Οι βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου διαμόρφωσαν προφανώς ένα νέο πολιτικό περιβάλλον. Η τράπουλα ανακατεύτηκε, ο χάρτης επαναχαράχθηκε και οι παίκτες της κομματικής σκακιέρας πήραν τις θέσεις που ο λαός διά της ψήφου του αποφάσισε να τους δώσει.
Τρεις εβδομάδες μετά, τα κόμματα βρίσκονται και συνεχίζουν την διαδικασία αποτίμησης του αποτελέσματος, μετρούν κέρδη και ζημιές, αξιολογούν τα νέα δεδομένα και προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα.
Ανεξαρτήτως αποτίμησης και ανάγνωσης που από το κάθε κόμμα γίνεται ξεχωριστά, η αλήθεια είναι πως αντικρίζοντας σήμερα τα πράγματα πιο ψύχραιμα και με μια σαφώς πιο νηφάλια από τις πρώτες μέρες προσέγγιση, η αναδιαμόρφωση του χάρτη ήταν τέτοια, που άφησε ως πρωταγωνιστές τους ίδιους και που η αλλαγή δυναμικών δεν επήλθε κατά τρόπο που θα μπορούσε να ιδωθεί υπό το πρίσμα ενός προεκλογικά προαναγγελλόμενου πολιτικού σεισμού.
Μπορεί για παράδειγμα ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ και Οικολόγοι να έμειναν εκτός Βουλής, ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πως πρόκειται για τρία κόμματα των οποίων, χωρίς σε καμία περίπτωση να παραγνωρίζεται ή να υποβαθμίζεται η κοινοβουλευτική τους δράση, το αποτύπωμα και η δυνατότητά τους να καθορίζουν τουλάχιστον εξωκοινοβουλευτικά τις εξελίξεις και τις ισορροπίες στο κομματικό σκηνικό υπήρξε τα τελευταία χρόνια εμφανώς αποδυναμωμένη.
Ποιο ήταν το πραγματικό αποτέλεσμα και ποιο θα μπορούσε να εξαχθεί ως το βασικότερο συμπέρασμα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών; Ότι στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες έδωσαν ξανά – τηρουμένων των αναλογιών και της νέας τάξης πραγμάτων στην πολιτική ζωή της χώρας εδώ και αρκετά χρόνια – ψήφο εμπιστοσύνης στους τρεις παραδοσιακά μεγάλους, στον ΔΗΣΥ, στο ΑΚΕΛ και στο ΔΗΚΟ.
Αλλά και ότι ταυτοχρόνως, η κάλπη της 24ης Μαΐου ήρθε να επιβεβαιώσει την ολοένα αυξανόμενη δυναμική και απήχηση του ΕΛΑΜ στην κοινωνία, με το εν λόγω κόμμα σχεδόν να διπλασιάζει τα ποσοστά του και να ανεβάζει τον αριθμό των εδρών του στην Βουλή από τις τέσσερις που διέθετε, στις οκτώ.
Οι πολίτες διά της ψήφου τους, στο πλαίσιο μιας καθ’ όλα δημοκρατικής διαδικασίας όπως όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις, κατέταξαν το ΕΛΑΜ τρίτο κόμμα, προφανώς επικροτώντας θέσεις και πολιτικές του, προφανώς αναγνωρίζοντας και επιβραβεύοντας την όλη μέχρι σήμερα ύπαρξη, παρουσία και εν γένει δράση του στα πολιτικά δρώμενα του τόπου.
Του προσέδωσαν ρυθμιστικό ρόλο και το ενίσχυσαν για να εκπροσωπεί όσους το εμπιστεύονται αποτελεσματικότερα στην Βουλή, για να μπορεί να διαμορφώνει ή να συνδιαμορφώνει και να υλοποιεί αποφάσεις.
Αυτό έπραξαν οι ψηφοφόροι, όχι μόνο για το ΕΛΑΜ, αλλά και για όλα τα κόμματα που με διαφορετική για το καθένα δύναμη έκριναν διά της ψήφου τους πως θέλουν να έχουν κοινοβουλευτική παρουσία.
Είθισται μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση, ανεξαρτήτως καλού ή κακού αποτελέσματος, άπαντες οι συμμετέχοντες να δηλώνουν εμφαντικά πως η λαϊκή ετυμηγορία είναι από τους ίδιους σεβαστή και καθ’ όλα αποδεκτή.
Το θέμα είναι αυτό το αξίωμα και αυτή η φραστική αποδοχή της λαϊκής ετυμηγορίας, να αποτυπώνεται και στις πολιτικές πρακτικές που εν συνεχεία ακολουθούνται, να μην αποτελεί μια κενού περιεχομένου τυπική αναφορά που στην καλύτερη των περιπτώσεων να εφαρμόζεται ή να επιδιώκεται να εφαρμοστεί στην πράξη κατά το δοκούν.
Στην περίπτωση εν προκειμένω του ΕΛΑΜ, η είσοδός του στην Βουλή το 2016, η συνέχιση της κοινοβουλευτικής του πορείας το 2021 και η λίαν προσφάτως ενδυναμωμένη λαϊκή εντολή που έλαβε, έρχονται να καταδείξουν πως είναι σε μια καθόλου ασήμαντη μερίδα της κυπριακής κοινωνίας μια πολιτική οντότητα με απήχηση και αρκούντως σημαντικό βαθμό επιρροής.
Αλλά και ένα κόμμα, που όσο και να συμφωνεί ή να διαφωνεί κάνεις μαζί του, η ύπαρξη και διαρκώς ενίσχυση της θέσης του στον χάρτη, δεν αποτελεί απότοκο… πραξικοπήματος ή οποιασδήποτε άλλης αντιδημοκρατικής πράξης, αλλά προϊόν ακριβώς έκφρασης της βούλησης των πολιτών, είναι απότοκο της εκφρασθείσας, διά της γιορτής της δημοκρατίας, λαϊκής ετυμηγορίας.
Με πράξεις, δράσεις και συμπεριφορές που κατά την έως τώρα δεκαετή διαδρομή του σε καμία στιγμή και σε καμία περίπτωση δεν ξέφυγαν απ’ όλα όσα ορίζει η νομιμότητα και το πλαίσιο λειτουργίας ενός δημοκρατικού πολιτεύματος όπως είναι ακριβώς αυτό της Κύπρου, αποτελεί το λιγότερο αστειότητα και μέγιστου βαθμού πολιτική μικροψυχία να εγείρεται κατά καιρούς το ζήτημα και να συζητείται κατά πόσο το ΕΛΑΜ βρίσκεται ή θα μπορούσε να βρεθεί εκτός δημοκρατικού τόξου.
Το πώς μπορεί ένα κόμμα που χωρίς κανένα απολύτως σε βάρος του δείγμα γραφής και το οποίο ένα περισσότερο από 10% του εκλογικού σώματος το ψήφισε, να βρίσκεται ή να θέλουν κάποιοι να βρεθεί εκτός δημοκρατικού τόξου, μόνο όσοι εκφράζουν μια τέτοια άποψη θα μπορούσαν να εξηγήσουν.
Όπως μόνο οι ίδιοι θα μπορούσαν να εξηγήσουν, εάν το να προσπαθείς με κάθε τρόπο να θέσεις στο περιθώριο ένα κόμμα των οκτώ βουλευτών που ο λαός εξέλεξε και που δεν βρέθηκαν στην Βουλή με τα… τανκς ή με τα όπλα, αποτελεί σεβασμό και όχι περιφρόνηση της λαϊκής ετυμηγορίας.
Aν είναι μια τέτοια προσέγγιση συμβατή με την δημοκρατικότητα που ορισμένοι θέλουν μανιωδώς να οικειοποιούνται ή συνιστά μια διαφορετικού χρωματισμού (σ.σ. από εκείνη της μπλε απόχρωσης που συνεχώς οπτασιάζονται) μορφή έκφρασης φασισμού και περιφρόνησης της βούλησης του λαού.
Ακούσαμε εμβρόντητοι χθες τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΑΚΕΛ Γιώργο Λουκαΐδη να διερωτάται θλιμμένος για το ποια μηνύματα στέλνει για το Κυπριακό η ανάθεση της προεδρίας της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής στο ΕΛΑΜ.
Αν είναι δυνατό, τα κοινοβουλευτικά κόμματα της κυρίαρχης και ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας, να πρέπει να ζητούν την έγκριση του οποιουδήποτε και πολύ περισσότερο της από την άλλη μεριά του κατοχικού συρματοπλέγματος πλευράς, για το πώς θα λειτουργήσουν και ποιες αποφάσεις θα λάβουν στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής τους δράσης.
Αλίμονο αν μια ενδεχόμενη αποτυχία της νέας εν εξελίξει πρωτοβουλίας για το Κυπριακό, αποδοθεί από ορισμένους - καθόλου δεν το αποκλείουμε -, στο γεγονός ότι δόθηκε η προεδρία της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας στο ΕΛΑΜ.
Αντιλήψεις και προσεγγίσεις, κάτι όπως ο νόμος Ακκιντζί ένα πράγμα, η εφαρμογή του οποίου εκτιμήθηκε δεόντως, αφού οι Τούρκοι απέσυραν αμέσως τα στρατεύματα τους από το νησί, οι πρόσφυγες επέστρεψαν την ίδια μέρα στα σπίτια τους, η τύχη όλων των αγνοουμένων διακριβώθηκε, το Κυπριακό λύθηκε και απλώς εμείς δεν το καταλάβαμε.
Και τώρα που την προεδρία της Επιτροπής Άμυνας ανέλαβε το ΕΛΑΜ, ετοιμαστείτε για πόλεμο, ετοιμαστείτε για νέο πισωγύρισμα και επιστροφή στην προ του νόμου Ακκιντζί και προ... λύσης του Κυπριακού εποχή.
Ετοιμαστείτε για ένα νέο ναυάγιο, για το οποίο δεν θα ευθύνεται η αδιαλλαξία της τουρκικής πλευράς, δεν θα ευθύνεται η συγκεκαλυμμένη πλέον από μέρους της πρόταξη της λύσης δύο κρατών, αλλά το γεγονός ότι δόθηκε η προεδρία της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας στο ΕΛΑΜ...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
