«Ο κόσμος έχει χάσει την ελπίδα του. Έχει χάσει την πίστη του στους ανθρώπους που τον κυβερνούν, στους ανθρώπους που ψηφίζει. Και αυτό είναι μια πνευματική ένδεια και ευτέλεια που δεν ξέρω πώς μπορεί να ξεπεραστεί»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Μαρία Ναυπλιώτου, με αφορμή τη συμμετοχή της στους #Πέρσες του Αισχύλου που θα παρουσιαστούν στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, παραχώρησε συνέντευξη στο #ΒήμαΤηςΚυριακής και στον δημοσιογράφο Γιώργο Νάστο.
Η ηθοποιός μίλησε όχι μόνο για την τέχνη, αλλά και για τις κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες που τη προβληματίζουν έντονα την παρούσα περίοδο.
Στη συνομιλία της αναφέρεται στις ανθρώπινες σχέσεις, στην εσωτερική εξέλιξη και στη διαχείριση του χρόνου.
Πείτε μου λίγο κάποια άλλα πράγματα που σας απασχολούν αυτή την περίοδο, ως καλλιτέχνιδα, ως πολίτη. Τι προβληματισμούς έχετε;
Τα πράγματα δεν είναι πάρα πολύ καλά. Υπάρχουν πόλεμοι, υπάρχει μια τρομερή αβεβαιότητα. Προχθές ήμουν σε ένα κατάστημα και οι άνθρωποι συζητούσαν. Και μία κυρία είπε: “Κάποτε, όταν συνέβαινε κάτι κακό, υπήρχε η ελπίδα ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Τώρα πια αυτό δεν υπάρχει· φοβάσαι ότι όλα θα γίνουν χειρότερα”.
Μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό, με προβλημάτισε πάρα πολύ. Και συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος έχει χάσει την ελπίδα του. Έχει χάσει την πίστη του στους ανθρώπους που τον κυβερνούν, στους ανθρώπους που ψηφίζει. Και αυτό είναι μια πνευματική ένδεια και ευτέλεια που δεν ξέρω πώς μπορεί να ξεπεραστεί.
Κλείνει τους ανθρώπους περισσότερο στο προσωπικό, στο ατομικό, δεν επιτρέπει το άνοιγμα στην κοινωνία, στην αλληλεγγύη, στη συλλογικότητα. Αυτό είναι ανησυχητικό. Και το γεγονός ότι δεν βλέπεις να υπάρχει καμία, έστω, κίνηση ή αντίδραση ή σκέψη για κάτι που πραγματικά θα είναι φωτεινό. Όλες οι κινήσεις είναι κυνικές κινήσεις προς ένα οικονομικό κέρδος, το οποίο δεν ανοίγει στο μέλλον κάποια δυνατότητα.
Παρ’ όλα αυτά, αισθάνομαι ότι εσείς δεν ταυτίζεστε με αυτό που είπε εκείνη η κυρία…
Προσπαθώ να μπορώ να ζω ανάμεσα στους ανθρώπους και συγχρόνως να παίρνω μια απόσταση για να καταφέρω να εκτιμήσω όλα τα θετικά που συμβαίνουν. Και μέσα σε αυτά, το πρώτο που βάζω είναι η υγεία – και το ότι μπορούμε να ανοίγουμε τα μάτια μας κάθε πρωί και να μην πέφτουν βόμβες, ας πούμε, πάνω στο κεφάλι μας.
Όσο μπορώ να το δω έτσι, αυτό μου δίνει τη δυνατότητα να ζω την κάθε μέρα, να είμαι παρούσα στην κάθε μέρα. Όμως η αλήθεια είναι ότι είμαι και εγώ πάρα πολύ καχύποπτη και επιφυλακτική, και δεν εντοπίζω εύκολα πράγματα που θα ήταν προς το κοινωνικό όφελος, πράγματα που θα μπορούσαν να φέρουν κάτι καλύτερο, να είναι πιο αποτελεσματικά όσον αφορά την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, πιο αποτελεσματικά όσον αφορά τη μείωση της φτώχειας, της ανεργίας.
Υπάρχουν νόμοι που αλλάζουν μέσα σε μια νύχτα όταν κάποιον συμφέρει και δεν μετακινούνται με τίποτα όταν, ας πούμε, συμβαίνουν γυναικοκτονίες ή άνθρωποι αδικούνται στον υπέρτατο βαθμό και δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους.
