Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν πλέον να βασίζονται σε παραδοσιακές προσεγγίσεις για τον πιστωτικό κίνδυνο, καθώς η γεωπολιτική αστάθεια, οι οικονομικές αναταράξεις και οι ολοένα και πιο διασυνδεδεμένες αγορές δημιουργούν νέες προκλήσεις για τις εταιρείες και τους πελάτες τους. Αυτό ήταν ένα από τα βασικά μηνύματα που προέκυψαν από τη συζήτηση πάνελ με θέμα «Πόσο ρίσκο αξίζει να αναλάβουμε; Πιστωτικές αποφάσεις σε ένα μεταβαλλόμενο επιχειρηματικό περιβάλλον», η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 3ου Credit Risk & Sustainability Conference.
Στη συζήτηση, την οποία συντόνισε ο Γιώργος Χατζηλεοντής, Director, Corporate Credit & ESG – Ratings & Services / “Synesgy”, συμμετείχαν ο Πέτρος Κοντόπουλος, Credit Director της Allianz Trade Greece και ο Ευάγγελος Καζάκης, Commercial Director της Allianz Trade Greece.
Ο Πέτρος Κοντόπουλος επισήμανε ότι οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται σε ένα περιβάλλον διαδοχικών αναταράξεων, από την πανδημία και τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας έως εξελίξεις που επηρεάζουν τον τραπεζικό τομέα, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και το διεθνές εμπόριο. Αν και οι εταιρείες έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη εμπειρία στη διαχείριση της αβεβαιότητας, υποστήριξε ότι οι λειτουργίες διαχείρισης πιστωτικού κινδύνου πρέπει να εξελιχθούν περαιτέρω.
- Διαβάστε επίσης: Simone Rampichini: Η Κύπρος θα προσελκύσει επενδύσεις καθώς οι επιδόσεις της στον τομέα ESG αναδεικνύουν ένα ισχυρότερο προφίλ
- Διαβάστε επίσης: Σέρκο Κουγιουμτζιάν: Αυξάνεται η σημασία των κριτηρίων ESG στη διαχείριση πιστωτικού κινδύνου, καταδεικνύει έρευνα στην Κύπρο
«Υπάρχει αναμφίβολα αυξημένος γεωπολιτικός κίνδυνος», ανέφερε σχετικά ο κ. Κοντόπουλος, προσθέτοντας ότι οι εταιρείες που επιβίωσαν από τις πρόσφατες κρίσεις έχουν αναπτύξει σημαντικές ικανότητες για την αντιμετώπιση της αβεβαιότητας. Ωστόσο, εξήγησε ότι ο ρόλος του υπευθύνου πιστωτικού ελέγχου (credit controller) πρέπει να αποκτήσει πιο στρατηγικό χαρακτήρα. Αντί να περιορίζονται στην απλή σύνταξη αναφορών για την παλαιότητα των οφειλών (ageing reports), οι επαγγελματίες του κλάδου θα πρέπει να διαδραματίζουν πιο ενεργό ρόλο στην κατανόηση της επιχείρησης και των πελατών της.
Ο Ευάγγελος Καζάκης συμφώνησε ότι οι επιχειρήσεις αλλάζουν, σημειώνοντας, ωστόσο, ότι η διαδικασία παραμένει σταδιακή. «Πιστεύω ότι οι επιχειρήσεις αλλάζουν αργά. Με συνέπεια, ναι, αλλά αργά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ανέδειξε επίσης την ασφάλιση πιστώσεων ως έναν μηχανισμό που μπορεί να ενθαρρύνει τις εταιρείες να υιοθετήσουν πιο δομημένες διαδικασίες πιστωτικού ελέγχου. Οι ασφαλισμένες επιχειρήσεις, εξήγησε, συχνά αναπτύσσουν διαδικασίες για την παρακολούθηση των πελατών, τον καθορισμό πιστωτικών ορίων και τη διαχείριση των κινδύνων πληρωμής, στο πλαίσιο της σχέσης τους με την ασφαλιστική εταιρεία.
Για τον κ. Καζάκη, αυτό αναδεικνύει μια θεμελιώδη μεταβολή στον ρόλο της ασφάλισης πιστώσεων. «Δεν πρόκειται απλώς για αποζημίωση, αλλά ουσιαστικά για πρόληψη», σημείωσε, εξηγώντας ότι οι εταιρείες αναπτύσσουν μηχανισμούς ελέγχου, διαδικασίες και συστήματα με βάση τις πληροφορίες και τις απαιτήσεις που συνδέονται με τα συμβόλαια ασφάλισης πιστώσεων.
Το πάνελ αμφισβήτησε επίσης την αντίληψη ότι η διαχείριση πιστωτικού κινδύνου αφορά πρωτίστως την αποφυγή ζημιών. Ο κ. Κοντόπουλος υποστήριξε ότι η πρόσβαση σε δεδομένα πληρωμών και σε ευρύτερες πληροφορίες της αγοράς μπορεί να δώσει στις επιχειρήσεις την αυτοπεποίθηση να διεκδικήσουν νέους πελάτες και αγορές.
«Η ασφάλιση πιστώσεων δεν αφορά μόνο την άρνηση. Λέμε και το "ναι"», ανέφερε, εξηγώντας ότι οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται από πολλαπλούς προμηθευτές μπορούν να βοηθήσουν στον καθορισμό του κατά πόσον μια εταιρεία μπορεί να χορηγήσει με ασφάλεια περισσότερη πίστωση σε έναν συγκεκριμένο αγοραστή.
Και οι δύο ομιλητές τόνισαν τη σημασία της πληροφόρησης και της στενής συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων και των συνεργατών τους στον τομέα του πιστωτικού κινδύνου, ιδίως όταν προκύπτουν απρόβλεπτες κρίσεις. Από την πλευρά του, ο κ. Καζάκης ανέφερε ότι μια μακροχρόνια σχέση με έναν ασφαλιστή πιστώσεων μπορεί να παρέχει στις επιχειρήσεις πρόσβαση σε έγκαιρη πληροφόρηση και υποστήριξη κατά τη διάρκεια σημαντικών εξελίξεων.
Τελικά, η συζήτηση ανέδειξε μια ευρύτερη εξέλιξη στη διαχείριση πιστώσεων: ο αποτελεσματικός έλεγχος του κινδύνου δεν συνίσταται στην εξάλειψη του κινδύνου, αλλά στην επαρκή κατανόησή του, ώστε να λαμβάνονται τεκμηριωμένες αποφάσεις. Όπως το έθεσε ο κ. Κοντόπουλος, ο υπεύθυνος διαχείρισης πιστώσεων οφείλει να λειτουργεί όλο και περισσότερο «ως επιχειρησιακός αναλυτής», κατανοώντας την τρέχουσα κατάσταση του πελάτη, την πορεία του και το πώς αυτά εντάσσονται στη γενικότερη στρατηγική της εταιρείας.
