Διαφορετικές εμπειρίες για άτομα με αναπηρία, που φοίτησαν ή φοιτούν στο Πανεπιστήμιο Κύπρου καταγράφει η ΚΥΣΟΑ, η οποία ζητά τη σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας, αφού πρέπει να δίνονται οι προσαρμογές ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ατόμου και όχι οριζόντια στη βάση των αποφάσεων που λαμβάνουν οι ίδιοι. Την ίδια ώρα, αυτό που τονίζεται είναι πως πρέπει να υπάρχει μία κοινή γραμμή στο προσωπικό, ώστε η εμπειρίες των ατόμων με αναπηρία να μην διαφέρουν και να μην θυματοποιείται ο οποιοσδήποτε.
Η δημόσια καταγγελία της φοιτήτριας με οπτική αναπηρία, ότι δεν έλαβε εύλογες προσαρμογές στην πρακτική άσκησή της, με αποτέλεσμα να κοπεί στο συγκεκριμένο μάθημα, έχει ανοίξει μία ευρεία συζήτηση, που αφορά τις εμπειρίες που έχουν τα άτομα με αναπηρία στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Κύπρου. Από τη μία υπάρχουν οι αναφορές ότι η φοίτηση συγκεκριμένων ατόμων ήταν προσβάσιμη, ενώ από την άλλη, υπάρχουν και καταγγελίες ότι δεν τύγχαναν των ανάλογων προσαρμογών.
«Αυτό που συναντήσαμε εμείς είναι ότι όσο και να θέλουν οι ηγεσίες, αν ο εκπαιδευτικός δεν έχει αντίληψη τι πραγματικά σημαίνει αναπηρία και τι πραγματικά σημαίνει δυσκολία και ανάγκη για εύλογη προσαρμογή και εξατομίκευση αναγκών και χαρακτηριστικών και βάσει των εξατομικευμένων αναγκών να δίνονται οι προσαρμογές, έχουμε θέματα. Δεν είναι όλοι οι καθηγητές και εκπαιδευτικοί έτσι. Για τη συγκεκριμένη φοιτήτρια λέει το Πανεπιστήμιο ότι της δόθηκαν οι προσαρμογές που είναι κατοχυρωμένες. Τι πάει να πει αυτό; Της δόθηκαν οι προσαρμογές που η συγκεκριμένη φοιτήτρια, βάσει των εξατομικευμένων αναγκών της χρειάζεται; Ξέρουμε ότι δεν της δόθηκε, η συνοδός ήταν για να της πάρει τα πράγματα και να της εξηγήσει που είναι τα πράγματα. Δεν της δόθηκαν οι εύλογες προσαρμογές που αφορούσαν τις δικές της εξατομικευμένες ανάγκες, που αφορούσαν ένα άτομο με οπτική αναπηρία», εξήγησε στον REPORTER η πρόεδρος της ΚΥΣΟΑ, Θέμις Ανθοπούλου.
Ουσιαστικά, η συγκεκριμένη καταγγελία έχει φέρει στην επιφάνεια την ανάγκη για σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας, που αφορά την υποχρέωση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να παρέχει στους φοιτητές με αναπηρία τους όλα τα απαραίτητα εργαλεία, ώστε η φοίτησή τους να μην υστερεί σε σχέση με τους άλλους φοιτητές και να μην υπάρχει θυματοποίηση. Αυτό που υπογραμμίζεται είναι πως για να πετύχει αυτό, θα πρέπει όλοι να ακολουθούν μία κοινή πορεία και γραμμή.
«Είναι μία κατάσταση που για να πετύχει το θέλουν όλοι. Όχι μόνο το ίδιο το άτομο. Πρέπει να υπάρχει μία κοινή συνισταμένη στο πώς λειτουργούν στο ίδιο το εκπαιδευτικό ίδρυμα, για να μην υπάρχουν άτομα που θυματοποιούνται. Εμείς ως ΚΥΣΟΑ δεν ζητήσαμε να προαχθεί χαριστικά ένα άτομο με αναπηρία, ούτε στα σχολεία, ούτε στο Πανεπιστήμιο. Αυτό που ζητήσαμε είναι να μην βιώνει το ίδιο το παιδί διάκριση. Το θέμα δεν είναι να δίνονται οριζόντια οι εύλογες προσαρμογές, πρέπει να δίνονται βάσει ατόμου. Πρέπει να δούμε αν δίνονται βάσει των εξατομικευμένων αναγκών. Το θέμα είναι αυτό, αν δίνονται βάσει των εξατομικευμένων αναγκών κάθε ατόμου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η κοπέλα ζήτησε να εξαιρεθεί από κάποια μαθήματα, επειδή δεν μπορούσε να δει. Είχε συνοδό, που τη βοηθούσε να μεταφέρει τα πράγματά της».
Αυτό που τονίζει η κα. Ανθοπούλου είναι πως υπάρχουν τα εργαλεία, αλλά θα πρέπει να εφαρμόζεται η νομοθεσία σωστά. «Το νομοθετικό πλαίσιο μιλά για εύλογες προσαρμογές, όμως δεν δίνει κατεύθυνση. Δεν καθορίζονται από τη νομοθεσία και δεν μπορεί ένα ίδρυμα να αναφέρει πως οι εύλογες προσαρμογές είναι αυτές. Πώς μπορεί να το πει αυτό; Το κάθε άτομο με αναπηρία έχει διαφορετικές εξατομικευμένες ανάγκες. Ένα άτομο μπορεί να είναι έχει αναπηρία εκ γενετής και να είναι πιο εξοικειωμένο με κάποια πράγματα, σε αντίθεση με άλλο που παρουσιάζει αναπηρία στην πορεία της ζωής του. Υπάρχει εξατομίκευση στην αναπηρία. Πρέπει να δίνονται αυτά που χρειάζονται τα άτομα. Πρέπει να βλέπουμε εξατομικευμένα τις περιπτώσεις».
