Και τώρα εκλογές. Μετά από μια προεκλογική περίοδο πολύ διαφορετική απ’ όσες ζήσαμε στο παρελθόν, έπειτα από ένα προεκλογικό αγώνα κατά τον οποίο το μόνο που δεν ακούσαμε ήταν το βασικό ζητούμενο.
Θέσεις και προτάσεις, συζήτηση και απαντήσεις για όσα πραγματικά απασχολούν την κοινωνία, για όσα στ’ αλήθεια οι πολίτες θα περιμέναν ν’ ακούσουν προτού κατασταλάξουν σε κόμματα και υποψήφιους.
Πολλοί λίγοι απ’ όσους διεκδικούν την ψήφο μας το έπραξαν. Κατ’ ακρίβεια, μόνο όσοι μπορούσαν και ήταν σε θέση να το πράξουν, οι λίγοι δυστυχώς εκείνοι για τους οποίους οι σημερινές βουλευτικές δεν αντικρίζονται ως μια διαδικασία εκπλήρωσης προσωπικών φιλοδοξιών στην σφαίρα της ματαιοδοξίας τους, αλλά στη βάση της διάστασης με την οποία όλοι οι συμμετέχοντες στις εκλογές θα έπρεπε να τις προσεγγίζουν…Ψιλά γράμματα πλέον εδώ που βρισκόμαστε.
Σήμερα μιλά η κάλπη, σήμερα οι πολίτες αποφασίζουν. Και καλούνται να το πράξουν έστω και την υστάτη νηφάλια, σταθμίζοντας το ουσιαστικό διακύβευμα της επόμενης μέρας. Την πορεία που θέλουν να ακολουθήσει η χώρα, το βήμα προς το εμπρός ή το μεγάλο πισωγύρισμα. Την επικράτηση της υπευθυνότητας και της λογικής ή την κυριαρχία της τοξικότητας και του λαϊκισμού.
Επιλογές πίσω από το παραβάν υπάρχουν πολλές, ο καθένας από εμάς διαλέγει και παίρνει. Τώρα που τα ψέματα τελειώνουν, ας θυμηθούμε τουλάχιστον όλοι πριν επιλέξουμε, πως η ψήφος μας σήμερα είναι μια πράξη πολιτική με περιθώριο λάθους εκ των πραγμάτων μηδενικό.
Πως αυτό που σήμερα θα σπείρουμε, είναι εκείνο ακριβώς που αύριο θα θερίσουμε. Και εκείνο για το οποίο τους μόνους που θα μπορούμε να μεμφόμαστε αν διαψεύσει τις προσδοκίες μας, δεν θα είναι παρά τους εαυτούς μας.
