Καταγγελίες για την ιδιωτική κλινική στη Θεσσαλονίκη, η οποία λειτουργούσε ογκολογικό τμήμα χωρίς την απαιτούμενη άδεια, λαμβάνουν πλέον μορφή χιονοστιβάδας.
Δεν πρόκειται μόνο για την έλλειψη άδειας του ογκολογικού τμήματος. Σύμφωνα με συγγενείς ασθενών, οι συνθήκες νοσηλείας που προσφέρονταν στη συγκεκριμένη κλινική χαρακτηρίζονται ως τραγικές.
Στις καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, αναφέρονται ελλείψεις σε προσωπικό, σοβαρά προβλήματα στη φροντίδα των ασθενών και ζητήματα σχετικά με τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής.
Ο γιος πρώην ασθενούς, μιλώντας στην ΕΡΤ, καταγγέλλει ότι το διαθέσιμο προσωπικό ήταν ανεπαρκές. Όπως αναφέρει, πολλές φορές αναγκαζόταν ο ίδιος να ταΐζει τη μητέρα του.
“Να φανταστείτε ότι τη μητέρα μου τις περισσότερες φορές την τάιζα εγώ”, δηλώνει χαρακτηριστικά. Παράλληλα, κάνει λόγο για λάθη στη χορήγηση των φαρμάκων της, επισημαίνοντας πως αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να μην ρυθμίζεται σωστά το σάκχαρό της.
Μια ακόμη σοβαρή καταγγελία προέρχεται από συγγενή ασθενούς, ο οποίος μετέφερε τη μητέρα του στην κλινική για φυσικοθεραπεία. Όπως περιγράφει, μετά από περίπου 20 ημέρες, επέστρεψε για να την παραλάβει και διαπίστωσε σημαντική επιδείνωση της υγείας της.
Σύμφωνα με την περιγραφή του, ενημερώθηκε από το προσωπικό: “Δεν πάει καλά η μητέρα, να την πάρετε να την πάτε σε ένα νοσοκομείο”. Όταν την παρέλαβε, η γυναίκα βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση, ενώ το πόρισμα έκανε λόγο για αφυδάτωση.
Ανάλογες καταγγελίες εμφανίζονται και σε διαδικτυακές αναφορές συγγενών, οι οποίοι περιγράφουν τη δική τους εμπειρία από τη συγκεκριμένη κλινική.
Σε μία από αυτές, συγγενής χαρακτηρίζει την κλινική “εκτελεστήριο”, υποστηρίζοντας ότι μετέφερε εκεί άνθρωπό του με κινητικά προβλήματα και όταν τον παρέλαβε, αντιμετώπιζε λοίμωξη του αναπνευστικού και του ουροποιητικού. Όπως σημειώνει, χρειάστηκε να δώσει μάχη για τη ζωή του.
Άλλη καταγγέλλουσα κάνει λόγο για εικόνα παραμέλησης κατά τις επισκέψεις της στον δικό της άνθρωπο. Υποστηρίζει πως τον έβρισκε απεριποίητο και “λερωμένο με εμετούς”, εκφράζοντας την έντονη απογοήτευσή της και καταλήγοντας: “Μεγάλο λάθος που τους εμπιστευτήκαμε”.
Υψηλά χαρακτηρίζονται και τα ποσά που ζητούνταν από τους ασθενείς. Καταγγέλλων αναφέρει ότι του ζητήθηκαν 12.000 ευρώ για όλο τον χρόνο, για τρεις έως τέσσερις συνεδρίες. Το ποσό, όπως λέει, αφορούσε την αμοιβή του γιατρού, τα φάρμακα και το κρεβάτι.
“Μου ζητούσε για όλο τον χρόνο – που είναι 3-4 συνεδρίες – 12.000 ευρώ”, αναφέρει χαρακτηριστικά, απαντώντας καταφατικά στην ερώτηση εάν είναι καρκινοπαθής.
Η συγκεκριμένη καταγγελία αποτελεί πλέον μέρος του υλικού που εξετάζουν οι αρμόδιες αρχές.
Η υπόθεση έχει ήδη προκαλέσει εισαγγελική παρέμβαση, με τη διενέργεια έρευνας για τη διερεύνηση τυχόν ευθυνών σχετικά με τους ελέγχους που είχαν πραγματοποιηθεί στην κλινική.
Στο πλαίσιο της έρευνας αναμένεται να εξεταστούν και τα παραστατικά που είχαν υποβληθεί για την καταβολή αποζημιώσεων από τον ΕΟΠΥΥ, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν πλέον συνολικά τον τρόπο λειτουργίας της συγκεκριμένης δομής και κατά πόσο οι απαραίτητοι έλεγχοι είχαν διενεργηθεί σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Δεν έχουν τέλος οι καταγγελίες
Mε αφορμή το πρόσφατο κλείσιμο ιδιωτικής κλινικής στη Θεσσαλονίκη, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου αποκαλύπτοντας καταγγελίες για σωρεία παραβάσεων σε ιδιωτικούς χώρους υγείας και ευεξίας.
Ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών περιέγραψε στην «Κοινωνία Ώρα MEGA» την δική του εμπειρία με την τότε σύζυγό του, η οποία όμως έχει «φύγει» από τη ζωή εδώ και τρία χρόνια.
«Η γυναίκα μου είχε καρκίνο ωοθηκών μια 20ετία και πήγαινε καλά με θεραπείες, χημειοθεραπείες, χειρουργεία και λοιπά. Κλασικά. Βρήκε ένα κέντρο στα Σκόπια. Λέω εγώ στα Σκόπια υπάρχει Harvard και δεν το ήξερα; Και μάλιστα ζητούσε λεφτά, διότι μέχρι τότε η γυναίκα μου δεν πλήρωσε πουθενά και τίποτα. Είχε ιδιωτική ασφάλεια. Ήταν ένα κέντρο το οποίο είχε παράρτημα λέει στη Φλώρινα και ζητούσε να του βάλουμε λεφτά στην τράπεζα των Σκοπίων. Εγώ είπα δεν θα περάσω στο παράλογο και στο μεταφυσικό. Δεν ξαναμιλάμε γι’ αυτό, ούτε να το ξανακούσω. Η ίδια όμως βρήκε μέσα να πάει. Πλήρωσε στην αρχή 32.000 ευρώ στην τράπεζα των Σκοπίων και μετά έμεινε δύο μήνες στη Θεσσαλονίκη. Χωρίσαμε από τότε και υπολογίζω ότι έδινε περίπου 6.000 χιλιάδες την βδομάδα. Το 6.000 μάλλον είναι σημαδιακό νούμερο. Ο μικρός μου ο γιος μπήκε, είδε το ιατρείο που γινόντουσαν οι θεραπείες και μου λέει ”Μπαμπά μην πας εκεί, θα τους δείρεις. Είναι απαράδεκτο”. Έκανε ένα είδος πλασμαφαίρεσης. Ούτε εγώ καταλάβαινα. Έβαζε και θερμοφόρες από αυτές που βάζουμε στα πόδια το χειμώνα να ζεσταθούμε και έλεγε ότι άλλαζε το DNA και το RNA του κυττάρου», είπε αρχικά.
Και συνέχισε: «Της είχαν τάξει ότι θα της διώξουν τον καρκίνο με ανανέωση του αίματος, με καθαρισμό του αίματος και αλλαγή του, της πληροφορίας, του DNA. Μια φορά που τον βρήκα του λέω ”κοιτάξτε, είστε Θεός;” Λέει ”περίπου”. Αυτοί οι άνθρωποι λειτουργούν σαν παλιοί μάγοι. Θεωρούν τους εαυτούς τους θεούς και πείθουν τον άλλον. Γιατί ο κανονικός γιατρός μιλά με μια αβεβαιότητα, γιατί είναι επιστήμονας. Η επιστήμη είναι η ερώτηση, δεν είναι η απάντηση. Δεν μπορεί να σου δώσει 100% αν η θεραπεία θα πάει καλά. Για αυτό μιλάμε και με στατιστικές. Ο μάγος όμως είναι βέβαιος, όπως ο Θεός. Παγιδεύει τους ανθρώπους. Δεν ξέρετε τι πήρε αυτή η γυναίκα μετά. Είχε ιατρείο στη Θεσσαλονίκη αυτός και είναι από τα Σκόπια. Ένα ιατρείο και μάλιστα μικρό ιατρείο. Έκανε την κουζίνα ένα είδος εξεταστηρίου. Η σύζυγός μου τότε δεν έκανε καταγγελία. Τον λάτρευε. Την είχε πείσει. Πήρε το δικηγόρο μου και να με καταγγείλει εμένα ότι λέω ψέματα».
Για το εάν έκανε πλασμαφαίρεση: «Η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν είδα μηχανήματα τότε. Είδα όρους, είδα να παίρνουν αίμα, να το βάζουν μέσα σε θερμοφόρες. Μηχάνημα δεν είδα. Μάλιστα εγώ του είπα ”κοιτάξτε να δείτε, η θερμότητα αυξάνει την αγγείωση και την αιμάτωση”. Ο καρκίνος τρέφεται από την αγγείωση και την αιμάτωση. Γι’ αυτό η προσπάθεια των γιατρών είναι να σταματήσουν την κυκλοφορία ή με φάρμακα ή με κρύες ας πούμε θεραπείες, κρυοθεραπείες και όχι με θερμοθεραπείες”. Τέλος πάντων, αυτό είναι επιστημονικό θέμα, δεν θα το λύσουμε τώρα. Δεν μπορούσα να το καταγγείλω γιατί είχαμε χωρίσει. Δεν μπορούσα, η ίδια δεν ήθελε. Δεν πήγε ούτε στον ΠΙΣ, ούτε στον ΙΣΑ, δεν πήγε. Εγώ σταμάτησα τότε και μάλιστα ο δικηγόρος μου μου λέει ”μην ασχολείσαι, θα μπλέξεις”. Της απέσπασε περί τις 100.000 ευρώ».
«Πουλούσαν “μανιταροχάπια” στη Μάλτα-Μίσησε την κλασική ιατρική»
Για τα κυκλώματα: «Το κύκλωμα αυτό ξεκινούσε από Θεσσαλονίκη, πήγαινε στη Βιέννη, όπου υπήρχε ένα είδος μουσουλμάνου παπά, «βεζίρη», ένας που σ’ έβαζε σε μια σπηλιά, απομαγνήτιζε τα κύτταρά μας και έκανε αντιστροφή. Και εκεί πλήρωνες περίπου ξεκινούσες από 10-30 χιλιάδες. Μετά πήγε το κύκλωμα, πήγαινε στη Μάλτα. Στη Μάλτα υπήρχε παραγωγή, «μανιταροχαπιών», τα οποία σου αλλάζανε τη διάθεση και λοιπά. Μια φορά πήρα ένα εγώ να το δοκιμάσω ως γιατρός, ας πούμε, να κάνω και λιποθύμησα και όταν ξύπνησα δε θυμόμουνα τίποτα. Αυτά τα χάπια τα πουλούσαν γύρω στα 120 ευρώ το κουτάκι. Στη Μάλτα όμως»,
»Την είχε αφήσει την κλασική ιατρική. Δεν ήθελε να ακούσει κλασικό γιατρό με τίποτα. Μίσησε την κλασική ιατρική. Μέσα σε δύο μήνες έφυγε η γυναίκα με φρικτούς πόνους, με μεταστάσεις που βγαίνανε σχεδόν έξω από το δέρμα της, γιατί σταμάτησε την κλασική χημειοθεραπεία. Να έρθει, το υπουργείο αφού έβαλε και αυτό το σύστημα που λέει, να δει τι κάνει αυτός ο κύριος. Νομίζω ότι υπάρχει. Δεν ξαναπήγα εγώ εκεί. Και πάρα πολλά τα λεφτά. Δηλαδή προσέξτε να δείτε, επειδή εμένα η γυναίκα μου πέρασε από όλα τα ογκολογικά, κυρίως στο γιατρικό, που δεν πληρώσαμε τίποτα με όλες τις ακριβές χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες και τα χειρουργεία, γιατί την κάλυψε η ασφάλειά της. Και μας έφαγαν τα λεφτά στα Σκόπια; Κομπογιαννίτες».
«Κρατούσαν τον 93χρονο πατέρα μου ζωντανό για να του αποσπούν χρήματα»
Ο κύριος Χαράλαμπος επίσης μίλησε στο MEGA για αυτή την κλινική, η οποία έκλεισε στη Θεσσαλονίκη.
«Εγώ προσωπικά μια τραυματική εμπειρία με τον πατέρα μου όταν χρειάστηκε να νοσηλευτεί μετά από εγκεφαλικά. Με το που πήγαμε στην κλινική, γιατί δεν έχεις και το περιθώριο να κάνεις έρευνα σε τέτοιες περιπτώσεις, ψάχνεις ό,τι καλύτερο για τον άνθρωπο που αγαπάς. Λες να πάω κάπου ιδιωτικά να πληρώσω, αλλά να τύχει φροντίδας όπως αξίζει. Ωστόσο, τα πράγματα στην αρχή φαίνονται ωραία γιατί όπως μας τα παρουσίασαν, μετά άρχισαν να κάνουν εξετάσεις που δε χρειαζόταν γιατί ο άνθρωπος ήταν «στα τελευταία του». Έκατσε δύο μήνες. Ναι, δύο μήνες έκατσε. Ωστόσο, του έκαναν εξετάσεις, εξετάσεις, εξετάσεις, θεραπείες, πράγματα που δεν τα χρειαζόταν 93 χρόνων άνθρωπος όλα αυτά. Αλλά με το πρόσχημα του ότι δεσμεύτηκε ο ΑΜΚΑ, δεν μπορούσαμε να γράψουμε τις εξετάσεις του ασφαλισμένου ανθρώπου. Ότι και καλά, δεσμεύεται ο ΑΜΚΑ όταν ένας ασθενής μπει στην κλινική, η συγκεκριμένη τουλάχιστον αυτό ξέρω εγώ, δεν μπορούσε κυρία Βούλγαρη, να γράψει κάτι κάποιος άλλος ή και λοιπά. Ο αριθμός αυτός δηλαδή ήταν υπό την φροντίδα των γιατρών και δεν μπορούσαμε να κάνουμε εμείς κάτι άλλο ή άλλος γιατρός να συνταγογραφήσει. Γιατί ζήτησα να γράψουμε εμείς τις εξετάσεις από γιατρούς έξω και λοιπά, να μην επιβαρυνθούμε ας πούμε το κόστος. Λέει δεν γίνεται αυτό και ό,τι χρειαστεί και κριθεί απαραίτητο θα γίνει και λοιπά. Και αυτό φυσικά είχε μια διαφορετική έκταση όσον αφορά στο οικονομικό, γιατί διπλασιάστηκαν τα χρήματα από αυτά που μας είπαν στην αρχή»,
«Το ζήτημα είναι ότι όταν χρειάστηκε κάτι άλλο ο πατέρας μου, δηλαδή χρειάστηκε– είχε κάποια ανεπάρκεια με τα νεφρά του, νεφρική ανεπάρκεια και λοιπά, λέει εμείς δεν μπορούμε να το καλύψουμε. Θα πρέπει να πάει στο νοσοκομείο. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε, λέει, εξετάσεις στα νεφρά του. τον βάλαμε για φροντίδα μετά από κάποιο εγκεφαλικό, γιατί δεν μπορούσαμε εμείς. Δεν μπήκε για να αποθεραπευτεί από κάτι. Δεν μπορούσαμε να βρούμε ας πούμε σε κάποιο άλλο ίδρυμα. Να έχει και ιατρική περίθαλψη παράλληλα. Και πέθανε και μας τον αφήσανε κάτω εκεί σε ένα δωματιάκι που είχε σφουγγαρίστρες και αυτά δεν είχανε χώρο και για τους νεκρούς δηλαδή έναν χώρο έτσι με αξιοπρέπεια να φύγουν οι άνθρωποι από κει πέρα. Μας είπανε ”κάτω είναι ο πατέρας σας” και όταν τους κάναμε μια αρνητική κριτική, μάς απάντησαν ότι η επιλογή της κλινικής βαραίνει εμάς δηλαδή. Και πάντα λέει εμείς σε πλήρη γνώση των όρων λειτουργίας. Και μας είπαν ότι η θεραπευτική και διαγνωστική προσέγγιση κάθε περιστατικού, λέει, δεν αποτελούν προαιρετική επιλογή αλλά ιατρική αναγκαιότητα. Δηλαδή δεν μπορούσα εγώ να κάνω επιλογή στη θεραπεία του. Και λέει εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις γιατί η ιατρική δεοντολογία δεν μας επιτρέπει λέει να κάνουμε εκπτώσεις στην υγεία των ασθενών μας. Θέλουμε το καλύτερο. Το είδαμε το καλύτερο φυσικά, όπως το είδαν και πάρα πολλοί. Γιατροί απ΄ έξω μου είπαν ότι τον κρατούσαν στη ζωή μόνο και μόνο για να κάνουν εξετάσεις και θεραπείες. Ο άνθρωπος ήταν να φύγει και τον κρατούσαν. Σε μια βδομάδα θα είχε φύγει ο άνθρωπος αλλά τον πήγαμε δύο μήνες να πάρουν κάποια χιλιάρικα».
Πηγή: Τα Νέα
