Κινητικότητα φαίνεται να καταγράφηκε τις τελευταίες ημέρες σε ό,τι αφορά το μεγάλο και διαχρονικό ζήτημα της εργοδότησης νοσηλευτών από τρίτες χώρες, ωστόσο προς το παρόν δεν διαφαίνεται ουσιαστική διέξοδος και η πολυπόθητη ολιστική λύση εξακολουθεί να βρίσκεται σε απόσταση. Παρά τις επαφές και τις διαβουλεύσεις που εντάθηκαν το τελευταίο διάστημα, η εικόνα που διαμορφώνεται παραμένει σύνθετη και πολυεπίπεδη, με τις εμπλεκόμενες πλευρές να αναγνωρίζουν μεν την ανάγκη για λύσεις, αλλά να αποκλίνουν στα επιμέρους ζητήματα που καθορίζουν την τελική κατεύθυνση.
Το θέμα τέθηκε εκ νέου προ ημερών στο επίκεντρο, στο πλαίσιο συναντήσεων που πραγματοποίησε ο υπουργός Υγείας, Νεόφυτος Χαραλαμπίδης, τόσο με εκπροσώπους των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων όσο και με συντεχνίες του δημόσιου τομέα. Στόχος των επαφών ήταν να εντοπιστεί μια κοινά αποδεκτή συνισταμένη που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως βάση για την αντιμετώπιση της έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού, ένα πρόβλημα που, όπως αναγνωρίζεται από όλους, όχι μόνο δεν υποχωρεί αλλά εντείνεται. Η πίεση αυξάνεται περαιτέρω λόγω της προώθησης νέων πολιτικών υγείας, όπως η ανακουφιστική φροντίδα και η ενίσχυση της κοινοτικής νοσηλευτικής, καθώς και λόγω της σταδιακής ανάπτυξης νέων δομών και υπηρεσιών υγείας που δημιουργούν πρόσθετες ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό.
Την ίδια ώρα, όπως επισημαίνεται από αρμόδιες πηγές, τα δεδομένα αυτά δεν είχαν αποτυπωθεί επαρκώς κατά τον αρχικό σχεδιασμό του capacity plan του Υπουργείου Υγείας, με αποτέλεσμα να προκύπτουν σήμερα σημαντικά κενά. Η αναντιστοιχία μεταξύ σχεδιασμού και πραγματικών αναγκών φαίνεται να επιβαρύνει περαιτέρω την κατάσταση, καθιστώντας ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για αναθεώρηση και επικαιροποίηση των προβλέψεων. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση που άνοιξε τις προηγούμενες εβδομάδες γύρω από τη δημιουργία μητρώου νοσηλευτών και τις προϋποθέσεις εγγραφής τους αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα άμεσης ενίσχυσης του συστήματος.
Σύμφωνα με πληροφορίες του REPORTER, ένα από τα βασικότερα σημεία τριβής εξακολουθεί να είναι το επίπεδο γνώσης της ελληνικής γλώσσας που θα πρέπει να κατέχουν οι νοσηλευτές από τρίτες χώρες. Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν είναι απλώς τεχνικής φύσεως, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας και της ασφάλειας των ασθενών. Από τη μία πλευρά, τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια εμφανίζονται να εισηγούνται χαμηλότερο επίπεδο γλωσσικής επάρκειας, προτείνοντας ως επαρκές το επίπεδο Β1, προκειμένου να καταστεί ευκολότερη και ταχύτερη η στελέχωση των μονάδων τους. Από την άλλη, οι εκπρόσωποι του δημόσιου τομέα και οι συντεχνίες επιμένουν ότι το επίπεδο θα πρέπει να καθοριστεί τουλάχιστον στο Β2, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική επικοινωνία με τους ασθενείς.
Παρά το γεγονός ότι, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, καταβλήθηκαν προσπάθειες γεφύρωσης των διαφορών και έγιναν επιμέρους υποχωρήσεις, μέχρι στιγμής δεν κατέστη εφικτό να βρεθεί κοινά αποδεκτή λύση. Η απόσταση που χωρίζει τις δύο προσεγγίσεις παραμένει, γεγονός που αποτυπώνει και τη διαφορετική οπτική μέσα από την οποία κάθε πλευρά προσεγγίζει το ζήτημα, είτε δίνοντας έμφαση στην άμεση κάλυψη των αναγκών είτε στην ποιοτική διάσταση των υπηρεσιών.
Από πλευράς ιδιωτικών νοσηλευτηρίων, πληροφορίες αναφέρουν ότι το προηγούμενο διάστημα πραγματοποιήθηκε σειρά εσωτερικών και συλλογικών συναντήσεων, με στόχο τη διαμόρφωση μιας πιο ολοκληρωμένης δέσμης προτάσεων. Οι προτάσεις αυτές έχουν ήδη υποβληθεί στον υπουργό Υγείας και αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω διαλόγου, όταν εξεταστούν σε βάθος από το Υπουργείο. Στην αντίπερα όχθη, οι συντεχνίες των δημοσίων νοσηλευτηρίων κατέθεσαν επίσης τις δικές τους εισηγήσεις, επιχειρώντας να θέσουν σαφείς ασφαλιστικές δικλίδες τόσο για τα εργασιακά δεδομένα όσο και για την ποιότητα των υπηρεσιών.
Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας φαίνεται να κινείται σε μια λεπτή ισορροπία, επιχειρώντας να λειτουργήσει ως καταλύτης συνεννόησης ανάμεσα στις διαφορετικές πλευρές, αποφεύγοντας ταυτόχρονα την όξυνση των αντιδράσεων. Ο ρόλος του, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, είναι καθοριστικός στο παρόν στάδιο, καθώς καλείται να συγκεράσει αντικρουόμενα συμφέροντα και να διαμορφώσει ένα πλαίσιο που θα μπορεί να γίνει αποδεκτό, έστω και με επιφυλάξεις, από όλους τους εμπλεκόμενους.
Ένα ακόμη ζήτημα που τέθηκε στο τραπέζι των συζητήσεων, κυρίως από πλευράς συντεχνιών του δημόσιου τομέα, αφορά την υποχρέωση σύναψης συλλογικών συμβάσεων από όλα τα νοσηλευτήρια που θα προχωρήσουν στην εργοδότηση νοσηλευτών από τρίτες χώρες. Η απαίτηση αυτή συνδέεται με την ανάγκη διασφάλισης ενιαίων όρων εργασίας και αποφυγής φαινομένων άνισης μεταχείρισης ή υποβάθμισης των εργασιακών δικαιωμάτων. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια εμφανίζονται επιφυλακτικά έως αρνητικά σε μια τέτοια προοπτική, γεγονός που προσθέτει ακόμη έναν παράγοντα δυσκολίας στην εξεύρεση λύσης. Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο θέμα εμπίπτει και στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Εργασίας, γεγονός που προδιαγράφει τη συνέχιση του διαλόγου σε διευρυμένο επίπεδο.
Σε πολιτικό επίπεδο, η πορεία των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων παραμένει αβέβαιη. Όπως όλα δείχνουν, οι τροποποιήσεις που προωθεί το Υπουργείο Υγείας σε σχέση με την εγγραφή νοσηλευτών στο σχετικό μητρώο δεν αναμένεται να επανέλθουν άμεσα ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας με την υφιστάμενη σύνθεσή της, καθώς δεν έχουν ακόμη διαμορφωθεί οι απαραίτητες συγκλίσεις. Ως εκ τούτου, το ενδεχόμενο μεταφοράς της συζήτησης στη Βουλή σε μεταγενέστερο στάδιο παραμένει ανοιχτό, με χρονικό ορίζοντα που τοποθετείται μετά τον Σεπτέμβριο, όταν και εφόσον προκύψουν νέες συνθέσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών.
Την ίδια στιγμή, παραμένει ασαφές κατά πόσο μέχρι τότε θα έχουν γεφυρωθεί οι διαφορές που σήμερα εμποδίζουν την επίτευξη συμφωνίας. Η εμπειρία των προηγούμενων εβδομάδων, κατά τις οποίες καταγράφηκαν έντονες αντιδράσεις και σαφείς διαφωνίες, δείχνει ότι η διαδικασία μόνο εύκολη δεν θα είναι. Ενδεικτικό της σημασίας που αποδίδεται στο θέμα είναι και το γεγονός ότι στις πρόσφατες συναντήσεις στο Υπουργείο Υγείας παρευρέθηκε και ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας, Ευθύμιος Δίπλαρος, επιχειρώντας να διακριβώσει κατά πόσο υπάρχουν οι προϋποθέσεις για άμεση προώθηση του ζητήματος στη Βουλή. Ωστόσο, με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα, ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν φαίνεται να συγκεντρώνει τις αναγκαίες προϋποθέσεις.
Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται καταδεικνύει ότι, παρά την κινητικότητα και την ένταση των διαβουλεύσεων, το ζήτημα των νοσηλευτών από τρίτες χώρες παραμένει ανοιχτό και πολυσύνθετο. Η ανάγκη για ενίσχυση του συστήματος υγείας είναι αδιαμφισβήτητη, ωστόσο η εξεύρεση μιας ισορροπημένης και βιώσιμης λύσης εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο, με τον χρόνο να λειτουργεί πλέον ως κρίσιμος παράγοντας πίεσης για όλους τους εμπλεκόμενους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Αρχίζει συναντήσεις για το μητρώο των νοσηλευτών η ΟΕΒ-Αποφασίζει τον τρόπο αντίδρασης μετά το όχι της Επιτροπής Υγείας
- ΟΕΒ: Οι ασθενείς και ο τομέας της υγείας δεν μπορεί να είναι όμηροι συντεχνιακών πιέσεων
- Νέο σήμα κινδύνου ΟΕΒ για τις ελλείψεις νοσηλευτών – Δεν αποκλείεται αναστολή λειτουργίας νοσηλευτηρίων
- Διαφωνία ΠΑΣΥΝΜ για εργοδότηση νοσηλευτών και μαιών μέσω Υπουργικού Διατάγματος
