«Η βραδιά αυτή που έφυγε η Μαρινέλλα έμεινε ανεκπλήρωτη… Δεν προλάβαμε να αγκαλιαστούμε για τελευταία φορά, να κοιταχτούμε και να τραγουδήσουμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου… Και για να της πω για τελευταία φορά ότι την αγαπώ και την αγάπησα σαν το θηλυκό που υπήρξε μέσα στη ζωή μου: σαν μάνα, σαν αδελφή, σαν αγαπημένη, σαν φίλη, σε οποιαδήποτε μορφή της…»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Το Rythmos Classics με τον Αντώνη Ρέμο είναι το πρώτο επεισόδιο της νέας, limited σειράς μουσικών ντοκιμαντέρ του ελληνικού ραδιοφωνικού σταθμού.
Στην πρεμιέρα ο Αντώνης Ρέμος συζητά με τη δημοσιογράφο Γιώτα Τσιμπρικίδου.
Κάνει μια αναδρομή στα 30 χρόνια της επιτυχημένης μουσικής του πορείας και μοιράζεται άγνωστα παρασκήνια πίσω από τα πιο αγαπημένα του τραγούδια.
Προβάλλεται σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό από τα πρώτα του βήματα και αναφέρεται σε ανθρώπους και μεγάλες συνεργασίες που τον σημάδεψαν.
Σχετικά με τα πρώτα του βήματα και τις οικονομικές υποχρεώσεις που τον πίεζαν, δήλωσε:
Η δουλειά είναι ένα πράγμα το οποίο ε έχει παίξει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο στην καριέρα μου, έτσι; Από εκεί και πέρα πιστεύω και η αγάπη μου για τη μουσική, η αγάπη μου για το τραγούδι. Αγαπάω πάρα πολύ να τραγουδάω, αγαπάω πάρα πολύ τη μουσική.
Δεν έμαθα στο βαθμό που θα ‘θελα κάποιο μουσικό όργανο, παίζω κιθάρα εμπειρικά, παίζω ντραμς λίγο εμπειρικά… Δεν προλάβαινα να σπουδάσω, έπρεπε κάθε μέρα να δουλεύω κάπου και να φέρνω λεφτά στην οικογένεια…
Όταν η παραγωγός τον ρώτησε:
Εκεί το όνειρό σου ήταν… δηλαδή σκεφτόσουν από τότε, στα τρελά σου όνειρα, ότι μπορεί και να τραγουδήσεις στο Ηρώδειο;
Ο Αντώνης Ρέμος απάντησε κοφτά:
«Ποτέ. Το όνειρό μου έφτανε μέχρι το σημείο που να πάω να τραγουδήσω στο #ΝαΗΕυκαιρία
Για τον Αντώνη Βαρδή και τον Παντελή Παντελίδη μίλησε ο Αντώνης Ρέμος στη νέα του συνέντευξη
Σίγουρα η πιο ουσιαστική μου βάση είναι ο Αντώνης Βαρδής. Είχα αυτή τη μεγάλη τιμή, να βρίσκομαι δίπλα στον Αντώνη και να είμαι όχι μόνο απλά ένας συνεργάτης του, αλλά να είμαι κι ένας φίλος του
Ο Παντελής ήταν ένας σύγχρονος Ροβινσώνας Κρούσος.
Ταυτίστηκαν πάρα πολλοί νέοι μαζί του και ήταν και πολύ εκκωφαντικός ο θάνατός του. Επειδή ήταν βίαιος κι επειδή ήταν έτσι όπως συνέβη, θεωρώ ότι θα μείνει πάντα στην ψυχή του κόσμου ως ημιτελής αγάπη. Και αυτές οι αγάπες, οι ανεκπλήρωτες, μένουν για πάντα στο χρόνο.
Και έγραφε με έναν τρόπο τέτοιο, τόσο ακατανόητο και ακαταλόγιστο αλλά τόσο ουσιαστικό, που μόνο αυτός μπορούσε να το πει
Η συζήτηση στράφηκε στη συνέχεια στη συνεργασία και τον προσωπικό δεσμό που ανέπτυξε με τη σπουδαία ερμηνεύτρια, Μαρινέλλα. Ο Αντώνης Ρέμος στάθηκε στην ανθρώπινη πλευρά της, σημειώνοντας τη συμπεριφορά της εκτός σκηνής:
«Η ταπεινότητα κρίνει τη μεγαλοπρέπεια ενός καλλιτέχνη. Για παράδειγμα, η Μαρινέλλα, όταν ήταν κάτω από τη σκηνή, ήταν σαν κοριτσάκι που χανόταν μέσα στην αγκαλιά μου. Την ένιωθα πραγματικά ως μάνα μου, ως δασκάλα μου, ως παιδί μου. Όλα αυτά τα έχω νιώσει για τη Μαρινέλλα».
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου σχετικά με το ποιο πρόσωπο που δεν βρίσκεται πια στη ζωή θα επέλεγε για ένα τελευταίο δείπνο, ο τραγουδιστής εξέφρασε την επιθυμία του, αναφερόμενος στη Μαρινέλλα και στις κουβέντες που έμειναν στη μέση:
Θα έβαζα κάποιους, αλλά θα προτιμούσα να είχε μία καρέκλα απέναντί μου. Τη Μαρινέλλα μου. Για να της πω όλα αυτά που δεν πρόλαβα να της πω. Η βραδιά αυτή που έφυγε έμεινε ανεκπλήρωτη… Δεν προλάβαμε να αγκαλιαστούμε για τελευταία φορά, να κοιταχτούμε και να τραγουδήσουμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου… Και για να της πω για τελευταία φορά ότι την αγαπώ και την αγάπησα σαν το θηλυκό που υπήρξε μέσα στη ζωή μου: σαν μάνα, σαν αδελφή, σαν αγαπημένη, σαν φίλη, σε οποιαδήποτε μορφή της…
