Η Κρίστα Πάικ, η εκτέλεση της οποίας με θανατηφόρα ένεση στο Τενεσί απέτυχε στις 30 Σεπτεμβρίου, έχει ανακτήσει τις αισθήσεις της και πλέον μιλά, σύμφωνα με τους δικηγόρους της, ενώ εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Η 50χρονη, η οποία βρίσκεται εδώ και 30 χρόνια σε πτέρυγα μελλοθανάτων, χρειάστηκε να τεθεί σε μηχανική υποστήριξη μετά την αποτυχημένη εκτέλεση.
Σχεδόν μία εβδομάδα αργότερα, ωστόσο, οι συνήγοροί της ανακοίνωσαν ότι είναι «σε εγρήγορση, μιλά και συνεχίζει να λαμβάνει κρίσιμη ιατρική φροντίδα».
«Παρά τη σοβαρή βλάβη που υπέστη στα χέρια της, εξακολουθεί να είναι δεμένη με χειροπέδες και αλυσίδες στο κρεβάτι», δήλωσε δικηγόρος της, περιγράφοντας την ανάρρωσή της ως ιατρικά πρωτοφανή.
«Η πρόγνωσή της παραμένει ασαφής, αλλά τουλάχιστον αναμένουμε μια μακρά περίοδο ανάρρωσης», πρόσθεσε.
Το μεγάλο νομικό ερώτημα -Μπορεί να επαναληφθεί η εκτέλεση;
Η εξέλιξη της υγείας της Πάικ φέρνει πλέον στο προσκήνιο ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο νομικό ζήτημα. Τι συμβαίνει όταν μια Πολιτεία έχει επιχειρήσει να εκτελέσει έναν θανατοποινίτη, αλλά η διαδικασία αποτυγχάνει και ο κρατούμενος επιβιώνει;
Η Ρόμπιν Μάχερ, εκτελεστική διευθύντρια του Death Penalty Information Center, χαρακτήρισε την υπόθεση «αχαρτογράφητη περιοχή».
«Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ δεν έχει αποφανθεί από το 1947 για το αν μια δεύτερη απόπειρα εκτέλεσης θα παραβίαζε το Σύνταγμα», δήλωσε στο δίκτυο USA Today. «Αυτά είναι ερωτήματα που δεν χρειάστηκε ποτέ να τεθούν μέχρι σήμερα και κανείς δεν γνωρίζει τις απαντήσεις».
Η ίδια εκτίμησε μάλιστα ότι μια δεύτερη εκτέλεση της Πάικ θα ήταν «πιθανότατα αντισυνταγματική».
«Από όλα τα ερωτήματα που έχουμε αυτή τη στιγμή, το μόνο για το οποίο είμαι βέβαιη είναι ότι δεν θα πρέπει να υποβληθεί σε δεύτερη [εκτέλεση]», τόνισε.
Οι δικηγόροι ζητούν μετατροπή της ποινής
Μέχρι στιγμής, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, δεν έχει απαντήσει στα επανειλημμένα αιτήματα των δικηγόρων της Πάικ και οργανώσεων που αντιτίθενται στη θανατική ποινή να μετατρέψει την ποινή της σε ισόβια κάθειρξη.
Ο Λι, ωστόσο, επανέλαβε μετά την αποτυχημένη εκτέλεση την υποστήριξή του στη θανατική ποινή και δήλωσε ότι θεωρεί καθήκον του να εφαρμόζει τις αποφάσεις των ενόρκων.
«Η ευθύνη μου είναι να εφαρμόζω τις ποινές που έχουν επιβάλει τα δικαστήρια του Τενεσί, ακόμη και όταν αυτό είναι δύσκολο, και αυτό ακριβώς σκοπεύουμε να κάνουμε τις επόμενες ημέρες», δήλωσε.
Ο κυβερνήτης έχει διατάξει ανεξάρτητη έρευνα για όσα συνέβησαν κατά την απόπειρα εκτέλεσης και, παράλληλα, ακύρωσε τη μοναδική άλλη εκτέλεση με θανατηφόρα ένεση που είχε απομείνει προγραμματισμένη για το Τενεσί μέσα στο 2026.
Επτά βελόνες και δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης
Σύμφωνα με όσα έχουν αποκαλύψει οι δικηγόροι της, το ιατρικό προσωπικό χρησιμοποίησε τουλάχιστον επτά βελόνες στην προσπάθεια να τοποθετήσει ενδοφλέβια γραμμή και να χορηγήσει δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, του φαρμάκου που χρησιμοποιείται για την εκτέλεση.
Σε δικαστικό έγγραφο που κατατέθηκε μετά την αποτυχημένη εκτέλεση, οι δικηγόροι της περιέγραψαν μια διαδικασία κατά την οποία ακόμη και η ίδια η Πάικ προσπάθησε να βοηθήσει το προσωπικό να εντοπίσει σημείο για την τοποθέτηση της ενδοφλέβιας γραμμής.
«Κάποια στιγμή, η ίδια η κυρία Πάικ προσέφερε καθοδήγηση σχετικά με το πού θα μπορούσε η ομάδα να επιχειρήσει την πρόσβαση [στη φλέβα]. Μία βελόνα λύγισε σε γωνία 90 μοιρών όταν αφαιρέθηκε», αναφέρεται στο δικαστικό έγγραφο.
Οι συνήγοροί της υποστήριξαν επίσης ότι της χορηγήθηκαν δύο σετ συριγγών με το θανατηφόρο φάρμακο και ότι καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ακουγόταν να κλαίει, να βογκά και στη συνέχεια να αναπνέει βαριά.
«Το χέρι μου αισθάνεται σαν να είναι έτοιμο να σκάσει», φέρεται να είπε κάποια στιγμή η Πάικ.
Σε άλλο σημείο, ρώτησε: «Είναι φυσιολογικό αυτό;»
Τι προβλέπει το πρωτόκολλο του Τενεσί
Το πρωτόκολλο εκτελέσεων του Τενεσί προβλέπει ότι ένα δεύτερο σετ συριγγών με φάρμακα χορηγείται «εάν ο κρατούμενος δεν έχει πεθάνει» μετά την πρώτη δόση.
Δεν διευκρινίζει, ωστόσο, τι ακριβώς πρέπει να συμβεί εάν ο κρατούμενος παραμένει ζωντανός και μετά τη δεύτερη χορήγηση.
Οι δικηγόροι της Πάικ υποστηρίζουν ότι προβλήματα στις ενδοφλέβιες γραμμές πιθανότατα είχαν ως αποτέλεσμα η πεντοβαρβιτάλη να καταλήξει στον ιστό του σώματός της αντί στην κυκλοφορία του αίματος.
Αντί να διορθώσουν το πρόβλημα, οι υπεύθυνοι φέρεται να προετοίμασαν και να χορήγησαν το δεύτερο σετ συριγγών, αναφέρει το ρεπορτάζ της Daily Mail.
Το ιστορικό προηγούμενο του 1947
Το πλησιέστερο νομικό προηγούμενο βρίσκεται σχεδόν 80 χρόνια πίσω, στην υπόθεση του Γουίλι Φράνσις στη Λουιζιάνα.
Ο Φράνσις ήταν μόλις 17 ετών όταν η αμερικανική Πολιτεία επιχείρησε να τον εκτελέσει στην ηλεκτρική καρέκλα το 1946. Η συσκευή, όμως, δεν παρείχε επαρκές ηλεκτρικό ρεύμα και η εκτέλεση απέτυχε.
Έναν χρόνο αργότερα, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η αποτυχημένη εκτέλεση ήταν ατύχημα και ότι μια δεύτερη απόπειρα δεν συνιστούσε «σκληρή και ασυνήθιστη τιμωρία». Ο Φράνσις εκτελέστηκε επιτυχώς αργότερα το ίδιο έτος.
Η υπόθεση της Πάικ, ωστόσο, παρουσιάζει σημαντικές διαφορές. Οι δικηγόροι της είχαν προειδοποιήσει μήνες πριν από την εκτέλεση ότι οι αξιωματούχοι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυσκολίες στην πρόσβαση στις μικρές φλέβες της.
Ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του Columbia, Μπέρναρντ Χάρκορτ, δήλωσε στο USA Today ότι μια δεύτερη απόπειρα θα μπορούσε «κατά τη διαδικασία» να παραβιάζει την αρχή της διπλής δίωξης.
«Αυτό που έχει ενδιαφέρον σε εκείνη την υπόθεση είναι ότι το Ανώτατο Δικαστήριο είπε: “Ήταν ατύχημα και μπορείς να το ξανακάνεις”. Η Κρίστα Πάικ δεν ήταν ατύχημα. Το γνώριζαν», ανέφερε, δηλώνοντας ότι πρακτικά μια επανάληψη της εκτέλεσης στην συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί εκ νέου εκτέλεση ποινής.
Οι δικηγόροι της Πάικ ζητούν παράλληλα να διατηρηθούν όλα τα στοιχεία που σχετίζονται με την αποτυχημένη εκτέλεση, προκειμένου να διασφαλιστεί η λογοδοσία και να προστατευθούν τα νομικά δικαιώματά της.
«Εργαζόμαστε στενά με τους ανθρώπους που βρίσκονται πιο κοντά στην Κρίστα, ώστε να σεβαστούμε τις επιθυμίες της, να προστατεύσουμε την ιδιωτικότητά της και να διασφαλίσουμε τα δικαιώματά της ως ασθενούς σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο», δήλωσε ο δικηγόρος της Λουκ Ίνεν. «Ζητούμε από το κοινό και τα μέσα ενημέρωσης να σεβαστούν επίσης αυτή την ιδιωτικότητα».
Η καταδίκη για τη δολοφονία του 1995
Η Πάικ βρίσκεται σε πτέρυγα μελλοθανάτων εδώ και τρεις δεκαετίες, μετά την καταδίκη της για τη δολοφονία, το 1995, της συμμαθήτριάς της στο πρόγραμμα Job Corps του Νόξβιλ, Κόλιν Σλέμερ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ο τότε σύντροφός της, Ταντάριλ Σιπ, βοήθησε να παρασύρουν το θύμα σε δασώδη περιοχή, όπου το ζευγάρι τη βασάνισε μέχρι θανάτου. Μια συνεργός, η Σαντόλα Πίτερσον, φέρεται να λειτουργούσε ως τσιλιαδόρος.
Τα στοιχεία της αστυνομίας ανέφεραν ότι η Πάικ και ο Σιπ χάραξαν ένα πεντάγραμμο στο στήθος της έφηβης. Η Πάικ φέρεται επίσης να πήρε ως «αναμνηστικό» ένα κομμάτι από το κρανίο της.
Η Σλέμερ προσπάθησε να διαφύγει, αλλά το ζευγάρι την έπιασε ξανά και συνέχισε τον βασανισμό, ο οποίος, σύμφωνα με εκτίμηση της ίδιας της Πάικ, διήρκεσε από περίπου 30 λεπτά έως μία ώρα.
Η Πάικ και ο Σιπ καταδικάστηκαν για φόνο πρώτου βαθμού. Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο, ενώ ο Σιπ σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους.
Πηγή: Iefimerida
