Έβαλε την Κύπρο σε ένα διεθνή χάρτη που δεν υπήρχε προηγουμένως. Κατάφερε να κατακτήσει την κορυφή του Βουνού της Κολάσεως, ενός απαιτητικού αγώνα ορεινής ποδηλασίας, που χρειάζεται δύναμη και αντοχή για να ολοκληρωθεί. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, κατάφερε να πετύχει το ακατόρθωτο και να τερματίσει πρώτη στην κατηγορία που συμμετείχε. Και αποφάσισε αυτό που ένιωσε τη στιγμή της δυσκολίας της να το μετατρέψει σε μάθημα ζωής και να το διδάξει σε όλους.
Αυτή είναι η Σαββίνα Κουλλέ, η Κύπρια αθλήτρια ορεινής ποδηλασίας, η οποία κατάφερε να υψώσει την κυπριακή σημαία σε ένα απαιτητικό αγώνα, γεμάτο κυριολεκτικά με χιόνια και λάσπες. Η πρωταθλήτρια συμμετείχε στον αγώνα Mountain of Hell, πέρασε μέσα από πάγους, χιόνια και λάσπη και κατάφερε να βγει πρώτη στην κατηγορία της. Ακόμη και με προβλήματα που αντιμετώπιζε, που δεν οφείλονταν αποκλειστικά στον απαιτητικό αγώνα.
Μέσα από τον αγώνα, ωστόσο έμαθε κι ένα πολύ σημαντικό μάθημα ζωής, ότι όλοι πέφτουν και ότι αυτός είναι ο δρόμος προς την κορυφή. Έτσι, ξεκίνησε το Eat Her Dust και μέσα από αυτό θέλει να στείλει σε όλους το μήνυμα ότι ακόμη και να πέσει κάποιος, πρέπει να σηκωθεί και να συνεχίσει την πορεία του. Μάλιστα, ένωσε τις δυνάμεις της με το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα, στο οποίο θα δώσει τα καθαρά έσοδα που έχει λάβει από τον αγώνα της, αλλά και από το ντοκιμαντέρ που έχει δημιουργήσει με τον Ανδρέα Κολοκοτρώνη, που στέκεται πάντα στο πλευρό της.
Η Σαββίνα Κουλλέ μίλησε στον REPORTER για το πώς μπήκε στη ζωή της η ορεινή ποδηλασία, πώς αποφάσισε να συμμετάσχει στον αγώνα Mountain Hell και πώς κατάφερε να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να ανέβει στο ψηλότερο σκαλοπάτι του βάθρου. Επίσης, η Σαββίνα Κουλλέ αναφέρθηκε και στην απόφασή της να δημιουργήσει το ντοκιμαντέρ «Όλοι πέφτουν: Ο δρόμος προς την κορυφή».
Πώς γνώρισε την ορεινή ποδηλασία
«Από μικρή μου άρεσαν τα extreme sports. Μου άρεσε πολύ η ποδηλασία, έκανα σε χαλαρό επίπεδο με τον πατέρα μου, το σκι και άλλα. Τα τελευταία πέντε χρόνια γνώρισα τι είναι το enduro mountain biking και μου άρεσε πολύ. Τότε είπα ότι αυτό το πράγμα θέλω να το εξελίξω περισσότερο. Έτσι, ξεκίνησα να ασχολούμαι περισσότερο με αυτό, άρχισα εντατικές προπονήσεις και το περασμένο καλοκαίρι αποφάσισα ότι ήθελα να συμμετέχω στο Mountain of Hell. Τώρα ξεκινώ προπονήσεις για το επόμενο καλοκαίρι.
Πριν από το συγκεκριμένο άθλημα, δεν ασχολούμουν, σε επίπεδο πρωταθλητισμού με κάποιο άθλημα. Πλέον έχω αλλάξει όλη μου τη ζωή γι’ αυτό το πράγμα. Μετακόμισα στις Πλάτρες από τη Λεμεσό, για να μπορώ να κάνω τις προπονήσεις μου καθημερινά. Άλλαξα και τη δουλειά μου γι’ αυτό το λόγο. Πριν ήμουν σε μία δουλειά 9-5, σε μία εταιρεία. Πλέον δουλεύω για τον εαυτό μου. Η ζωή μου πλέον επικεντρώθηκε στην ορεινή ποδηλασία».
Η συμμετοχή στο Mountain Of Hell
«Το Mountain Of Hell είναι ένας από τους πιο απαιτητικούς αγώνες enduro mountain biking στον κόσμο. Λαμβάνει χώρο στις Γαλλικές Άλπεις, όπου ξεκινάς από υψόμετρο 3,500 μέτρων και καταλήγεις στα 800 μέτρα σε κάτω από μία ώρα. Ονομάζεται έτσι για διάφορους λόγους. Αρχικά είναι το υψόμετρο, μετά περνά ο αθλητής μέσα από πάγο, χιόνια, βραχώδες έδαφος, λάσπες, δάσος και καταλήγει στο χωριό που είναι ο τερματισμός. Ο αγώνας είναι μαζικής εκκίνησης, άνδρες και γυναίκες ξεκινούν από το ίδιο σημείο. Υπάρχουν πολλά δύσκολα σημεία και ανάβασης και κατάβασης. Συνολικά, όλες οι κατηγορίες προσλαμβάνουν περίπου 1,000 άτομα. Είναι δύο κατηγορίες, τα αναλογικά ποδήλατα και τα e-bikes, που είναι άνδρες γυναίκες και στις δύο κατηγορίες.
Για μένα προέκυψε στην προσπάθειά μου να προκαλέσω τον εαυτό μου για να δω μέχρι ποια όρια μπορώ να φτάσω. Αυτός ο αγώνας είναι ο πιο απαιτητικός στον κόσμο και έχει όλα τα βλέμματα στραμμένα πάνω του, επειδή είναι το βουνό της κολάσεως. Ανακάλυψα ότι καμία γυναίκα από Κύπρο και Ελλάδα δεν συμμετείχε ξανά σε αυτό τον αγώνα και αποφάσισα να λάβω μέρος και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Το ανακάλυψα μέσα από τα social media, που έδειχνε αθλητές να τρέχουν στον πάγο και να προσπαθούν να φτάσουν από τον πάγο προς τον τερματισμό και μου κίνησε το ενδιαφέρον.
Προσωπικά επιλέγω να έχω τα μαλλιά μου ελεύθερα και να είναι ευδιάκριτο ότι είμαι γυναίκα, ώστε να με βλέπουν οι άνδρες και να γνωρίζουν ότι είμαι άλλη κατηγορία και δεν χρειάζεται να ανταγωνίζονται με μένα».
Οι δυσκολίες στους αγώνες
Ο αγώνας στο Βουνό της Κολάσεως είναι δύσκολος, όμως η Σαββίνα είχε να αντιμετωπίσει και κάποιες άλλες δυσκολίες. Συμμετείχε δύο φορές και οι δύο αγώνες δεν ήταν καθόλου εύκολοι.
«Στον πρώτο μου αγώνα είχα μία σοβαρή πτώση στο πιο ολισθηρό κομμάτι της πίστας. Ήταν στο πρώτο κομμάτι της πίστας, που ήταν ο πάγος. Όταν έπεσα, εγώ κυλούσα στον πάγο κάτω, χωρίς να ξέρω πού και πότε θα σταματήσω και το ποδήλατό μου έμεινε πιο πάνω. Στα 100 μέτρα κατάφερα να σταματήσω στην άκρια, σηκώθηκα πάνω απευθείας και έτρεξα προς τα πίσω για να βρω το ποδήλατό μου και να συνεχίσω τον αγώνα μου.
Έχασα πολύτιμο χρόνο εκείνη τη φάση, αλλά μετά έβαλα τα δυνατά μου για να μπορέσω να επιστρέψω στον αγώνα. Κατάφερα και πέρασα την άλλη γυναίκα που ήταν στην κατηγορία μου και τερμάτισα. Δεν σκέφτηκα να τα παρατήσω. Μόλις έπεσα, το μόνο που σκέφτηκα ήταν πότε θα σταματήσω και πού για να σηκωθώ και να επιστρέψω. Το πιο σημαντικό που κράτησα από αυτό τον αγώνα ήταν και ο λόγος που έστησα την καμπάνια μου. Ήθελα να στείλω ένα σημαντικό μήνυμα στον κόσμο ότι έπεσα αλλά αυτό δεν έχει σημασία, αν είναι στο ποδήλατο, στη ζωή ή στην καθημερινότητα, αλλά πρέπει όλοι να σηκωνόμαστε ξανά.
Στο δεύτερο αγώνα είχα άλλο πρόβλημα, που ξεκίνησε το βράδυ πριν τους προκριματικούς, που είναι οι αγώνες που θα καθορίσουν τη θέση που θα ξεκινήσεις στον τελικό. Εγώ ήθελα να πάω πολύ καλά για να έχω μία καλή θέση για τον τελικό. Το προηγούμενο βράδυ είχαμε πάρει το ποδήλατο να το πλύνω και να το ετοιμάσω για τον αγώνα. Πήγαμε το βράδυ να το πάρουμε και συνειδητοποίησα ότι ο κινητήρας δεν δούλευε και δεν δίνει ώθηση. Δεν μπορούσα να συμμετάσχω στην κατηγορία e-bike χωρίς κινητήρα.
Προσπαθούσαμε να βρούμε λύση κατά τη διάρκεια της νύχτας, δεν μπορούσαμε να βρούμε το πρόβλημα. Ξυπνήσαμε το πρωί της επόμενης ημέρας, οδηγήσαμε τέσσερις ώρες για να πάμε στην πιο κοντινή πόλη και να βρούμε αντιπρόσωπο. Έχασα τους αγώνες, άρα ήξερα ότι θα ξεκινούσα τελευταία στον τελικό, αλλά θα είχα ποδήλατο. Πήγαμε στην πόλη, προσπάθησαν να αλλάξουν κάποια σύρματα που φαινόταν ότι είχαν πρόβλημα, το πήρα και έδειχνε ότι δούλευε. Την επόμενη ημέρα, δεν δούλευε.
Είπα ότι θα τρέξω και ό,τι γίνει. Έτρεξα χωρίς κινητήρα. Ήταν πολύ δύσκολο, επειδή υπήρχαν σημεία που δεν είχα ανάσα, επειδή ήμουν σε πίστα e-bike χωρίς κινητήρα και τερμάτισα πρώτη. Είχα πολύ καλό προβάδισμα στην αρχή του αγώνα. Στην κατάβαση από τον πάγο, που δεν χρειάζεται πετάλι και κινητήρα, προσπάθησα να πάρω όσο προβάδισμα μπορούσα, επειδή μετά ήταν πιο δύσκολο να με προσπεράσουν. Έτσι, έγινε ο φετινός αγώνας».
Το μάθημα του πρώτου αγώνα
Η πτώση που είχε στον πρώτο της αγώνα ήταν κάτι παραπάνω από μία πτώση. Ήταν το μάθημα που της έμεινε, ότι παρά τις πτώσεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάποιος, πρέπει να σηκώνεται και να συνεχίζει. Έτσι, αποφάσισε να συνεργαστεί με το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα, που αφορά άτομα που δίνουν το δικό τους καθημερινό αγώνα.
«Ήθελα να κάνω μία καμπάνια με τον τίτλο που είπα και ήθελα να συνδυάζεται με κοινωνική προσφορά, αποφάσισα να επικοινωνήσω με το Καραϊσκάκειο. Είχαμε μία συνάντηση μετά τον αγώνα που έπεσα, που τους ενημέρωσα ότι ήθελα να κάνω αυτή την καμπάνια και ήθελα να τους δώσω τα καθαρά έσοδα. Στο Καραϊσκάκειο είναι άτομα που δίνουν το δικό τους αγώνα καθημερινά λόγω υγείας.
Το ντοκιμαντέρ προέκυψε από την ανάγκη να καταγράψουμε το ταξίδι αυτό, αλλά και τον αγώνα που γίνεται στο Καραϊσκάκειο. Ξεκινήσαμε εδώ και δέκα μήνες τα γυρίσματα, ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα τον Αύγουστο και θα πάμε στο σινεμά το Νοέμβριο. Είχαμε πάει στις Άλπεις για γυρίσματα, έχουμε πολλές συνεντεύξεις από την οικογένεια και από φίλες μου. Θα προβληθεί στον κινηματογράφο και θα γίνεται και δειγματοληψία στον κινηματογράφο. Τα καθαρά έσοδα όλης της καμπάνιας και από τους χορηγούς και τα έσοδα που θα λάβω από το σινεμά, θα δοθούν στο Καραϊσκάκειο».
Δεν είναι τόσο αναγνωρισμένο το άθλημα της ορεινής ποδηλασίας στην Κύπρο
Παρά το ότι το mountain bike είναι ένα άθλημα που στο εξωτερικό έχει ήδη γίνει γνωστό και αυτό μαρτυρά και το γεγονός ότι ο αγώνας Mountain Of Hell έχει καταφέρει να κεντρίσει το ενδιαφέρον αρκετών αθλητών, στην Κύπρο η ορεινή ποδηλασία δεν είναι τόσο διαδεδομένη, ενώ την ίδια ώρα είναι και ένα ανδροκρατούμενο άθλημα.
«Η ορεινή ποδηλασία είναι ένα από τα αθλήματα που δεν έχει καθόλου στραμμένα τα βλέμματα πάνω του. Το ποδόσφαιρο είναι το πιο γνωστό άθλημα, το ξέρουν όλοι. Την ορεινή ποδηλασία δεν την ξέρει κάποιος. Έτσι, με το δικό μου τρόπο προσπαθώ να φέρω περισσότερες γυναίκες πιο κοντά στο άθλημα. Αυτός είναι ο λόγος που διοργανώνω διήμερες ή μονοήμερες εκδρομές για ορεινή ποδηλασία, μόνο για γυναίκες για να γνωρίσουν τι είναι το άθλημα. Ο στόχος του Eat her dust ήταν αυτός, επειδή ήθελα να τρώνε τη σκόνη οποιασδήποτε γυναίκας όταν είναι σε κάποιο ανδροκρατούμενο χώρο.
Εγώ ξεκίνησα μόνη μου και μόνη μου έψαχνα χορηγούς, εκμεταλλευόμενη τα social media μου και να παλεύω μόνη μου χωρίς ομοσπονδίες, με συγκεκριμένο κύκλο, δεν ένιωσα ότι υπήρχαν άνδρες που προσπάθησαν να με μειώσουν ή να βιώσω διακρίσεις. Αντίθετα, ο Ανδρέας που είναι πάντα δίπλα μου είναι ο ίδιος που με βοηθά και χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσα να κάνω κάποια πράγματα».
Η Σαββίνα μέσα από διάφορες δράσεις προσπαθεί να φέρει στην επιφάνεια το άθλημα και να το μάθουν όσο το δυνατό περισσότερες γυναίκες.
«Πιστεύω ότι με τα μονοήμερα και τα διήμερα που διοργανώνω είναι ο πιο άμεσος τρόπος για να γνωρίσουν το άθλημα. Έρχονται και εγώ τους προσφέρω ένα πακέτο, που περιέχει τον εξοπλισμό, το φαγητό, τις δραστηριότητες κλπ. Είναι μία διασκεδαστική εμπειρία και είδα αρκετές κοπέλες επιστρέφουν στις δραστηριότητες. Μάλιστα, κάποιες έχουν αγοράσει δικό τους εξοπλισμό. Το κάνω εδώ και δύο χρόνια αυτό.
Επικοινώνησα με το Υπουργείο Παιδείας και με ενέκριναν για να κάνω βιωματικές παρουσιάσεις στα παιδιά για τη ψυχική ανθεκτικότητα και για το ότι πέφτουμε και σηκωνόμαστε ξανά και ξανά. Μαθαίνουν τα παιδιά για επιμονή, ότι θέτουμε ένα στόχο και το παλεύουμε».
Η έλλειψη υποδομών και η ανάγκη για δημιουργία ποδηλατικών διαδρομών
Η Σαββίνα αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι υπάρχει έλλειψη των κατάλληλων υποδομών στην Κύπρο, για να μπορούν οι ποδηλάτες να κάνουν προπονήσεις.
«Το νησί μας προσφέρεται αρκετά για να κάνεις mountain bike. Δεν έχουμε τόσο ακραίες καιρικές συνθήκες που να το απαγορεύουν. Το μόνο που μας λείπουν είναι οι υποδομές. Στο εξωτερικό υπάρχουν πάρκα που είναι για τους ποδηλάτες ή δρόμοι στη φύση που είναι διαφορετικοί για τους πεζοπόρους και διαφορετικοί για τους ποδηλάτες. Στην Κύπρο είναι τα ίδια και τα μοιραζόμαστε. Δεν υπάρχει κάτι που να έγινε από το κράτος για τους ποδηλάτες».
Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Everybody Falls: The Road to the Summit» (Όλοι πέφτουν: Ο δρόμος προς την κορυφή) είναι μία ιστορία που δεν αφορά μόνο έναν αγώνα, αλλά τις δυσκολίες, τις ανατροπές και την απόφαση να σηκωνόμαστε ξανά και ξανά. Θα κάνει πρεμιέρα στον κινηματογράφο στις 11 Νοεμβρίου και θα προβάλλεται στη συνέχεια για το κοινό.
Όπως αναφέρεται και στη σελίδα Eat Her Dust, το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τη Σαββίνα Κουλλέ σε ένα ταξίδι που ξεκινά χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη γραμμή εκκίνησης.
Έπειτα από μήνες προετοιμασίας στην Κύπρο, η Σαββίνα φορτώνει το ποδήλατο, τον εξοπλισμό και όλα όσα χρειάζεται σε ένα βαν, επιβιβάζεται σε πλοίο και ξεκινά το μεγάλο ταξίδι της στην Ευρώπη, έχοντας έναν προορισμό στο μυαλό της: το Mountain of Hell, έναν από τους πιο απαιτητικούς αγώνες ορεινής ποδηλασίας με μαζική εκκίνηση στον κόσμο.
Αυτό, όμως, δεν είναι απλώς ένα ντοκιμαντέρ για έναν αγώνα.
Είναι μια ιστορία για την προετοιμασία, τις θυσίες, τις ανατροπές και τους ανθρώπους που στέκονται δίπλα σου σε όλη τη διαδρομή. Από τις προπονήσεις στην Κύπρο και στους Δολομίτες, στις Ιταλικές Άλπεις, μέχρι τη χιονισμένη εκκίνηση του Mountain of Hell και ένα απρόσμενο πρόβλημα που αναγκάζει τη Σαββίνα να ξεκινήσει τον τελικό από το πίσω μέρος της εκκίνησης, το ταξίδι μετατρέπεται σε μια δοκιμασία πολύ μεγαλύτερη από την ταχύτητα.
Μέσα από τις αφηγήσεις της οικογένειας, των φίλων, των συναθλητών και των ανθρώπων που συναντά στην πορεία της, το ΟΛΟΙ ΠΕΦΤΟΥΝ φωτίζει τον άνθρωπο πίσω από το Eat Her Dust — και την αποφασιστικότητα να συνεχίζεις να προχωράς όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται σύμφωνα με το σχέδιο.
Γιατί όλοι πέφτουν.
