«Για το πώς έχει χειριστεί η Αθηνά όλη αυτή την ιστορία είναι πραγματικά παράδειγμα. Έχουν καταφέρει και έχουν βρει πάρα πολύ όμορφες ισορροπίες. Τους βγάζω το καπέλο»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Με αφορμή την πρόσφατη συνέντευξη της Αθηνάς Οικονομάκου στην εκπομπή #ΧαμογέλαΚαιΠάλι!, η Σίσσυ Χρηστίδου θέλησε να τοποθετηθεί δημόσια για τον τρόπο με τον οποίο η ηθοποιός και ο πρώην σύζυγός της, Φίλιππος Μιχόπουλος, έχουν διαχειριστεί τη συνεπιμέλεια των δύο παιδιών τους.
Η παρουσιάστρια του #Mega μίλησε με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τις ισορροπίες που έχει καταφέρει να διατηρήσει το πρώην ζευγάρι μετά τον χωρισμό του, τονίζοντας πως θεωρεί τη στάση τους παράδειγμα προς μίμηση.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στις οικονομικές και πρακτικές υποχρεώσεις που συνεπάγεται η συνεπιμέλεια, επισημαίνοντας πόσο σημαντική είναι η ουσιαστική συνεννόηση ανάμεσα στους δύο γονείς.
Η συζήτηση, ωστόσο, πήρε και μια πιο προσωπική τροπή, όταν η Σίσσυ Χρηστίδου μίλησε ανοιχτά για τις δικές της ενοχές ως μητέρα, αποκαλύπτοντας πως πρόκειται για ένα ζήτημα που εξακολουθεί να επεξεργάζεται μέσα από την ψυχοθεραπεία της.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η εξομολόγηση της Αθηνάς Οικονομάκου για τη συνεπιμέλεια, τον χωρισμό και τον έγγαμο βίο με τον Bruno Cerella
Με αφορμή τις αλλαγές στην καθημερινότητά της, εξήγησε πως πολλές φορές οι μητέρες αισθάνονται ότι δεν κάνουν αρκετά για τα παιδιά τους, ακόμη κι όταν στην πραγματικότητα είναι ουσιαστικά παρούσες στη ζωή τους.
«Για το πώς έχει χειριστεί η Αθηνά όλη αυτή την ιστορία είναι πραγματικά παράδειγμα. Έχουν καταφέρει και έχουν βρει πάρα πολύ όμορφες ισορροπίες. Έχει όντως συνεπιμέλεια με τα παιδιά της, όπως είπε και η ίδια σε μια συνέντευξη πρόσφατα. Δεν τίθεται και θέμα διατροφής. Δηλαδή ασκούν τη συνεπιμέλεια, με τον τρόπο που θεωρώ ότι, αν μπεις να την ασκήσεις, αυτός είναι ο τρόπος.
Συνεπιμέλεια στην πράξη σημαίνει ότι οι γονείς αποφασίζουν από κοινού για τα πάντα. Πληρώνουν από κοινού για τα πάντα. Στη συνεπιμέλεια διατροφή δίνει ο γονέας που έχει μεγαλύτερες οικονομικές δυνάμεις. Είναι κάτω από ίσους όρους και οι δύο γονείς. Και όταν μπορεί να δοθεί η διατροφή και η Αθηνά το είχε πει στη συνέντευξη έτσι, ότι μπορεί να αποδώσει διατροφή ο ένας στον άλλον, αλλά έχει να κάνει με τις οικονομικές δυνάμεις, όχι με το ποια είναι η μαμά και ποιος είναι ο μπαμπάς και ποιο είναι βασικά το σπίτι που μένει το παιδί.
Αν η μαμά βγάζει παραπάνω λεφτά από τον μπαμπά, δίνει η μαμά διατροφή. Γιατί όταν έχει ένας γονιός την επιμέλεια, το σπίτι του παιδιού είναι αυτό του γονιού που έχει την επιμέλεια. Όσες μέρες και αν έχει επικοινωνία ο άλλος γονιός. Κατάλαβες; Η βάση του. Άρα εκείνο το σπίτι πληρώνει και τα σχολεία, τα έξοδα, τις υποχρεώσεις του παιδιού, τους γιατρούς, τα πάντα. Τα πληρώνει ο γονιός που έχει επιμέλεια. Απλά σε αυτή την περίπτωση θέλει πάρα πολύ καλή συνεννόηση όπως καταλαβαίνετε.
Δηλαδή πρέπει να συνεννοούνται για τα πάντα και να λες να παίρνει ο ένας γονιός τον άλλον και να λέει το παιδί έχει αυτό το έξοδο, το πληρώνουμε από μισά και αυτό σαν αποτέλεσμα, πιστέψτε με, είναι πιο πολλά χρήματα από το να δίνεις διατροφή στο τέλος, άμα η κοινή συμμετοχή και των δύο γονιών. Αλλά πραγματικά έχουν καταφέρει αυτοί οι δύο άνθρωποι να έχουν βρει την ισορροπία, έχουν προχωρήσει και τις ζωές τους με αυτόν τον τρόπο έχουν τους συντρόφους τους κτλ. Τα παιδιά είναι ανά τέσσερις μέρες στο ένα σπίτι και στο άλλο και αυτό όλο έχει λειτουργήσει πάρα πολύ αρμονικά και τους βγάζω το καπέλο. Δηλαδή σπάνια το συναντάς»
«Ακόμα και όταν ήταν πολύ αρχή με τον Μπρούνο, δεν έβλεπες αυτή την αμφιβολία. Δηλαδή η Αθηνά έλεγε και να μην είναι ο άντρας της ζωής μου και να μην κρατήσει. Εγώ ζω αυτό που ζω. Κατάλαβες; Απλά το θέμα είναι ότι θέλει πολύ ψυχοθεραπεία. Η Αθηνά έχει κάνει πάρα πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία για να αποδέχεσαι ότι ναι, σου αξίζει η ευτυχία, σου αξίζει η αγάπη, σου αξίζει και να μην το βλέπεις καχύποπτα ή ενοχικά.
Ειδικά οι μαμάδες, θα σε πάω σε αυτό το πλαίσιο. Οι μαμάδες την ενοχή την έχουν για πλάκα. Εγώ διαχειρίζομαι το ότι κάνω καθημερινό στην ψυχοθεραπεία μου από τότε που ξεκινήσαμε. Δηλαδή μου λέει ο ψυχολόγος μου ”ωραία, έλα να το δούμε ψύχραιμα. Τι έχει αλλάξει απέναντι στα παιδιά” Λέω ας πούμε, δεν μαγειρεύω τώρα κάθε μέρα. Θα μαγειρέψω μία μέρα, θα κρατήσω το φαΐ για δύο μέρες. ”Ναι”, μου λέει ”αλλά τώρα ας πούμε έχεις Σαββατοκύριακα με το παιδί σου. Σε βοηθάει;” Κατάλαβες τι λέω;
Γιατί στην πράξη δουλεύω τις ώρες που το παιδί είναι στο σχολείο, παίρνω το παιδί από το σχολείο, πάω το παιδί στο σχολείο. Και με το που παίρνω το παιδί το μεσημέρι είμαι όλη μέρα με το παιδί. Δηλαδή πρακτικά δεν αποτυπώνεται αυτό στη ζωή του. Αλλά εγώ λέω, μου άλλαξε. Εγώ λέω δεν μαγείρευα κάθε μέρα ή κάθε απόγευμα θα φτιάχναμε μια τυρόπιτα, θα κάναμε ένα κέικ που για μένα είναι η σύνδεσή μου.
Ρε παιδί μου, σου λέω ότι η ενοχή είναι η καραμέλα για τη μαμά που μπορεί να μην αποτυπώνεται και στην πράξη. Δηλαδή μπορεί να δουλεύεις και οχτώ ώρες και να γυρνάς και να έχεις δύο εποικοδομητικές ώρες με το παιδί σου και αυτό πραγματικά να είναι η ουσία. Γιατί μπορείς να είσαι και όλη μέρα με το παιδί σου και να είσαι με νεύρα, με κατάθλιψη και αυτό μόνο να επιβαρύνει το παιδί σου στο τέλος της ημέρας. Αλλά η γυναίκα θεωρώ, η σημερινή γυναίκα ζει με αυτές τις ενοχές»
