Στις 4 Οκτωβρίου 1987, το ελληνικό βόλεϊ γνώρισε τη μεγαλύτερη διάκρισή του μέχρι εκείνη τη στιγμή σε επίπεδο Εθνικών ομάδων. Στη Γάνδη του Βελγίου, η Εθνική ομάδα ανδρών επικράτησε της Σουηδίας με 3-2 στον μικρό τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, γράφοντας μία από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.
Ήταν ένα ακόμη μεγάλο αθλητικό γεγονός σε μία αξέχαστη για την Ελλάδα χρονιά. Μόλις τέσσερις μήνες νωρίτερα, η Εθνική μπάσκετ είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας και πλέον ήταν η σειρά του ελληνικού βόλεϊ να πανηγυρίσει τη δική του ευρωπαϊκή επιτυχία.
Με προπονητή τον Θανάση Μαργαρίτη και βοηθό του τον Κυριάκο Παντελιά, η «γαλανόλευκη» ταξίδεψε στο Βέλγιο και συμμετείχε στον Β' όμιλο της διοργάνωσης, οι αγώνες του οποίου διεξήχθησαν στη Γάνδη. Εκεί, απέναντί της βρέθηκαν μερικές από τις ισχυρότερες ομάδες της Ευρώπης, ανάμεσά τους η Τσεχοσλοβακία, η Βουλγαρία και η Σουηδία.
Το ξεκίνημα της Ελλάδας ήταν εντυπωσιακό και έδειξε από νωρίς ότι η συγκεκριμένη ομάδα ήταν ικανή για μεγάλα πράγματα. Στις 25 Σεπτεμβρίου, η Εθνική αντιμετώπισε την πανίσχυρη τότε Τσεχοσλοβακία και πέτυχε σπουδαία νίκη με 3-2.
Μία ημέρα αργότερα, στις 26 Σεπτεμβρίου, ήρθε μία ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία. Η Ελλάδα επικράτησε της Βουλγαρίας με 3-1, απέναντι σε μία από τις μεγάλες δυνάμεις του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου βόλεϊ.
Το μέγεθος των δύο αυτών νικών αποτυπώθηκε χαρακτηριστικά στα λόγια του Στέλιου Καζάζη, ενός από τους ηγέτες εκείνης της ομάδας, ο οποίος είχε δηλώσει σε συνέντευξή του: «Αν το 3-2 επί της Τσεχοσλοβακίας ήταν απίστευτο, το 3-1 επί της Βουλγαρίας έμοιαζε με ψέμα».
Η ελληνική ομάδα συνέχισε την εντυπωσιακή της πορεία. Στις 27 Σεπτεμβρίου επικράτησε εύκολα της Ισπανίας με 3-0, ενώ στις 29 Σεπτεμβρίου λύγισε και το Βέλγιο με 3-2, φτάνοντας έτσι τις τέσσερις νίκες σε ισάριθμους αγώνες.
Στον τελευταίο αγώνα του ομίλου, στις 30 Σεπτεμβρίου, η Εθνική αντιμετώπισε τη Σουηδία. Αυτή τη φορά γνώρισε την ήττα με 3-1. Ελλάδα και Σουηδία ολοκλήρωσαν τη φάση των ομίλων με τέσσερις νίκες και μία ήττα, όμως η Σουηδία κατέλαβε την πρώτη θέση χάρη στον καλύτερο συντελεστή σετ, αφήνοντας την Ελλάδα στη δεύτερη.
Η συγκεκριμένη ήττα, ωστόσο, έμελλε να έχει μια ιδιαίτερη συνέχεια. Με τη δεύτερη θέση στον όμιλο, η ελληνική ομάδα βρέθηκε αντιμέτωπη στον ημιτελικό με την πρώτη του Α' ομίλου, τη Σοβιετική Ένωση. Η πανίσχυρη σοβιετική ομάδα επιβεβαίωσε τον τίτλο του φαβορί και επικράτησε της Ελλάδας με 3-0 σετ, παίρνοντας την πρόκριση στον τελικό, όπου στη συνέχεια κατέκτησε και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Για την Ελλάδα, όμως, έμενε μία τελευταία και πολύ σημαντική μάχη. Στις 4 Οκτωβρίου 1987, στον μικρό τελικό της διοργάνωσης, η Εθνική βρέθηκε ξανά απέναντι στη Σουηδία. Αυτή τη φορά, όμως, το διακύβευμα ήταν ένα μετάλλιο.
Οι Σουηδοί, με τους Γκούσταφσον, Νίλσον και Σάαφ στη σύνθεσή τους, προηγήθηκαν δύο φορές στα σετ, όμως η ελληνική ομάδα είχε τα ψυχικά αποθέματα να απαντήσει και στις δύο περιπτώσεις, οδηγώντας την αναμέτρηση στο τάι-μπρέικ.
Εκεί, η Ελλάδα βρέθηκε πίσω στο σκορ με 8-13. Με το παλιό σύστημα της αλλαγής, όλα έδειχναν να γέρνουν προς τη σουηδική πλευρά. Οι διεθνείς, όμως, δεν εγκατέλειψαν τη μάχη. Με ένα εντυπωσιακό επιμέρους 6-1 έφεραν το παιχνίδι στα ίσα, 14-14, και στη συνέχεια πήραν το προβάδισμα με 15-14.
Και τότε ήρθε η φάση που έμελλε να μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη όσων έζησαν εκείνη τη βραδιά. Ο Μιχάλης Τριανταφυλλίδης τελείωσε την επίθεση για το 16-14 και η Ελλάδα πανηγύρισε τη νίκη με 3-2 σετ.
Το χάλκινο μετάλλιο ήταν γεγονός. Η Εθνική Ελλάδας είχε ανέβει στο βάθρο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και είχε πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερη μέχρι τότε επιτυχία του ελληνικού βόλεϊ σε επίπεδο Εθνικών ομάδων.
Στην αλησμόνητη εκείνη ομάδα, αρχηγός της οποίας ήταν ο Στέλιος Καζάζης, αγωνίστηκαν επίσης οι Μιχάλης Τριανταφυλλίδης, Τάσος Τεντζέρης, Δημήτρης Γόντικας, Σωτήρης Αμαριανάκης, Σάκης Μουστακίδης, Βαγγέλης Κουτσονίκας, Κώστας Μαργαρώνης, Δημήτρης Καζάζης, Γιώργος Ντράγκοβιτς, Μάκης Δημητριάδης και Γιάννης Νικολαΐδης.
Τριάντα εννέα χρόνια μετά οι θριαμβευτές της Γάνδης έχουν χαράξει ξεχωριστά μονοπάτια ακολουθώντας ο καθένας τον δικό του δρόμο.
Θανάσης Μουστακίδης
Ο Έλληνας πασαδόρος μετά το τέλος της καριέρας του ως αθλητής ακολούθησε το δρόμο της προπονητικής. Υπήρξε κόουτς του Εθνικού Αλεξανδρούπολης, ενώ τελευταίος του σταθμός ήταν η ομάδα βόλεϊ γυναικών της Νίκης Αλεξανδρούπολης τη σεζόν 2022-2023. Σήμερα δεν βρίσκεται σε κάποια ομάδα.
Δημήτρης Καζάζης
Ο έτερος πασαδόρος της «γαλανόλευκης» ασχολήθηκε με την προπονητική και πέρασε από σπουδαίους συλλόγους. Κάθισε στον πάγκο της ΑΕΚ, του Παναθηναϊκού (άνδρες, γυναίκες), του Ολυμπιακού και του Φοίνικα Σύρου, ενώ ήταν προπονητής της Εθνικής Ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009.
Στέλιος Καζάζης
Ο έμπειρος ακραίος έγινε προπονητής και ανέλαβε ουκ ολίγες ομάδες. Από το πλούσιο βιογραφικό του ξεχωρίζουν οι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ, ενώ τελευταία ομάδα που ανέλαβε ήταν ο Παφιακός στην Κύπρο τη σεζόν 2014-2015.
Μιχάλης Τριανταφυλλίδης
Έπειτα από μία σπουδαία καριέρα ο πολύπειρος ακραίος παρέμεινε στο αγαπημένο του άθλημα, μέσω της προπονητικής. Το 1993 μεταπήδησε στο beach volley ιδρύοντας την ακαδημία Volley & Beachvolley Camps. Επίσης τον Αύγουστο του 2017 ίδρυσε την πρώτη επίσημη σχολή beach volley στην Ελλάδα παράλληλα με την έναρξη των πρώτων εγκαταστάσεων διεθνών προδιαγραφών αθλημάτων άμμου που φέρουν το όνομά του, Triantafyllidis Beach Arena. Το 2021 έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία της ΕΟΠΕ και εκλέχτηκε μέλος του ΔΣ.
Τάσος Τεντζέρης
Ο ακραίος της σπουδαίας Εθνικής του 1987 διετέλεσε team manager του Παναθηναϊκού και τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει κατεύθυνση, αφού ασχολείται με τις ακαδημίες της Θέτιδας Βούλας.
Δημήτρης Γόντικας
Ο κεντρικός του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος συνεχίζει μέχρι και σήμερα να υπηρετεί το άθλημα του βόλεϊ. Βρίσκεται στο ΤΑΑ του Παναθηναϊκού και είναι εκπρόσωπος της ομάδας στην ΕΣΑΠ. Ταυτόχρονα είναι στέλεχος επιχειρήσεων έχοντας συνάψει συμφωνία με την Percapita.
Βαγγέλης Κουτσονίκας
Ο Κουτσονίκας παρέμεινε στον χώρο της πετοσφαίρισης, καθώς ασχολήθηκε σποραδικά με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την ομάδα του Άρη σε δύο διαφορετικές περιόδους.
Μάκης Δημητριάδης
Όπως αρκετοί συναθλητές του έτσι και ο Δημητριάδης αποφάσισε να ασχοληθεί με την προπονητική. Μεταξύ άλλων είχε θητεία και σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Συγκεκριμένα διετέλεσε προπονητής της Εθνικής Κ19 και Κ21 αντίστοιχα. Τα τελευταία χρόνια βρέθηκε στον Έβρο, ιδρύοντας την δική ακαδημία, την οποία ονόμασε «Αμαζόνες Μαΐστρου».
Γιάννης Φάκας
Ο διεθνής κεντρικός υπήρξε συνεργάτης του κόουτς Καζάζη στην Εθνική Ανδρών το 2009, ενώ ήταν προπονητής και σε τοπικές ομάδες της Αθήνας. Επίσης είναι στέλεχος της Πολεμικής Αεροπορίας.
Κώστας Μαργαρώνης
Ο σπουδαίος ακραίος χάραξε αντίθετο δρόμο σε σύγκριση με τους περισσότερους συναθλητές του. Συγκεκριμένα αποφάσισε να μην ασχοληθεί ενεργά με την πετοσφαίριση, αφού μόλις τελείωσε την καριέρα του εισχώρησε στον κόσμο του μάρκετινγκ έχοντας δικό του γραφείο.
Γιάννης Νικολαΐδης
Ο «Γιάνα» απεβίωσε στις 13 Ιουνίου 2024 αντιμετωπίζοντας σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Γιώργος Ντράγκοβιτς
Μετά το τέλος της καριέρας του θέλησε να απέχει από το βόλεϊ, καθώς δεν ακολούθησε την προπονητική.
Θανάσης Μαργαρίτης
Ο προπονητής της Εθνικής του 1987 έχει πλέον συνταξιοδοτηθεί και εκτός της προπονητής, ήταν υπεύθυνος ανάπτυξης της ΕΟΠΕ.
Πηγή: Πρώτο Θέμα
