Η Άμεση Δημοκρατία και ο Φειδίας Παναγιώτου εισήλθαν στην πολιτική ζωή του τόπου από το πουθενά, σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, απογοητευμένη από το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα της χώρας, αναζητούσε ίσως περισσότερο από ποτέ άλλοτε διόδους διοχέτευσης της δυσφορίας και της απογοήτευσής της, τρόπους για να εκφράσει τον θυμό της, την ευκαιρία για να τιμωρήσει όλους όσοι στην συνείδησή της ευθύνονται γι’ αυτά που την πληγώνουν.
Βρήκαν αρχικά ο Φειδίας και εν συνεχεία το κόμμα του πρόσφορο έδαφος να μπουν στον χάρτη και να καταστούν επιλογή διαμαρτυρίας για χιλιάδες συμπολίτες μας, να κτίσουν μομέντουμ όχι ως μια νέα πολιτική κατάσταση με θέσεις και ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό, αλλά ως μια προσωπικότητα και ένα σχήμα που πολύ απλά ξέρουν να παίζουν καλά στα δάκτυλά τους την τέχνη της επικοινωνίας.
Που κατάφεραν να εξαργυρώσουν την δυσαρέσκεια και την απαξίωση των πολιτών, χωρίς πολλοί – είμαστε βέβαιοι – απ’ όσους τους ψήφισαν, να πιστεύουν ή να θεωρούν πως στα αλήθεια είναι ο Φειδίας και του κόμμα του εκείνοι που θα δώσουν λύσεις στα προβλήματά τους, που θα διορθώσουν τα όσα κακώς έχοντα διαπιστώνουν να υπάρχουν στην χώρα.
Οι βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου κατέταξαν όπως αναμενόταν την Άμεση Δημοκρατία στην κατηγορία των κοινοβουλευτικών κομμάτων, περισσότεροι από 20.000 συμπολίτες μας αποφάσισαν διά της ψήφου τους πως το κόμμα του Φειδία Παναγιώτου θα έπρεπε να βρίσκεται στην Βουλή.
Ανεξαρτήτως των λόγων που τους οδήγησαν σε αυτή την απόφαση, ανεξαρτήτως του κατά πόσο συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί τους, η εκφρασθείσα διά της κάλπης ετυμηγορία τους δεν έχει και δεν μπορεί παρά να γίνεται απ’ όλους σεβαστή.
Η Άμεση Δημοκρατία είναι από το βραδύ της 24ης Μαΐου κοινοβουλευτικό κόμμα και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Είναι ένα κόμμα που, όπως και τα υπόλοιπα, θα κρίνεται από τούδε και στο εξής καθημερινά από τις πράξεις και τα έργα του, από το πώς θα πολιτευτεί και από το πώς την δύναμη που του έδωσε ο λαός θα την αξιοποιήσει στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής και ευρύτερης πολιτικής του δράσης. Με σοβαρότητα και υπευθυνότητα ή στην λογική του λαϊκισμού, των ανέξοδων υποσχέσεων και περίπου του… πασιαμά και της πλάκας.
Οι διεργασίες για την εκλογή Προέδρου της Βουλής προσέδωσαν ρόλο ή ανέδειξαν καλύτερα την Άμεση Δημοκρατία σε ρυθμιστή, αφού οι ψήφοι των τεσσάρων βουλευτών της ήταν εκείνοι εν τέλει που καθόρισαν τον αποτέλεσμα, που εξέλεξαν στο τέλος της ημέρας Πρόεδρο του Σώματος.
Ουδέν κατακριτέο και καθ’ όλα αποδεκτό στο πλαίσιο μιας τέτοιας διεργασίας το οποιοδήποτε κόμμα, είτε ονομάζεται Άμεση Δημοκρατία είτε οτιδήποτε άλλο, να διεκδικεί ή να αξιοποιεί τον όποιο ρόλο του, να καθίσταται μέρος των διαβουλεύσεων και των συζητήσεων για σύναψη των συνεργασιών εκείνων που κρίνει ως τις δέουσες και τις καλύτερες για το ίδιο και για τον τόπο.
Κάτι τέτοιο, είναι άλλωστε κακά τα ψέματα μια διαχρονικά αναγκαία πραγματικότητα για την λειτουργία του κομματικού μας συστήματος, καθώς χωρίς συνεργασίες και χωρίς συμμαχίες καμία πολιτική δύναμη δεν μπορεί από μόνη της να είναι αποτελεσματική, πολύ περισσότερο κανένας και καμία δεν μπορεί να εκλεγεί, είτε Πρόεδρος της Βουλής είτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Το θέμα είναι οι όποιες προσπάθειες για σύναψη συμμαχιών να βασίζονται πραγματικά σε θέσεις αρχής και ταύτισης απόψεων σε ζητήματα πολιτικής, να μην εμπεριέχουν το στοιχείο του καιροσκοπισμού, να μην καταλήγουν να είναι κοροϊδία και σε τελική ανάλυση να μην αποτελούν ή να εξελίσσονται σε εμπαιγμό των πολιτών. Σε φαρσοκωμωδία.
Πρόταξε εν προκειμένω ο Φειδίας Παναγιώτου στους συνομιλητές του, προκειμένου το κόμμα του να τους στηρίξει για την Προεδρία της Βουλής, θέσεις και προτάσεις πρακτικά ανέφικτες, αξίωσε δεσμεύσεις για αποδοχή και υλοποίηση πολιτικών που άπαντες γνωρίζουν πως ούτε καν εμπίπτουν ως προς την εκπλήρωσή τους στις αρμοδιότητες της νομοθετικής εξουσίας, που το κόστος τους και μόνο – όσον και αν στην φιλοσοφία τους κινούνται ενδεχομένως προς την ορθή κατεύθυνση – τις καθιστά εκ των πραγμάτων μη υλοποιήσιμες και ίσως καταστροφικές για την οικονομία.
Για να έρθει ως κερασάκι στην τούρτα, η απαίτησή του για βίντεο με αρχηγούς κομμάτων, με υπουργούς ή και με τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, διά των οποίων να δεσμεύονται πως αποδέχονται και ότι θα υλοποιήσουν αυτά που ζητά το κόμμα του.
Όροι και προϋποθέσεις για γέλια και για κλάματα, καινούργια ήθη και έθιμα σε ένα νέο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο κόμματα όπως η Άμεση Δημοκρατία και «πολιτικοί» όπως ο Φειδίας Παναγιώτου, έρχονται να θέσουν τους δικούς τους κανόνες και να σύρουν με τον ρυθμιστικό τους ρόλο σε επικίνδυνες ατραπούς την λειτουργία, όχι μόνο της Βουλής, αλλά και του κράτους. Της πολιτείας ολόκληρης.
Με μια προσέγγιση όχι πολιτική, αλλά διακωμώδησης της πολιτικής, κόμματα όπως η Άμεση Δημοκρατία και «πολιτικοί» όπως ο Φειδίας Παναγιώτου, μοιάζουν δυστυχώς ικανά πλέον να εγκλωβίζουν πρόσωπα και καταστάσεις σε deals-παρωδία, τα οποία όσοι και όσες τα αποδέχονται και τα συνάπτουν, πολύ φοβούμαστε ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα τα βρουν αργά ή γρήγορα μπροστά τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Το ματ της Αννίτας με Φειδία που έβγαλε νοκ-άουτ τον Νικόλα και οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια σε επανεκλογή της στην Προεδρία της Βουλής
- Γιατί δεν τα βρήκε με Φειδία για την Προεδρία της Βουλής ο Νικόλας-«Μας ζήτησε βίντεο στο Tik Tok με υπουργούς»
- Πώς «κέρδισε» την Άμεση Δημοκρατία η Αννίτα Δημητρίου-Για ποιους λόγους το κόμμα του Φειδία ψήφισε την πρόεδρο του ΔΗΣΥ
- Δείτε το βίντεο του Φειδία μαζί με την Αννίτα Δημητρίου-Μιλούν για την συνεργασία που θα έχουν ΔΗΣΥ και Άμεση Δημοκρατία
