Τετάρτη 21 Απρ, 2021 | Επικοινωνία
trans gif

«Έβαλε τα χείλη του στα δικά μου... Φώναζα, κλωτσούσα, έσπρωχνα»

  24/02/2021 06:51
«Έβαλε τα χείλη του στα δικά μου... Φώναζα, κλωτσούσα, έσπρωχνα»

«Έβαλε τα χείλη του στα δικά μου... Φώναζα, κλωτσούσα, έσπρωχνα»

  24/02/2021 06:51

Συγκλονισμό έχουν προκαλέσει οι δημόσιες καταγγελίες, για σοβαρά σεξουαλικά αδικήματα, εναντίον πρώην Μητροπολίτη, για τον οποίο υπάρχει ήδη μια επίσημη καταγγελία στην Αστυνομία από γυναίκα που ανέφερε ότι τη βίασε.

Δεύτερη γυναίκα, τη μαρτυρία της οποίας αποκάλυψε ο REPORTER, υποστηρίζει πως δέχθηκε άσεμνη επίθεση από τον εν λόγω ιερωμένο, δηλώνοντας μάλιστα έτοιμη να προβεί σε επίσημη καταγγελία στις Αρχές.

Η τρίτη μαρτυρία, σε βάρος του ίδιου Μητροπολίτη, την οποία έφερε στο φως η εφημερίδα Πολίτης, προέρχεται από γυναίκα η οποία κατήγγειλε πως αποπειράθηκε να τη βίάσει, πριν από σαράντα χρόνια, όταν ήταν 16 χρόνων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: Σπάει τη σιωπή 25 χρόνια μετά, καταγγέλλει τον πρώην Μητροπολίτη-«Νιώθω αηδία»

Η συγκεκριμένη γυναίκα, τα στοιχεία της οποίας κατέχουμε, επανέρχεται προκειμένου να στείλει μήνυμα στις γυναίκες θύματα, να μιλήσουν. 

Περιγράφει στον REPORTER, τα όσα αποτρόπαια, υποστηρίζει πως βίωσε στα χέρια του εν λόγω ιερωμένου και εξηγεί τι την ώθησε να σπάσει τη σιωπή της, σαράντα ολόκληρα χρόνια μετά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: «Μου έβαλε ποτό, έχασα τις αισθήσεις μου… Μετά τον είδα να με βιάζει με τα ράσα»

«Δεν ζητώ κάτι, ούτε χρήματα, ούτε τίποτα, αλλά θέλω να στηρίξω άλλους που έπαθαν τα ίδια, αλλά και χειρότερα. Δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλη αηδία είναι να βλέπεις από πάνω σου, ένα με τα ράσα και να είσαι μόλις 16 χρονών», αναφέρει η γυναίκα καλώντας τα θύματα να μιλήσουν για να μαθευτεί, οπως λέει, η αλήθεια.

Αυτούσια η μαρτυρία της:

Πάντα ήθελα να μιλήσω για αυτό που μου συνέβη. Ο χαρακτήρας μου είναι να μιλώ για το δίκαιο. Αλλά τότε ήμουν 16 χρονών και σε μια άλλη εποχή. Καταλαβαίνετε... Παρότι μίλησα, δεν νιώθω ότι δικαιώθηκα. Δεν υπάρχει θέμα δικαίωσης, το σημαντικό είναι να ακουστεί η αλήθεια.

H ιστορία μου ξεκίνησε το 1981, όταν πέθανε ο πατέρας μου. Ένας γείτονας μας, ήταν στην επιτροπή της εκκλησίας τότε. Ήρθε και μας βρήκε και μας είπε ότι η εκκλησία βοηθά κάθε χρόνο κάποιο ορφανό. Είπε στη μητέρα μου, ότι ενημέρωσε τον Μητροπολίτη για μένα και ότι έδιναν βοήθεια περίπου 150-200 λίρες. Η μητέρα μου, μου είπε ότι με αυτά τα λεφτά θα μπορούσα να αγοράσω βιβλία για το σχολείο και λοιπά. Στην αρχή δεν ήθελα να πάω, γιατί ήμουν περήφανη, αλλά μου είπε ο χχχχ, ότι αν δεν πάω εγώ κάποιος άλλος θα πάρει τα λεφτά, τα οποία θα δοθούν έτσι κι αλλιώς. Τελικά πήγα στον Μητροπολίτη. Με συνόδευσαν στο γραφείο του, συστηθήκαμε και μου είπε ότι θα με ειδοποιήσει μετά. Με ειδοποίησε κάποιες μέρες μετά και μου είπε να πάω ένα Σάββατο. Εγώ παραξενεύτηκα όταν μου είπε να πάω ημέρα που δεν ήταν εργάσιμη, αλλά η μητέρα μου μου είπε, ότι μπορεί να ήθελε να πάω μια μέρα, που δεν θα είχε δουλειά.

Πήγα, μιλήσαμε για το σχολείο, ότι είχα μια αδελφή και λοιπά. Από την πρώτη στιγμή δεν μου άρεσε ο τρόπος του. Αντί να πηγαίνει να κάθεται στο γραφείο του, ερχόταν και καθόταν δίπλα μου. Έπιανε τα χέρια μου, έβαζε τα χέρια του γύρω μου να με αγκαλιάσει, έβαζε τα χέρια του πάνω στα πόδια μου. Μια μέρα πήγα σπίτι και είπα στη μάνα μου ότι δεν θα ξαναπάω σε αυτόν τον άνθρωπο, γιατί δεν μου αρέσει ο τρόπος του. Μου λέει η μάνα μου, «παπάς άνθρωπος, Μητροπολίτης, τι θέλεις να πεις;».

Κάποιες φορές που πήγαινα, θυμάμαι ότι μου έδειχνε φωτογραφίες με κάτι όμορφες κοπέλες, που έβγαζε μαζί τους φωτογραφίες στο εξωτερικό. Φορούσαν σορτ, ήταν σε τελεφερίκ και λοιπά. Του είπα, πολύ ωραία η τάδε φωτογραφία και εκείνος μου είπε αν θέλω να με πάρει κι εμένα. Το λέω αυτό, για να δείξω τι τύπος μου έδειξε πως ήταν.

Πήγα τέσσερις, πέντε φορές. Την τελευταία φορά που πήγα, ήταν και πάλι Σάββατο, όπως πάντα. Μόλις πήγα να χτυπήσω την πόρτα, μου άνοιξε. Με έπιασε αγκαλιά να με πάρει στο γραφείο του. Μόλις μπήκαμε μέσα, έκατσα στον καναπέ κι εκείνος κλείδωσε την πόρτα.

Ήρθε έκατσε δίπλα μου. Τόσο κοντά μου ήταν, που παραλίγο να κάτσει πάνω μου. Σε κάποια στιγμή, με έσπρωξε στον καναπέ, εγώ έπεσα και εκείνος έπεσε από πάνω μου. Ακούμπησε τα χείλη του στα χείλη μου. Εγώ αμέσως άρχισα να φωνάζω και να κλωτσώ. Τον έσπρωχνα, αλλά δεν μπορούσα να τον μετακινήσω. Οι φωνές μου ήταν τόσο δυνατές, που εκείνος φοβήθηκε και σηκώθηκε από πάνω μου. Μου άνοιξε κι εγώ έφυγα τρέχοντας. Ούτε θυμάμαι πως έφτασα στο σπίτι μου. Είδα τη μάνα μου και δεν μπορούσα να της μιλήσω. Φώναζα κι έκλαιγα. Άκουσε τις φωνές μου ο κ. χχχχ, που μου είχε πει να πάω στον Μητροπολίτη για να πάρω το επίδομα. Να σημειώσω εδώ ότι ο άνθρωπος δεν ήξερε τίποτα, ήταν ένας άνθρωπος που απλά ήθελε να μας βοηθήσει. Όπως και να έχει, κάλεσαν ένα γιατρό, ήρθε και με είδε. Μετά από κάποια ώρα, ηρέμησα.

Μετά από κάποιες μέρες, ο Μητροπολίτης άρχισε να τηλεφωνά στο σπίτι. Όποτε απαντούσε η μητέρα μου, της το έκλεινε. Μια φορά της μίλησε και με ζήτησε. Μόλις τον άκουσε η μάνα μου, του είπε, “αν ξαναπάρεις θα σε κάνω ρεζίλι σε όλη την πόλη, θα σε δώσω στην Αστυνομία και θα βάλω να σε ξιουρίσουν”. Έλεγε ότι τον παρεξηγήσαμε. Ήταν παρεξήγηση αυτή;

Ο καιρός περνούσε. Η αδελφή μου, που ήταν πιο μεγάλη και αρραβωνιασμένη, σκέφτηκε, μαζί με τον γαμπρό μου, να τον πάρει τηλέφωνο, αφού οι φωνές μας μοιάζουν και να του πει, παριστάνοντας εμένα ότι μετάνιωσα και ότι ήθελα να ξαναβρεθούμε. Το έκαναν αυτό, για να τον ηχογραφήσουν σε κασέτα. Τον πήρε η αδελφή μου τηλέφωνο και του είπε “σας παρεξήγησα, εν που είμαι μικρή και λοιπά. Εκείνος ξανοίχτηκε. Της έλεγε να έρθεις, θα περνάμε καλά, θα βγάλεις πολλά λεφτά. Όλα αυτά τα κατέγραψαν στην κασέτα, τα πήραν σε εφημερίδα, αλλά τους είπαν ότι δεν είναι ατράνταχτο στοιχείο η κασέτα, για να οδηγηθεί η υπόθεση ενώπιον της Δικαιοσύνης. Τους είπαν για να ανοίξει υπόθεση, πρέπει να ξαναπάω και να βγάλουν φωτογραφία. Τους είπα ότι δεν υπάρχει περίπτωση. Εγώ περπατούσα και έβλεπα πίσω μου για ένα δύο μήνες μετά από εκείνη τη μέρα, δεν θα πήγαινα ξανά.

Εγώ δεν θέλω κάτι. Δεν ζητώ κάτι, ούτε χρήματα, ούτε τίποτα, αλλά θέλω να στηρίξω άλλους που έπαθαν τα ίδια, αλλά και χειρότερα. Δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλη αηδία είναι να βλέπεις από πάνω σου, ένα με τα ράσα και να είσαι μόλις 16 χρονών.

Θέλω να στείλω το μήνυμα στις γυναίκες ότι πρέπει να μιλήσουν. Να μην ντρέπονται. Δεν έκαναν κάτι για να ντρέπονται. Ίσα ίσα, πρέπει να μιλήσεις για να ντραπούν εκείνοι που το έκαναν. Να ακουστεί η αλήθεια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πίσω στην αρχή της σελίδας