Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει να φαίνεται και τίμια. Και όταν οι θεσμοί τελούν υπό αμφισβήτηση, όταν η ιστορία δείχνει πως επικρατεί ατιμωρησία και όταν η ενδεχόμενη διάπραξη ποινικών ή πειθαρχικών αδικημάτων προάγεται αντί να τιμωρείται, ακόμα και από τους ίδιους που εντοπίζουν τα παραπτώματα, τότε επιβάλλεται οι θεσμοί -το κύρος των οποίων είναι καταρρακωμένο- να λειτουργούν (τουλάχιστον) στα πλαίσια μιας λογικής που δεν δημιουργεί ακόμη περισσότερες σκιές.
Όταν ενώπιον της Αστυνομίας βρίσκονται σοβαρές καταγγελίες διαφθοράς και σεξουαλικών αδικημάτων, με τον Αρχηγό να επιλέγει μια ανακριτική ομάδα, που αφενός θα πρέπει να διερευνήσει αμερόληπτα και αντικειμενικά, ακόμα και υπάρχει αμφισβήτηση ως προς αυτό, και αφετέρου να δημιουργήσει δίκτυ ασφαλείας για το πιθανό θύμα, τότε η ομάδα που καταρτίζεται, όχι μόνο πρέπει να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται.
Όταν όμως στην ανακριτική ομάδα επιλέγεις αστυνομικό (σ.σ. που από το Αρχηγείο μετατέθηκε και υπηρετεί σε αστυνομικό σταθμό) που καταγγέλθηκε από συνάδελφο του για σεξουαλική παρενόχληση, που εναντίον του εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης από το Δικαστήριο και που τέθηκε σε διαθεσιμότητα για κατ΄ ισχυρισμό σεξουαλική παρενόχληση, τότε σε αυτό τον κυκεώνα, όχι μόνο δεν προσπαθείς να θωρακίσεις την ακεραιότητα της διαδικασίας, αλλά εσύ ο ίδιος -ως Αρχηγός ενός Σώματος που λιθοβολείται- επιλέγεις την αμφισβήτηση και δίνεις τροφή για σεναριολογία.
Η εν λόγω υπόθεση σε βάρος του λοχία, είχε κλείσει, καθώς το κατ΄ ισχυρισμό θύμα απέσυρε την καταγγελία του, με τις πληροφορίες στις τάξεις της Αστυνομίας να κάνουν λόγο για έντονο παρασκήνιο. Ωστόσο, το ζητούμενο δεν είναι εάν η καταγγελία σε βάρος του συγκεκριμένου, που υπηρετούσε στο πλευρό ανώτατου στελέχους της ηγεσίας της Δύναμης, στην οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν και ο Θεμιστός Αρναούτης ως Βοηθός Αρχηγός, ανταποκρίνεται ή όχι στην πραγματικότητα.
Το ζητούμενο, το οποίο μάλιστα θέλησαν να αναδείξουν και οι ίδιοι αστυνομικοί, είναι ότι ο εν λόγω λοχίας συνελήφθη και τέθηκε σε διαθεσιμότητα μετά από καταγγελία για σεξουαλική παρενόχληση, επιλέχθηκε από τον Αρχηγό για να εξετάσει μεταξύ άλλων καταγγελίες της ίδιας φύσεως. Και ο ίδιος ο Αρχηγός, επέλεξε στην ηγεσία του να προάγει τον αξιωματικό Μιχάλη Κατσουνωτό που σε βάρος του οποίου είχε αποδώσει διάπραξη ποινικών αδικημάτων για την υπόθεση του θανατηφόρου του 2012. Και πριν από περίπου μερικές εβδομάδες, αποφάσισε να προάγει άλλο αστυνομικό, ο οποίος δικάζεται ενώπιον Δικαστηρίου (σ.σ. δεν βρίσκεται σε διαθεσιμότητα) για την ίδια υπόθεση του θανατηφόρου του 2012. Και όσον αφορά τις πειθαρχικές ευθύνες για την εν λόγω υπόθεση, ούτε λόγος...
Όλα αυτά, σε καμία περίπτωση δεν αποκαθιστούν την αξιοπιστία της Αστυνομίας και δεν δημιουργούν συνθήκες αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών έναντι των θεσμών.
Και όταν όλα αυτά ο Αρχηγός Αστυνομίας -ο οποίος εμφανιζόταν με βούληση για αλλαγές και με αφηγήματα που, δύο χρόνια μετά τον διορισμό του, δεν αποτυπώθηκαν σε πράξεις- τα θεωρεί ότι κινούνται σε ορθά και θεμιτά πλαίσια, τότε το βάρος μεταφέρεται και στον ίδιο τον Υπουργό Δικαιοσύνης.
Όχι για τις προαγωγές του κ. Αρναούτη που δεν ήταν κατά την θητεία του και δεν είχε ανάμιξη, αλλά για τις σημερινές επιλογές σε υποθέσεις δημόσιου συμφέροντος, που δοκιμάζουν ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών.
*Μ.Π
