασκείται, ούτε αναδρομικά, ούτε και βάσει μελλοντικών μεταβολών στην υπηρεσιακή κατάσταση του υπαλλήλου, αλλά στη βάση των δεδομένων κατά τον χρόνο που αυτή εκδίδεται.
Επίσης, το Δικαστήριο ανέφερε στις 28.11.2025, ημερομηνία που καταρτίστηκε η πρόταση, η Άννα Αριστοτέλους ανήκε στην Προεδρία και η πρόταση έπρεπε να προέλθει από αυτήν. Το γεγονός, όπως είπε, ότι από την 1.12.2025 που συνεδρίασε η ΕΔΥ, η κ. Αριστοτέλους είχε πλέον αναλάβει την νέα θέση της Γενικής Διευθύντριας, «δεν θεραπεύει την αναρμοδιότητα της προπαρασκευαστικής αυτής πράξης», η οποία οδηγεί σε ακυρότητα.
Δικαστήριο: Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η υποβολή πρότασης από την αρμόδια, κατά Νόμο, αρχή, συνιστά ουσιώδη νομοθετικό τύπο για την κατάρτιση της διοικητικής πράξης, παρέκκλιση από τον οποίο, καθιστά την πράξη άκυρη.
Εκ μέρους της Δημοκρατίας, για τις προσφυγές σε σχέση με τις διαθεσιμότητες της Άννας Αριστοτέλους, η Νομική Υπηρεσία επιστράτευσε αρχικά τέσσερις δικηγόρους. Μέχρι την κατάληξη της εν λόγω απόφασης, η Νομική Υπηρεσία εκπροσωπήθηκε από Δένα Μαρία Εργατούδη, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, μαζί με Μαρία Κοτσώνη, Δικηγόρο της Δημοκρατίας.
Το Δικαστήριο επιδίκασε υπέρ της Άννας Αριστοτέλους και εναντίον του κράτους τα έξδοα, €1.900 πλέον Φ.Π.Α.
