«Πληγωμένοι» από το συνεχές τρίψιμο χιλιάδων περαστικών, οι όρχεις του ψηφιδωτού ταύρου του Μιλάνου, που πιστεύεται ότι φέρνουν καλή τύχη, χρειάστηκαν σήμερα τις υπηρεσίες ενός ειδικού τεχνίτη.
Ο αφηνιασμένος μπεζ ταύρος βρίσκεται μπροστά από το Ντουόμο, τον Καθεδρικό του Μιλάνου, στον πασίγνωστο πεζόδρομο Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄, από τον 19ο αιώνα. Λέγεται ότι αν κάποιος κάνει μια (ή τρεις) περιστροφές, με τα τακούνια του να ακουμπούν στα γεννητικά όργανα του ζώου, θα έχει καλοτυχία και, εγγυημένα, θα επιστρέψει σύντομα στο Μιλάνο.
«Επειδή οι τουρίστες που επισκέπτονται το Μιλάνο κάνουν συνεχώς πιρουέτες με τα τακούνια τους, οι ροζ ψηφίδες που συνθέτουν τους όρχεις φθείρονται και δημιουργείται ένας μικρός κρατήρας», εξήγησε ο δήμος της πόλης.
Το μεσημέρι, γονατισμένος στον πεζόδρομο, ανάμεσα στους τουρίστες και τις βιτρίνες της Prada, ο συντηρητής έργων εθνικής κληρονομιάς Τζανλούκα Γκάλι, φρόντιζε να αποκαταστήσει τη βλάβη. Ο συντηρητής έβγαλε ένα αποτύπωμα των φθαρμένων όρχεων, κατόπιν τους αφαίρεσε και τοποθέτησε καινούριους. Συνολικά, θα χρειαστεί μία εβδομάδα για να ολοκληρωθεί η «θεραπεία».
Ο τεχνίτης από το Μπελούνο, που έχει εργαστεί και στο Ντουόμο, εξήγησε ότι οι χορευτικές πιρουέτες προκαλούν ζημιές στο έργο τέχνης. «Χρησιμοποιώ πέτρες που βρήκαμε στα αρχεία που αφορούν τον ταύρο και τις κόβω με το χέρι, με βάση τα σχέδια της εποχής, προτού προχωρήσω στην τελική λείανση» πρόσθεσε σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Ο μπεζ ταύρος σε μπλε φόντο είναι προσωποποίηση του Τορίνο, της πρωτεύουσας της Ιταλίας το 1865, την εποχή που κατασκευάστηκε η εμπορική στοά.
Σήμερα, ελλείψει ταύρου, οι τουρίστες πατούσαν τη γειτονική λύκαινα, το σύμβολο της Ρώμης.
Οι όρχεις του ταύρου είχαν χρειαστεί ειδική φροντίδα και το 2017 καθώς «χιλιάδες άνθρωποι τους πατούν καθημερινά με τα τακούνια τους», ανέφεραν δύο αντιδήμαρχοι του Μιλάνου.
Ο Γκάλι από την πλευρά του δηλώνει υπερήφανος για τη δουλειά του και προέτρεψε τους νέους να ασχοληθούν με το δικό του επάγγελμα επειδή «η Ιταλία χρειάζεται συντηρητές και συντηρήτριες».
«Ξέρω ότι είναι απαιτητικό επάγγελμα, επειδή πρέπει να μετακινείσαι στα εργοτάξια, να μένεις μαζί με συναδέλφους, όμως είναι μια δουλειά που θεωρείται προνόμιο στην Ιταλία», υπογραμμισε.
Πηγή: Πρώτο Θέμα
