«Από τη νότια Κρήτη μέχρι τον Έβρο όλοι μου χτυπούσαν την πλάτη και μου έλεγαν να τον προσέχεις. Αυτό μου προκαλούσε ένα δέος, έναν φόβο, μια ανασφάλεια»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Καλεσμένη στην εκπομπή #ΤΕΤαΤΕΤ του Τάσου Τρύφωνος βρέθηκε η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου, το βράδυ του Σαββάτου (14/11), παραχωρώντας μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στον #AlphaΚύπρου.
Περιγράφει τη γνωριμία τους, τον έρωτα, τον γάμο τους και την καθημερινότητά τους δίπλα στον πρώην Πρωθυπουργό.
Απαντά για το ποιοι την πολέμησαν, τι μετανιώνει ή τι θα έκανε διαφορετικά, καθώς και για τους λόγους που δεν κατέβηκε ποτέ στην πολιτική.
Μιλά για τους στενούς δεσμούς του Ανδρέα Παπανδρέου με την Κύπρο και τις επαφές του με τους Κύπριους πολιτικούς.
Μεταξύ άλλων, η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου αναφέρθηκε στον αείμνηστο σύζυγό της, Ανδρέα Παπανδρέου, μιλώντας με συγκίνηση για τη βαθιά σχέση που τους ένωνε, την αφοσίωσή της στο πρόσωπό του, αλλά και την αγωνία που βίωνε καθημερινά για την υγεία του.
Αναφέρεται στις άγρυπνες νύχτες στο πλευρό του, τονίζοντας το τεράστιο αίσθημα ευθύνης που ένιωθε να παρακολουθεί την υγεία και την αναπνοή του, χαρακτηρίζοντάς το ως «ιστορικό χρέος»
Δεν ήταν ένας απλός σύζυγος, που έτσι βαριέσαι ή ξέρω ‘γω ξεχνιέσαι… Ήταν αυτό το δέσιμο που είχαμε και το συμπλήρωμα που είχαμε ο ένας στον άλλον. Τι να συμπληρώσω εγώ; Να συμπληρώσω αγάπη, αφοσίωση, ενημέρωση από αυτά που μάθαινα, φροντίδα! Τα πάντα, όλα αυτά… Νύχτες που δεν κοιμόμουν για να είμαι ξύπνια και να παρακολουθώ τα πάντα, το πώς αναπνέει, το πώς είναι
Στη συνέχεια, η Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου θυμήθηκε τις περιοδείες στις οποίες συνόδευε τον Ανδρέα Παπανδρέου, αποκαλύπτοντας πως υπήρχε μια φράση που άκουγε διαρκώς από τον κόσμο και η οποία της δημιουργούσε ένα τεράστιο αίσθημα ευθύνης.
Πηγαίνοντας στις περιοδείες υπήρχε ένα σύνθημα μοναδικό, λες και ήταν συνεννοημένοι. Από τη νότια Κρήτη μέχρι τον Έβρο όλοι μου χτυπούσαν την πλάτη και μου έλεγαν να τον προσέχεις. Αυτό μου προκαλούσε ένα δέος, έναν φόβο, μια ανασφάλεια. Γι’ αυτό πολλές φορές ήμουν ξύπνια και παρακολουθούσα και την ανάσα πώς είναι. Δεν ήταν ένα χρέος συζυγικό, ήταν ένα χρέος ιστορικό
