«Έχω βρεθεί σε γυρίσματα όπου έφτασα κοντά στο να φύγω. Δεν γίνεται να τρωγόμαστε μεταξύ μας. Χρειάζεται να συνεργαζόμαστε όμορφα, ειδικά όταν υπάρχει πίεση»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Από τα πρώτα του βήματα στην οικοδομή μέχρι την καθιέρωσή του στον χώρο της υποκριτικής, ο Ιωάννης Απέργης μιλά στην #Realife, για τη διαδρομή που τον διαμόρφωσε ως άνθρωπο και ηθοποιό.
Θυμάται τις πρώτες του θεατρικές εμπειρίες, τους ανθρώπους που πίστεψαν στις δυνατότητές του, αλλά και τα μαθήματα που πήρε από την οικογένειά του. Παράλληλα, αναφέρεται στη σημασία της εργατικότητας, του σεβασμού και της αξιοπρέπειας σε κάθε επαγγελματικό χώρο.
Η πρώτη φορά που ανέβηκε στη σκηνή ήταν καθοριστική, καθώς ένιωσε έναν ηλεκτρισμό, σαν να είχε βρει τον φυσικό του χώρο. Η δασκάλα του, Λίτσα Τσολάκου, τον παρότρυνε να φοιτήσει σε δραματική σχολή, ενώ ο Γιάννης Καλατζόπουλος του το έδωσε, όταν ακόμη βρισκόταν στο δεύτερο έτος, τρεις διαφορετικούς ρόλους σε παράσταση για εφήβους.
Ήταν μια ευκαιρία που τον βοήθησε να πιστέψει στις δυνατότητές του. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι οι αμφιβολίες εξαφανίστηκαν.
Έχω ακόμη ανασφάλειες. Ρωτώ συναδέλφους που εκτιμώ και τους ζητώ να ξεκινήσουν από τα αρνητικά. Μου αρέσει να με διορθώνουν. Η παρατήρηση και η κριτική με κρατούν στη βάση μου
Ίσως η πορεία του να εξηγεί και αυτή την προσγείωση. Από μικρός παρατηρούσε τους ανθρώπους, ενώ ο πατέρας του τον έπαιρνε μαζί στις δουλειές και του μάθαινε πρακτικά πράγματα. Είναι εμπειρίες που τον διαμόρφωσαν και του έμαθαν να εκτιμά τον κόπο των άλλων.
Η δουλειά στην οικοδομή είναι σκληρή, με πολλές ώρες και κούραση. Το θέατρο, όσο δύσκολο και αν είναι, για εμένα δεν συγκρίνεται με αυτό. Δεν έχω ανάγκη κανέναν. Μπορώ να φορέσω ένα κράνος και να ξεκινήσω delivery
Ίσως γι' αυτό ενοχλείται τόσο όταν συναντά συμπεριφορές απαξίωσης στη δουλειά.
Ανδρώνω όταν βλέπω κάποιον να μιλά υποτιμητικά σε νεότερους συναδέλφους. Έχω βρεθεί σε γυρίσματα όπου έφτασα κοντά στο να φύγω. Πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι και να βγει η δουλειά, αλλά δεν γίνεται να τρωγόμαστε μεταξύ μας. Χρειάζεται να συνεργαζόμαστε όμορφα, ειδικά όταν υπάρχει πίεση











