«Δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ. Εγώ οφείλω αυτό που βρήκα, να το διαφυλάξω και να το παραδώσω στις επόμενες γενιές, γιατί εκείνες μπορεί να πιστεύουν. Δεν πιστεύω στην ύπαρξη μιας οντότητας με τον τρόπο που μας την παρουσιάζουν οι θρησκείες, μιας οντότητας διχαστικής… Ότι υπάρχει μια δύναμη που κυβερνά τα πάντα, ναι, το πιστεύω, όχι ο Θεός, όπως τον πιστεύουν οι άνθρωποι»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Σωτήρης Τσαφούλιας ήταν ένας από τους καλεσμένους του Γρηγόρη Αρναούτογλου το βράδυ της Κυριακής 15 Μαρτίου στο #Τhe2NightShow.
Ο Σωτήρης Τσαφούλιας είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους σύγχρονους Έλληνες σκηνοθέτες και σεναριογράφους, ευρύτερα γνωστός για τη δημιουργία της αστυνομικής σειράς και ταινίας #ΈτεροςΕγώ. Η κινηματογραφική ταινία που έθεσε τις βάσεις για το ομώνυμο σύμπαν, εστιάζοντας σε μια σειρά δολοφονιών που συνδέονται με τα Πυθαγόρεια θεωρήματα. Η τριλογία σειρών #ΧαμένεςΨυχές, #Κάθαρσις, #Νέμεσις που σημείωσε τεράστια επιτυχία και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Η νέα του τηλεοπτική δουλειά #Ριφιφί βασίζεται στην αληθινή ιστορία της μεγάλης ληστείας στο υποκατάστημα της Τράπεζας Εργασίας το 1992.
Έχει σκηνοθετήσει σημαντικές παραστάσεις, όπως το #ΠοιοςΦοβάταιΤηΒιρτζίνιαΓουλφ , δίνοντας μια έντονα ψυχογραφική προσέγγιση στο κλασικό έργο.
Είναι πατέρας δύο παιδιών και διατηρεί χαμηλό προφίλ στην προσωπική του ζωή, αν και κατά καιρούς συνοδεύεται από την κόρη του, Δέσποινα, σε επίσημες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.
Έχει μιλήσει ανοιχτά για θέματα όπως η πολιτική ορθότητα, η κουλτούρα ακύρωσης (cancel culture) και τα δικαιώματα των γυναικών.
Ο κορυφαίος σκηνοθέτης αναφέρθηκε στη σημασία της εσωτερικής πλήρωσης έναντι της υλικής επιτυχίας, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως «η ζωή με γεμάτες τσέπες και άδεια ψυχή δεν παλεύεται». Ο Σωτήρης Τσαφούλιας, μίλησε για τη δουλειά του, τη σχέση του με την ομάδα του αλλά και για προσωπικές στιγμές από την πορεία της ζωής του.
Όταν λένε “αυτό είναι του Τσαφούλια” στενοχωριέμαι γιατί είναι λίγο άδικο για την ομάδα μου που παράγουμε αυτό το αποτέλεσμα
Στη συνέχεια μίλησε και για τον χαρακτήρα του κατά τη διάρκεια της δουλειάς, παραδεχόμενος ότι στα γυρίσματα μπορεί να είναι αυστηρός, χωρίς όμως αυτό να επηρεάζει τους ηθοποιούς.
Θυμώνω στα γυρίσματα, είμαι στραβόξυλο, αλλά τη στριμάδα μου τη λούζονται οι κοντινοί μου άνθρωποι. Δεν φτάνει στον ηθοποιό
Ο Σωτήρης Τσαφούλιας αναφέρθηκε επίσης στα χρόνια της εφηβείας του και στη σχέση που είχε με τους γονείς του, τονίζοντας ότι ήταν πολύ καλή και δεν ήθελε να τη διαταράξει.
Στην εφηβεία είχα μια πολύ καλή σχέση με τους γονείς μου, την οποία δεν ήθελα να διαταράξω. Όταν έκανα κοπάνα επειδή δεν είχα διαβάσει, τους το έλεγα
Όπως εξομολογήθηκε, εκείνη την περίοδο ένιωθε ότι περνούσε μια εσωτερική αλλαγή, μια φάση που πολλοί νέοι βιώνουν.
Στην εφηβεία είχα μια μετάλλαξη. Είναι αυτό που δεν σε χωράει ο τόπος
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης μίλησε και για τη στάση του απέναντι στην κριτική, εξηγώντας ότι πλέον αντιμετωπίζει τα σχόλια με διαφορετική ματιά.
Στην πρώτη μου ταινία έφαγα “ξύλο” από τις κριτικές. Δεν καταλάβαινα γιατί τόσο μένος. Έλεγα “ταινία έκανα, ούτε τράπεζα λήστεψα, ούτε άνθρωπο βίασα ούτε άνθρωπο χτύπησα”. Πλέον, όταν διαβάζω μια κριτική, παίρνω πληροφορίες για αυτόν που τη γράφει.
Εγώ ξέρω τι ταινία ήθελα να κάνω, ξέρω σε τι βαθμό το έκανα, ξέρω τι μέσα είχα. Λέμε καλές κριτικές αυτές που γράφουν καλά για εμάς και κακές αυτές που γράφουν αρνητικά. Δεν υπάρχει καλή και κακή κριτική, υπάρχει κριτική. Μπορείς να την κάνεις κάτι – που δεν είναι αυτή η δουλειά της – ή να δεις τον άνθρωπο που ξέρει σινεμά και πραγματικά κρίνει στο βάθος της ουσίας των πραγμάτων, όπως ξέρεις να δεις και αυτόν που που δεν μπόρεσε ποτέ να σκηνοθετήσει και βγάζει το άχτι του ως κριτικός πάνω στους σκηνοθέτες
Από τη συζήτηση των δυο αντρών δεν έλειψε και η αναφορά στο κομμάτι της θρησκείας, με τον Σωτήρη Τσαφούλια να εξηγεί πως ο ίδιος δεν πιστεύει σε έναν διχαστικό Θεό, αλλά στην ύπαρξη μιας δύναμης που κυβερνά τα πάντα.
Πάσχα έχουν οι Εβραίοι, εμείς στην Ελλάδα λέμε “Λαμπρή”. Πιο πολύ μου αρέσει το εθιμοτυπικό της κατάστασης. Δεν έχει σημασία αν πιστεύω εγώ ή όχι. Έχουμε μια εκκλησία στα Ψαρά, που περνά από γενιά σε γενιά, την Αγία Μαρκέλλα, που έρχεται σε εμένα. Δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ. Εγώ οφείλω αυτό που βρήκα, να το διαφυλάξω και να το παραδώσω στις επόμενες γενιές, γιατί εκείνες μπορεί να πιστεύουν. Δεν πιστεύω στην ύπαρξη μιας οντότητας με τον τρόπο που μας την παρουσιάζουν οι θρησκείες, μιας οντότητας διχαστικής…
Επίσης φαντάζομαι ότι εγώ σαν ύπαρξη, για ένα πλάσμα που έφτιαξε το σύμπαν, όπως το γνωρίζουμε και δεν το γνωρίζουμε, είμαι πάρα πολύ ασήμαντος για να ασχοληθεί μαζί μου… Ότι υπάρχει μια δύναμη που κυβερνά τα πάντα, ναι, το πιστεύω. Αν ο Θεός, όπως τον πιστεύουν οι άνθρωποι, ήθελε να μας αποδείξει ότι υπάρχει, θα του ήταν πολύ απλό να το κάνει
