Με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο απορρίπτει τα περί ιδεοληψιών και αγκυλώσεων του ΑΚΕΛ ο γενικός γραμματέας του κόμματος Στέφανος Στεφάνου, δίνοντας το πλαίσιο των πολιτικών που πρεσβεύει και απαντώντας σε πυρά που δέχεται το κόμμα του από πολιτικούς του αντιπάλους.
Σε μεγάλη συνέντευξή του στον REPORTER, ο Στέφανος Στεφάνου εξηγεί τους λόγους για τους οποίους το ΑΚΕΛ δεν θέτει ως κεντρική στόχευση στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές την πρωτιά, αλλά την αύξηση των ποσοστών του πέραν εκείνων που είχε εξασφαλίσει το 2021.
Την ίδια ώρα, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο διεκδίκησης της Προεδρίας της Βουλής από το ΑΚΕΛ, ο κ. Στεφάνου σημειώνει πως μετεκλογική επιδίωξη του κόμματος θα αποτελέσει η διερεύνηση του εδάφους συνεργασίας με δυνάμεις του προοδευτικού, κατά την έκφρασή του χώρου, βγάζοντας από μια τέτοια εξίσωση τον ΔΗΣΥ και το ΕΛΑΜ.
Στο πλαίσιο αυτό, και παρά την ένταση που καταγράφεται στις σχέσεις τους εδώ και αρκετούς μήνες, ο κ. Στεφάνου δεν αποκλείει και δεν αποκόπτει την προοπτική συζήτησης και με το ΔΗΚΟ, χωρίς πάντως να αποκρύβει την δυσαρέσκειά του για το φλερτ που το συγκεκριμένο κόμμα αναπτύσσει με τον ΔΗΣΥ.
«Θεωρώ», αναφέρει ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, «ότι το πιο σημαντικό είναι να δημιουργηθεί μια δυνατότητα για συναίνεση σε αυτό που εμείς αποκαλούμε προοδευτικό χώρο, που αν το βάλουμε με τους όρους της χωροθέτησης, είναι από την αριστερά μέχρι και το κέντρο, φθάνοντας ακόμη και στις παρυφές της κεντροδεξιάς ανάλογα βέβαια με την ατζέντα που έχει ο καθένας».
Ο Στέφανος Στεφάνου, εμφανίζεται πεπεισμένος πως οι καταστατικές και άλλες αλλαγές που έγιναν στο ΑΚΕΛ αρχίζουν σιγά-σιγά να αποδίδουν, τονίζοντας ότι ο στόχος παραμένει να επανέλθει το κόμμα σταδιακά στα ποσοστά του παρελθόντος.
Αναφερόμενος στην οικονομία, ο Στέφανος Στεφάνου τονίζει ότι το ΑΚΕΛ δεν στρέφεται κατά του επιχειρείν, επισημαίνοντας ότι δεν είχαν ποτέ θέση μέσα από την οποία να δαιμονοποιείται το κέρδος.
Παράλληλα, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική της Κύπρου, ο γενικός γραμματέας του κόμματος, υποστηρίζει ότι η Κυβέρνηση δεν είναι συνεπής στα ζητήματα του διεθνούς δικαίου, αναφέροντας ότι η θέση του ΑΚΕΛ είναι πως η Κύπρος θα πρέπει να διατηρεί σχέσεις με όσο το δυνατό περισσότερα κράτη.
Μόλις οκτώ ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, πού οριοθετείτε τους εκλογικούς στόχους για το ΑΚΕΛ; Πόσο κοντά η μακριά είναι το κόμμα από την επίτευξη των στόχων αυτών βάσει και των μηνυμάτων που λαμβάνεται, τόσο από την κοινωνία όσο και από τις δημοσκοπήσεις.
Είχαμε θέσει ως στόχο να πάμε ακόμα καλύτερα απ' ό,τι το 2021, όταν - όπως θα θυμάστε - είχαμε εξασφαλίσει 22,34%.
Οι δημοσκοπήσεις, με τις τάσεις και τα μοτίβα που υπάρχουν, αλλά και η επαφή που έχουμε με τον κόσμο, δείχνουν ότι είναι εφικτή η επίτευξη αυτού του εκλογικού στόχου και πιστεύω ότι τελικά θα τον επιτύχουμε.
Το ΑΚΕΛ δείχνει να έχει ελπίδες για να καταστεί πρώτο κόμμα σε αυτές τις εκλογές. Ωστόσο, το ερώτημα που τίθεται είναι πιο αντίκρισμα θα έχει μια τέτοια πρωτιά αν δεν συνοδεύετε από σημαντική αύξηση των ποσοστών, και ουσιαστικά έρθει εξαιτίας της μείωσης των ποσοστών του κόμματος που σήμερα κατέχει την πρώτη θέση, δηλαδή του Δημοκρατικού Συναγερμού. Πρακτικά ποια σημασία θα έχει μια πρωτιά για το ΑΚΕΛ, αν δεν συνεπάγεται και σημαντική αύξηση των ποσοστών του κόμματος;
Δίνεις απάντηση με την ερώτησή σου Γιώργο, σε αυτό που απαντήσαμε πάρα πολλές φορές όταν μας ρωτούν και συναδέλφοι σας γιατί δεν θέτουμε ως στόχο την πρωτιά. Αν έρθει, καλώς να ορίσει. Μπορεί να είσαι πρώτος και με μειωμένα ποσοστά. Όμως, εμείς βλέπουμε το ουσιαστικό.
Και το ουσιαστικό για εμάς σε αυτή την φάση που βρισκόμαστε και με τα δεδομένα στην κοινωνία που έχουμε μπροστά μας, είναι να βγούμε μέσα από αυτή την εκλογική αναμέτρηση ενισχυμένοι συγκριτικά με το 2021. Απ' εκεί και πέρα, το έχω πει και μόλις πριν από λίγο, εάν έρθει η πρωτιά καλώς να ορίσει.
Θέλουμε να επαναφέρουμε το ΑΚΕΛ εκεί που ήταν παραδοσιακά
Είχαμε γράψει σε ένα πρόσφατο ρεπορτάζ στον REPORTER, και μάλιστα μάθαμε ότι ενόχλησε, για την ελεύθερη πτώση του ΑΚΕΛ, στηριζόμενοι μόνο στους αριθμούς που θέλουν το κόμμα από το 31% το 2006 να πέφτει το 2021 στο 22%. Αν αυτό για ένα κόμμα όπως είναι το ΑΚΕΛ, ένα από τα δύο μεγαλύτερα του τόπου, δεν είναι ελεύθερη πτώση, τότε τι είναι;
Το πρώτο αναφορικά με την ενόχληση. Καμία ενόχληση. Απλώς, ο τρόπος που παρουσιάστηκε, δημιουργούσε την εντύπωση πως το ΑΚΕΛ βρίσκεται τώρα σε ελεύθερη πτώση, κάτι που δεν ισχύει αφού η δική μας ανάγνωση είναι εντελώς διαφορετική.
Δεύτερο, αυτό που θέλω να πω, είναι ότι δική μας προσπάθεια και επιθυμία είναι να επαναφέρουμε το ΑΚΕΛ εκεί που βρισκόταν παραδοσιακά. Δεν έχουμε ακυρώσει αυτό τον στόχο, να επανέλθουμε στα ποσοστά του παρελθόντος, και με αυτό το σκεπτικό και προς αυτή την κατεύθυνση εργαζόμαστε.
Γνωρίζουμε όμως ότι έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στον τρόπο που σκέφτεται η κοινωνία, στις συνειδήσεις και στις αντιλήψεις των πολιτών, αντιλαμβανόμαστε πως έχουν διαφοροποιηθεί πολλά πράγματα.
Συνεπώς, θέτουμε σε αυτές τις βουλευτικές ένα εκλογικό στόχο βασισμένο στις σημερινές πραγματικότητες, χωρίς την ίδια ώρα να βγάζουμε από το κάδρο των επιδιώξεων μας την επιστροφή του ΑΚΕΛ στα ποσοστά στα οποία βρισκόταν ιστορικά.
«Άρχισαν σιγά-σιγά να αποδίδουν οι αλλαγές που κάναμε στο κόμμα»
Προχωρήσετε με την ανάληψη της ηγεσίας του ΑΚΕΛ το 2021 σε ένα rebranding του κόμματος, όπως και σε κάποιες καταστατικές αλλαγές, χωρίς ωστόσο όπως δείχνουν τουλάχιστον οι δημοσκοπήσεις οι κινήσεις αυτές να φέρνουν αποτέλεσμα, είτε στην προσπάθεια της απήχησης του κόμματος στην κοινωνία είτε και να καταφέρει το ΑΚΕΛ να προσελκύσει ψηφοφόρους από άλλους κομματικούς χώρους. Γιατί πιστεύετε ότι δυσκολεύετε το κόμμα πέραν της γενικότερης εικόνας απαξίωσης του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος;
Το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι εκτιμώ πως οι αλλαγές που κάναμε στο κόμμα άρχισαν σιγά-σιγά να αποδίδουν. Σκεφτείτε αν δεν γίνονταν αλλαγές, αν δεν ενισχύαμε το βλέμμα προς τα έξω και αν δεν αναβαθμίζαμε τις νέες δυνάμεις σε κοινωνική συμμαχία.
Δεν ήταν μόνο η αλλαγή του ονόματος, είτε και μια σειρά από δομικές και άλλες αλλαγές αναφορικά με την λειτουργία της κοινωνικής συμμαχίας. Ήταν και είναι μια διαδικασία που μας βοήθησε, πρώτο να συγκρατήσουμε την πτώση που είχαμε και δεύτερο, μέσα από αυτή την διαδικασία, δημιουργούμε ερείσματα για να αυξήσουμε τα ποσοστά μας και σταδιακά να επανέλθουμε.
Βρισκόμαστε όμως σε ένα δύσκολο περιβάλλον, όπου σε ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας, δικαίως ή αδίκως δεν το συζητώ, επικρατεί ένα κλίμα απαξίωσης, υπάρχει μια ισοπέδωση, κυριαρχεί το γνωστό όλοι είσαστε το ίδιο.
Παρόλο που εμείς διαφωνούμε με αυτή την προσέγγιση και πιστεύουμε πως ως ΑΚΕΛ έχουμε συνέπεια μεταξύ των εξαγγελιών και των τοποθετήσεων με τις πράξεις και τα έργα μας, όταν έχεις ενώπιον σου μια κοινωνική πραγματικότητα πρέπει να την διαχειριστείς.
Κάναμε λοιπόν αυτές τις αλλαγές, που δεν είναι οι μοναδικές, γιατί θεωρούμε ότι ένας οργανισμός για να επιβιώσει πρέπει να εξελίσσεται, να προσαρμόζεται χωρίς να χάνει τον δρόμο και τις αξίες του.
Όποιος οργανισμός, περιλαμβανομένων των κομμάτων, θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος να προσαρμόζεται και να αλλάζει, θα σβήσει από τον χάρτη. Επομένως, εμείς κάναμε αλλαγές και θα συνεχίσουμε να κάνουμε για να διατηρήσουμε την ζωντάνια μας και για να επανέλθουμε σταδιακά εκεί που πιστεύουμε ότι αρμόζει στο ΑΚΕΛ να βρίσκεται.
«Αποδίδουν στο ΑΚΕΛ ιδεοληψίες και αγκυλώσεις που απλά δεν υπάρχουν»
Παρ' όλα αυτά κύριε Στεφάνου οι πολιτικοί σας αντίπαλοι και ενδεχομένως και μια μερίδα της κοινωνίας, παρά τις αλλαγές που λέτε, σας καταλογίζει ότι μένετε ακόμη προσκολλημένοι σε κάποιες ιδεολογικές αγκυλώσεις, κάποιες ιδεοληψίες του παρελθόντος, και πιθανώς να είναι και αυτός ένας από τους λόγους που δεν πείθετε. Πώς απαντάτε;
Η ύπαρξη ιδεολογίας δεν είναι αγκύλωση. Εμείς θεωρούμε ότι δεν μπορεί ένα κόμμα να μην έχει ιδεολογία. Ανεξαρτήτως εάν κάποιος συμφωνεί η διαφωνεί με αυτή, κάθε κόμμα πρέπει να έχει ένα ιδεολογικό και πολιτικό μπούσουλα.
Επειδή μας αποδίδουν ιδεοληψίες και ιδεολογικές αγκυλώσεις θα ήθελα να δώσω ένα παράδειγμα. Προ ημερών βρισκόμουν σε μια συζήτηση, όπου εκπρόσωπος άλλου κόμματος μας είπε ότι είμαστε πολιτικά αγκυλωμένοι, ότι δήθεν το ΑΚΕΛ είναι εναντίον και δαιμονοποιεί το κέρδος. Τέτοια θέση το ΑΚΕΛ δεν είχε, δεν έχει και ούτε πρόκειται να έχει για ένα απλό λόγο.
Γιατί μια επιχείρηση ή ένας οργανισμός, ακόμη και δημόσιος, που δεν βγάζει κέρδος, δεν έχει πλεόνασμα δηλαδή, δεν μπορεί να είναι οικονομικά βιώσιμος. Όμως, αυτό είναι ένα και άλλο είναι να προτεραιοποιείς τους στόχους σου.
Απαντώ λοιπόν ότι αποδίδουν κάποιοι στο ΑΚΕΛ ιδεοληψίες και αγκυλώσεις, που απλά δεν υπάρχουν. Εμείς, αυτό που κάνουμε και προσπαθούμε να κάνουμε, είναι με τις πράξεις και τις πολιτικές μας, να ανατρέψουμε αυτή την εσφαλμένη εντύπωση που ορισμένοι τεχνηέντως δημιουργούν, βρίσκοντας η αλήθεια είναι απήχηση σε μια μερίδα της κοινωνίας, περί ιδεοληψιών και αγκυλώσεων του ΑΚΕΛ.
Η φορολόγηση των υπερκερδών και η στάση του ΑΚΕΛ απέναντι στο επιχειρείν
Λέτε συνεπώς ότι είναι εσφαλμένη η αντίληψη πως το ΑΚΕΛ στοχοποιεί τις επιχειρήσεις και στρέφεται εναντίον του κέρδους, είτε με προτάσεις όπως η φορολόγηση των υπερκερδών των τραπεζών είτε άλλες συναφείς στο τομέα της ενέργειας για παράδειγμα;
Πρώτο, το ΑΚΕΛ δεν στρέφεται εναντίον του επιχειρείν, γιατί χωρίς επιχειρείν δεν έχεις ισχυρή οικονομία, η οποία είναι απαραίτητη για κάθε κράτος, ώστε να λειτουργεί το ίδιο και για να μπορεί φυσικά να στηρίζει τους πολίτες του.
Δεύτερο, στην Κύπρο όπου η ραχοκοκαλιά της οικονομίας στηρίζεται από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, είναι διπλά πιο σημαντική η ύπαρξη και η στήριξη του επιχειρείν. Το να θέλεις να έχεις διαδικασίες, όρια, προτεραιότητες, δεν σημαίνει ότι τάσσεσαι ενάντια στο επιχειρείν.
Έχετε αναφέρει την πρότασή μας για την φορολόγηση των υπερκερδών και όχι των κερδών των τραπεζών, αφού έτσι και αλλιώς τα κέρδη φορολογούνται. Θέλω να πω ότι σε πρόσφατη έκθεσή της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αφού σημείωνε ότι οι ανισότητες στην Ευρώπη έχουν μεγεθυνθεί και ότι ολοένα και περισσότερος πλούτος και κέρδη μαζεύονται στα χέρια των λίγων, κάλεσε τα κράτη μέλη να προβληματιστούν και να υιοθετήσουν πολιτικές φορολόγησης υπερκερδών από διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένου μάλιστα και αυτού της ενέργειας.
Δεν νομίζω να μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι επηρεασμένη από τα όποια αριστερά και ΑΚΕΛικά σύνδρομα.
Ότι διαφωνούμε με πολιτικές, αυτό είναι γνωστό. Εμείς διαφωνούμε για παράδειγμα με το να ιδιωτικοποιούνται οργανισμοί σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, και πολύ περισσότερο οργανισμοί που είναι βιώσιμοι και ανεβάζουν τον πήχη, όπως για παράδειγμα είναι η Cyta.
Όταν ήρθε το νομοσχέδιο για ιδιωτικοποίηση της από την προηγούμενη Κυβέρνηση, εμείς σταθήκαμε απέναντι. Όταν έλεγαν ότι η Cyta θα χρεωκοπήσει σε πέντε χρόνια, καθώς δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει σε ανταγωνιστικό περιβάλλον, όχι μόνο δεν χρεωκόπησε, αλλά είναι και ένας επικερδής οργανισμός που θέτει ψηλά τον πήχη.
Επομένως, σε καμία περίπτωση δεν στοχοποιούμε το επιχειρείν και θα έλεγα ότι δεν είμαστε εμείς, αλλά άλλοι που έχουν ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Στηρίζουμε την οικονομική δραστηριότητα, έχουμε την δική μας θεώρηση αναφορικά με αυτή και δεν νομίζω να πιστεύει πραγματικά κανείς πως υπάρχει νουνεχής άνθρωπος που δεν θέλει να έχει η χώρα του μια ισχυρή οικονομία.
Ένα άλλο θέμα που καταλογίζουν στο ΑΚΕΛ ιδεολογικές αγκυλώσεις και ιδεοληψίες είναι όσον αφορά την στοχοπροσήλωση της χώρας στο γεωπολιτικό περιβάλλον. Αυτό που λέμε το δυτικό προσανατολισμό της Κύπρου, τις σχέσεις μας με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Ποια είναι η θέση του ΑΚΕΛ όσον αφορά τον προσανατολισμό που πρέπει να έχει η Κύπρος, ειδικά στο περιβάλλον που ζούμε σήμερα με τους πολέμους, τις συρράξεις και όλα όσα βιώνουμε καθημερινά;
Αυτό που λέγεται ειδικά σήμερα για δυτικό προσανατολισμό, είναι λίγο-πολύ, επιτρέψτε μου την έκφραση, πλαδαρό. Βλέπουμε τι γίνεται στις ΗΠΑ, βλέπουμε τι γίνεται στις προβληματικές σχέσεις που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ Ε.Ε.-ΗΠΑ, τα ζητήματα που μπαίνουν με την συνεκτικότητα για συμμετοχή ή όχι στο ΝΑΤΟ και μια σειρά από άλλες παραμέτρους.
Εμείς θέλουμε να μιλάμε συγκεκριμένα. Τι θέλουμε από τις διεθνείς σχέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας; Πρώτα απ' όλα, είμαστε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρα αυτό δίνει και ένα στίγμα στην εξωτερική σου πολιτική.
Παρ’ ότι η εξωτερική πολιτική δεν είναι μέρος του κοινοτικού κεκτημένου, εντούτοις για να είμαστε λογικοί και σοβαροί, δεν μπορεί να βρίσκεσαι μέσα σε ένα σύνολο και την ίδια ώρα να συμπεριφέρεσαι ως να βρίσκεσαι εκτός.
Ασφαλώς τα κράτη μέλη έχουν την δυνατότητα, όταν προκύπτει ένα ζήτημα που αφορά τα δικά τους συμφέροντα, να διεκδικούν από την Ευρώπη ανάλογη θέση ή ακόμη και να εξαιρούν τον εαυτό τους, όταν αισθάνονται πως κάποιες αποφάσεις πλήττουν τα ζωτικά τους συμφέροντα.
Η δική μας αντίληψη, είναι σχέσεις με όσο το δυνατό περισσότερους ή αν είναι δυνατό με όλους. Αυτή είναι η δική μας η θέση, περιλαμβανομένου και του Ισραήλ, μιας και είναι ένα θέμα επίκαιρο.
Γράφτηκε ότι το ΑΚΕΛ ζήτησε την διακοπή των σχέσεων με το Ισραήλ. Ουδέν αναληθέστερο. Και επειδή είναι σημαντικό να έχεις μια συνέπεια σε αυτά που λες όταν είσαι Κυβέρνηση και αυτά που λες όταν είσαι αντιπολίτευση, θέλω να υπενθυμίσω το εξής. Είναι επί Κυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια που ως Κυπριακή Δημοκρατία ενισχύσαμε τις σχέσεις μας με το Ισραήλ, με τον τότε Πρόεδρο της Κύπρου να πραγματοποιεί επίσκεψη εργασίας στο Ισραήλ και να προχωρά σε συμφωνίες.
Άρα, καταρρίπτεται το επιχείρημα ότι έχουμε ιδεολογικές αγκυλώσεις και ότι με κάποιους θέλουμε να διατηρούμε σχέσεις και με κάποιους όχι. Βεβαίως, βλέπουμε το γεωπολιτικό σκηνικό και έχουμε απαιτήσεις και από τον εαυτό μας και από τους άλλους. Ποια είναι η βασική απαίτηση; Το διεθνές δίκαιο. Πρέπει να είμαστε συνεπείς με το διεθνές δίκαιο για όλες τις περιπτώσεις, όχι να εφαρμόζουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά και να αλληθωρίζουμε ανάλογα με την περίπτωση.
Με όσους έχουμε σχέσεις, πρέπει να θέτουμε τα ζητήματα αναφορικά με την συνέπεια και τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Και επειδή είμαστε σε μια περίοδο που ειδικότερα τώρα παρά πολλές φορές παραβιάζεται το διεθνές δίκαιο και ο καταστατικός χάρτης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αλλά και επειδή είμαστε μια χώρα θύμα της παραβίασης διεθνούς δικαίου, επιβάλλεται να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.
Αυτή είναι η βασική επισήμανση, ή ένσταση αν θέλετε, που έχουμε έναντι της σημερινής εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί η παρούσα Κυβέρνηση, αλλά και που ακολουθούσε η προηγούμενη.
«Η Κυβέρνηση δεν είναι συνεπής στα ζητήματα του διεθνούς δικαίου»
Συνεπώς η εξωτερική πολιτικής της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά και της προηγούμενης δεν σας βρίσκει σύμφωνους αντιλαμβανόμαστε. Ρωτάμε για να το διευκρινίσουμε, δεδομένου ότι είδαμε για παράδειγμα πρόσφατα τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο Προεδρικό να υπογράφει συμφωνίες με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είχαμε για πρώτη φορά την πραγματοποίηση άτυπης Συνόδου Κορυφής στην χώρα μας, ενώ είδαμε και την ανταπόκριση χωρών στα γνωστά γεγονότα στο Ακρωτήρι. Δεν είναι θετικά αυτά τα δείγματα γραφής;
Εμείς διαφωνούμε σε διάφορες παραμέτρους της εξωτερικής πολιτικής της Κυβέρνησης, η όποια όπως είπα και προηγουμένως, δεν είναι συνεπής στα ζητήματα του διεθνούς δικαίου και αυτό μας κοστίζει σε αξιοπιστία. Δεν μπορείς να είσαι σε ένα θέμα υπερευαίσθητος και σε άλλο να μην είσαι.
Μπορώ να γίνω συγκεκριμένος. Σωστά καταδικάσαμε την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία γιατί αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Και εμείς ως ΑΚΕΛ, από την πρώτη ημέρα εκδώσαμε ανακοίνωση, όπου λέγαμε ότι εισβολή μιας χώρας σε μια άλλη αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ζητούσαμε να επανέλθει η τάξη.
Αλλά την ίδια ώρα, δεν γίνεται ως κράτος, που είμαστε μάλιστα θύμα εισβολής και κατοχής, να κλείνουμε για παράδειγμα τα μάτια σε ένα έγκλημα που συντελείται στην Γάζα από το Ισραήλ, και να είμαστε από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. που δεν είπαν λέξη για το Ισραήλ, την ώρα που άλλα κράτη μέλη διέκοψαν και σχέσεις. Γι’ αυτό επιμένω ότι πρέπει να είμαστε συνεπείς σε κάποιες θέσεις.
Δεν συμφωνούμε με την πολιτική που στηρίζεται στην πολιτική των αξόνων, που προωθεί η Κυβέρνηση, δηλαδή ένας άξονας με την Αμερική και το Ισραήλ. Αυτά που συμβαίνουν στην περιοχή μας είναι ακόμα πιο σύνθετα, και αυτή η λογική των αξόνων μάλλον μας απομονώνει από συμμάχους, εταίρους και άλλες δυνατότητες, παρά να μας δίνει περισσότερες δυνατότητες.
Ταυτόχρονα, διαφωνούμε κάθετα με αυτό που είπε σε συνέντευξη του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν ξέρω αν ήταν εν τη ρύμη του λόγου, τουλάχιστον αυτό θέλω να του πιστώσω χωρίς να ξέρω αν θέλει να το πάρει ο ίδιος, ότι στις εποχές που ζούμε πρέπει να είσαι με τον ισχυρό.
Ισχυρός είναι και η Τουρκία. Άρα στις εποχές που ζούμε, χωρίς να λέω ότι πρέπει να παραγνωρίζουμε την γεωπολιτική κατάσταση, πρέπει να λειτουργούμε με σκεπτικό την βάση. Και η βάση είναι το διεθνές δίκαιο.
Το βασικό διακύβευμα των βουλευτικών εκλογών
Για να επιστρέψουμε στις βουλευτικές εκλογές, ουσιαστικά αυτό που αναδείχθηκε όλο αυτό το διάστημα της προεκλογικής περιόδου ως ένα μεγάλο διακύβευμα, είναι η μάχη επικράτησης ανάμεσα στο παραδοσιακό πολιτικό σύστημα από την μια και στους νεοφανείς σχηματισμούς από την άλλη. Είναι αυτό όντως το διακύβευμα κατ' εσάς;
Θα έλεγα πως όχι, ανεξαρτήτως του ότι επιφανειακά κυριαρχεί αυτό το ζήτημα. Θεωρώ ότι το βασικό διακύβευμα των βουλευτικών εκλογών είναι εάν η χώρα σε κοινοβουλευτικό επίπεδο θα μπορεί, στο πλαίσιο των εξουσιών που έχει το Κοινοβούλιο στην χώρα μας λόγω του πολιτεύματος της, να διαχειριστεί την επόμενη μέρα στην Κύπρο.
Βρισκόμαστε σε μια εποχή με πολλά προβλήματα εντός Κύπρου, στην περιοχή, στην Ευρώπη, αλλά και παγκόσμια, υπάρχουν ενώπιον μας διάφορες προκλήσεις, όπως είναι για παράδειγμα το θέμα της ενέργειας, καθώς δεν είναι υπερβολή να λεχθεί πως κινδυνεύουμε να μείνουμε χωρίς ρεύμα.
Εάν μπορεί η επόμενη μέρα να είναι ένα εύφορο έδαφος για σοβαρές και υπεύθυνες πολιτικές που θα αντιμετωπίζουν αυτές τις προκλήσεις με μια προοπτική ή εάν τελικά θα ανατροφοδοτείται ένα κλίμα και μια κατάσταση που δεν θα μας βοηθά να δώσουμε με σχεδιασμό λύσεις στα προβλήματα που έχουμε μπροστά μας.
Ανεξαρτήτως του αν έχουμε διαφορές μεταξύ μας, είναι σημαντικός ο παράγοντας της σοβαρότητας και της υπευθυνότητας προς όφελος της χώρας.
Ο προοδευτικός χώρος και η Προεδρία της Βουλής
Βλέπετε να διαμορφώνεται ένα σκηνικό μιας μάχης της κεντροδεξιάς από την μια και της κεντροαριστεράς από την άλλη την επόμενη μέρα των βουλευτικών εκλογών, τόσο εντός Βουλής όσο και γενικότερα στο νέο περιβάλλον που θα προκύψει;
Θα έλεγα ότι μέσα σε αυτό το περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί και την κοινωνική συνείδηση, έχουν υποχωρήσει αρκετά παραδοσιακές τοποθετήσεις του αυτοπροσδιορισμού στην αριστερά και στην δεξιά, χωρίς να λέω ότι έχουν παύσει να υπάρχουν. Αλλά στην αντίληψη του κόσμου έχουν υποχωρήσει.
Παρότι είμαι από αυτούς που λένε ότι η αριστερά και η δεξιά ως ιστορικοί όροι που έχουν διαμορφωθεί μέσα από κοινωνικές πολιτικές και ιστορικές πραγματικότητες υφίστανται, σε πρώτον πλάνο βγήκε αυτό που πάντοτε υπήρχε, η πολιτική ατζέντα.
Την χωροθέτηση πλέον την θέτει η πολιτική ατζέντα, ο τρόπος με τον οποίο την προσεγγίζει ο καθένας, οι λύσεις που δίνει προς όφελος ποιου και πώς μπορεί καλύτερα να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τα προβλήματα.
Έτσι ως έχουν τα πράγματα, λοιπόν, θεωρώ ότι το πιο σημαντικό είναι να δημιουργηθεί μια δυνατότητα για συναίνεση σε αυτό που εμείς αποκαλούμε προοδευτικό χώρο, που αν το βάλουμε με τους όρους της χωροθέτησης, είναι από την αριστερά μέχρι και το κέντρο, φθάνοντας ακόμη και στις παρυφές της κεντροδεξιάς ανάλογα βέβαια με την ατζέντα που έχει ο καθένας.
Η ατζέντα πρέπει να έχει στο επίκεντρο ασφαλώς το Κυπριακό και τη λύση του, καθώς και αλλά μεγάλα ζητήματα μεγάλα. Έχω αναφέρει την ενέργεια, θα αναφέρω το υδατικό, το κόστος ζωής, την ακρίβεια, τις ανισότητες στους μισθούς και γενικά την προοπτική που δίνουμε στους ανθρώπους και το κοινωνικό κράτος.
Ποια κόμματα θα εντάσσεται σε αυτόν τον προοδευτικό χώρο. Και για να γίνουμε πιο σαφείς, με ποια κόμματα βλέπετε να υπάρχει πρόσφορο έδαφος συνεργασίας του ΑΚΕΛ;
Υπάρχει ένας χώρος με τον οποίο έχουμε ιδεολογικές και πολιτικές μεγάλες διαφορές, που είναι ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Υπάρχει ακόμη ένα κόμμα με το οποίο έχουμε χάσμα και είμαστε οι μόνοι που δεν είχαμε καμία επαφή μαζί τους και δεν πρόκειται να έχουμε, που είναι ο χώρος της ακροδεξιάς.
Απ' εκεί και πέρα υπάρχουν κόμματα, υπάρχουν κινήσεις, υπάρχουν ομάδες και προσωπικότητες ανθρώπων που αμέσως μετά τις βουλευτικές εκλογές θα προσπαθήσουμε να ξεκινήσουμε ένα διάλογο.
Πρώτα απ' όλα να δούμε τι πρεσβεύουν πάνω σε ζητήματα της κοινωνικής ατζέντας για να διαπιστώσουμε αν υπάρχει συνάφεια και συναίνεση τουλάχιστον αντιλήψεως στα βασικά. Το λέω τούτο, γιατί υπάρχουν και νεοφανείς σχηματισμοί και πρέπει να δούμε και αυτοί τι εκπροσωπούν.
Ακόμη δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο και χειροπιαστό από μέρους τους. Εμείς, όπως πάντοτε, είμαστε ανοιχτοί, αλλά την ίδια ώρα και πολύ συγκεκριμένοι.
«Δεν μας ευχαριστεί η στάση του ΔΗΚΟ, αλλά δικαίωμά τους»
Το ΔΗΚΟ είναι ανάμεσα σε αυτά τα κόμματα; Ρωτάμε διότι διαπιστώνουμε μια πιο δεξιόστροφη στροφή του ΔΗΚΟ και ένα αναπτυσσόμενο φλερτ με τον ΔΗΣΥ. Μάλιστα, βλέπουμε και τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ να εξαπολύει τα βέλη του κατά του ΑΚΕΛ. Είσαστε δύο κόμματα που συνεργαστήκατε μεταξύ σας στο παρελθόν και συγκυβερνήσατε. Υπάρχει πλέον περιθώριο για συνεργασία;
Αυτό θα διαφανεί μέσα από την συζήτηση. Συμφωνώ ότι υπάρχει μια δεξιά στροφή από μέρους του ΔΗΚΟ. Βλέπω ότι δηλώνεται από στελέχη των δύο κομμάτων πως προωθείται ή τουλάχιστον ότι θα ήθελαν, μια πιο στενή συνεργασία μεταξύ του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ. Δικαίωμα τους, δεν είμαστε εμείς που καθορίζουμε τα πράγματα.
Αυτό βέβαια δεν μας ευχαριστεί. Θεωρώ ότι υπάρχουν δυνατότητες για συνεργασία, και τουλάχιστον εμείς, θα απευθυνθούμε και προς το ΔΗΚΟ. Αλλά επαναλαμβάνω, αυτό που θα κρίνει αν υπάρχει προοπτική ή όχι, είναι τι πρεσβεύει τελικά ο καθένας πάνω στα διάφορα ζητήματα.
«Προσβλητική για το ΑΚΕΛ και ανυπόστατη η τοποθέτηση ΔΗΣΥ για αποσταθεροποίηση»
Πάντως κύριε Στεφάνου, κάποιοι εντάσσουν το ΑΚΕΛ, σε ένα συνασπισμό όπως τον χαρακτηρίζουν λασπολόγων, που επιδιώκουν εξασφάλιση πολιτικού οφέλους μέσα από αποσταθεροποίηση της χώρας. Πώς απαντάτε σε αυτή την κατηγορία;
Είναι πολύ βαριά κουβέντα για να λέγεται ακόμη και ως αστείο, ότι κάποιοι επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση στην χώρα. Ένα είναι να ισχυρίζεσαι ότι κάποιες πολιτικές θα οδηγήσουν στην αποσταθεροποίηση και άλλο είναι να χρεώνεις στον πολιτικό σου αντίπαλο πρόθεση αποσταθεροποίησης του τόπου.
Στην πολιτική, συμβαίνει κάποιες φορές να έχεις καλές προθέσεις, αλλά όντως το αποτέλεσμα να οδηγεί σε καταστάσεις επικίνδυνες. Όμως, είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.
Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στο ΑΚΕΛ, αυτή η τοποθέτηση που γίνεται από τον Δημοκρατικό Συναγερμό είναι, όχι απλά προσβλητική αλλά και ανυπόστατη. Το ΑΚΕΛ δεν είναι νέο κόμμα, έχει 100 χρόνια ζωής.
Πέρασε από αποικιοκρατία, πέρασε από τα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, πέρασε από το 1974, περάσαμε από πολλές φάσεις. Είμαι βέβαιος ότι ένας σοβαρός άνθρωπος, έστω και αν διαφωνεί με πολιτικές του ΑΚΕΛ, δεν μπορεί να τεκμηριώσει ότι το κόμμα λειτούργησε ποτέ με στόχο να βλάψει την χώρα.
Είναι πολύ βαρετό αυτό που λέει ο ΔΗΣΥ και θεωρώ ότι τούτο καταλήγει σε βάρος του, διότι απλά είναι πάρα πολύ βαριά αυτή η αναφορά.
Το ΑΛΜΑ, η Ειρήνη Χαραλαμπίδου και η Προεδρία της Βουλής
Στα κομματικά πηγαδάκια λέγεται και γράφεται ότι ο βασικός εν δυνάμει σύμμαχος σας μετά τις εκλογές θα είναι το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Ισχύει κάτι τέτοιο;
Λέγονται και γράφονται πολλά και τα διαβάζουμε και εμείς. Με ειλικρίνεια σας απαντώ πως δεν μας έχουν απασχολήσει αυτά τα ζητήματα.
Στις βουλευτικές εκλογές το κάθε κόμμα τρέχει και κυνηγά μέχρι και την τελευταία ψήφο. Τώρα είναι η ώρα να μαζέψουμε και την τελευταία ψήφο, να υλοποιήσουμε τον εκλογικό μας στόχο και μετά θα δούμε πώς διαμορφώνονται οι συσχετισμοί δυνάμεων.
Ακόμη και η εκλογή Προέδρου της Βουλής είναι θέμα συσχετισμού δυνάμεων και δυνατοτήτων που θα προκύψουν για να υπάρξουν συνεργασίες. Άλλωστε, θα ακολουθήσουν οι προεδρικές εκλογές, άρα αναπόφευκτα το κάθε κόμμα θα πρέπει να κάνει τους υπολογισμούς του.
Είπα προηγουμένως πιο είναι το δυνητικό πεδίο συνομιλίας για το ΑΚΕΛ και μέσα από αυτές τις επαφές θα διαπιστώσουμε αν υπάρχουν περιθώρια για τις όποιες συνεργασίες. Να υπενθυμίσω ότι το ΑΚΕΛ στο παρελθόν, υπήρξαν φορές που διεκδίκησε και μόνο του την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Την τελευταία φορά με τον Ανδρέα Μαυρογιάννη, αλλά και στο παρελθόν με τον Γιώργο Βασιλείου ουσιαστικά κατήλθαμε μόνοι μας στις προεδρικές. Εξαρτάται από τις δυναμικές, τα διακυβεύματα και τα στοιχήματα της κάθε περιόδου.
Αναφερθήκατε στην Προεδρία της Βουλής. Θα στηρίζατε την Ειρήνη Χαραλαμπίδου για Πρόεδρο της Βουλής εάν με αυτή την πράξη θα αποτραπεί η εκλογή κάποιου από τον χώρο της κεντροδεξιάς;
Δεν έχουμε συζητήσει και ούτε θα συζητήσουμε για την Προεδρία της Βουλής προτού ολοκληρωθούν οι βουλευτικές εκλογές για να έχουμε τους συσχετισμούς δυνάμεων.
Απ' εκεί και πέρα θα κάνουμε τους υπολογισμούς μας και δεν μπορώ να απαντήσω σε τέτοιου είδους ερωτήσεις, διότι δεν είναι θέμα προσωπικό, είναι θέμα συλλογικό.
Την ίδια ώρα, είναι και πολιτικά λάθος ο οποιοσδήποτε με δημόσιες δηλώσεις να αυτοδεσμεύεται σε βαθμό που μετά θα το βρίσκει μπροστά. Δεν είναι πολιτικά σωστό να τοποθετείσαι σε ζητήματα που δεν είναι της ώρας. Η πολιτική έχει την χρονική της συγκυρία και όταν έρθει η ώρα θα τα συζητήσουμε όλα αυτά.
Ποια θα είναι η σχέση σας με την Ειρήνη Χαραλαμπίδου σε περίπτωση εκλογής της, δεδομένου ότι έχουν διασαλευθεί πλήρως μετά την αποχώρηση και ένταξη της στο ΑΛΜΑ;
Εμείς κρατάμε χαμηλούς τόνους. Ό,τι είχαμε να πούμε το είπαμε αναφορικά με αυτό το ζήτημα και νομίζω ο καθένας μπορεί να μας κρίνει για μια συνεργασία 15 χρόνων και τι λέει τώρα ο καθένας.
Θα διεκδικήσει το ΑΚΕΛ με δικό του υποψήφιο την Προεδρία της Βουλής;
Δεν αποκλείουμε να διεκδικήσουμε και εμείς την Προεδρία της Βουλής, αλλά επαναλαμβάνω ότι το δεν αποκλείω δεν σημαίνει ότι θα το κάνω.
Είναι λάθος από τώρα να ξεκινήσεις με τους αποκλεισμούς. Θα πρέπει πρώτα να δεις πώς έχουν τα πράγματα, και αφού τα αξιολογήσεις και διαπιστώσεις και τις δυνατότητες, να αποφασίσεις πώς προχωράς, στη βάση και του πώς θα κινηθούν τα υπόλοιπα κόμματα.
«Είναι ο Νίκος Αναστασιάδης και όχι εμείς που δέχθηκε το κούρεμα των καταθέσεων»
Το κεντρικό σας σλόγκαν σε αυτή την προεκλογική είναι το «για την κοινωνία». Πώς μπορείτε όμως κύριε Στεφάνου να γίνετε πιστευτοί, όταν οι πολιτικοί σας αντίπαλοι σας καταλογίζουν ότι είναι οι πολιτικές σας που οδήγησαν την κοινωνία στα κοινωνικά παντοπωλεία;
Αυτό που ισχυρίζονται καταρρίπτεται, όχι από επιχειρηματολογία του ΑΚΕΛ, αλλά από τοποθέτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 17 Απριλίου του 2013, τοποθετήθηκε για την τότε κατάσταση στην Κύπρο σαφώς, και όχι ανάμεσα στις γραμμές.
Έλεγε ότι το πρόβλημα στην Κύπρο δεν είναι δημοσιονομικό, είναι τραπεζικό. Ότι οδηγηθήκαμε εκεί που οδηγηθήκαμε λόγω των τραπεζών, των κακών πρακτικών τους, αλλά και λόγω της πλημμελούς εποπτείας από την Κεντρική Τράπεζα.
Επομένως δεν είναι οι πολιτικές του ΑΚΕΛ που οδήγησαν σε μια θλιβερή κατάσταση. Εμείς δεν δεχόμασταν το κούρεμα καταθέσεων, είναι ο Νίκος Αναστασιάδης που το δέχθηκε, ενώ δεσμευόταν ότι δεν θα το δεχθεί γιατί θα κατέστρεφε την οικονομία μας
Δεν παραβλέπω φυσικά τις δυσκολίες, διότι και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση παραδέχθηκε πως έκανε ένα πείραμα για να το εφαρμόσει και άλλου, κατέστησε την Κύπρο πειραματόζωο. Φυσικά, η χώρα μας πλήρωσε όλες τις αρνητικές επιπτώσεις και τελικά είδαμε να μην εφαρμόζεται αλλού, αφού και οι Ευρωπαίοι αντιλήφθηκαν πως τα όσα εφάρμοσαν στην Κύπρο ήταν καταστροφικά.
«Για την κοινωνία», γιατί εμάς η έγνοια μας είναι η κοινωνία, γιατί η κοινωνία είναι ο καθρέπτης. Εάν έχω μια ισχυρή οικονομία που παράγει πλεονάσματα και πλούτο, πρέπει να μετακυλούνται στην ποιότητα ζωής του κάθε πολίτη με θετικό τρόπο.
Στην δική μας αντίληψη, η οικονομία πρέπει να ωφελεί τους ανθρώπους. Επομένως, αυτό το μήνυμα θέλουμε να στείλουμε και ότι οι δικές μας πολιτικές έχουν ως βασικό αξιακό φίλτρο να στηρίξουμε την κοινωνία με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Είτε κοινωνικό κράτος είτε κοινωνικές πολιτικές είτε πολιτικές στήριξης όλων εκείνων που έχουν ανάγκη την στήριξη και την θαλπωρή του κράτους.
Η προσέγγιση και οι θέσεις του ΑΚΕΛ για την οικονομία
Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, ποια είναι σήμερα η προσέγγιση του ΑΚΕΛ και ποιες θέσεις προτάσσει για την οικονομία για να κάνει τον κόσμο να το εμπιστευτεί και πάλι, ειδικά στο θέμα της διαχείρισης της οικονομίας;
Όσον αφορά το θέμα της εμπιστοσύνης να πω ότι ακόμη και να πείσεις κόσμο δεν σημαίνει ότι θα τους πείσεις όλους, καθώς υπάρχουν διάφορες αντιλήψεις για το ποια πολιτική είναι ορθή. Υπάρχει ο νεοφιλελευθερισμός με τον οποίο εμείς διαφωνούμε. Υπάρχουν οι σοσιαλιστικές αντιλήψεις παρότι δεν είναι της ώρας, γιατί δεν θα εφαρμόσουμε τον σοσιαλισμό με τον οποίο διαφωνούν άλλοι.
Έχουμε διαμορφώσει μια συγκεκριμένη πρόταση όσον αφορά την οικονομία, που ξεκινά από την αντίληψη ότι έχουμε ένα μοντέλο το οποίο στην βάση της μεικτής οικονομίας πρόσφερε πολλά.
Ανοικτή οικονομία, μικρή και ευέλικτη, η οποία έχει όμως και στρεβλώσεις και αδυναμίες οι οποίες είτε θα πρέπει να αλλάξουν ή να διορθωθούν. Είναι στρέβλωση ότι η οικονομία μας εξαρτάται από ευπαθείς τομείς, όπως είναι ο τουρισμός και οι υπηρεσίες. Δεν είναι καλό η υπερεξάρτηση από συγκεκριμένους τομείς.
Η κυπριακή οικονομία επειδή είναι μικρή, παρέχει το πλεονέκτημα της ευελιξίας, αλλά κινδυνεύει από την ύπαρξη μονοπωλίων, καρτέλ και ολιγοπωλίων που καταλήγουν σε βάρος των πολιτών.
Έχουμε για παράδειγμα ολιγοπώλια στον τομέα της ενέργειας, αλλά και της υγείας, που απειλούν το ΓεΣΥ. Άρα χρειάζεσαι και εποπτικούς μηχανισμούς, ισχυρούς θεσμούς και άλλες διαδικασίες για να διασφαλίσεις την υγιή ανταγωνιστικότητα, για να λειτουργούμε όλοι με τους ίδιους όρους.
Οι καλές εργασιακές σχέσεις
Μια οικονομία στηρίζεται επίσης στις καλές εργασιακές σχέσεις. Έχουμε μια καλή παράδοση στην εργασιακή ειρήνη και αυτό είναι θετικό. Όσο περισσότερη εργασιακή ειρήνη υπάρχει, τόσο υποβοηθητικά λειτουργεί για την οικονομία.
Όμως, τα τελευταία χρόνια είδαμε μια μεγάλη οπισθοδρόμηση σε εργατικές και εργασιακές κατακτήσεις, όπως είναι η υποχώρηση εργασιακών συμβάσεων και μισθών και η μη ανάπτυξη των μισθών στο μέγεθος του κόστους ζωής και της αύξησης του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας, με αποτέλεσμα να μεγεθύνονται οι ανισότητες και ο κίνδυνος της φτώχειας.
Πρέπει να επανέλθουμε στο ζήτημα των εργασιακών σχέσεων και να δούμε πώς διασφαλίζουμε, τόσο την εργατική ειρήνη όσο και το ζήτημα της αντιμετώπισης των ανισοτήτων, της οικονομικής και εργασιακής ανασφάλειας.
Το κόστος της ενέργειας
Ένα άλλο ζήτημα που είναι επικίνδυνο για την χώρα μας είναι το κόστος της ενέργειας. Εδώ η γερμανική οικονομία κινδυνεύει να μπει σε ύφεση, γιατί άλλαξαν άρδην τα δεδομένα στο κόστος ακριβώς της ενέργειας, ενώ πρόκειται και για ζήτημα που έχει απασχολήσει κατά κόρων την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ίδια η φον ντερ Λάιεν, είπε ότι έγιναν στρατηγικά λάθη σε σχέση με την ενέργεια και σήμερα κινδυνεύει η οικονομία και κατά επέκταση και η κοινωνία. Εμείς στην χώρα μας, έχουμε και το κόστος ενέργειας, αλλά έχουμε και το θέμα της επάρκειας στην ενέργεια.
Σκεφτείτε μια Κύπρο που ακόμα παρουσιάζει και ελπίζω να συνεχίσει να παρουσιάζει παρά τις προκλήσεις μια δυναμική στην οικονομία, να ξεκινήσουμε ξανά με τις περικοπές ρεύματος, την ώρα που πρέπει να έχεις ρεύμα. Να επενδύεις στα φωτοβολταϊκά και τελικά να πετάμε ενέργεια που παράγουμε γιατί δεν μπορούμε να την διαχειριστούμε στο σύστημα, επειδή δεν προνοήσαμε να έχουμε αποθήκευση.
Έχουμε ανάγκες αύξησης ζήτησης και να ξέρουμε ότι από το 2029 πρέπει να αποσύρουμε γεννήτριες συμβατικής παραγωγής ρεύματος, και ακόμη δεν διασφαλίσαμε πώς θα το αναπληρώσουμε.
Πληρώνουμε τεράστια ποσά σε πρόστιμα για ρύπους. Από το 2018 μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2025, €1,3 δισεκατομμύρια.
Εμείς προτείνουμε ένα οικονομικό μοντέλο μέσα από το οποίο, υιοθετώντας τα θετικά που διαθέτουμε και τις καλές πρακτικές που έχουμε δημιουργήσει, θα πρέπει να κάνουμε παράλληλα όσες κινήσεις απαιτούνται για να του δώσουμε περαιτέρω προοπτική.
Καταληκτικά, ποιο είναι το μήνυμα σας προς τους ψηφοφόρους ενόψει των βουλευτικών εκλογών;
Ένα ισχυρό ΑΚΕΛ καθιστά ακόμα πιο ισχυρή την φωνή της κοινωνίας, καθιστά το ΑΚΕΛ ένα ισχυρό πόλο αντίστασης σε αντιλαϊκές πολιτικές και ένα ισχυρό πόλο αύξησης της πίεσης στην Κυβέρνηση για φιλολαϊκές πολιτικές.
