«Δεν ένιωσα ούτε θυμό, ούτε άρνηση. Είχα ελαφρά θρομβοφιλία που δεν το ξέραμε, η οποία δημιούργησε θρόμβους που δημιούργησαν τις βλάβες που έχω τώρα. Οπότε ό,τι έγινε ήταν δευτερογενές και τριτογενές»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Κατερίνα Βρανά παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη στο περιοδικό #Gala και τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαϊωάννου.
Αναφέρθηκε στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισε, σημειώνοντας πως παρόλο που δεν ήταν η καλύτερη φάση της ζωής της, κατάφερε να περάσει καλά υπό τις δεδομένες συνθήκες.
Σχολίασε τη συμμετοχή της στον ελληνικό τελικό της #Eurovision, τονίζοντας πως ένιωθε την ανάγκη να αποδείξει ότι βρισκόταν εκεί για την αξία της και όχι ως μια "συμβολική κίνηση συμπεριληψης".
Εξέφρασε το παράπονό της για το πώς η δυσκολία στην ομιλία της οδηγεί ορισμένους να της συμπεριφέρονται σαν να έχει νοητική βλάβη ή να την αντιμετωπίζουν ως αντικείμενο λύπησης.
Η Κατερίνα Βρανά μιλά με αξιοθαύμαστη ψυχραιμία για την προσωπική της περιπέτεια υγείας και την πορεία προς την αποδοχή. Αντί να περάσει από θυμό ή άρνηση, όπως συχνά περιγράφεται σε τέτοιες περιπτώσεις, βρήκε τρόπους να αντλήσει μάθημα από την εμπειρία της, να εξελιχθεί και να ανακαλύψει νέα στοιχεία για τον εαυτό της. Η ίδια εξηγεί πώς η περιπέτεια την έκανε πιο υπομονετική, πιο ανοιχτή στη γνώμη των άλλων και πιο συνειδητοποιημένη σε σχέση με τα συναισθήματά της, μετατρέποντας δύσκολες στιγμές σε πηγή προσωπικής ανάπτυξης και ψυχικής σταθερότητας.
Περάσατε από τη φάση του θυμού και της άρνησης για να φτάσετε σε εκείνη της αποδοχής;
Όχι, δεν ένιωσα ούτε θυμό, ούτε άρνηση. Είχα ελαφρά θρομβοφιλία που δεν το ξέραμε, η οποία δημιούργησε θρόμβους που δημιούργησαν τις βλάβες που έχω τώρα. Οπότε ό,τι έγινε ήταν δευτερογενές και τριτογενές. Σε κάποια φάση αναρωτιούνταν οι γιατροί μήπως είναι Lyme, μήπως είναι το ένα, μήπως το άλλο, μέχρι να βρούμε τι ήταν και να πω: «Ζήτω, το έκανα όλο μόνη μου, είμαι ιδιαίτερη περίπτωση!».
Δηλαδή ούτε στενοχωρηθήκατε;
Δεν ξέρω πώς θα ακουστεί, αλλά σύντομα ξεκαθάρισα πως είναι πολύ καλό αυτό που μου συνέβη, πως μου έχει κάνει καλό. Κάθισα και σκέφτηκα τι μπορώ να μάθω από όλο αυτό που έγινε. Τι μπορώ να αλλάξω. Πώς μπορώ να γίνω καλύτερη Κατερίνα.
Και τι αλλάξατε, καλύτερη Κατερίνα;
Νομίζω πως έχω λίγο περισσότερη υπομονή που πριν δεν είχα καθόλου. Και πλέον μπορώ να ακούσω τη γνώμη των άλλων ανθρώπων. Δεν ήμουν ποτέ μαύρο-άσπρο, αλλά τώρα θα κάτσω να ακούσω. Αλλά ας επανέλθω στο τι μπορεί να με στενοχώρησε. Στενοχώρια αισθάνθηκα για τους γύρω μου και κυρίως για τα πρακτικά με τα οποία μπορεί να τους επιβάρυνα. Σε προσωπικό επίπεδο, η όποια στενοχώρια δεν αφορούσε αυτό που μου συνέβη, αλλά ήταν σαν να επέτρεψα στον εαυτό μου να βγάλει στην επιφάνεια όποια στενοχώρια είχα κρατημένη για διάφορα θέματα όλα τα προηγούμενα χρόνια. Κατά τα άλλα, όταν βγήκα από το κώμα και ήμουν παράλυτη, πέρασα από τις πιο ήρεμες, τις πιο ήσυχες και ψυχολογικά σταθερές στιγμές της ζωής μου.
