«Δεν κατάλαβα τίποτα τότε. Αργότερα συνειδητοποίησα το αυτονόητο. Ο Γιώργος δεν έγινε μετά καλλιτέχνης. Γεννήθηκε»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια άγνωστη ιστορία από τα νεανικά χρόνια του Γιώργου Μαζωνάκη μοιράστηκε ο Πέτρος Πολυχρονίδης.
Ο παρουσιαστής αποκάλυψε πως οι δυο τους υπήρξαν γείτονες στη Νίκαια και μεγάλωσαν στην ίδια πολυκατοικία, πολύ πριν ο Γιώργος Μαζωνάκης γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και αγαπητούς λαϊκούς τραγουδιστές της χώρας.
Η ιστορία που δημοσίευσε ο Πέτρος Πολυχρονίδης στο Instagram διαδραματίστηκε το καλοκαίρι του 1984:
Ο 12χρονος τότε Γιώργος Μαζωνάκης είχε στήσει μια παράσταση κουκλοθέατρου με σεντόνια και κούκλες στην αυλή. Ζητούσε από τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς το ποσό των δύο δραχμών για να παρακολουθήσουν το έργο.
Όταν ο μικρός Πέτρος διαμαρτυρήθηκε για το αντίτιμο, ο μελλοντικός τραγουδιστής του απάντησε αφοπλιστικά: «Εδώ θα κάνουμε τέχνη, Πετράκο. Αυτό οι μεγάλοι το πληρώνουν».
Ο παρουσιαστής συνόδευσε την ανάρτησή του με μια σπάνια φωτογραφία από το παρελθόν, τονίζοντας πως για εκείνον και τα παιδιά της γειτονιάς, ο σπουδαίος ερμηνευτής θα παραμείνει για πάντα «απλά ο Γιώργος από τον 4ο». Για τον Πέτρο Πολυχρονίδη, άλλωστε, πίσω από τον σταρ που γνώρισε αργότερα ολόκληρη η Ελλάδα υπήρχε πάντα εκείνο το παιδί από τη γειτονιά.
Για εμάς ήταν απλά ο Γιώργος από τον 4ο όροφο. Μέχρι τα 15 του, μεγαλώσαμε κάτω από τα ίδια κεραμίδια στην ίδια αυλή στη Νίκαια και όταν πρωτοξεκίνησε την καριέρα του, πολύ πριν γίνει αυτός ο κοσμαγάπητος καλλιτέχνης, ήμασταν τόσο περήφανοι φίλοι και γείτονες που ακολουθούσαμε με ενθουσιασμό τα πρώτα του βήματα στις πίστες.
Έχω δεκάδες όμορφες αναμνήσεις από αυτά τα παιδικά χρόνια (πριν τη δόξα) με τον Γιώργο, τη Βάσω και κυρίως τη Μαρία που μεγαλώσαμε μαζί, εκεί στην Μ.Μπότσαρη, αλλά θέλω να μοιραστώ μόνο τούτη.
Καλοκαίρι 1984. Ο 12χρονος Γιώργος και οι φίλοι του στην πολυκατοικία φτιάχνουν με τα χέρια τους ένα κουκλοθέατρο. Το απόγευμα ο Μαζωνάκης με μια χάρτινη ντουντούκα σαν ντελάλης, καλεί στην αυλή τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς να δούμε την παράσταση που ετοίμασαν αλλά ζητά να φέρουμε 2 δραχμές ο καθένας.
Ο εξάχρονος εαυτός μου ρώτα από αφέλεια γιατί θα πρέπει να δώσουμε λεφτά αφού δεν κατανοώ ακόμα την έννοια των συναλλαγών και ο Γιώργος μου απαντά αφοπλιστικά…
“Εδώ θα κάνουμε τέχνη Πετράκο. Αυτό οι μεγάλοι το πληρώνουν”.
Δεν κατάλαβα τίποτα τότε. Αργότερα συνειδητοποίησα το αυτονόητο. Ο Γιώργος δεν έγινε μετά καλλιτέχνης. Γεννήθηκε.
Αντίο...
*Κάνε refresh την σελίδα σε περίπτωση που δεν βλέπεις τα Instagram, TikTok και Twitter posts
