Η δημοσιοποίηση του πορίσματος για το Κράτος Μαφία άνοιξε ξανά μια συζήτηση που η αλήθεια είναι πως στην Κύπρο παραμένει ουσιαστικά διαχρονικά ανοικτή, καθώς τα γεγονότα και οι αφορμές για να συντηρείται και απλώς να τίθεται σε περιόδους τουλάχιστον φαινομενικής ύφεσης των φαινομένων ένεκα των οποίων εκκολάπτεται σε κατάσταση… mute, είναι διαρκή και αποτελούν δυστυχώς αναπόσπαστο μέρος της δημόσιας ζωής της χώρας. Πολιτικής, θεσμικής και ό,τι άλλου πιθανόν εντάσσεται ή θα μπορούσε να ενταχθεί στην σφαίρα του δημόσιου βίου.
Πρόκειται για την συζήτηση που αφορά στην περιβόητη πολιτική ευθύνη και πώς αυτή αναλαμβάνεται, ή καλύτερα εν προκειμένω στην χώρα μας δεν αναλαμβάνεται, από πρόσωπα τα οποία βρίσκονται κατά καιρούς να εμπλέκονται ή να κατηγορούνται για πιθανή εμπλοκή σε υποθέσεις σκανδάλων ή πιθανών σκανδάλων, για αποφάσεις τους που, ηθελημένα ή μη, αποδεικνύονται στην πορεία τους ζημιογόνες και επιφέρουν αποδεδειγμένο κόστος - οικονομικό και άλλως πως - στο κράτος και κατ’ επέκταση στους πολίτες.
Που εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον τόπο και καταρρακώνουν την αξιοπιστία του κράτους, που μετατρέπουν τις δομές του περίπου σε έκπτωτες, που όλοι όσοι τις αποτελούν καθίστανται στη συνείδηση και στην αντίληψη της κοινωνίας συνώνυμοι της διαφθοράς και της διαπλοκής.
Αποδεχόμενοι χάρη συζήτησης πως τα όσα καταγράφονται στο πόρισμα για το Κράτος Μαφία ισχύουν, πρέπει ταυτόχρονα αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, αν δεν θέλουμε να εμφανιζόμαστε σαν υποκριτικά επιλεκτικά ευαίσθητοι, να παραδεχθούμε, να αποδεχθούμε και να ομολογήσουμε πως στην χώρα μας η όποια σήψη, διαπλοκή και εν τέλει διαφθορά, δεν είναι φρούτο σημερινό, καθόλου εποχιακό.
Αποτελούν αντιθέτως μια παθογένεια εμφορούμενη από τα γεννοφάσκια του κράτους μας, είναι όλα αυτά φαινόμενα που σε όλες τις περιόδους διακυβέρνησης του τόπου - σε άλλες μπορεί λιγότερο και σε άλλες μπορεί περισσότερο - ποτέ δεν εξέλειπαν.
Χωρίς αυτό εννοείται, να τίθεται κάτω ως επιχείρημα υποβάθμισης των όσων στο πόρισμα για το Κράτος Μαφία, αν ισχύουν, αποδίδονται, χωρίς ποτέ και για κανένα μια τέτοια προσέγγιση να μπορεί να αποτελεί ή να λειτουργήσει ως άλλοθι.
Κάνοντας αυτή την κουβέντα, θα ήταν στην δική μας τουλάχιστον λογική ολέθριο σφάλμα και μεγίστου βαθμού στρουθοκαμηλισμός, να θεωρηθεί από κάποιους ή και απ’ όλους πως με το «Κράτος Μαφία», με την στοχοποποίηση, την πιθανή καταδίκη ή αθώωση κάποιων ή όσων φέρονται να εμπλέκονται, συμπεριλαμβανομένου και του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, «καθαρίσαμε» με την διαφθορά στην Κύπρο, να αποδώσουμε και να φορτώσουμε σε όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχετίζονται με την συγκεκριμένη υπόθεση τα κακώς έχοντα ολάκερων δεκαετιών στον τόπο.
Πολύ απλά, γιατί η αποτελεσματική και ριζική αντιμετώπιση και πάταξη της διαφθοράς, είτε οι συγκεκριμένοι αποδειχθούν ένοχοι είτε αθώοι, δεν θα γίνει, ούτε με εξιλαστήρια θύματα ούτε με αποδιοπομπαίους τράγους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Έβγαλαν μαχαίρια μετά το πόρισμα για Κράτος Μαφία ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ-Σφοδρή αντιπαράθεση με ανταλλαγή βαριών επιθέτων και χαρακτηρισμών
Γιατί αυτό που πραγματικά χρειάζεται και αυτό που περιμένουν και απαιτούν οι πολίτες, είναι η λήψη δραστικών αποφάσεων, τις βαθιές τομές εκείνες στους θεσμούς και στις εξουσίες, με τρόπο που τα περιθώρια εκδήλωσης των φαινομένων διαφθοράς και διαπλοκής που διαχρονικά υποθάλπουν την αξιοπιστία και την λειτουργία μιας πολιτείας που θέλει να ονομάζεται ευνομούμενη και ενός συντεταγμένου κράτους δικαίου όπως θεωρητικά ομιλούντες είναι το δικό μας, αν όχι να εκμηδενίζονται, τουλάχιστον να ελαχιστοποιούνται.
Είναι όλα τα πιο πάνω εφικτά και προσδοκίες που θα μπορούσαν να δικαιωθούν, αποτελούν ζητούμενα τα οποία οι πολίτες δύνανται βάσιμα να ελπίζουν πως κάποια στιγμή ίσως μετατραπούν από ευχολόγια σε καλές πρακτικές μιας χώρας που κάνει restart και που στα αλήθεια επιθυμεί και επιδιώκει να αφήσει πίσω το κακό παρελθόν της; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.
Θα μπορούσε να συμβεί, μόνο όταν και εφόσον το σύνολο του πολιτικού οικοσυστήματος της χώρας αποφασίσει να αντικρίσει το όλο ζήτημα στην σφαιρική του διάσταση και πάψει η κάθε του συνιστώσα να στέκεται απέναντι στις εκάστοτε υποθέσεις ή πιθανές υποθέσεις σκανδάλων και διαφθοράς κατά το δοκούν, όταν η αντίκριση και στάση απέναντι τους δεν θα καθορίζεται και δεν θα έχει ως κριτήριο αποκλειστικό και μόνο το κατά πόσο οι εμπλεκόμενοι ή κατηγορούμενοι είναι «δικοί μας» ή των… άλλων.
Όταν όλοι όσοι αποτελούν γρανάζι του πολιτικού συστήματος, αλλά και θεσμικού, σταματήσουν επιτέλους να εξαντλούν την μηδενική ανοχή τους, να βγάζουν όλη την ένταση και τον θυμό, την αγανάκτηση και οργή τους, μόνο όταν ως διεφθαρμένοι φωτογραφίζονται ή αποδεικνύονται οι απέναντι, αλλά όταν υπό κρίση βρίσκονται οι εξ’ ημών, να διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο.
Και όταν η λεγόμενη πολιτική ευθιξία πάψει να είναι μια εύηχη έννοια χωρίς απτό περιεχόμενο την οποία να επικαλούνται και να αναδεικνύουν ως αναγκαιότητα μόνο όταν πρόκειται για τους άλλους, όταν η ανάληψη της περιβόητης πολιτικής ευθύνης καταστεί χειροπιαστά και πρακτικά απ’ όλους μια καθολικά αποδεκτή και υλοποιήσιμη πρακτική.
Μια πρακτική που να εφαρμόζεται και να ακολουθείται ως κανόνας και όχι ως εξαίρεση, που η ανάληψή της δεν θα περιορίζεται όπως μέχρι σήμερα κατά κόρων συμβαίνει στο θεωρητικό σκέλος μιας ανέξοδης παραδοχής, αλλά που θα μετουσιώνεται σε πράξη με ό,τι αυτό για τον καθένα που την αναλαμβάνει μπορεί να συνεπάγεται.
Ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ανέλαβε κανείς την όποια πολιτική ευθύνη, προχώρησε σε αυτόβουλη παραίτηση και όχι επειδή, είτε υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής αναγκάστηκε να το πράξει είτε γιατί οι όποιες άλλες επιλογές του είχαν εξαντληθεί.
Η υπόθεση του «Κράτος Μαφία» με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα πάρει τον δρόμο της, η ενοχή ή αθωότητα των εμπλεκόμενων θα διαφανεί στην πορεία.
Απ’ εκεί και πέρα - ως το πλέον για εμάς ουσιώδες -, αν το πολιτικό και πολιτειακό σύστημα περιοριστεί στο συγκεκριμένο, αν αποφύγει και επιμελώς προσπεράσει την μεγάλη εικόνα του προβλήματος της διαφθοράς στην Κύπρο, αν δεν ανακρούσει πρύμναν και μέσα άπαντες από μια βαθιά αυτοκριτική αναθεωρήσουν επιτέλους την θεώρηση με την οποία έως τώρα προσεγγίζουν τα πράγματα, καμιά αμφιβολία δεν υπάρχει πως κάπου στο μέλλον, ανάλογου είδους πορίσματα με άλλους φυσικά πρωταγωνιστές - οποιασδήποτε απόχρωσης και οποιουδήποτε αξιώματος - ξανά και ξανά θα εκδίδονται.
Με ένα πρώτο βήμα για κάτι διαφορετικό να μπορούσε να αποτελέσει η από τούδε και στο εξής αποδοχή και ανάληψη της πολιτικής ευθύνης κατά τρόπο ανάλογο με εκείνο που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης πολύ ορθά έθεσε ως το πλαίσιο για την συζήτηση γύρω από τον ανασχηματισμό.
Χωρίς ο ανασχηματισμός να ανακοινώνεται, αλλά να εκτελείτε, έτσι ακριβώς και η πολιτική ευθύνη να μην «αναλαμβάνεται», αλλά να εκτελείτε...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Σείονται τα προπύργια της Δικαιοσύνης από το Κράτος Μαφία-Το πόρισμα δεν αφορά μόνο τους κατονομαζόμενους, αλλά ολόκληρο το κράτος δικαίου
- Το «επίτευγμα» και το ανεπανόρθωτο πλήγμα στην υστεροφημία του πολιτικού και τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη
- Προβληματισμένος ο Πρόεδρος για το πόρισμα του «Κράτους Μαφία»-«Η Κυβέρνηση δεν επιτρέπει φαινόμενα που εκφεύγουν νόμιμων διαδικασιών»
- Ξανά στο επίκεντρο ο διαχωρισμός εξουσιών στον απόηχο του Κράτους Μαφία-Ανέδειξε την ανάγκη παροχής ανακριτικών εξουσιών στην Αρχή Κατά της Διαφθοράς
