«Eγώ, όπως όλοι ξέρουν, δεν ήμουν τίποτα σπουδαίο ως junior, αλλά εκείνη συνέχισε να πιστεύει σε εμένα, συνέχισε να φέρνει τους καλύτερους προπονητές για μένα. Είναι καταπληκτικό να την έχω στο πλευρό μου»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Σε κλάματα ξέσπασε η Μαρία Σάκκαρη κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου μετά τη νίκη της στον πρώτο αγώνα του #RolandGarros.
Mετά την εξαιρετική της εμφάνιση στον πρώτο της αγώνα στο #RolandGarros και και την επικράτησή της κόντρα στη Linda Nosková με 2-0 σετ, η Μαρίοα Σάκκαρη βρέθηκε στη συνέντευξη τύπου και δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυά της όταν μια εκ των δημοσιογράφων αναφέρθηκε στη μητέρα της, Αγγελική Κανελλοπούλου, η οποία υπήρξε τενίστρια αλλά αποφάσισε να ολοκληρώσει την καριέρα της στα 25 μόλις χρόνια της.
Η Αγγελική Κανελλοπούλου είναι μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες πρώην πρωταθλήτριες της αντισφαίρισης (τένις) και πολιτευτής. Έφτασε στο Νο. 43 στον κόσμο (WTA Tour) τον Απρίλιο του 1987, αποτελώντας για την εποχή της ιστορικό ρεκόρ για το ελληνικό γυναικείο τένις. Κατάφερε δύο φορές να φτάσει μέχρι τον τρίτο γύρο του #RolandGarros (το 1985 και το 1987). Εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984, όπου το τένις ήταν άθλημα επίδειξης, φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά. Αναδείχθηκε αμέτρητες φορές πρωταθλήτρια Ελλάδας, κυριαρχώντας στα εγχώρια κορτ.
Η Μαρία Σάκκαρη εξήγησε πως τα δάκρυά της, είναι δάκρυα συγκίνησης που βλέπει ότι υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν τη διαδρομή της μητέρα της, αλλά και γιατί η στήριξη που έχει λάβει από εκείνη, και εξακολουθεί να λαμβάνει, είναι μοναδική.
Είναι πολύ ωραίο να βλέπω ότι υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν ότι η μητέρα μου ήταν τενίστρια. Είναι εκπληκτική. Δε ξέρω γιατί γίνομαι συναισθηματική. Είναι ο λόγος που βρίσκομαι εδώ σίγουρα. Προφανώς ο τρόπος που παίζουμε τένις είναι διαφορετικός. Δε ξέρω γιατί συγκινούμαι. Μάλλον επειδή σπάνια μιλάω γι’ αυτή. Ή σπάνια βλέπω κάποιον που πραγματικά τη γνωρίζει.
Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν γονιό που πραγματικά σε καταλαβαίνει και σε νιώθει. Συγκινούμαι γιατί όλοι γνωρίζετε ότι δε μιλάω πολύ γι’ αυτή, ειδικά με κάποιον που πραγματικά τη γνωρίζει. Είναι ωραίο, είναι πολύ ωραίο. Η καθοδήγησή της ήταν το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό πράγμα για εμένα μέχρι και σήμερα, γιατί ο τρόπος που πίστευε σε εμένα, μαζί με τον πατέρα μου, αλλά εκείνη είχε τη γνώση, ήταν κάτι πραγματικά μοναδικό.
Γιατί εγώ, όπως όλοι ξέρουν, δεν ήμουν τίποτα σπουδαίο ως junior, αλλά εκείνη συνέχισε να πιστεύει σε εμένα, συνέχισε να φέρνει τους καλύτερους προπονητές για μένα. Είναι καταπληκτικό να την έχω στο πλευρό μου
